Τα νέα από τον εξολοθρευτή φίλο μας (Τ3)

Ο γράφων

Με τις τεχνολογίες που εξελίσσονται παρά τη θέληση μας και μια μέρα θα τις πληρώσουμε πολύ ακριβά έχουμε ασχοληθεί εκτενώς στο παρελθόν – μπορείτε να διαβάστε σχετικά ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ.

Στο σημερινό φιλμάκι βλέπουμε πως τα πράγματα εξελίσσονται πάρα πολύ, πάρα πολύ γρήγορα! Ο γνωστός μας φίλος, ο ATLAS, αρχίζει να μπαίνει στα χωράφια αθλητών! Δεν μας πιστεύετε; Δείτε το βίντεο:

Σουρεαλιστικός Εφιάλτης

by ihunt.gr

Οι εποχές είναι περίεργες, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Δηλώνεις ό,τι φύλο θέλεις, ανεξαρτήτως φύλου, δηλώνεις πολιτικός ηγέτης, ανεξαρτήτως εγκεφαλικών ικανοτήτων, δηλώνεις ισλαμιστής αρχηγός, ανεξαρτήτως των ευρωπαϊκών βλέψεων της χώρας σου κτλ… Μέσα σε αυτή τη χειμαρρώδη επίθεση στη γνώση, στην κοινή λογική, βρήκαμε και το παρακάτω «διαμαντάκι» στο πάρα πολύ καλό ihunt.gr – ας το διαβάσουμε προσεκτικά – οι σημειώσεις μας ακολουθούν στο τέλος:

H τρομοκρατία και η δήθεν αναρχία σε όλο της το μεγαλείο. Η νέα μόδα είναι η αναρχία της «οικολογίας». Μια ομάδα από αλήτες που σπάει και καίει κρεοπωλεία και απειλεί κυνηγούς. Διαβάστε την ανακοίνωση που έβγαλε το Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων με την οποία αναλαμβάνει την ευθύνη για τον βανδαλισμό κρεοπωλείου στα Εξάρχεια :
-.-
«Το τοπίο της μητρόπολης θυμίζει νεκροταφείο ψυχών. Μαζάνθρωποι κινούνται πέρα-δώθε, όλη τους η ζωή κινείται σε fast-forward μπροστά απ’ τα μάτια τους. Κομμάτι αυτής της πόλης είμαστε κι εμείς. Περπατάμε στους δρόμους της αναπνέοντας το μολυσμένο της οξυγόνο, καταναλώνουμε και καταναλωνόμαστε, το μεγαλύτερο μέρος του βίου μας βουτηγμένο κι αυτό -ως ένα βαθμό- στην οικονομική αλλοτρίωση.
Ζώντας λοιπόν σε μια καθημερινότητα στην οποία κάθε έκφανση του εξουσιαστικού πολιτισμού λεηλατεί τον χώρο και τον χρόνο μας, όπου κι αν κοιτάξουμε βλέπουμε εχθρικά και μισητά υποκείμενα. Μια βόλτα στο κέντρο ή στα προάστια της πόλης είναι αρκετή για να εντοπίσουμε σε κάθε σημείο της κι από έναν στόχο. Ο εχθρός βρίσκεται παντού, αφού παντού λαχταρά να κυριαρχεί και να επιβάλλεται, έχοντας στο πλάι του πρόθυμους υπηκόους που κι αυτοί με τη σειρά τους επιλέγουν να άρχονται και να υποτάσσονται. Επομένως, δεν είναι ψέμα το να πούμε ότι βγαίνοντας απ’ τους τέσσερις τοίχους των διαμερισμάτων μας, ολούθε αντικρίζουμε και γευόμαστε τη σαπίλα αυτού του καταπιεστικού κόσμου στον οποίο ζούμε, νιώθοντας διαρκώς έντονη την απέχθεια μας γι’ αυτόν. 
Κι ένας απ’ τους πολλούς στόχους που μας προκαλεί αηδία και σιχαμάρα είναι τα κρεοπωλεία. Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε με ατελείωτα λόγια και αράδες τους λόγους για τους οποίους πλημμυρίζουμε από μίσος και λυσσασμένη οργή ενάντια στους σφαγείς των ζώων και τη βιομηχανία κρέατος. Σίγουρα όμως όσα κι αν γράψουμε είναι λίγα και περιττά μπροστά σ’ αυτά που θέλουμε και μπορούμε να πράξουμε. Εκατομμύρια ζώα ανά τη γη δολοφονούνται, φυλακίζονται, γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης και βασανίζονται για την ικανοποίηση υποτιθέμενων ‘’αναγκών’’ των ανθρώπων. Σ’ αυτό συμβάλλουν εμφανώς και τα κρεοπωλεία, εντός των οποίων εκτίθενται και πωλούνται νεκρά και τεμαχισμένα ζώα, έτοιμα να καταναλωθούν απ’ τους πτωματοφάγους της διπλανής πόρτας. Συνεπώς τα κρεοπωλεία αποτελούν τον τελικό προορισμό της διαδικασίας του εγκλεισμού, της σφαγής, του εξευτελισμού και της υποτίμησης ανυπεράσπιστων όντων, όπου η νεκρή τους σάρκα είναι εμπόρευμα για το αγοραστικό κοινό. Αυτό αρκεί για να αναλάβουμε δράση και να μην αναπαυτούμε.
Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου της 21ης Οκτώβρη επιτεθήκαμε με σφυριά στο κρεοπωλείο «ο Γιάννης» στην οδό Καλλιδρομίου 51 στα Εξάρχεια, σπάζοντας την τζαμαρία του πτωματοπωλείου και προκαλώντας φθορές στο φορτηγό μεταφοράς (σκίσιμο λάστιχων και σπάσιμο τζαμιών). Η πράξη μας αυτή είναι μία μικρή ανταπόδοση στη βία στην οποία συμμετέχει έμπρακτα κάθε κρεοπώλης. Ποσώς μας ενδιαφέρει αν ο ιδιοκτήτης είναι μικρός ή μεγάλος επιχειρηματίας ή αν «ζει από αυτό» εφόσον οι επιλογές του βασίζονται στην αντικειμενοποίηση και την εκμετάλλευση άλλων αισθανόμενων όντων. Το ίδιο μίσος τρέφουμε και για όσους επιλέγουν να εργαστούν σε τέτοιους χώρους με τη γελοία δικαιολογία «δεν είχα άλλη επιλογή». Ας θυμηθούμε ότι στην εποχή τους εργάτες θεωρούνταν και όσοι στελέχωναν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η διεθνής εβδομάδα αντισπισιστικών δράσεων 30/10 εως 5/11 ας αποτελέσει αφορμή για να προκαλέσουμε μαυροπράσινο χάος στις γειτονιές των μεγάλων και των μικρών πόλεων: Να σπάσουμε κρεοπωλεία, να πυρπολήσουμε γουναράδικα, να βανδαλίσουμε pet-shop, να απελευθερώσουμε έγκλειστα ζώα, να σαπίσουμε στο ξύλο κυνηγούς και σφαγείς, να δράσουμε με αντισπισιστική φαντασία και μαυροπράσινο σθένος.
ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΕ ΧΩΡΑΝΕ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙΑ, ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΚΕΛΙΑ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΓΗΣ
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων (ALF)
Αντισπισιστικός Πυρήνας Σφυροφόρων Καταδρομέων»
-.-
Σχόλια amynastospiti.gr
  • Μίσος, μίσος, μίσος, περισσότερο μίσος. Μέσα στην ίδια μας τη χώρα. Αποπροσανατολισμένοι άνθρωποι, σιχαίνονται το διπλανό τους, το γείτονα τους. Έχουμε να ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις από την εποχή του εμφυλίου – που σίγουρα κάποιοι ονειρεύονται! Φασισμός.
  • Θεωρούν αφύσικη την κατανάλωση κρέατος, αμφισβητώντας εκατομμύρια βιολόγους και ιατρούς που μιλούν για παμφάγα ζώα. Επιστημονικός αναλφαβητισμός.
  • Δεν υποφέρουν τον fast forward τρόπο ζωής της Αθήνας, αλλά δεν θέλουν να μετακινηθούν στην επαρχία, ή να δημιουργήσουν ανθρώπινες μικρές γειτονιές στην Αθήνα. Δειλία, τεμπελιά, ανικανότητα ή και ωχαδερφισμός;
  • Πλήρης απαξίωση για ένα (απαραίτητο, όσο και αρχαίο) επάγγελμα, τσουβάλιασμα όλων των κρεοπωλών και των κυνηγών, όρεξη για βία. Κλασική ψυχοπαθολογική συμπεριφορά με αντικοινωνικές προεκτάσεις.
  • Διεστραμμένη χρήση της πολιτικής φιλοσοφίας της αναρχίας (που είναι κατά της βίας, στρατιωτικής, αστυνομικής, κατασταλτικής) ως δικαιολογία για δημιουργία χάους μέσω της βίας! Πολιτικός αναλφαβητισμός και παντελής έλλειψη παιδείας.

Όταν ένας άνθρωπος για τον Χ-Ψ-Ζ λόγο καταλήξει να σκέφτεται έτσι και αρχίσει να στρατολογεί, να προκαλεί και να εκπαιδεύει ομοϊδεάτες του, δεν υπάρχει σωτηρία, ούτε για αυτόν ούτε για τους «συμπολεμιστές» του. Εμείς, οι «σιχαμένοι κοινοί θνητοί» – με την απλή λογική μας – το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αμυνθούμε. Πώς; Μπορείτε να διαβάσετε παλαιότερη, αλλά 100% επίκαιρη ανάλυση πατώντας ΕΔΩ.

Όταν το βλήμα είναι έξω από το όπλο!

by music2work2

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Ας ξεκινήσουμε με ένα «υποθετικό» σενάριο: Θέλουμε να αγοράσουμε ένα προϊόν, και γνωρίζουμε πως:

  • Υπάρχει εταιρεία στο νόμο ή στην ευρύτερη περιοχή μας που το κατασκευάζει.
  • Το ντόπιο αυτό δημιούργημα συναρμολογείται από υλικά άριστης ποιότητας, επώνυμα, ιταλικής, γαλλικής ή ισπανικής συνήθως προέλευσης, από μία δηλαδή εγγυημένη και βαριά βιομηχανοποιημένη χώρα.
  • Επειδή η κατασκευή γίνεται δίπλα στο σπίτι μας, γλιτώνουμε πάρα πολλά λεφτά από τα μεταφορικά.
  • Επειδή το αντικείμενο δεν είναι εισαγόμενο, δεν χρειάζεται να πληρώσουμε τον εισαγωγέα – ούτε κάποια τυχόν έξτρα φορολόγηση.
  • Αγοράζοντας ντόπια πράγματα ενισχύουμε τη βιασμένη ελληνική οικονομία των τελευταίων ετών, και βοηθούμε έναν πατριώτη μας να κρατήσει τη δουλειά του – και ίσως μια μέρα να ψωνίσει από το δικό μας μαγαζί.
  • Με τον κατασκευαστή δίπλα στο σπίτι μας ξέρουμε ακριβώς που να πάμε αν κάτι δεν πάει καλά
  • Πολλά από αυτά τα ντόπια προϊόντα προέρχονται από μεγάλες και επώνυμες εταιρίες που κάνουν δοκιμές, ανακοινώνουν τεχνικά χαρακτηριστικά, έχουν δικές τους ιστοσελίδες, δίνουν όλη τους τη γκάμα για ανεξάρτητα τεστ, ενώ κάποιες φρόντισαν να αποκτήσουν και διεθνείς πιστοποιήσεις από εξωτερικούς φορείς. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις τα ελληνικά αυτά προϊόντα εξάγονται με επιτυχία στο εξωτερικό!

Στο παραπάνω «φανταστικό» σενάριο κάποιος θα έπρεπε να είναι άκρως προβληματικό (και συμπλεγματικό!) άτομο για να αγοράσει κάτι εισαγόμενο. Κι όμως, υπάρχουν πάρα πολλοί Έλληνες κυνηγοί που χρησιμοποιούν και αγοράζουν εισαγόμενα φυσίγγια στο 70-100% των περιπτώσεων. Ξέρετε εσείς ποιοι είστε, σας βλέπω όλη μέρα να διατυμπανίζετε τις πανέξυπνες αγορές σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης! Σήμερα θέλω να κοιτάξετε καλά τον εαυτό σας στον καθρέφτη – δεν είστε μέρος της λύσης, είστε μέρος του προβλήματος! Κρατήστε αυτό αν θέλετε σαν νόημα όλου του άρθρου…

Υστερόγραφο

1. Αν κάποιοι θύμωσαν, ξύδι. Αν θέλουν να με αντικρούσουν με επιχειρήματα, μπορούν να το κάνουν στα σχόλια του site (στο κάτω μέρος της σελίδας) – στα οποία θα απαντήσω πολύ ευχαρίστως. Στο 95% των περιπτώσεων υπάρχει επώνυμο ελληνικό φυσίγγι που πρακτικά κάνει την ίδια δουλειά με το ξένο, αλλά σε πολύ χαμηλότερη τιμή. Δοκιμάστε τα και δεν θα ξαναπάτε στα εισαγόμενα. Ακόμα και οι σοβαρές ελλείψεις σε φυσίγγια με ατσάλινα σκάγια ξεπεράστηκαν πλέον με επιτυχία από τους Έλληνες κατασκευαστές. Μοναδικό δίκαιο παράπονο τώρα είναι η έλλειψη σε Magnum 20άρια και σε SuperMagnum ατσάλινα 12άρια…

2. Έχω βαρεθεί να διαβάζω πουλημένες «ανεξάρτητες δοκιμές» ξένων φυσιγγίων στον ελληνικό ειδικό τύπο, οι οποίες μοιάζουν περισσότερο με διαφημιστικά φυλλάδια, και αποφεύγουν πάντα να συγκρίνουν οικονομοτεχνικά το ξένο με οποιοδήποτε αντίστοιχο ελληνικό φυσίγγι. Φυσικά δεν τους τσουβαλιάζω όλους, αλλά οι (ελάχιστοι) ένοχοι γνωρίζουν ακριβώς για ποιους μιλάω! Σε καμία περίπτωση δεν κατακρίνω τα ξένα φυσίγγια. Δεν είναι οι ξένοι το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι «Έλληνες» είναι…

Βασικές Κατηγορίες Ραβδωτών Τυφεκίων

Ο γράφων

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Μας ρωτάτε, σας απαντούμε νούμερο… Χ: Άλλο ένα ενδιαφέρον ερώτημα από αναγνώστη:

«…Ορισμός τυφεκίων. Είχα μια συζήτηση και πολλοί δεν μπορούν να καταλάβουν το ποσό διαφορετικά, αλλά και πόσο κοντά είναι τα όπλα . Τυφέκια εφόδου . Μάχης. Με τα τυφέκια ραβδωτά carbine εξίσου ραβδωτά…»

Εντάξει λοιπόν ας τα πάρουμε από την αρχή. Το άρθρο θα γίνει όσο πιο απλό και εκλαϊκευμένο γίνεται – σκοπός μας η διάχυση της γνώσης και όχι η επιστημονική έρευνα ή άλλου είδους αντίστοιχη εξέλιξη:

  • Το ραβδωτό τυφέκιο (μολυβδοβόλο σε πιο σωστά ελληνικά – αγγλιστί rifle), σύμφωνα με τη συνηθισμένη χρήση του όρου (δεν θα αναφερθούμε στα αεροβόλα), είναι ένα πυροβόλο όπλο με ραβδωτή κάννη, φορητό και μακρύ (αγγλιστί long gun). Δεν είναι όμως κανόνι, δηλαδή έχει διαμέτρημα κάτω από τα 20 χιλιοστά.
  • Τα όπλα αυτά χωρίζονται πλέον σε αρκετές κατηγορίες, καθώς έχουν να διαδραματίσουν διαφορετικούς ρόλους, στον κυνηγότοπο, το σύγχρονο πεδίο μάχης, το αστικό περιβάλλον – σε καταστάσεις αυτοάμυνας κτλ. Εδώ θα προσπαθήσουμε να αναφέρουμε όλες τις βασικές κατηγορίες με απτά παραδείγματα γνωστών όπλων, για να γίνουμε όσο γίνεται πιο κατανοητοί… Θα ασχοληθούμε μόνο με σύγχρονα όπλα – τα πυροβόλα εξελίσσονται περίπου 600 χρόνια, αλλάζουν γενιά ανά περίπου 50-100 χρόνια, οπότε για να γίνει σωστά μια αναδρομή στο παρελθόν θα έπρεπε να γραφτεί εγκυκλοπαίδεια. Ας το ξεχάσουμε προς το παρόν λοιπόν…

1. Αρχικά ήταν πολύ διαδεδομένα τα τυφέκια μάχης (αγγλιστί battle rifles):

Σχετικά βαριά και ογκώδη, με μεγάλα διαμετρήματα και αντίστοιχο δραστικό βεληνεκές, μπορούν με την κατάλληλη διόπτρα να χρησιμοποιηθούν σε αποστάσεις πολύ μεγαλύτερες των 500 μέτρων. Από τα όπλα με τις περισσότερες πιθανές εφαρμογές, παραμένουν δημοφιλή ακόμη και σήμερα. Ένα τυφέκιο μάχης σε διάταξη bullpup πραγματικά μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα, από κυνήγι σε πεδιάδα μέχρι πόλεμο σε αστικό περιβάλλον. Φυσικά έχουν αυτόματες (πολεμικές) και ημιαυτόματες εκδόσεις για χρήση από πολίτες… Υπάρχουν και επαναλληπτικά, αλλά είναι πρακτικά απαρχαιωμένα – λακτίζουν περισσότερο και καθυστερούν χωρίς λόγο το χειριστή τους.

Κλασικό διαμέτρημα για τέτοιο όπλο το 7,62X51mm NATO (308Win). Τυπικά παραδείγματα / μοντέλα που γνωρίζουν οι Έλληνες είναι το Μ1 και το G3 του ελληνικού στρατού… Ένα ποιοτικό τέτοιο όπλο έχει κατά κανόνα κόστος κάτω από τις 2000 ευρώ σε ημιαυτόματη έκδοση, και είναι πραγματικά κρίμα που η οπλοκατοχή του απαγορεύεται για το μέσο Έλληνα:

2. Με το αστικό πεδίο μάχης να γίνεται εξαιρετικά διαδεδομένο κατά τον Β” ΠΠ, προέκυψε η ανάγκη για ελαφριά και συμπαγή τυφέκια, μικρότερα από τα τυφέκια μάχης. Αμέσως έγιναν διαδεδομένα τα Τυφέκια Εφόδου (αγγλιστί assault rifles):

Το γνωστό σε όλους Καλάσνικοφ ΑΚ-47 ήταν υβρίδιο ενός ρωσικού και ενός γερμανικού όπλου, το οποίο με τη σειρά του ήταν εξέλιξη ενός μεξικάνικου που κατασκεύαζαν με άδεια οι Γερμανοί. Δεν υπήρξε παρθενογέννεση…

Όπως και να έχει, χρησιμοποιήθηκαν μικρότερα διαμετρήματα, με το ρωσικό 7,62Χ39mm και το αμερικανικό 5,56Χ45mm (5.56NATO), τα οποία έφεραν και μικρότερο βεληνεκές, αν και δουλεύουν καλά μέχρι τα 300-500 μέτρα, πάντα με τη βοήθεια διόπτρας. Κυνηγετικά δεν προτιμούνται πολύ, γιατί εκεί πάσχουν σε βεληνεκές και ισχύ πυρός. Φυσικά και αυτά είναι 100% παράνομα για το μέσο Έλληνα, ο οποίος θα τα συναντήσει μόνο σαν Μ4 στις ειδικές δυνάμεις του ΕΣ. Θεωρούνται ιδανικά για γυναίκες και μικρόσωμους χρήστες. Μια «πολιτική» ημιαυτόματη έκδοση ενός τυφεκίου εφόδου στοιχίζει λίγο πάνω από 1000 ευρώ, αν μιλάμε για κάτι ποιοτικό.

3. Η αστυνομία χρειάζεται τυφέκια εφόδου σε πάρα πολλές εφαρμογές. Κάποιοι όμως (που δεν θέλω να χαρακτηρίσω για να μην ρίξω το επίπεδο το άρθρου) δεν ήθελαν να παραγγέλνουν και να χρησιμοποιούν ξεχωριστές σφαίρες γι” αυτά, κι έτσι καταλήξαμε σε όπλα που μοιάζουν με πολεμικά αυτόματα τυφέκια εφόδου, αλλά ρίχνουν σφαίρες αστυνομικών πιστολιών, τυπικά 9mm.

Οι τερατογενέσεις αυτές ονομάζονται υποπολυβόλα (submachineguns) και είναι αρκετά διασκεδαστικές στο σκοπευτήριο. Όπως καταλαβαίνετε, έχουν αρκετά μειωμένο βεληνεκές και ισχύ πυρός, ενώ πρακτικά δεν έχουν απολύτως κανένα πλεονέκτημα απέναντι σε ένα bullpup τυφέκιο εφόδου. Το πιο γνωστό σε μας υποπολυβόλο είναι μάλλον το MP5. Καθότι αυτόματα, δεν τίθεται θέμα οπλοκατοχής τους στην ψωροκώσταινα – όπως καταλαβαίνετε!

 4. Μια παράλληλη εξέλιξη των τυφεκίων μάχης ήταν τα καραμπινάκια (carbines), τα οποία ίσως αρχικά σχεδιάστηκαν κυρίως για χρήση από πολιτοφύλακες, και όχι για βαρέων καθηκόντων πολεμική χρήση. Ο όρος είναι πάρα πολύ γενικός και λίγο οξύμωρος, καθώς σημαίνει κοντό «μακρύ όπλο» (το long gun που προαναφέρθηκε). Με την έλευση των τυφεκίων εφόδου, κάθε τυφέκιο εφόδου μικρού μήκους μπορεί να ονομαστεί και καραμπινάκι. Καραμπινάκια μπορούμε επίσης να ονομάσουμε και κοντές εκδόσεις τυφεκίων μάχης, αν και δεν συνηθίζεται λόγω μεγάλου διαμετρήματος. Όπως και να έχει ο όρος προκαλεί σύγχυση και ο γράφων αποφεύγει να τον χρησιμοποιεί!

5. Με τα χρόνια οι ελεύθεροι σκοπευτές εξελίχθηκαν, και ζήτησαν κάτι περισσότερο από τα τυφέκια μάχης που χρησιμοποιούσαν. Έτσι δημιουργήθηκαν τα τυφέκια ελεύθερου σκοπευτή (sniper rifles), σε επαναλληπτικές και ημιαυτόματες εκδόσεις.

Έχουν πανίσχυρα διαμετρήματα, προσεγμένη κατασκευή και ανοχές, μελετημένες κάννες και πανάκριβες διόπτρες. Λειτουργούν με χαρακτηριστική άνεση σε αποστάσεις πολύ πάνω από 1Km, αλλά είναι βαριά, ογκώδη και πανάκριβα με κόστος που μπορεί να ξεπεράσει πολλές χιλιάδες ευρώ.

Χρησιμοποιούν σύγχρονα διαμετρήματα όπως το .338 Lapua Magnum και στα κατάλληλα χέρια… Καταλαβαίνετε…

6. Άλλος ένας γενικός όρος προς αποφυγή είναι το κυνηγετικό τυφέκιο (hunting rifle): Οποιοδήποτε ημιαυτόματο ή επαναλληπτικό τυφέκιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο κυνήγι και να ονομαστεί κυνηγετικό. Μηδέν εις το πηλίκο λοιπόν… Φυσικά υπάρχουν ακόμα οι ρομαντικοί που ονειρεύονται ραβδωτά με ωραία ξύλα, κινητά ουραία και άλλα αναχρονιστικά, αλλά ο πρακτικός νους θα προτιμήσει πάντα το μειωμένο λάκτισμα και τη χωρητικότητα 20+ φυσιγγίων που προσφέρει ένα σύγχρονο ημιαυτόματο. Τους αγαπάμε όλους, αλλά το σύγχρονο είναι καλύτερο, πώς να το κάνουμε…

Ελπίζουμε να καλύψαμε τα περισσότερα σημεία, αν και το θέμα είναι πραγματικά απύθμενο!

Μας το ζητήσατε… το αναρτούμε!

Κατόπιν αρκετά μεγάλης ζήτησης αναρτούμε το παρακάτω άρθρο, αφού προηγουμένως πήραμε τη σχετική άδεια από το defenceline.gr.

Τελικά ο ελληνικός κόσμος ξυπνάει, το ελληνικό ίντερνετ ξυπνάει, και δεν φαινόμαστε εμείς πλέον σαν σεληνιασμένοι / επικίνδυνοι / τρελοί / μύγα μέσα στο γάλα… Τα άρθρα που γράφονται σήμερα είναι τόσο καλά, όσο και απαραίτητα – σαν amynastospiti.gr ήμασταν πρωτοπόροι πολλά χρόνια πριν στον τομέα και βλέπουμε με μεγάλη χαρά ότι κι άλλοι παίρνουν το ίδιο μονοπάτι! Μπορεί το ένα σύγχρονο άρθρο να δανείζεται από άλλο παλαιότερο, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Το νόημα που πρέπει να περάσει είναι το σημαντικό και εκεί πρέπει να σταθούμε όλοι.

Νόμιμη Οπλοκατοχή και Οπλοφορία Πολιτών – Η εισήγηση που τάραξε τα νερά στο Συνέδριο των Αστυνομικών

Μία ευνομούμενη πολιτεία, σέβεται τον πολίτη που την χρηματοδοτεί για να λειτουργεί υπέρ του και οφείλει να θεσπίζει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο το οποίο θα δίνει στον πολίτη την δυνατότητα να προασπίζει την ζωή του, την αξιοπρέπειά του, την οικογένειά του αλλά και την περιουσία του.
Μία ευνομούμενη πολιτεία, σέβεται τον πολίτη που την χρηματοδοτεί για να λειτουργεί υπέρ του και οφείλει να θεσπίζει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο το οποίο θα δίνει στον πολίτη την δυνατότητα να προασπίζει την ζωή του, την αξιοπρέπειά του, την οικογένειά του αλλά και την περιουσία του.

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε το 1ο Παγκρήτιο Συνέδριο Αξιωματικών Αστυνομίας που πραγματοποιήθηκε από την Ένωση Αξιωματικών ΕΛ.ΑΣ. Περιφέρειας Κρήτης το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου στο Επιμελητήριο Ηρακλείου.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου, η Ένωση  δια του Προέδρου της παρουσίασε τέσσερις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν τα τρία τελευταία έτη που κατατάσσουν την Ελληνική Αστυνομία στις πρώτες θέσεις σχετικά με την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στους θεσμούς του Κράτους. Έθιξε την μη συμμόρφωση της Κυβέρνησης των αποφάσεων του ΣτΕ που ορίζουν την επαναφορά των μισθών των εργαζομένων στα σώματα ασφαλείας στα επίπεδα του 2012, την ψήφιση του νέου νόμου 4472 / 2017 για τα ειδικά μισθολόγια επισημαίνοντας τις επιπτώσεις που θα έχει αυτός στη μισθοδοσία των ένστολων όπως τον ενδεχόμενο κίνδυνο μελλοντικά κατάργησης της προσωπικής διαφοράς που θα επιφέρει τεράστιο πλήγμα στις αποδοχές, την μείωση του επιδόματος θέσης ευθύνης (επίδομα διοίκησης) συγκρίνοντας με το αντίστοιχο επίδομα θέσης ευθύνης για τον δημόσιο Τομέα, στηλίτευσε την απαράδεκτη διάταξη του Νόμου 4387 / 2016 σχετικά με την σύνταξη χηρείας, καθώς και την ψήφιση του νέου Νόμου 4488/2017 που προβλέπει αύξηση των εισφορών για ασφαλισμένους προ του 1993. Σε επιχειρησιακό επίπεδο έγινε παρουσίαση της νέας δομής των Αστυνομικών Υπηρεσιών όπως αυτές διαμορφώθηκαν με την Αναδιάρθρωση η οποία εφαρμόστηκε στην Περιφέρεια Κρήτης από 1 Ιουνίου, επισημαίνοντας τις αλλαγές που επήλθαν από την υλοποίησή της.

3 sinedrio astynomia

Ακολούθησαν τοποθετήσεις των επίσημων προσκεκλημένων τόσο στα θέματα που ανάδειξε η Ένωσή όσο και σε άλλα τοπικά ζητήματα αστυνόμευσης.
Μετά το πέρας των τοποθετήσεων – χαιρετισμών ακολούθησε διάλεξη με τίτλο «Η νόμιμη οπλοκατοχή και οπλοφορία των πολιτών ως παράγων ασφάλειας και μείωσης της εγκληματικότητας;» με ομιλητές τον Νομικό Εκπρόσωπο της Ένωσής μας και έγκριτο δικηγόρο του Δ.Σ. Ηρακλείου κ. Κοκοσάλη Γεώργιο και τον Οπλουργό – εκπαιδευτή ΕΛ.ΑΣ κ. Τσιάμπα Ιωάννη, η οποία σημειωτέον κέντρισε το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων κρίνοντας από το πλήθος των ερωτήσεων που ακολούθησαν απάνω στο καίριο αυτό ζήτημα που αναπτύχθηκε.

