Μελλοντικό τυφέκιο του ΕΣ: Μία πλήρης ανάλυση – ΜΕΡΟΣ Δ

Συνεχίζουμε την ιδιαίτερη – για το site μας – σειρά άρθρων, για το μέλλον του ατομικού οπλισμού του Έλληνα οπλίτη. Όσοι πιστοί προσέλθετε! Η μελέτη έχει εκπονηθεί από ανώτερο αξιωματικό του ΕΣ, ο οποίος προτιμά να παραμείνει ανώνυμος – απαγορεύεται η αναδημοσίευση της χωρίς γραπτή άδεια!

Για να διαβάσετε το Γ’ ΜΕΡΟΣ πατήστε ΕΔΩ

…Επίσης η ανάγκη για παροχή πυρών σε κοντινή απόσταση και με μεγάλη διασπορά οδήγησε πολλούς Στρατούς να προμηθευτούν επαναληπτικά λειόκανα όπλα προκειμένου να έχουν διαθέσιμα ισχυρά πυρά για κοντινές αποστάσεις και με μεγαλύτερη διασπορά. Ο στόχος αυτών των πυρών διαφοροποιείται από την φονικότητα αλλά το ζητούμενο είναι η αδρανοποίηση του εχθρού ή η καταστροφή κάποιου εμποδίου ( πχ πόρτα κατά την είσοδο σε οικία για εκκαθάριση).

          Η επίτευξη ταχύτητας και υψηλού επιχειρησιακού ρυθμού στις αστικές περιοχές ήταν πάντα δύσκολη λόγω των προκλήσεων της διοίκησης και του ελέγχου καθώς και των προβλημάτων που σχετίζονται με την έλλειψη πληροφόρησης και επιτήρησης του τομέα ευθύνης των τμημάτων που επιχειρούν σε αστικό τοπίο. Κατεστραμμένα κτήρια και λοιπά εμπόδια καθιστούν την παρατήρηση αδύνατη ενώ συχνά σε κοντινή απόσταση από τα τμήματα ομάδες ατάκτων προβαίνουν σε παγιδεύσεις ή στήνουν ενέδρες. Η τεχνολογία έρχεται να βοηθήσει σε αυτό το πρόβλημα με τα mini UAV  τα οποία πλέον χρησιμοποιούνται από διάφορους στρατούς παρέχοντας την απαραίτητα πληροφόρηση χωρίς κίνδυνο για τα τμήματα. Η Τουρκία κάνει χρήση τέτοιων συστημάτων φανερώνοντας ότι η ανάγκη αλλά και η εμπειρία που αποκτά από τις επιχειρήσεις που εκτελεί μετουσιώνεται σε πράξη με την στήριξη της πολεμικής της βιομηχανίας η οποία τα τελευταία χρόνια  έχει κάνει τεχνολογικά άλματα. (http://e-amyna.com, 2017)

Επίσης ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ύπαρξη αλεξίσφαιρου γιλέκου αλλά και στην  ύπαρξη συστήματος ταχείας απελευθερώσεως του εξοπλισμού του μαχητή, ώστε να μπορεί να το αποβάλλει όταν η ευκινησία υπερτερεί σε σχέση με τον βαθμό προστασίας, αλλά και να μπορεί να αφαιρεθεί γρήγορα, όταν υπάρχει τραυματισμός, προκειμένου να δοθούν οι Α΄ βοήθειες.

Η τακτική κινητικότητα και η εμπλοκή ακρίβειας είναι δύσκολες στις αστικές περιοχές λόγω της πυκνής, άμορφης, κατακόρυφα εκτεινόμενης φύσης των δομών. Επίσης προέχει η απαίτηση να αποφευχθούν άσκοπες παράπλευρες απώλειες καθώς και η ανάγκη προστασίας των εμπλεκόμενων. Παρόλο που ο μαχητής θα εξακολουθήσει να διαδραματίζει  τον βασικό ρόλο σε εμπλοκές σε αστικό περιβάλλον, στο μέλλον αυτές θα εκτελούνται από ρομποτικά ή μη επανδρωμένα συστήματα, όπως το Σύστημα Μαχητή Κατοικημένων (Παράρτημα «Δ») το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί μέχρι το 2025 . (Markoff, 2010) – (www.qinetiq-na.com, n.d.)