2 sinedrio astynomia

Το defenceline.gr σας παρουσιάζει σε αποκλειστικότητα ολόκληρη την εισήγηση του κ. Τσιάμπα έχει ως εξής:

«Παρά την μακραίωνη παράδοση που έχουμε ως λαός με τα όπλα, είτε πρόκειται για αγχέμαχα είτε για σύγχρονα πυροβόλα όπλα,η σχέση μας μαζί τους έχει τραυματιστεί σοβαρά τελευταία,έχει απομειωθεί και τείνει να απολεσθεί πλήρως, θυσία και αυτή στον βωμό της – ευρισκομένης στην δύση της ως αντίθετη με την κοινή λογική -«πολιτικής ορθότητος».

Εμείς στον παρόν πόνημα παρουσιάζοντας τις εμπειρίες μας και στοιχεία από διάφορα συστήματα αντιμετωπίσεως της εγκληματικότητας παγκοσμίως θα επιχειρήσουμε να εξετάσουμε αν ο νομοταγής πολίτης πρέπει να παραμείνει το άβουλο θύμα και τις περισσότερες φορές το εμπόδιο στην άσκηση των αστυνομικών καθηκόντων, ή εφ’ όσον το επιθυμεί, να μετατραπεί σε έναν εκπαιδευμένο άνθρωπο ικανό, στην καλύτερη περίπτωση να προσφέρει αρωγή στο αστυνομικό έργο ή να μην το εμποδίσει, στην χειρότερη.
«Αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις» μας διδάσκει ο Αντισθένης και ως κυνικός ο ίδιος μας καλεί εάν επιθυμούμε να ομιλούμε αληθώς να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με έναν κυνικό ρεαλισμό.

– Όπλο κατά τον έλληνα νομοθέτη είναι κάθε μηχάνημα, το οποίο εκ κατασκευής, μετατροπής ή τροποποίησης, με ωστική δύναμη που παράγεται με οποιονδήποτε τρόπο, εκτοξεύει βλήμα, βλαπτικές χημικές ή άλλες ουσίες, ακτίνες ή φλόγες ή αέρια και μπορεί να επιφέρει κάκωση ή βλάβη της υγείας σε πρόσωπα ή βλάβη σε πράγματα ή να προκαλέσει πυρκαγιά, όπως και κάθε συσκευή, που μπορεί να προκαλέσει με οποιονδήποτε τρόπο τα ανωτέρω αποτελέσματα. (άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 2168/1993).

– Οπλοκατοχή σημαίνει «κατέχω» – έχω στην φυσική μου εξουσίαση γενικώς ένα όπλο σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας που ισχύει κάθε φορά.
– Οπλοφορία σημαίνει πως το φέρω επάνω μου ή για να χρησιμοποιήσουμε και πιο σχετικές στα καθ” ημάς έννοιες, το έχω στην πρώτη σφαίρα κατοχής μου όταν και ως ο νόμος ορίζει.

Στην σημερινή παρουσίαση θα εστιάσουμε στα πυροβόλα όπλα χειρός (πιστόλια & περίστροφα) τα οποία είναι τα πλέον πρόσφορα για άμυνα όπλα και τα οποία λόγω μικρού μεγέθους μπορούν να μεταφέρονται εύκολα.
Στην χώρα μας σήμερα είτε ο πολίτης νόμιμα κατέχει ένα όπλο, είτε νόμιμα οπλοφορεί δυστυχώς αντιμετωπίζεται ως ένας εν δυνάμει εγκληματίας ή στην καλύτερη περίπτωση ως ένας οιονεί κίνδυνος για το σύνολο της κοινωνίας.
Είναι όμως έτσι;

Τα πάντα ξεκινούν και τελειώνουν στην παιδεία.
Με την έννοια «παιδεία» δεν εννοούμε μόνον την απόκτηση κάποιου τίτλου σπουδών αλλά την διαδικασία εκείνη κατά την οποία ο άνθρωπος μαθαίνει να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις ΣΦΑΙΡΙΚΑ, μαθαίνει να δέχεται την διαδικασία της ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΣ και τέλος μαθαίνει να ΜΕΛΕΤΑ να ΣΥΓΚΡΙΝΕΙ και να ΑΛΛΑΖΕΙ όλα εκείνα τα οποία ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ δεν λειτουργούν ή του δημιουργούν προβλήματα.
Για παράδειγμα, ένα από αυτά που δεν λειτουργούν στην χώρα μας είναι η κοινή λογική.
Ποιά λογική πχ μπορεί να επιτρέπει την νόμιμη κατοχή πυροβόλου όπλου για ατομική ασφάλεια χωρίς ο κατέχων να μπορεί νομίμως να εκπαιδευθεί με αυτό στο σκοπευτήριο ή ακόμα και να διαπιστώσει εάν αυτό λειτουργεί;
Ποιά λογική επιτρέπει την χορήγηση αυτής της αδείας όταν ο κατέχων δεν έχει πιστοποιημένες γνώσεις επί του αντικειμένου και δη επί των κανόνων ασφαλείας που πρέπει να ακολουθεί ;
Ποια λογική επιτρέπει την χορήγηση της ίδιας αδείας όταν ο κάτοχος δεν υποχρεούται να γνωρίζει τις δαιδαλώδεις – είναι η αλήθεια και ερμηνευόμενες διαφορετικά σε πολλές περιπτώσεις, νομικές διατάξεις περί οπλοκατοχής, οπλοφορίας, οπλοχρησίας & νόμιμης άμυνας;
Ποια λογική άραγε αφαιρεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης στο ακροατήριο το υπηρεσιακό ή ιδιωτικό όπλο χειρός αστυνομικού το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να προστατέψει τον εαυτό του ή άλλους στα πλαίσια άσκησης των υπηρεσιακών του καθηκόντων; Δηλαδή το αφαιρεί ακριβώς την περίοδο εκείνη που ο αστυνομικός το έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην περίπτωση που χρειαστεί να προστατεύσει τον εαυτό του και την οικογένειά του από πράξεις αντεκδίκησης, βίας κλπ.
Από την άλλη ποιά λογική επιτάσσει την απόρριψη αδειοδοτήσεως ενός όπλου σκοποβολής σε αθλητή (ο οποίος με δική του βούληση και έξοδα έχει αποκτήσει εκπαίδευση και γνώσεις) με την αιτιολογία ότι»λόγοι δημοσίας ασφαλείας επιβάλλουν τον περιορισμό της κατοχής πυροβόλων όπλων στο ελάχιστο».
Μήπως με την ίδια αιτιολογία θα μπορούσαν να απορρίπτονται αιτήσεις αδειών κυκλοφορίας δικύκλων μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού διότι, ομοίως, «λόγοι δημοσίας ασφαλείας επιβάλλουν τον περιορισμό των οχημάτων που δύναται να αναπτύξουν υψηλή ταχύτητα στο ελάχιστο προς αποφυγήν τροχαίων ατυχημάτων»;
Σαφώς και όχι.
Είμαι σίγουρος ότι το τελευταίο σας φαίνεται εξωφρενικό!
Σε χώρες με παιδεία στο θέμα της πολιτικής οπλοφορίας όλα τα προαναφερθέντα ακούγονται εξ ίσου αλυσιτελή.

Ας εξετάσουμε όμως μέσα από το πρίσμα της κοινής λογικής ορισμένα δεδομένα όπως αυτά έχουν εξαχθεί από μελέτες κάνοντας και τις ανάλογες διαπιστώσεις :

1ον) Τα όπλα είναι ΑΨΥΧΑ αντικείμενα.
Η γνωστή έκφραση που ακούγεται και γράφεται συχνά «το όπλο εκπυρσοκρότησε»είναι απολύτως ψευδής.
Τα όπλα δεν εκπυρσοκροτούν ποτέ μόνα τους. Δεν έχουν ιδία βούληση. Δεν έχουν ιδία θέληση. Είναι εργαλεία – μηχανικά κατασκευάσματα προορισμένα, προκειμένου περί πυροβόλων όπλων, να εκτοξεύουν μία ή περισσότερες βολίδες με αέρια που παράγονται από την καύση πυρίτιδας μόνο όμως όταν κάποιος άνθρωπος επιδράσει πάνω τους με κατάλληλο χειρισμό. Επομένως η νόμιμη και ασφαλής χρήση τους εξαρτάται αποκλειστικά από την ανθρώπινη βούληση. Από τον ανθρώπινο παράγοντα.

2ον) Ο χαρακτήρας του πολίτη και η συμπεριφορά του δεν αλλοιώνονται από την κατοχή και χρήση άψυχων αντικειμένων.
Αν για παράδειγμα ένας σώφρων και λογικός άνθρωπος αγοράσει ένα αυτοκίνητο μεγάλης ιπποδυνάμεως θα κάνει ορθή χρήση εκεί που ο νόμος του το επιτρέπει πχ θα κάνει μία γρήγορη προσπέραση εκμεταλλευόμενος την υψηλή ιπποδύναμη του οχήματός του.
Αν πάλι θέλει να οδηγήσει το όχημά του στα όριά του θα πληρώσει χρόνο σε κάποια πίστα ταχύτητας και θα διασκεδάσει με ασφάλεια.

3ον) Η αστυνομία δεν μπορεί να είναι ποτέ πανταχού παρούσα.
Σε διοικητικές δομές όπου οι ένοπλοι πολίτες αντιμετωπίζονται με εμπιστοσύνη και σεβασμό από το Κράτος και τα όρια δράσης τους είναι σαφή και καθορισμένα από τον νόμο τα ποσοστά της εγκληματικότητας είναι μηδαμινά.
Ακριβώς λοιπόν επειδή η αστυνομία δεν δύναται να είναι παντού και να καλύπτει τα πάντα, θα πρέπει ο πολίτης ειδικά στον πρώτο κρίσιμο χρόνο εκδήλωσης μίας εγκληματικής ή τρομοκρατικής επίθεσης να αποτελέσει τα μάτια και τα αυτιά των Αρχών ώστε σε δεύτερο χρόνο να παράσχει την αρωγή και την πληροφόρηση στην αστυνομία εις τρόπον ώστε αυτή να φέρει αποτελεσματικά εις πέρας το έργο της.
Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει ο πολίτης να μην γίνει θύμα ή να μην τραπεί σε άτακτη φυγή, όπως είδαμε να συμβαίνει κατά τις τελευταίες τρομοκρατικές επιθέσεις σε χώρες της Ευρώπης. Θα πρέπει να έχει το ψυχολογικό πλεονέκτημα έναντι του εγκληματία ή τρομοκράτη και να γνωρίζει ότι μένοντας όρθιοςθα μπορεί να αποτρέψει ή να αποκρούσει την οποιαδήποτε σε βάρος του επίθεση.
Οι εγκληματίες ειδικά αυτοί του κοινού ποινικού δικαίου κατά τον σχεδιασμό των έκνομων πράξεων προφανώς γνωρίζουν πολύ καλά την διάκριση που κάνουμε μεταξύ μαλακών (δηλ. ευπαθών) και σκληρών στόχων. Είναι αυτονόητο ότι αν έχουν να επιλέξουν μεταξύ δύο ή περισσοτέρων στόχων θα επιλέξουν αυτόν εις τον οποίον θα συναντήσουν ελάχιστη ή καθόλου αντίσταση. Στην περίπτωση αυτή, όπως αντιλαμβάνεσθε, κανένα όπλο δεν χρειάζεται να βγει από καμία θήκη. Η οπλοκατοχή δρα από μόνη της αποτρεπτικά.
Περαιτέρω, ο νομοταγής πολίτης που είναι σε θέση να υπερασπιστεί την οικογένειά του, την περιουσία του, την αξιοπρέπειά του μέσα σε σαφή από τον νόμο καθορισμένα πλαίσια, αποκτά αντίληψη ασφαλείας και είναι ο πολίτης αυτός που σέβεται και εκτιμά το έργο του αστυνομικού.
Είναι ο πολίτης αυτός που στον αστυνομικό βλέπει τον σύμμαχό του, τον αδελφό του, τον φίλο του, τον συμμαθητή του, τον γείτονά του. Είναι ο πολίτης που μεθαύριο θα είναι σε θέση να προσφέρει έργο τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο σε περίπτωση που κάτι τέτοιο απαιτηθεί.

4ον) Ο περιορισμός της νόμιμης οπλοκατοχής και οπλοφορίας δεν συμβάλλει καθόλου στην μείωση της εγκληματικότητος.
Αυτό είναι κάτι το αυταπόδεικτο διότι ο εγκληματίας όταν πάρει την σχετική απόφαση θα εγκληματήσει όπως και να έχει. Σαφώς και δεν πρόκειται να αιτηθεί ποτέ άδεια οπλοφορίας, σαφώς και δεν θα χρησιμοποιήσει κατά την πράξη του νομίμως κατεχόμενο άρα καταγεγραμμένο από τις Αρχές όπλο αφού θα ήταν σαν να φωτογραφίζει τον εαυτό του…

Κανέναν εγκληματία ή τρομοκράτη ΔΕΝ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ. Κανείς εγκληματίαςπριν την πράξη του δεν πρόκειται να ασχοληθεί με την μελέτη της ισχύουσας νομοθεσίας ή να τροποποιήσει τον τρόπο δράσης του (MODUS OPERANDI) με γνώμονα το ύψος της ποινής που θα του επιβληθεί σε περίπτωση συλλήψεως. Πιστεύει ότι δεν θα συλληφθεί ποτέ διότι αν πίστευε το αντίθετο δεν θα προέβαινε στην έκνομη ενέργεια. Ή – ακόμα χειρότερα – εάν τα κίνητρα πχ ενός τρομοκράτη είναι θρησκευτικά δεν θα τον απασχολήσει ούτε για 1 δευτερόλεπτο το ενδεχόμενο σύλληψης και τιμωρίας. Ούτε βέβαια ο επίδοξος δράστης μίας πχ ένοπλης ληστείας ή απαγωγής – δηλ. πράξεων που διώκονται σε βαθμό κακουργήματος και τιμωρούνται με πολυετή κάθειρξη – είναι δυνατόν να συγκινηθεί από την μικρή ή μεγάλη ποινή φυλάκισης που παράλληλα θα του επιβληθεί για το πλημμέλημα της παράνομης οπλοκατοχής.
Επομένως δρακόντεια μέτρα κατά της νόμιμης οπλοκατοχής και οπλοφορίας έχουν σαν τελικό αποτέλεσμα μόνο τον αφοπλισμό των νομιμοφρόνων πολιτών.
Διότι αυτούς αφορούν. Διότι ο νομιμόφρων πάντα θα υπακούει στον νόμο και θα δρα εντός των πλαισίων αυτού.
Μήπως όμως αυτά τα μέτρα οδηγούν τελικά στην θυματοποίηση του πλέον υγιούς κομματιού της κοινωνίας μας;
Στο σημείο αυτό εξετάζοντας στατιστικά στοιχεία που αφορούν τις ΗΠΑ, μίας χώρας 400 και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων η οποία μας δίνει το μεγαλύτερο δυνατό στατιστικό δείγμα, μπορούμε να κάνουμε μερικές χρήσιμες διαπιστώσεις.
Στις πολιτείες της Νέας Υόρκης, της Καλιφόρνια και ορισμένες άλλες, όπου οι πολιτειακοί νόμοι ουσιαστικά απαγορεύουν την έκδοση και διατήρηση άδειας οπλοφορίας από τον γενικό πληθυσμό τα ποσοστά βαριάς εγκληματικότητος βρίσκονται σε δυσθεώρητα ύψη σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα.
Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να σας αναφέρω ότι η νομοθεσία περί όπλων της πολιτείας της Νέας Υόρκης ελάχιστες διαφορές έχει από την δική μας (Ν. 2168/1993 όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 3944/2011).
Αντιθέτως σε πολιτείες όπως η UTAH, η ARIZONA, η NEVADA, η INDIANA, η FLORIDA και σε όλα ταλεγόμενα OPEN CARRY STATES δηλ. στις πολιτείες όπου επιτρέπεται η φανερή οπλοφορία των πολιτών και πρακτικά ο κάθε πολίτης που δεν έχει απασχολήσει ποτέ τις Αρχές μπορεί να κατέχει οποιοδήποτε αριθμό και τύπο όπλου επιθυμεί η εγκληματικότητα είναι σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά.
Για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω φαίνεται ότι οι επίδοξοι δράστες σοβαρών εγκληματικών πράξεων προτιμούν μόνο πολιτείες στις οποίες γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα θύματά τους δεν θα είναι σε θέση να προβάλλουν καμία αντίσταση ή θα τραπούν σε φυγή αμέσως ώστε, μέχρι να προσεγγίσει στον τόπο του συμβάντος η δημόσια δύναμη, να μπορούν να δράσουν ανενόχλητοι.
Τα παραπάνω στατιστικά στοιχεία είναι αναρτημένα στην επίσημη σελίδα του FBI και προσβάσιμα για ανάλυση και αξιολόγηση σε οποιοδήποτε χρήστη του διαδικτύου.
Θα ήθελα να προσθέσω στο σημείο αυτό ότι από τον καιρό που ο πρόεδρος Clinton άρχισε να εφαρμόζει ένα – ένα τα οπλοφοβικά του μέτρα (με πρώτο μέτρο την απαγόρευση οπλοφορίας στα σχολεία από σχολικούς φύλακες, καθηγητές, υπαλλήλους και όχι φυσικά από ανήλικους μαθητές οι οποίοι ούτως ή άλλως σε κάθε πολιτισμένη χώρα του κόσμου απαγορεύεται να οπλοφορούν) τότε ακριβώς ξεκίνησαν τα γνωστά περιστατικά active shooters.
Οι κατά κανόνα ψυχικά ανισόρροποι εισβολείς δεν πτοήθηκαν καθόλου ούτε έλαβαν καθόλου υπ όψιν τους την ταμπέλα που ανέγραφε:

«ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ»…

Είναι σαν να περιμένουμε ότι οι τυφώνες που χτύπησαν την Αμερική το τελευταίο 15νθήμερο θα άλλαζαν δρόμο αν είχαμε αναρτήσει μία μεγάλη ταμπέλα στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ η οποία θα έγραφε:

«ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΤΥΦΩΝΕΣ ΕΔΩ»

Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα…

Αλλά και στην Ευρώπη:
Η εγκληματικότητα στην πλήρως αφοπλισμένη από τον Blair Μεγάλη Βρετανία, λόγω περιστατικού active shooter, έχει ανέλθει σε δυσθεώρητα επίπεδα. Δεν είναι τυχαίος ο πρόσφατος χαρακτηρισμός της πρωτεύουσας της χώρας, του Λονδίνου ως πρωτεύουσας των μαχαιριών

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν μπορούμε να καταλήξουμε σε μερικά απλά συμπεράσματα:

1. Οι παράνομοι δεν θα σταματήσουν ΠΟΤΕ να παρανομούν επειδή η νομοθεσία είναι ή έγινε πιο αυστηρή. Η αυστηρή νομοθεσία έχει σκοπό να αποτρέψει τον «οριακώς» παρανομούντα αυτόν δηλ. που οι ηθικές του άμυνες δεν έχουν καταπέσει πλήρως. Και εκεί η νομοθεσία τα καταφέρνει άριστα με την απειλή της τιμωρίας.
Ο σκληρός εγκληματίας όμως (αυτός που είναι αποφασισμένος να επιβάλλει την θέλησή του με την βίαή να αφαιρέσει ανθρώπινη ζωή) που αυτός είναι και το πραγματικό μας πρόβλημα ΔΕΝ ΠΤΟΕΙΤΑΙ παρά μόνο ίσως από τον φόβο της ΒΙΑΙΗΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ.
Η αντίσταση που εκτιμά ότι θα συναντήσει από τον στόχο – θύμα του είναι αυτή που θα τον κάνει να σκεφτεί διπλά αν τελικά θαεκτελέσει την έκνομη ενέργεια που προσχεδιάζει.

Μια παλιά αγγλική παροιμία λέει «If you look like food you will be eaten». Δηλ. όποιος μοιάζει με τροφή κάποια στιγμή θα φαγωθεί.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν οι πειρατείες κατά εμπορικών πλοίων στον κόλπο του Άντεν από αδίστακτους και αιμοσταγείς Σομαλούς πειρατές. Οι πειρατείες αυτές είχαν εξελιχθεί σε πραγματική μάστιγα τα τελευταία έτη. Είχαν θέσει σε κίνδυνο την ναυτιλιακή σύνδεση μεταξύ Ασίας και Ευρώπης. Είχαν παρεμποδίσει το παγκόσμιο εμπόριο με σοβαρές οικονομικές συνέπειες και κυρίως με ανυπολόγιστο κόστος σε ανθρώπινες ζωές.
Από την στιγμή όμως που επετράπη από τον Διεθνή Οργανισμό Ναυτιλίας (ΙΜΟ / IMDF) του ΟΗΕ η επιβίβαση ενόπλων φρουρών στα εμπορικά πλοία και η χρήση υπό όρους της αποκαλούμενης deadly force δεν έχει υπάρξει ούτε ένα περιστατικό πειρατείας και ομηρείας σε φρουρούμενο από ενόπλους πλοίο.
Αντίθετα, αν οι πειρατές δουν το πλήρωμα να κρύβεται ή να ετοιμάζει μάνικες για να τους αντιμετωπίσει με νερό υπό πίεση, ενέργειες που υποδηλώνουν την απουσία ενόπλων φρουρών, σε ποσοστό 95% θα επιτεθούν στο πλοίο με φρικτά αποτελέσματα για τους επιβαίνοντες. (πηγή IMO / IMDF).

2. Η οπλοκατοχή και η οπλοφορία είναι πράξεις υψηλής ευθύνης. Απαιτείται συνεχής εκπαίδευση, συνεχής ενημέρωση και ορθή σκέψη.
Μία ευνομούμενη πολιτεία, σέβεται τον πολίτη που την χρηματοδοτεί για να λειτουργεί υπέρ του και οφείλει να θεσπίζει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο το οποίο θα δίνει στον πολίτη την δυνατότητα να προασπίζει την ζωή του, την αξιοπρέπειά του, την οικογένειά του αλλά και την περιουσία του.
Αυτό επιτυγχάνεται κατ” αρχάς με την απενοχοποίηση του «όπλου» σαν αντικειμένου, με την εκπαίδευση του πολίτη σε βασικές αρχές και κανόνες ασφαλείας και με την θεσμοθέτηση νόμων και διατάξεων που θα είναι υπέρ του αμυνόμενου και όχι υπέρ του επιτιθέμενου.
Είμαι σίγουρος πως στις παραπάνω θέσεις η πρώτη αντίδρασή σας θα είναι ένα τεράστιο «ναι μεν αλλά» όπου το «αλλά» θα ακολουθείται από σκέψεις όπως «δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι για κάτι τέτοιο», «εδώ γίνονται επεισόδια για μία θέση στάθμευσης, σκέψου αν έχουν όλοι όπλα τι θα γίνει» κλπ.
Δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο;
Γιατί;
Πότε ήμασταν έτοιμοι για οτιδήποτε;
Είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να υιοθετήσουμε οποιαδήποτε ξενόφερτη τάση, αλλά δεν είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε την θεώρησή μας προς κάτι που αποδεδειγμένα βοηθά στην πιο εύρυθμη και ασφαλή λειτουργία της κοινωνίας μας;
Φυσικά όποιος δεν μπορεί να συγκρατήσει τον εαυτό του και να διαχειριστεί την συμπεριφορά του να μην έχει κανένα όπλο.
Αν όμως γενικώς και αορίστως καταστήσουμε τα όπλα παράνομα, τότε ΜΟΝΟΝ οι παράνομοι θα τα κατέχουν.
Μοντέλα όπως της Αμερικής στο οποίο αναφέρθηκα προηγουμένως, αλλά και χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως όπως θα αναφερθώ επιγραμματικά παρακάτω πχ της Αυστρίας, της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Τσεχίας κλπ δουλεύουν ικανοποιητικά έως άριστα.
Ας δούμε για παράδειγμα την Τσεχία. Μετά από τις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις που συγκλόνισαν την Ευρώπη και μετά από επίμονες προσπάθειες τόσο των τοπικών φορέων όσο και των φίλοπλων οργανισμών όπως η FirearmsUnited, ο εκεί πολιτικός κόσμος ενημερώθηκε και σκεπτόμενος κατά βάση ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ αποφάσισε πως οφείλει να αποτελεί δικαίωμα του πολίτη η προάσπιση της ζωής και της οικογενείας του. Έτσι θέσπισε ένα πρωτοποριακό για χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως νομικό πλαίσιο περί πολιτικής οπλοφορίας και οπλοκατοχής με απλή διαδικασία απόκτησης αδείας ανάλογη με την δική μας διαδικασία περί απόκτησης λειοκάνου κυνηγετικού όπλου. Οι μοναδικές προϋποθέσεις απόκτησης όπλου χειρός στην Τσεχία για ατομική ασφάλεια είναι ο υποψήφιος πολίτης να μην έχει απασχολήσει τις Αρχές για οποιοδήποτε αδίκημα, να είναι ψυχικά υγιής και αποδεδειγμένα να γνωρίζει την νόμιμη και ασφαλή χρήση του όπλου του μετά από επιτυχή παρακολούθηση σεμιναρίων και εξετάσεων που διεξάγονται ειδικά για τον σκοπό αυτό.
Η Τσεχία είναι η δεύτερη Ευρωπαϊκή χώρα μετά την Αυστρία που θεσπίζει κάτι τέτοιο.
Η Ουγγαρία βαδίζει στα ίδια χνάρια και άπειρες φωνές σε Γαλλία και Βρετανία ζητούν το ίδιο.
Στην χώρα μας χρειάζεται εκ βάθρων αλλαγή, απλοποίηση, επικαιροποίηση και κυρίως εκλογίκευση του ισχύοντος νομικού πλαισίου. Και αυτό φυσικά αφορά και τον νόμο περί οπλοφορίας και οπλοχρησίας αστυνομικών δηλ. τον γνωστό Ν. 3169/2003.

• Οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες ΒΑΛΛΟΝΤΑΙ πανταχόθεν σήμερα.
• Οι αλλαγές στις ζωές μας είναι ΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ.
• Το πατερναλιστικό μοντέλο Κράτους έχει αποτύχει.

Η σύγχρονη εγκληματικότητα είναι ασύμμετρη, απρόβλεπτη, φονταμενταλιστική χωρίς τοπικούς περιορισμούς. Η ταχύτατη ροή πληροφοριών επιτρέπει σε κάθε είδους ακραίο στοιχείο να οργανωθεί, να σχεδιάσει και να δράσει με δραματικά αποτελέσματα για τους ανυπεράσπιστους πολίτες.
Σε κράτη προηγμένα όπως οι ΗΠΑ, η Αυστρία, η Νορβηγία, η Ελβετία, η Γερμανίατο λεγόμενο Sheepdog Concept λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο θεσμός του «πολίτη φύλακα» δεν απέχει πολύ από τις κλασσικές αξίες που κράτησαν όρθιες τις δυτικές κοινωνίες και τον πολιτισμό μας από την Αρχαία Αθήνα και το Βυζάντιο έως σήμερα.
Ο οπλισμένος, εκπαιδευμένος και υποψιασμένος πολίτης είναι ASSET, δηλ. επιχειρησιακό προσόν για την σύγχρονη αστυνομία. Σε κράτη όπως το Ισραήλ που ζει από ιδρύσεώς του υπό την Δαμόκλειο Σπάθη της τρομοκρατίας και των ασύμμετρων απειλών, άπαντες οι πολίτες είναι ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΙ και προετοιμασμένοι υλικά και κυρίως ψυχολογικά ώστε να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά κάθε εξωτερικό και εσωτερικό κίνδυνο.
Στην γειτονική μας Κύπρο κάθε Κύπριος πολίτης ο οποίος έχει υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία κατέχει νομίμως και σχεδόν υποχρεωτικά πολεμικό όπλο στην οικία του.
Ομοίως και οι χιλιάδες ακρίτες μας, υπεύθυνοι πολίτες, που στελεχώνουν τα κατά τόπους Τάγματα Εθνοφυλακής του Ελληνικού Στρατού στα βόρεια σύνορά μας και στα νησιά. Οι οποίοι από ιδρύσεως του θεσμού, δηλ. εδώ και 36 χρόνια, ουδέποτε χρησιμοποίησαν τα αυτόματα πολεμικά τυφέκια και τα πυρομαχικά που τους έχει χορηγήσει η Πολιτεία για έκνομες ενέργειες ή για την ένοπλη διεκδίκηση θέσης στάθμευσης…

Πρέπει να καταλάβουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ πως το κλειδί για μία σύγχρονη &ασφαλή κοινωνία δεν είναι ο φόβος, η κατασκευή ενόχων και η απαγόρευση. Είναι η παιδεία, η εκπαίδευση και η συνεργασία.
Εμείς ως σύγχρονοι Έλληνες μπορούμε είτε να παραμείνουμε σε ξεπερασμένες και εκτός εποχής αντιλήψεις, προκαταλήψεις και ιδεασμούς είτε να αξιολογήσουμε την άποψη του επί 15 χρόνια (από 2000 έως 2014) ΓΓ της INTERPOL Ronald Noble ο οποίος δηλώνει : «Ο μόνος τρόπος για να αποτρέψουμε τρομοκρατικά χτυπήματα είναι να έχουμε εκπαιδευμένους και ένοπλους πολίτες».