Ο ελληνικός Στρατός έχει κάνει κάποια μικρά βήματα για την τροποποίηση εξοπλισμού και οπλισμού τμημάτων , κυρίως μονάδων ειδικών δυνάμεων αλλά το σύνολο των μονάδων ΠΖ δεν διαθέτει κανένα από τα οπλικά συστήματα ή απάρτια που θα τον διευκολύνουν στην εμπλοκή στους εντός κατοικημένων τόπων. Το τυφέκιο G3A3/A4 είναι αρκετά βαρύ και το μήκος του το καθιστά αναποτελεσματικό σε αστικό περιβάλλον. Για τα λοιπά συστήματα (mini UAV) δεν φαίνεται ότι υπάρχει κάποια πρόβλεψη, ενώ η εκπαίδευση που λαμβάνει ο Έλληνας μαχητής, κυρίως του πεζικού, επικεντρώνεται στον κλασικό τακτικό αγώνα σε αναπεπταμένες περιοχές.

-.-  

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4οΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ G3A3/Α4

Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον αλλά και τις απαιτήσεις που προκύπτουν από τις ανάγκες του μαχητή στο σύγχρονο περιβάλλον, σε συνδυασμό με την δυσχερή οικονομική κρίση που βρίσκεται την παρούσα χρονική στιγμή η Ελλάδα θα επιχειρηθεί η διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης και τεκμηριωμένης πρότασης αναφορικά με εφικτές, οικονομικά και τεχνικά, βελτιωτικές τροποποιήσεις του τυφεκίου G3A3/A4 προκειμένου να αντισταθμίσει σε μεγάλο βαθμό την αδυναμία του. Το κόστος που θα παρουσιαστεί σε απάρτια της πρότασης είναι ενδεικτικό και στηρίζεται σε έρευνα αγοράς σε καταστήματα λιανικού εμπορίου (οπλουργία – κυνηγητικά είδη) και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικό.  (Γαϊτατζης, 2014)

          Πιο συγκεκριμένα, θα γίνει αναφορά – εξέταση των σύγχρονων υλικών, απαρτίων και τάσεων σε συνδυασμό με τις εφαρμοζόμενες τακτικές, τεχνικές και διαδικασίες (Tactics, Techniques and Procedures – TTPs) και θα μελετηθούν τα παρακάτω:

                   Ο βέλτιστος συνδυασμός διαμόρφωσης και λειτουργικότητας του τυφεκίου, εντός των υφιστάμενων οικονομικών δεδομένων.

                   Οι τεχνολογικές εξελίξεις – τάσεις που αφορούν στον εξοπλισμό και στα υλικά βελτίωσης των δυνατοτήτων των τυφεκίων μάχης G3A3/A4.

Η συμβατότητα των υπό εξέταση βελτιώσεων με τις εφαρμοζόμενες από το Πεζικό τακτικές και τεχνικές μάχης.

          Υφιστάμενη Κατάσταση – Αδυναμίες Τυφεκίου G3 – Δυνατότητες βελτίωσης

           Η  ομάδα μάχης είναι ο πυρήνας της αποφασιστικής δύναμης που δρα στο πεδίο της μάχης και ο θεμέλιος λίθος όλων των Μονάδων ΠΖ.  Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι οι ομάδες μάχης θα αντιμετωπίζουν με επιτυχία τις προκλήσεις τακτικού επιπέδου που προκύπτουν σε ένα σύγχρονο πεδίο μάχης, θα πρέπει να είναι εφοδιασμένες με τα κατάλληλα προς τούτο «εργαλεία», το κυριότερο των οποίων αποτελεί το ατομικό τυφέκιο. Στη συνέχεια εξετάζονται οι λόγοι που αναδεικνύουν την ανάγκη βελτίωσης του υφιστάμενου τυφεκίου G3A3/A4 του Ελληνικού Στρατού.

  Εργονομία – Λειτουργικότητα – Σχεδιαστικές Αδυναμίες

                   Το τυφέκιο G3 της γερμανικής εταιρείας Heckler und Koch (Η&Κ) αποτελεί ένα από τα καλύτερα, αλλά και πιο παλιά σε χρήση, τυφέκια μάχης του δυτικού κόσμου, αφού σχεδιαστικά και κατασκευαστικά κατάγεται από τη  δεκαετία του 1950. Σε διεθνές επίπεδο έχει αποδειχθεί ως ένα πολύ αξιόπιστο και σχετικά ακριβές τυφέκιο.

         Δυστυχώς, η σχεδίαση και η κατασκευή του αντικατοπτρίζουν παρελθούσες φιλοσοφίες και αυτό φαίνεται όταν γίνεται προσπάθεια σύγκρισης του με αντίστοιχα σύγχρονα τυφέκια, όπως τα τυφέκια μάχης SCAR-H της εταιρείας Fabrique Nationale d’ Herstal (FNH) και ΗΚ- 417 της εταιρείας Heckler und Koch , του ίδιου διαμετρήματος 7,62Χ51 χιλ. Το G3 στις παραλλαγές του A3 και Α4 είναι το επίσημο τυφέκιο όλων των κλάδων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Δυστυχώς,δεν απέκτησε και τόσο καλή φήμη κυρίως λόγω του βάρους και της εργονομίας του, δύο χαρακτηριστικά που δεν είναι ιδιαίτερα φιλικά για το χειριστή. Αναλυτικά τα διαπιστωθέντα προβλήματα, τόσο σε εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο, εντοπίζονται παρακάτω:

              Το κυριότερο σχεδιαστικό μειονέκτημα του τυφεκίου G3Α3 είναι το κοντάκιο, του οποίου η σχεδίαση υπαγορεύτηκε από τα χαμηλά μεταλλικά σκοπευτικά του όπλου. Εξαιτίας της σχεδίασης του μεγάλου κορμού, το χαμηλό κλισιοσκόπιο επιβάλλει στο κοντάκιο να έχει μία καμπύλωση ακριβώς πίσω από το επανατατικό ελατήριο στη νοητή ευθεία παλινδρόμησης του κλείστρου.

Αυτό το χαρακτηριστικό που πριν δεκαετίες δεν ήταν απλά θετικό, σήμερα συγκρινόμενο με στις σύγχρονες σχεδιαστικές αντιλήψεις και σε συνδυασμό με τα υλικά του σύγχρονου μαχητή, όπως οι φορείς αλεξίσφαιρων πλακών, που προσθέτουν όγκο στην φερόμενη από το μαχητή εξάρτυση, αναδεικνύουν το G3 ως δύσχρηστο, βαρύ και δύσκολο στον έλεγχο. Επιπλέον, το μήκος του τυφεκίου G3A3, σε συνδυασμό με την αδυναμία ρύθμισης του μήκους του, πέραν των δύο θέσεων (ανοικτό – κλειστό) του Α4, δημιουργεί προβλήματα στο προσωπικό με μικρότερο σωματότυπο (στο γυναικείο προσωπικό), αφού η θέση βολής δεν μπορεί να εξατομικευθεί από τον κάθε σκοπευτή με βάση τις ανάγκες του, αναγκάζοντας έτσι πολλούς να λαμβάνουν άβολες και άλλες φορές λάθος θέσεις βάλλοντος. Αν αναλογιστούμε ότι μία από τις βασικές αρχές της καλής σκόπευσης είναι η άνεση, εύκολα γίνεται κατανοητό το πρόβλημα που δημιουργείται. (Γαϊτατζης, 2014)