Κλείνοντας θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα : Τι θα είχε συμβεί άραγε αν κατά τις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις που έγιναν στην καρδιά της Ευρώπης ορισμένοι πολίτες αντί για κάμερες κινητών είχαν χρησιμοποιήσει τα όπλα τους;

Πριν μου απαντήσετε «μακελειό» να σας πω ότι“μακελειό” έγινε ούτως ή άλλως…

Όλα τα παραπάνω αποτελούν σκέψεις και προβληματισμούς για την σύγχρονη αντίληψη περί νόμιμης οπλοφορίας και οπλοκατοχής.
Βασίζονται στο αξίωμα ότι η νομιμότητα τελικά δημιουργεί ανασχετικούς φραγμούς στην ανάπτυξη εγκληματικότητας και στο γεγονός ότι ούτως ή άλλως υπάρχει απεριόριστη και σχετικά εύκολη πρόσβαση ακόμα και στον κοινό ποινικό εγκληματία στην απόκτηση ενός παράνομου όπλου.
Ωστόσο, κατανοούμε ότι αντίστοιχοι προβληματισμοί μπορούν να αναπτυχθούν και σε άλλους κοινωνικούς τομείς όπου η απαγόρευση και οι προκαταλήψεις έχουν φέρει εντελώς αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα.
Η αστυνομία σε κάθε περίπτωση είναι θεματοφύλακας της εκάστοτε ισχύουσας νομοθεσίας, η οποία αντικατοπτρίζει και την πολιτική κατεύθυνση του εκάστοτε νομοθέτη.
Σε καμία περίπτωση οι παρούσες σκέψεις δεν εκφράζουν ούτε άλλωστε θα μπορούσαν να εκφράσουν την επίσημη θέση τωνστελεχών της αστυνομίας. Το παρόν πόνημα είναι απλώς ένα όχημα για προβληματισμό και ενδεχομένως θα αποτελέσει το έναυσμα υγιούς και παραγωγικής συζήτησης επί ενός θέματος που κατά την κρίση μας θα είναι απόλυτα επίκαιρο στο μέλλον.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

ΟΠΛΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Εμείς σαν amynastospiti.gr τα λέμε εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά ο κύριος Ανδρέας Γεωργίου έγραψε ένα εξαιρετικό άρθρο, που πολύ απλά αδυνατούσαμε να μην το αναρτήσουμε! Ας το απολαύσουμε όλοι μαζί…

Παρά την μακραίωνη παράδοση που έχουμε σαν λαός με την έννοια «όπλο», είτε αυτό αφορά σε αγχέμαχα είτε σε σύγχρονα πυροβόλα όπλα, η σχέση μαζί τους έχει τραυματιστεί σοβαρά, έχει απομειωθεί και τελευταίως, στον βωμό της ευρισκομένης στην δύση της ως ενάντια στην κοινή λογική, πολιτικής ορθότητος, τείνει να απωλεσθεί.

Η Νόμιμη Οπλοκατοχή και Οπλοφορία των Πολιτών, ως παράγων Ασφαλείας και Μειώσεως της Εγκληματικότητος

Προτάσεις, Σκέψεις, Ιδέες

Εμείς στον παρόν πόνημα δίνοντας τις εμπειρίες μας από διάφορα συστήματα αντιμετωπίσεως εγκληματιών παγκοσμίως, θέλουμε να αποδείξουμε πως ο πολίτης δεν πρέπει να είναι το άβουλο θύμα και τις περισσότερες φορές το εμπόδιο στην άσκηση των αστυνομικών καθηκόντων του οργάνου, αλλά εφόσον το επιθυμεί, να είναι ένας εκπαιδευμένος άνθρωπος, ικανός να προσφέρει αρωγή στο αστυνομικό έργο στην καλύτερη περίπτωση, ή να μην το εμποδίσει στην χειρότερη.

«Αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις» μας διδάσκει ο Αντισθένης και ως κυνικός ο ίδιος μας καλεί να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με έναν κυνικό ρεαλισμό εάν επιθυμούμε να ομιλούμε αληθώς και όχι να αναμασάμε άκυρες ιδέες και σκέψεις. Οπλοκατοχή σημαίνει «κατέχω» ένα όπλο. Οπλοφορία σημαίνει πως το φέρω επάνω μου ή για να χρησιμοποιήσουμε και πιο σχετικές στα καθ’ ημάς έννοιες, το έχω στην πρώτη σφαίρα κατοχής μου.

Η σημερινή κατάσταση στην χώρα μας δυστυχώς είτε ο πολίτης οπλοκατέχει είτε οπλοφορεί, τον αντιμετωπίζει σαν έναν εν δυνάμει εγκληματία ή στην καλύτερη περίπτωση σαν έναν εν δυνάμει κίνδυνο για το λοιπό σύνολο της κοινωνίας. Είναι όμως έτσι;

Τα πάντα ξεκινούν και τελειώνουν στην παιδεία. Το έλλειμα ασφαλείας που έχουμε στην καθημερινή μας ζωή είτε σαν αστυνομικοί είτε σαν πολίτες μεταφράζεται σε ένα, εδώ και πολλές γενεές, έλλειμα παιδείας, και με την έννοια παιδεία δεν εννοούμε μόνον την εκπαίδευση αλλά την διαδικασία εκείνη κατά την οποία ο άνθρωπος μαθαίνει να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις ΣΦΑΙΡΙΚΑ, μαθαίνει να δέχεται την διαδικασία της ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΣ, και τέλος μαθαίνει να ΜΕΛΕΤΑ να ΣΥΓΚΡΙΝΕΙ και να ΑΛΛΑΖΕΙ όλα εκείνα τα οποία ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ δεν λειτουργούν.

Αυτό που δεν λειτουργεί στην χώρα μας για παράδειγμα είναι η κοινή λογική. Ποια λογική, επί παραδείγματι, επιτρέπει την κατοχή όπλου για ατομική ασφάλεια χωρίς ο κατέχων να μπορεί να διαπιστώσει εάν αυτό λειτουργεί; Ποια λογική επιτρέπει την χορήγηση τοιαύτης αδείας εάν ο κατέχων δεν έχει πιστοποιημένες γνώσεις επί του αντικειμένου; Από την άλλη ποια λογική επιτάσσει την άρνηση αδειοδοτήσεως ενός όπλου σε έναν αποδεδειγμένο σκοπευτή (ο οποίος και εκπαίδευση έχει και γνώσεις) επειδή «λόγοι δημοσίας ασφαλείας επιβάλλουν τον περιορισμό της κατοχής πυροβόλων όπλων». Σοβαρολογούμε; Έχουμε υπ’ όψιν μας σε πεπαιδευμένα ώτα πώς ακούγονται όλα αυτά; Γιατί να μην αρνούμεθα και άδειες οδηγήσεως, μήπως ‘λόγοι δημοσίας ασφαλείας δεν επιβάλλουν και τον περιορισμό των τροχοφόρων οχημάτων προς αποφυγήν τροχαίων ατυχημάτων;’ Σαφώς και όχι, είμαι σίγουρος πως το δεύτερο σας φαίνεται εξωφρενικό. Πιστέψτε με σε χώρες με παιδεία στο θέμα της πολιτικής οπλοφορίας τα δύο προαναφερθέντα φαίνονται εξ ίσου γελοία.

Για να εξετάσουμε όμως μέσα από το πρίσμα της κοινής λογικής ορισμένα δεδομένα (όπως αυτά έχουν εξαχθεί από επιστημονικά συνέδρια στο εξωτερικό). Καλώ όλους σας να μελετήσετε το πόνημα Raging Against Self Defense της έγκριτης ψυχιάτρου Sarah Thompson. Ξεκινάμε με μερικές αυταπόδεικτες παραδοχές οι οποίες δεν επιδέχονται αμφισβητήσεως:

α) Τα όπλα είναι ΑΨΥΧΑ αντικείμενα. Δεν έχουν βούληση, δεν έχουν θέληση είναι εργαλεία στα χέρια του κάθε χρήστη τους. Άρα λοιπόν είναι θέμα χρήστη το ποια είναι η χρήση που τους γίνεται.

β) Ο χαρακτήρας του ανθρώπου και η συμπεριφορά του δεν αλλοιώνονται από την κατοχή και χρήση αντικειμένων. Επί παραδείγματι ένας σώφρων και λογικός άνθρωπος θα αγοράσει ένα αυτοκίνητο μεγάλης ιπποδυνάμεως και θα κάνει ορθή χρήση εκεί που ο νόμος του το επιτρέπει, πχ μία γρήγορη προσπέραση εκμεταλλευόμενος την υψηλή ιπποδύναμη του οχήματός του. Αν πάλι θέλει να το οδηγήσει στα όριά του θα πληρώσει χρόνο σε κάποια πίστα και θα διασκεδάσει με ασφάλεια. Είναι τουλάχιστον ΠΑΡΑΛΟΓΟ και ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ να λέμε πως επειδή ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ δύνανται να οπλοφορούν κινδυνεύει η δημόσια ασφάλειά μας. Το νομικό πλαίσιο της οπλοχρησίας για άμυνα στην χώρα μας είναι θολό, οι γνώστες το γνωρίζουν, ας καταλάβουν και οι αρχές πως το να απορρίπτουμε το δικαίωμα στην άμυνα και προσωπική ασφάλεια ενός ανθρώπου πρέπει να γίνεται βάσει στοιχείων και όχι βάσει απολυταρχικών τακτικών που οδηγούν σε σκοτεινές ατραπούς… Επιπροσθέτως να πούμε πως ένα σωστό πλαίσιο πολιτικής οπλοφορίας οφείλει να ξεκινά με το τρίπτυχο ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΞΕΤΑΣΗ, ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ.

γ) Η αστυνομία δεν είναι ποτέ πανταχού παρούσα. Δεν δύναται να είναι εκ φύσεως. Η πολιτική θέση του «κράτους-νταντά» είναι υπεύθυνη που την σήμερον ημέρα η κοινωνία μας έχει επέλθει σε τέτοια χαμηλά επίπεδα. Πολίτες άβουλοι, χωρίς συντεταγμένες θέσεις που απλώς δέχονται ό,τι ο όποιος γραφειοκρατικός νους αποφασίσει, δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν σε καμία πρόκληση. Η αστυνομία είναι, όπως όλοι οι επαγγελματικοί τομείς, μια μικρογραφία της κοινωνίας μας. Θέλουμε μία κοινωνία που να καλλιεργεί την έλλειψη ευθύνης; που να προτρέπει στην ευθυνοφοβία; που να είναι συγκεντρωτική; Έχουμε κατανοήσει που οδηγεί κάτι τέτοιο; Σε διοικητικές δομές όπου οι ένοπλοι πολίτες έχουν αγαστή συνεργασία με τις αρχές και όπου τα όρια του νόμου είναι σαφή και καθορισμένα τα ποσοστά της εγκληματικότητος είναι μηδαμινά. Ακριβώς λοιπόν επειδή η αστυνομία δεν δύναται να είναι παντού και να καλύπτει τα πάντα, οφείλει να ενθαρρύνει τον πολίτη να είναι εκεί με κάθε παρεχόμενο μέσον να της παράσχει την αρωγή που χρειάζεται για να φέρει σε πέρας το έργο της. Ο πολίτης που είναι σε θέση να υπερασπιστεί την οικογένειά του, την περιουσία του, την αξιοπρέπειά του μέσα σε σαφή από τον νόμο καθορισμένα πλαίσια, είναι ο πολίτης αυτός που σέβεται και εκτιμά το έργο του αστυνομικού. Είναι ο πολίτης αυτός που στον αστυνομικό βλέπει τον αδελφό του, τον φίλο του, τον συμμαθητή του, τον γείτονά του. Είναι ο πολίτης που μεθαύριο είναι σε θέση να προσφέρει έργο τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε κοινωνικό επίπεδο σαν μέλος ομάδος πολιτικής προστασίας, επί παραδείγματι, σε περίπτωση που κάτι τέτοιο απαιτηθεί.

δ) Ο περιορισμός της νόμιμης οπλοκατοχής και οπλοφορίας δεν συντελεί επ’ ουδενί στην πτώση της εγκληματικότητος. Αυτό είναι κάτι το αυταπόδεικτο. Ο εγκληματίας θα εγκληματήσει όπως και να έχει. Σαφώς και δεν πρόκειται να αιτηθεί άδεια οπλοφορίας, σαφώς και δεν θα εγκληματήσει με νομίμως κατεχόμενο όπλο (αφού θα ήταν σαν να φωτογραφίζει τον εαυτό του), σαφώς και ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΩΣ Ή ΑΛΛΩΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ. Αντιθέτως, δρακόντεια μέτρα κατά της πολιτικής οπλοκατοχής έχουν σαν αποτέλεσμα τον αφοπλισμό των νομιμοφρόνων πολιτών (αφού ο νομιμόφρων πάντα θα υπακούει στον νόμο) το οποίο και οδηγεί στην θυματοποίηση τους υγιούς κομματιού της κοινωνίας μας. Πάρτε για παράδειγμα τις ΗΠΑ. Στις πολιτείες της Νέας Υόρκης και της Καλιφόρνια, όπου οι πολιτειακοί νόμοι είναι δρακόντειοι σε σχέση με την τις υπόλοιπες πολιτείες αναφορικά με την έκδοση CCW (άδειας κεκαλυμμένης οπλοφορίας), τα ποσοστά εγκληματικότητος είναι σε δυσθεώρητα επίπεδα σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Αντιθέτως σε πολιτείες όπως η Utah, η Arizona, το Texas, η Indiana και τόσες άλλες όπου η πολιτική οπλοφορία είναι διαδεδομένη η εγκληματικότητα είναι σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά. Θα ήθελα εδώ να κάνω και μία ανάλυση στα λεγόμενα open carry states αλλά φοβούμαι πως οι αναγνώστες μπορεί να εκπλαγούν οπότε θα αρκεστώ να αναφέρω πως σε πολιτείες όπου η ανοιχτή οπλοφορία (open carrying) είναι διαδεδομένη τα ποσοστά εγκληματικότητος είναι χαμηλότατα σε όλο το εύρος των κοινωνικών στρωμάτων.

Θα ήθελα να επισημάνω πως τα στατιστικά στοιχεία για τα παραπάνω έχουν σαν πηγή το FBI και δεν επιδέχονται ουδεμίας αμφισβητήσεως. Επιπλέον θα ήθελα να προσθέσω πως από τον καιρό που ο πρόεδρος Clinton άρχισε να περνάει ένα-ένα τα οπλοφοβικά του μέτρα (με αρχή την απαγόρευση οπλοφορίας στα σχολεία και αναφέρομαι σαφώς σε καθηγητές και υπαλλήλους και όχι σε ανηλίκους) τότε ακριβώς ξεκίνησαν και τα περιστατικά active shooters αφού όπως είναι εύκολο ο κάθε νοήμων άνθρωπος να αντιληφθεί οι επίδοξοι εισβολείς δεν φοβήθηκαν από την ταμπέλα που ανέγραφε «ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ»… Είναι σαν να περιμένουμε πως οι τυφώνες που χτύπησαν την Αμερική το τελευταίο 15νθήμερο θα άλλαζαν δρόμο αν είχαμε αναρτήσει μία μεγάλη ταμπέλα που θα έλεγε «ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΤΥΦΩΝΕΣ ΕΔΩ»… είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν τα ανωτέρω μπορούμε να καταλήξουμε σε μερικά απλά συμπεράσματα.

  1. Οι παράνομοι δεν θα σταματήσουν ΠΟΤΕ να παρανομούν επειδή η νομοθεσία έγινε πιο αυστηρή, Η νομοθεσία έχει σκοπό να αποτρέψει τον «οριακώς» παρανομούντα αυτόν που είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας αυτόν που οι ηθικές του άμυνες δεν έχουν πέσει τελείως, κι εκεί τα καταφέρνει με την απειλή της τιμωρίας. Ο σκληρός εγκληματίας όμως (αυτός που είναι αποφασισμένος να επιβάλλει την θέλησή του με την βία και να αφαιρέσει και ανθρώπινη ζωή) ΔΕΝ ΠΤΟΕΙΤΑΙ παρά μόνο από τον φόβο της ΒΙΑΙΗΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ. Αυτή είναι που θα τον κάνει να το ξανασκεφτεί αν θέλει να επιχειρήσει να στραφεί κατά κάποιου που πιθανόν να μπορεί να τον τραυματίσει ή και να του αφαιρέσει την ζωή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πειρατείες κατά εμπορικών πλοίων. Από την στιγμή που επετράπη η χρήση deadly force από ενόπλους φρουρούς δεν έχει υπάρξει ούτε ένα περιστατικό πειρατείας σε πλοίο που «οπλοφορεί». Αντιθέτως την στιγμή που οι πειρατές θα δουν το πλήρωμα να κρύβεται και στην καλύτερη να ετοιμάζει μάνικες να τους αντιμετωπίσει με νερό υπό πίεση, σε ποσοστά 95% το πλοίο έπεσε θύμα πειρατείας με φρικτά αποτελέσματα για τους επιβαίνοντες. (πηγή IMO)
  2. Τα όπλα απαιτούν εκπαίδευση, συντήρηση και ορθή σκέψη. Αυτός είναι ο στόχος κάθε υγιούς κοινωνίας που τα εντάσσει στην νομοθεσία της. Πέρα από τις ΗΠΑ να σας θυμίσω τον αντίποδα εντός της ΕΕ η Μεγάλη Βρετανία υποφέρει τα μάλα από τον καιρό που ο πρωθυπουργός Blair αποφάσισε τον πλήρη αφοπλισμό της Βρετανικής κοινωνίας, λόγω περιστατικού active shooter. Η εγκληματικότητα έχει ανέλθει σε δυσθεώρητα επίπεδα (ακόμη και με μαχαίρι), δεν είναι τυχαίο ο χαρακτηρισμός του Λονδίνου ως πρωτεύουσας των μαχαιριών…
  3. Μία ευνομούμενη πολιτεία, σέβεται τον πολίτη (που την χρηματοδοτεί για να λειτουργεί υπέρ του) οφείλει να θεσπίζει τέτοιο νομικό πλαίσιο που να δίνει στον πολίτη την δυνατότητα να προασπίζει την ζωή του, την αξιοπρέπειά του, την οικογένειά του και την περιουσία του. Αυτό επιτυγχάνεται κατ’ αρχάς με την απενοχοποίηση του «όπλου» σαν αντικειμένου, με την εκπαίδευση του πολίτη σε βασικές αρχές και με την θεσμοθέτηση νόμων και διατάξεων που θα είναι υπέρ του αμυνόμενου και όχι υπέρ του επιτιθέμενου.

Είμαι σίγουρος πως στα παραπάνω η αντίδρασή σας θα είναι ένα τεράστιο «ναι μεν αλλά» όπου το «αλλά» θα ακολουθείται από σκέψεις όπως «δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο», «εδώ τσακωνόμαστε για μία θέση σταθμεύσεως, σκέψου να έχουν όλοι όπλα τι έχει να γίνει» και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Να τα αποδομήσουμε λοιπόν τώρα, μιας που στην βράση κολλάει το σίδερο.

Δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο; Γιατί; Είμαστε ποτέ έτοιμοι για το οτιδήποτε; Είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να υιοθετήσουμε όποιο ξενόφερτο «trend», τάση, αλλά όχι να αλλάξουμε την σκέψη μας προς κάτι που αποδεδειγμένα βοηθά την πιο εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας μας;

Αρχίζει πλέον να είναι ξεκάθαρο, πως ένα καλά φυτεμένο μιμίδιο (η τάση δηλαδή να μιμούμαστε ό,τι μας λένε μέσω συνεχούς επαναλήψεώς του) έχει ξεκινήσει σε παγκόσμιο επίπεδο εδώ και χρόνια προκειμένου να δαιμονοποιήσει τα όπλα και με κύριο άρμα τα ΜΜΕ φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια η μάχη έχει ανάψει για τα καλά.

«Εδώ τσακωνόμαστε για το Χ το Ψ το Ζ, σκέψου να είχαμε και όπλα». Να μην έχετε λοιπόν. Εσείς που τσακώνεστε για το παραμικρό να μην έχετε. Χιλιάδες συνάνθρωποί μας κατέχουν νομιμότατα το όπλο τους χωρίς να έχουν προκαλέσει ποτέ το παραμικρό πρόβλημα. Να σας παραθέσω τις στατιστικές από εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί με νομίμως κατεχόμενα όπλα; Είναι ΜΗΔΑΜΙΝΕΣ. Είναι περιστατικά στα οποία ο επιτιθέμενος ευρίσκετο σε τέτοια ψυχική κατάσταση που θα εγκληματούσε με ό,τι κι αν είχε. Είναι παράλογο να μου λέτε πως επειδή κάποιοι οδηγούν επικίνδυνα πρέπει να απαγορεύσουμε την οδήγηση. Γιατί αυτό λέμε και ακούγεται τόσο γελοίο.

Δεν επιθυμώ να σας κουράσω άλλο. Επιθυμώ να κλείσω το παρόν πόνημα παραθέτοντας μία απλή σκέψη. Αν καταστήσεις τα όπλα παράνομα, τότε επιτρέπεις ΜΟΝΟΝ στους παρανόμους να τα κατέχουν. Κι αυτό είναι κάτι βγαλμένο μέσα από την ζωή και την καθημερινότητα.

Μοντέλα όπως της Αμερικής, της Αυστρίας, της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Τσεχίας (και αναφέρομαι και σε χώρες που έχουν ζήσει την καταπίεση στο πετσί τους), και τόσων άλλων που αν είχα παραπάνω χρόνο θα σας ανέλυα, δουλεύουν τέλεια, περιορίζουν την εγκληματικότητα και καθιστούν πολίτες και αστυνομία ένα σώμα με σαφείς διαχωριστικές γραμμές επ’ ωφελεία όμως του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου.

Ας δούμε για παράδειγμα την Τσεχία. Μετά από άοκνες προσπάθειες τόσο των τοπικών φορέων RKBA (Right to Keep and Bear Arms) όσο και άλλων φιλόπλων οργανισμών όπως η Firearms United, ο εκεί πολιτικός κόσμος ενημερώθηκε και σκεπτόμενος κατά βάση ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ και ΕΘΝΙΚΑ αποφάσισε πως οφείλει να αποτελεί δικαίωμα του πολίτη η προάσπιση της ζωής του και της οικογένειάς του και θέσπισε το αντίστοιχο νομικό πλαίσιο περί πολιτικής οπλοφορίας. Η Τσεχία δεν είναι ξένη με την φίλοπλη κουλτούρα θα μου πείτε. Να σας απαντήσω πως μετά από άνω του μισού αιώνος ζωής υπό Σοβιετική διοίκηση, η όποια φίλοπλη κουλτούρα πάει περίπατο… Η Τσεχία είναι η πρώτη Ευρωπαϊκή χώρα (και ως πρώην του παραπετάσματος αυτό έχει διπλή βαρύτητα) που θεσπίζει κάτι τέτοιο. Οφείλουμε να το μελετήσουμε και να το αναλύσουμε αν θέλουμε να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα. Η Ουγγαρία βαδίζει στα ίδια χνάρια και άπειρες οι φωνές σε Γαλλία και Βρετανία που ζητούν το ίδιο. (Πλείστες οι φωνές στην ΜΒ με το www.britainneedsguns.co.uk για παράδειγμα)

Στην χώρα μας χρειάζεται εκ βάθρων αλλαγή όλου του ισχύοντος νομικού πλαισίου. Ο πολίτης δεν είναι ο αδαής ψηφοφόρος που έχει το δικαίωμα ο κάθε ένας να άγει και να φέρει δίκην πελάτου παραμονές εκλογών. Τα όπλα και το δικαίωμα του πολίτη στην οπλοκατοχή δεν είναι δυνατόν να είναι αντικείμενο πελατειακής ανταλλαγής. Ο κόσμος προχωρά και πετά σιγά σιγά όλες αυτές τις έννοιες που έχουν κατασπαράξει τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, έννοιες όπως «κράτος νταντά», «απαίδευτοι και αμόρφωτοι πολίτες», «συγκεντρωτισμός σαν μοντέλο διοικήσεως» κλπ. Οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες ΒΑΛΛΟΝΤΑΙ πανταχόθεν σήμερα. Οι αλλαγές στις ζωές μας είναι ΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ. Οι πληροφορίες είναι πολλές, αντικρουόμενες και εναπόκειται στα σύγχρονα διοικητικά μοντέλα να τις αποδελτιώσουν και να δουν ποιες είναι χρήσιμες και ποιες όχι. Οι καιροί είναι δύσκολοι και οι αρχές σήμερα οφείλουν να δρουν πιο τακτικά σε ένα πολυεπίπεδο περιβάλλον ασύμμετρων απειλών.

Η σύγχρονη εγκληματικότητα είναι ασύμμετρη, απρόβλεπτη, φονταμενταλιστική και δεν περιορίζεται σε τοπικό επίπεδο. Η ταχύτατη ροή πληροφοριών επιτρέπει σε κάθε είδους ακραίο στοιχείο να οργανωθεί, να αποκρυβεί και να δράσει με δραματικά αποτελέσματα για τους πολίτες,

Αλήθεια ποια αστυνομική δύναμη είναι έτοιμη για τον νεαρό που ζωσμένος με Palestinian vest αναμιγνύεται με το πλήθος και παίρνει μαζί του εκατοντάδες πολίτες; Ποια αρχή δύναται να προβλέψει ή να είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο; Ακόμη και τεράστιες κρατικές δομές αδυνατούν να το πράξουν και επιτρέψατέ μου να σας θυμίσω πως ενέργειες που αποβλέπουν στην καταγραφή και ομογενοποίηση συμπεριφορών όλων των πολιτών προς όφελος της γενικότερης ασφαλείας όχι μόνο είναι απαράδεκτες και αντιδημοκρατικές αλλά ακροβατούν και στο όριο του ολοκληρωτισμού θυμίζοντάς μας το Quis Custodiet Ipson Custodes

Σε κράτη προηγμένα το λεγόμενο Sheepdog Concept λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο θεσμός του «πολίτη φύλακα» δεν απέχει από την κλασσική αξία που κράτησε όρθια τις δυτικές κοινωνίες και τον πολιτισμό μας από το Βυζάντιο έως σήμερα. Ο οπλισμένος και εκπαιδευμένος, πρωτίστως, πολίτης είναι ASSET, επιχειρησιακό προσόν για την σύγχρονη αστυνομία. Σε κράτη όπως το Ισραήλ που ζει με την Δαμόκλειο Σπάθη της τρομοκρατίας, οι πολίτες είναι ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΙ. Στην Αυστρία, εφ’ όσον κατέχει, τις, άδεια για την ατομική του ασφάλεια έχει το δικαίωμα να αποτρέψει εισβολή στο σπίτι του με την χρήση του όπλου του αρκεί να αποδείξει πως προειδοποίησε πριν. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ και σε άλλες χώρες εκτός Ευρώπης, γιατί τα αποτελέσματα θα σας ξενίσουν, εύχομαι ευχάριστα. Δεν είναι τυχαίο πως οι φίλοπλες οργανώσεις ανεβαίνουν παγκοσμίως, Protell στην Ελβετία, ANARMA στην Ισπανία, GRA στην Γερμανία, ΠΕΦΟΠ/ΕΥΟΠΛΟ, στην Ελλάδα, Firearms United σε πανευρωπαϊκό και συντόμως παγκόσμιο επίπεδο, Τσεχία, Πολωνία, Ρωσία, Φιλιππίνες κλπ. Πρέπει να καταλάβουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ πως το κλειδί σε μία ασφαλή κοινωνία δεν είναι ο φόβος. Είναι η παιδεία, η εκπαίδευση και η συνεργασία.

Εμείς σαν σύγχρονοι Έλληνες μπορούμε είτε να παραμείνουμε σε Οθωμανικά μοντέλα διοικήσεως είτε να ακολουθήσουμε τις οδηγίες του ΓΓ της Interpol Ronald Noble που είχε δηλώσει:

Ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε τρομοκρατικά χτυπήματα είναι να έχουμε εκπαιδευμένους και ενόπλους πολίτες.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας θέσω ένα ερώτημα πριν ακούσω τις όποιες απορίες σας. Αλήθεια σε όλα τα περιστατικά που έχουμε ζήσει live με τρομοκρατικά χτυπήματα, τι θα είχε γίνει αν οι πολίτες αντί για κάμερες κινητών είχαν τα όπλα τους; Και πριν μου απαντήσετε «Μακελειό» να σας πω πως μακελειό έγινε ούτως ή άλλως αλλά τα θύματα ήταν αθώοι άνθρωποι ενώ στην περίπτωσή που οι πολίτες ήταν οπλισμένοι και εκπαιδευμένοι οι νεκροί θα ήταν κατά κύριο λόγο από την άλλη πλευρά.

Θα ήθελα να σας αφήσω παραφράζοντας τα λόγια μερικών ανθρώπων που έχουν αφήσει σημαντικό έργο στο θέμα της πολιτικής οπλοφορίας όπως του Σ/χη Cooper που είχε πει πως «Ένας οπλισμένος άνθρωπος είναι ΠΟΛΙΤΗΣ, ένας άοπλος είναι υπήκοος» και ο υπήκοος να προσθέσω εγώ, δεν είναι ούτε υπεύθυνος, ούτε συνεργάσιμος, ούτε προοδευτικός. Είναι απλώς ένα αντικείμενο προς τροφοδοσία της μεγάλης, αργοκίνητης και αναποτελεσματικής κρατικής μηχανής. Ο δε επί χρόνια εκπαιδευτής SWAT στην Αμερική Massad F. Ayoob ερωτώμενος πως μπορεί να έχει όπλα στο σπίτι του όταν έχει μικρά παιδιά, είχε απαντήσει:

Young cannot child-proof for guns, you can only gun proof your children,

το οποίο αν το εκλάβουμε με την διασταλτική του έννοια στην σύγχρονη κοινωνία είναι ακριβώς ότι αναφέραμε πιο πάνω. ΓΝΩΣΗ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.

 

mm

Ο Ανδρέας Σ. Γεωργίου είναι Ναυτιλιακό Στέλεχος και Πλοίαρχος του Ε.Ν. Μετά την αποφοίτησή του από το Λεόντειο Λύκειο Πατησίων, εισήχθη στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Ασπροπύργου από όπου και αποφοίτησε με Bachelor στην Ναυτική Επιστήμη. Υπηρέτησε σε διαφόρους τύπων πλοίων μεταξύ των οποίων, Bulk Carriers, RoRos και Cruisers. Κατά την υπηρεσία του στο Πολεμικό Ναυτικό σαν αξιωματικός υπηρέτησε σε μάχιμες μονάδες του Στόλου σε αποστολές τόσο Εθνικές όσο και Διασυμμαχικές.

Ξεκίνησε σαν operator σε handy bulk carriers και στην συνέχεια προσέθεσε και τις ναυλώσεις, πέρα από την διαχείριση, στις δραστηριότητές του. Εργάζεται ως Διευθυντής σε ναυτιλιακή εταιρεία και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και Λέκτορας στο Institute of Charterered Shipbrokers σε θέματα που άπτονται ναυλώσεων, διαχειρίσεως πλοίων και άλλων ναυτιλιακών θεμάτων.

Είναι ιδρυτικό στέλεχος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και Γραμματέας Ναυτιλίας της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ.

Ομιλεί Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Γερμανικά. Πέρα από τις διάφορες δημοσιεύσεις στα επί πτυχίω θέματά του έχει επίσης αναφερθεί στον συσχετισμό του BDI με άλλα οικονομικά μεγέθη.

Ντροπή στην Ευρώπη – Καταλονία

European Flag

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Το σημερινό άρθρο δεν έχει να κάνει με το αν είναι σωστή η αυτονόμηση κρατιδίων στην Ευρώπη. Δεν έχει να κάνει με το τι έπρεπε να ψηφίσουν χθες οι Καταλανοί. Έχει να κάνει με το ότι μια ευρωπαϊκή επαρχία με δική της γλώσσα (ισχυρή βιομηχανικά και πανίσχυρη τουριστικά), ξεκίνησε μια δημοκρατική διαδικασία – η οποία πνίγηκε σε μία φασιστικού τύπου καταστολή * , με εκατοντάδες τραυματίες σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Οι διοικούντες ανά την Ευρώπη φυσικά τηρούν σιγήν ιχθύος…

Τα συμφέροντα υπέρ και κατά του δημοψηφίσματος είναι πάρα πολλά. Ο γράφων δεν θα τα αναλύσει εδώ, μάλιστα είναι προσωρινά αποφασισμένος να τα παραβλέψει. Στο δια ταύτα, είδαμε Ισπανούς αστυνομικούς να χτυπούν γέρους, πυροσβέστες και γυναίκες με το χειρότερο τρόπο. Είχαμε και χρήση less lethal (λιγότερο φονικών) πυρομαχικών, αυτών που ο κάθε άσχετος δημοσιογράφος αποκαλεί πλαστικές σφαίρες, λες και μιλάμε για παιδικά παιχνίδια. Είδαμε την ένοχη σιωπή της Ευρώπης. Είδαμε το φόβο για επέκταση του φαινομένου και σε άλλες ευρωπαϊκές επαρχίες. Από όλο αυτό πρέπει να βγουν κάποια συμπεράσματα. Χθες θυμήθηκα τη σύγχρονη, όσο και δημοφιλή φράση εξ Αμερικής: «είδα μια ταινία στην οποία μόνο ο στρατός και η αστυνομία είχε όπλα – λεγόταν η λίστα του Σίντλερ…«

Πρώτες σκέψεις

  • Μας έχουν πείσει ότι η βία είναι κακή, αλλά οι κυβερνήσεις τη χρησιμοποιούν κατά το δοκούν.
  • Υπάρχουν χώρες που δεν θα διστάσουν να λειτουργήσουν ως δύναμη κατοχής, ακόμα και στο εσωτερικό τους.
  • Η απαγόρευση της οπλοφορίας των πολιτών έχει λύσει τα χέρια σε κάθε κυβέρνηση, με την κακή έννοια και με τραγικά αποτελέσματα.
  • Οι Καταλανοί πήγαν να ψηφίσουν, όχι να επιβάλλουν. Τα χθεσινά είναι ισχυρό πλήγμα για τη δημοκρατία σε όλο τον κόσμο.
  • Φωνή λαού, οργή θεού.
  • Ακόμα και αν η ισπανική κυβέρνηση είχε 100% δίκιο (που μάλλον δεν είχε), τα πράγματα βγήκαν εκτός ελέγχου πολύ γρήγορα. Έτσι γίνεται συνήθως. Τα σχόλια περί επαγγελματισμού των ισπανικών σωμάτων ασφαλείας είναι το ανέκδοτο της εβδομάδας.
  • Αρκετοί (και στην χώρα μας) έγραψαν πως αυτά είναι ψιλά γράμματα, πως ο πραγματικός φασισμός ήταν μόνο του Χίτλερ ή του Κεμάλ και άλλες αηδίες. Λες και τα άσχημα του παρελθόντος μπορούν με κάποιο τρόπο να ξεπλύνουν, να καταπραΰνουν  ή να δικαιολογήσουν τέτοιου είδους συμπεριφορές.

Θέλουμε νόμιμη πανευρωπαϊκή οπλοφορία για όλους τους νομοταγείς πολίτες, για να μην ξαναγίνουν ποτέ τα χθεσινά…

 

* φασισμός ο [fasizmós]: «…3. χαρα κτηρισμός αυταρχικής ενέργειας, πράξης ή καταπιεστικής, δεσποτικής συμπεριφοράς: Ο κοινωνικός / καθημερινός ~ του άντρα απέναντι στη γυναί κα / των γονιών απέναντι στο παιδί…» – από το greek-language.gr

Αλλάζει ο μηχανισμός όπλισης την ισχύ πυρός; Αλλάζει το τσοκ την άτρακτο σκαγιών;

Μία σχεδόν πλήρης συλλογή από τσόκ

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Σήμερα μας ήρθε από το εξαιρετικό ihunt.gr το παρακάτω ενδιαφέρον ερώτημα – θα αφιερώσουμε ένα άρθρο σε αυτό γιατί κι εμείς πιστεύουμε ότι λύνει πολλές απορίες αναγνωστών:

G. Th. Καλημέρα σας. Θέλω να σας μεταφέρω μια απορία πολλών συναδέλφων κυνηγών και εμού του ιδίου:
  1. Ποια καραμπίνα από τις τρείς παρακάτω έχει μεγαλύτερη δύναμη και διάτρηση όταν χρησιμοποιούμε ίδιο φυσίγγι και ίδια κάνη σε μήκος, αυλό, τσόκ κτλ.. όταν το ένα όπλο είναι αδράνειας το άλλο ελατηρίου και το τρίτο αερίων;
  2. Τα τσόκ επηρεάζουν και την άτρακτο των σκαγιών; η μόνο την διασπορά τους; καλό θα ήταν να γραφτεί και ένα άρθρο με τα παραπάνω θέματα, μιας και απασχολούν μια πολύ μεγάλη μερίδα συναδέλφων κυνηγών. Ευχαριστώ!

Πολύ ωραία λοιπόν, ας τα πάρουμε ένα ένα:

Α. Μηχανισμός όπλισης και ισχύς πυρός

  • Το όπλο αδρανείας (πιο σωστά αδρανείας κοντής διαδρομής) και το όπλο ελατηρίου (πιο σωστά αδρανείας μακράς διαδρομής) ανοίγουν το κλείστρο τους με την ανάκρουση του πυροβολισμού. Η βολίδα δηλαδή φεύγει ανενόχλητη και μετά «ανοίγει» το όπλο. Έτσι πρακτικά εκμεταλευόμαστε το 100% της ισχύος πυρός του φυσιγγίου, όπως γίνεται και στα δίκαννα ή τα μονόκαννα και τα επαναλληπτικά.
  • Η καραμπίνα αερίων τώρα, είναι διαφορετικό είδος ζώου, καθώς χρησιμοποιεί μέρος των αερίων της έκρηξης για να οπλίσει το μηχανισμό της. Θεωρητικά λοιπόν, θα έχουμε απώλεια στην ισχύ πυρός! Έχουμε όμως στα αλήθεια; Ένα σύγχρονο όπλο αερίων έχει συνήθως αυλό 18,4mm, δηλαδή με επιφάνεια 265,9 τετρ. χιλιοστά σε μια κάθετη τομή του. Χρησιμοποιεί συνήθως 2 οπές που στέλνουν τα αέρια στο έμβολο, με διάμετρο χονδρικά 3mm η κάθε μία. Έχουμε δηλαδή συνολική επιφάνεια στις οπές όπλισης 14 τετρ. χιλιοστά. Επειδή όμως οι οπές αυτές είναι σχετικά κλεισμένες από το έμβολο και έχουν κατεύθυνση προς θα πίσω, δηλαδή δεν ευνοούν τη ροή των αερίων, πρακτικά επιτρέπουν περίπου τη μισή από τη φυσιολογική ροή – αυτό το γράφω κατά προσέγγιση, για να πάρετε μια τάξη μεγέθους. Όταν λοιπόν έχουμε τα 265,9 τετρ. χιλιοστά που πιέζουν εμπρός για ισχύ πυρός, περίπου 7 τετρ. χιλιοστά «ξεφουσκώνουν» το σύστημα για να οπλίσει το όπλο. Δηλαδή μιλάμε για απώλεια της τάξης  του 2,6% – πρακτικά αμελητέα, καθώς έχουμε πολύ μεγαλύτερες διακυμάνσεις απόδοσης από το ένα φυσίγγι στο άλλο, ακόμα και σε φυσίγγια που προήλθαν από το ίδιο κουτί! Αν σε αυτά συνυπολογίσουμε και την πιο μαλακή ανάκρουση του όπλου αερίων, δεν έχουμε καμία δικαιολογία για να μη το χρησιμοποιούμε.

Β. Τσοκ και άτρακτος σκαγιών

Φυσικά και τα τσοκ επηρεάζουν την άτρακτο, πώς θα μπορούσαν να μην το κάνουν; Αλλάζουν τη ροή του μολύβδου, άρα αλλάζουν και το τελικό σχήμα που παίρνει στον αέρα. Μάλιστα, υπάρχουν και εξειδικευμένα τσοκ που προκαλούν μακρυά άτρακτο για να δημιουργήσουν φράγμα πυρός – σχετικό άρθρο ΕΔΩ. Θα πρέπει όμως αυτό να ανησυχήσει τον μέσο κυνηγό; Πρακτικά όχι: Όταν το μέσο θήραμα κινείται με περίπου 50Km/h και τα σκάγια θα το χτυπήσουν με περίπου… 1150Km/h, καταλαβαίνετε ότι ο στόχος είναι πρακτικά ακίνητος, και ότι θα δεχθεί όλο το κομμάτι της ατράκτου που του αντιστοιχεί.

Συμπέρασμα; Αν δεν ασχολούμαστε πρωταθληματικά με σκοποβολή κινητού στόχου, η άτρακτος των σκαγιών έχει μόνο ακαδημαϊκή σημασία…

 

Τι είναι η άσκηση της Μοζαμβίκης;

by DVIDSHUB

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Το σημερινό άρθρο το αφιερώνω στους φίλους και αναγνώστες του site μας που τυγχάνουν γουρουνοκυνηγοί, αλλά φυσικά δεν είναι μόνο γι” αυτούς…  *

Η άσκηση της Μοζαμβίκης, ή άσκηση αποτυχίας, ή πιο σωστά άσκηση αποτυχίας ακινητοποίησης, ή τριπλή βολή (Mozambique Drill, Failure Drill) είναι μια σκοπευτική άσκηση η οποία έχει εφαρμογή σε εξαιρετικά δύσκολες και ιδιαίτερα επικίνδυνες καταστάσεις:

  • Όταν η απειλή κινείται πολύ γρήγορα προς το μέρος μας
  • Όταν ο φόβος μας καταβάλει
  • Όταν το άγχος δεν μας βοηθά να βρούμε στόχο
  • Όταν γνωρίζουμε τι πρέπει να πετύχουμε, αλλά η απόσταση, η ταχύτητα, η θέση, ο φωτισμός ή και τα σκοπευτικά μας δεν βοηθούν
  • Όταν ισχύουν όλα τα παραπάνω…

Εφαρμόζεται η παρακάτω απλή τεχνική:

  1. Σημαδεύω όσο καλύτερα μπορώ τον κορμό / κέντρο της απειλής, και τραβάω 2 φορές τη σκανδάλη. Έτσι πετυχαίνω τουλάχιστον ένα πλήγμα το οποίο θα καθυστερήσει ή θα σταματήσει ό,τι έρχεται απειλητικά προς το μέρος μου. Ο κορμός είναι ο εύκολος στόχος.
  2. Σημαδεύω στο κεφάλι και τραβάω τη σκανδάλη. Είναι πιο δύσκολος και μικρός στόχος, αλλά με τις 2 προηγούμενες βολές λογικά ό,τι έρχεται κατά πάνω μου καθυστερεί, όντας τραυματισμένο…

Ιστορική αναδρομή

Η τεχνική αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως λύση ανάγκης από έναν μισθοφόρο στον πόλεμο ανεξαρτησίας της Μοζαμβίκης γύρω στο 1970, όταν αυτός χρειάστηκε να αντιμετωπίσει με το πιστόλι του έναν αντάρτη με Καλάσνικοφ. Στη συνέχεια μετέφερε την εμπειρία του στον Jeff Cooper, «γκουρού» της σύγχρονης αυτοάμυνας με πυροβόλα όπλα – ο χρόνος έκανε τα υπόλοιπα, καθώς χιλιάδες σκοπευτές σε όλο τον κόσμο εκπαιδεύονται σε αυτή, ενώ αποτελεί στάνταρ πρακτική σε αρκετά σώματα ασφαλείας των ΗΠΑ…

* Για τη στόχευση στο αγριογούρουνο μπορείτε να διαβάσετε εξειδικευμένο άρθρο ΕΔΩ.

Τι είναι το όπλο Bullpup;

Ο γράφων

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

 

Είναι λίγο περίεργο, αλλά οι περισσότερες σχετικές πηγές στην Ελλάδα δεν ασχολούνται με τα bullpup (μπούλπαπ) όπλα κι έτσι οι περισσότεροι δεν τα γνωρίζουν καθόλου. Τι είναι λοιπόν;

  • Bullpup ονομάζεται το όπλο στο οποίο ο βασικός μηχανισμός (πυροδότησης, απόρριψης κάλυκα, επαναγέμισης κτλ.) είναι απομακρυσμένος από το μηχανισμό σκανδάλης, και πίσω από αυτόν. Η ετυμολογία του όρου είναι άγνωστη. Ο τύπος διαδόθηκε με το κλασικό πλέον τυφέκιο εφόδου Steyr AUG το 1977.
  • Όταν λοιπόν σε ένα συμβατικό λειόκαννο ή ραβδωτό όπλο έχουμε (από πίσω προς τα μπρος) το κοντάκι, το βασικό μηχανισμό μαζί με το μηχανισμό σκανδάλης, την κάννη – στο bullpup έχουμε το κοντάκι που περιέχει το βασικό μηχανισμό, ακολουθεί η κάννη και κάτω από αυτή βρίσκεται η σκανδάλη, η οποία συνδέεται με κάποιο μοχλικό σύστημα με το βασικό μηχανισμό στο κοντάκιο.
  • Αποτέλεσμα; Κρατώντας το ίδιο μήκος κάννης, και κατά συνέπεια τα ίδια βαλλιστικά χαρακτηριστικά, έχουμε πολύ μικρότερο μήκος όπλου. Παίρνουμε δηλαδή ένα όπλο πιο συμπαγές και ευέλικτο σε κλειστούς χώρους. Επίσης έχει μειωμένη ροπή αδρανείας και έρχεται λίγο πιο γρήγορα στο στόχο μας. Ως εδώ καλά!
  • Τα μειονεκτήματα:
    • Οι ανοχές του μοχλικού της σκανδάλης στα φτηνά όπλα καταστρέφουν την αίσθηση της. Αντιθέτως σε προσεγμένες κατασκευές δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
    • Το πλήρως ρυθμιζόμενο κοντάκι (στο οποίο μας έχουν καλομάθει τόσα και τόσα λειόκαννα) απουσιάζει για ευνόητους λόγους.
    • Το όπλο γίνεται συνήθως οπισθοβαρές, αν ο κατασκευαστής δεν προσέξει με το μήκος και το πάχος της κάννης.
    • Η ξιφολόγχη του όπλου γίνεται λιγότερο αποτελεσματική, αν και σπανίως χρησιμοποιείται σε σύγχρονες εφαρμογές.
    • Σε περίπτωση έμφραξης κάννης το συμβατικό όπλο «ανοίγει» κάπου μπροστά από τη θαλάμη, δηλαδή καμιά 20ρια εκατοστά μπροστά από το κεφάλι μας. Στο bullpup το ίδιο σημείο αντιστοιχεί στο μάγουλο μας, οπότε καταλαβαίνετε… Φυσικά οι σχεδιαστές σοβαρών εταιρειών βάζουν μια χοντρή λαμαρίνα πάνω στο επίμαχο σημείο, έτσι ώστε η έκρηξη να εκτονωθεί προς τα κάτω και να αποφύγουμε τα χειρότερα.
    • Ο μοχλός όπλισης πρέπει να σχεδιαστεί σε σωστή θέση για να μην χτυπά το σκοπευτή, αλλά ταυτόχρονα να παραμείνει εργονομικός.
    • To μειωμένο μήκος δίνει και μειωμένη γραμμή στόχευσης, δηλαδή ο τύπος αυτός είναι ακατάλληλος για εφαρμογές σκοπευτικής ρίγας. Αντίστοιχα, δεν επηρεάζει καθόλου σύγχρονα σκοπευτικά τύπου Red Dot, ή τηλεσκόπια στόχευσης. Τα ghost ring δουλεύουν επίσης πολύ καλά.
    • Το συμβατικό σημείο απόρριψης κάλυκα δεν έχει θέση εδώ, γιατί στόχος θα είναι και πάλι το πρόσωπο του χειριστή. Τα πιο έξυπνα bullpup απορρίπτουν τους κάλυκες είτε προς τα κάτω, είτε κοντά στο στόμιο της κάννης.
    • Ο φωτισμένος Έλλην νομοθέτης, απολύτως σχετικός με τα λειόκαννα κυνηγετικά όπλα και τις πιθανές χρήσεις τους, αποφάσισε και διέταξε ένα βλακώδες και απολύτως αυθαίρετο ελάχιστο μήκος όπλου (1 μέτρο), κάτι που πρακτικά κατέστησε τα bullpup όπλα παράνομα στην ψωροκώσταινα. Έτσι, με το καλημέρα! Δεν είναι καλύτερα; Ποιος να ασχολείται τώρα…

Ας απολαύσουμε τουλάχιστον ένα βίντεο με το πιο μοντέρνο bullpup της αγοράς, το Kel Tec RDB

20άρι διαμέτρημα – Μέρος Δεύτερο

Ο γράφων

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Το άρθρο αυτό αποτελεί συνέχεια του Γιατί πεθαίνει το 20άρι διαμέτρημα, που αναρτήθηκε χρόνια πριν από το γράφοντα, ένα πόνημα το οποίο δίχασε, προβλημάτισε, ενημέρωσε, ενώ αναρτήθηκε και από άλλους ιστοχώρους.

Από τότε άλλαξαν πολλά. Οι εταιρείες ακολούθησαν πιο σωστό μονοπάτι, τα 20άρια λειόκαννα αυξάνονται και πληθύνονται, το ίδιο και τα φυσίγγια! Μας χαροποιεί αυτό, και πάρα πολύ μάλιστα: Μιλάμε για το ιδανικό διαμέτρημα για αρχάριους, γυναίκες, μικρόσωμους άντρες, αλλά και έμπειρους σκοπευτές που θέλουν κάτι συμπαγές, ελαφρύ και εύκολο!

Έτσι λοιπόν έχουμε πλέον στην αγορά αρκετά συμπαθέστατα, ακόμα και «ερωτεύσιμα» 20άρια σαν το Winchester SX3 του βίντεο: Ένα σύντομο φιλμάκι που αποδεικνύει πως αν έχουμε τον κατάλληλο αριθμό σκαγιών, ο σωστός συνδυασμός φυσιγγίου – τσοκ – κάννης πάντα θα δώσει την επιθυμητή κατανομή! Πληροφοριακά, 20 – 30 – 40 – 50 γιάρδες είναι κατά προσέγγιση 18 – 27 – 37 – 46 μέτρα. Φυσικά μιλάμε για ποιοτικότατο φυσίγγι με σκληρά σκάγια (σχετικό άρθρο ΕΔΩ) και τσοκ τύπου Turkey (σχετικό άρθρο ΕΔΩ).

Όταν το φυσίγγι σκάει εκτός κάννης

By journeyguy

Τι συμβαίνει όταν ένα φυσίγγι σκάει εκτός κάννης; Ας δούμε το παρακάτω βίντεο. Η ισχύς πυρός δεν εντυπωσιάζει, αλλά σίγουρα υπάρχει η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού στα μάτια και όχι μόνο!

Πέραν αυτού, πότε μπορεί να συμβεί αυτό; 3 είναι τα πιο πιθανά σενάρια:

  • Να πέσει στη φωτιά
  • Σκληρό αντικείμενο να έρθει απότομα σε επαφή με το καψύλλιο
  • Να τραβήξουμε τη σκανδάλη στο όπλο μας, το όπλο να μην εκπυρσοκροτήσει, και να νομίσουμε ότι έχουμε αφλογιστία ενώ στην πραγματικότητα  έχουμε βραδυφλεγία! Πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον 1 λεπτό με την κάννη σε ασφαλή κατεύθυνση, να βγάλουμε το φυσίγγι και να μην το χρησιμοποιήσουμε ξανά. Αν το βγάλουμε βιαστικά, μπορεί κάλλιστα να μας σκάσει στο χέρι, ή και – κυριολεκτικά – στα μούτρα! Ας προσέχουμε…

«Σπαστό» AR… Αλλού!

Στην πολιτισμένη χώρα μας δεν μπορούμε να μιλήσουμε καλά καλά για ραβδωτό τυφέκιο εκτός σκοπευτηρίου. Αλλού όμως, κάποιοι απολίτιστοι τα πουλάνε πλέον «σπαστά» για να τα έχουν μαζί τους ΠΑΝΤΟΥ, για την κακιά την ώρα… Περιττά τα σχόλια…

MPT-76 – Το νέο τυφέκιο του τουρκικού στρατού

by music2work2
  • Μέσα στον οργασμό εκσυγχρονισμού του τουρκικού στρατού, έρχεται και νέο τυφέκιο, το MPT76.
  • Είναι ένα επανασχεδιασμένο στην Τουρκία AR-10 που ρίχνει (και) κατά ριπάς, δηλαδή μια 100% τουρκική έκδοση του γνωστού σε μας Μ4 σε διαμέτρημα 7,62Χ51mm NATO.
  • To MPT είναι αρχικά για «Μοντέρνο Τυφέκιο Πεζικού» στα τουρκικά, και θα αντικαταστήσει το παλιό G3, εκδόσεις του οποίου χρησιμοποιεί ως γνωστόν και ο ελληνικός στρατός. Το νέο όπλο επανασχεδιάστηκε από το μηδέν για να καλύψει τις ανάγκες του στρατού της Τουρκίας.
  • Διαθέτει ρυθμιζόμενο κοντάκιο κατά μήκος, το οποίο φαίνεται ποιοτικό.
  • Υπάρχει πλαστική πιστολοειδής λαβή και ο λεβιές επιλογής λειτουργίας δουλεύει και για αριστερόχειρες. Οι αριστερόχειρες θα βολευτούν και με το χειριστήριο αφαίρεσης του γεμιστήρα.
  • Το κλισιοσκόπιο είναι πλήρως ρυθμιζόμενο χωρίς εργαλεία, ενώ κατεβαίνει με μια απλή κίνηση για τη χρήση άλλων οπτικών βοηθημάτων.
  • Το συγκεκριμένο χερούλι μεταφοράς είναι ογκώδες, λιγάκι βλακώδες και περιορίζει την ορατότητα, αλλά αφαιρείται εύκολα και άμεσα!
  • Ο μηχανισμός λειτουργεί με πιστόνι αερίων κοντής διαδρομής, δεν είναι ο κλασικός – για αυτά τα όπλα – DGI (Direct Gas Impringement) που στέλνει τα βρώμικα αέρια καύσης σε κομμάτι του κλείστρου. Αυτό από μόνο του δείχνει προσοχή στη λεπτομέρεια, και βοηθά αρκετά σε περιπτώσεις που ο χειριστής δεν καθαρίζει όσο χρειάζεται το όπλο του.
  • Η σωστή μελέτη των σχεδιαστών φαίνεται στο (πλαστικό) κάλυμμα στην οπή απόρριψης κάλυκα (για να μπαίνουν λιγότερα ξένα σώματα στο μηχανισμό), στο αφαιρούμενο στόχαστρο (που επίσης κατεβαίνει) και τον ημιδιαφανή γεμιστήρα των 20 φυσιγγίων.
  • Δεν λείπουν οι ράγες τοποθέτησης αξεσουάρ, αλλά και οι τρύπες με σπείρωμα για τον ίδιο σκοπό.
  • Εντύπωση προκαλεί το μετακινούμενο πλαστικό χερούλι στο χειροφυλακτήρα του όπλου.
  • Η φλογοκρύπτη και η βάση για ξιφολόγχη είναι φυσικά στάνταρ.
  • Το κουμπί forward assist των αμερικανικών όπλων, που σπρώχνει στη σωστή θέση το μηχανισμό σε κάποια είδη εμπλοκών έχει διατηρηθεί, και επιβεβαιώνει πως οι γείτονες δεν τσιγκουνεύτηκαν τίποτα στο νέο τους δημιούργημα.
  • Οι δοκιμαστές μιλούν για καλή αίσθηση σκανδάλης και ικανοποιητική ευθυβολία.
  • Στα αρνητικά, το πιστόνι δεν αφαιρείται εύκολα για καθαρισμό.
  • Το κλείστρο λύνεται με τη μύτη μιας σφαίρας.
  • Οι γείτονες, γνωστοί και ως καλοί businessmen, φυσικά προορίζουν το όπλο (και) για εξαγωγές, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε και μια κυνηγετική (και άκρως εμπορική) έκδοση του σύντομα…

Τα δεδομένα είναι δεδομένα, τώρα προκύπτουν τα ερωτήματα:

  1. Πότε θα δούμε μια αντίστοιχη προσπάθεια στην Ελλάδα;
  2. Πότε η ελληνική βιομηχανία θα κατασκευάσει και θα εξάγει τέτοια, απλά, καλά και φτηνά όπλα; Δεν χρειάζεται μαύρη μαγεία, η τεχνολογία που δημιούργησε το ΜPT-76 υπάρχει χρόνια τώρα και στη χώρα μας
  3. Ένα τέτοιο ραβδωτό θα έκανε θραύση στους Έλληνες γουρουνοκυνηγούς, και όχι μόνο. Γιατί δεν παράγεται και γιατί απαγορεύεται η κατοχή και η χρήση του; Ως πότε θα θρηνούμε θύματα από τη χρήση των ακατάλληλων κι επικίνδυνων δραμιών στο κυνήγι του αγριογούρουνου;
  4. Πότε θα μας ακούσει κάποιος;