                                             Οι δύο δυνατές λύσεις αντιμετώπισης του προβλήματος περιλαμβάνουν το σπαστό κοντάκιο  και το πτυσσόμενο τηλεσκοπικό κοντάκιο τύπου AR .  Ειδικότερα:

                                                            Η πρώτη λύση που αφορά στο «σπαστό» λεγόμενο κοντάκιο, όπως του γνωστού FN Para, που προσφέρει μείωση του μήκους άρα ευκολότερη μεταφορά είτε από πεζό είτε σε ΤΟΜΠ ή ελικόπτερο, επίσης το ελαφρώς μεγαλύτερο βάρος, λόγω επιβάρυνσης από το βάρος του ενσωματωμένου μηχανισμού, και με ένα «μαξιλαράκι» βοηθάει τα μέγιστα τον σκοπευτή στην πιο άνετη  σκόπευση. Η επιλογή όμως αυτή απαιτεί την αντικατάσταση όλου του συγκροτήματος του κοντακίου μαζί με το εμπρόσθιο μεταλλικό στέλεχος εκτός των μηχανικών μερών λόγω του ενσωματωμένου μηχανισμού που διαθέτει.

                                                             Η δεύτερη επιλογή του πτυσσόμενου τηλεσκοπικού κοντακίου τύπου AR  που χρησιμοποιείται ευρέως σε όλο και περισσότερους τύπους τυφεκίων και αραβίδων ανά τον κόσμο, παλιών και καινούργιων, από μετασκευές έως νέες κατασκευές, προσφέρει επίσης περιορισμό μήκους  αρκετά μικρότερο από ότι το «σπαστό» αλλά έχει το μεγάλης σημασίας χαρακτηριστικό της ρύθμισης από τον χειριστή του μήκους του κοντακίου ανάλογα με το πως τον βολεύει καλύτερα κατά τη σκόπευση, αφού διαθέτει αντίστοιχες θέσεις 3 έως 6 σημείων (αναλόγως του επιλεχθέντος τύπου). Επιπρόσθετα είναι σημαντικά πιο ελαφρύ ενώ μπορεί να διαθέτει και ενσωματωμένο αποσβεστήρα ανάκρουσης.

                                                            Συγκρίνοντας τους δύο τύπους κοντακίων, διαπιστώνουμε ότι το πρώτο,  σταθερού μήκους, είναι μεν ποιο απλό αλλα το δεύτερο προσφέρει τη δυνατότητα προσαρμογής σε διαφορετικούς σωματότυπους αναλόγως των θέσεων ρυθμίσεως του μήκους του.

                                                            Η βέλτιστη επιλογή για τα Ελληνικά δεδομένα θα ήταν να αντικατασταθούν όλα τα κοντάκια τόσο των Α3 όσο και των Α4 (του οποίου το μεταλλικό κοντάκιο είναι ακόμα βαρύτερο από του Α3 αλλά και χειρότερο από απόψεως εργονομίας), με κοντάκια πτυσσόμενου τύπου AR τουλάχιστον 4 θέσεων (επιθυμητό 6 θέσεων). (Γαϊτατζης, 2014)

                                             Το δεύτερο σημαντικό πρόβλημα στο σχεδιασμό και στην εργονομία του τυφεκίου G3 αφορά στον χειροφυλακτήρα. Ο υφιστάμενος πλαστικός είναι απλός, χωρίς ιδιαίτερη προστασία του χρήστη από τη θερμότητα που αναπτύσσεται κατά τις βολές, η οποία ίσως να μη δημιουργεί εμφανές πρόβλημα στο πεδίο βολής με 10 – 20 βολές.  Αλλά δεν θα συμβαίνει το ίδιο στη μάχη μετά από βολή μερικών γεμιστήρων. Επιπρόσθετα, δεν παρέχει ιδιαίτερη σταθερότητα, αναγκάζοντας τους περισσότερους σκοπευτές να προσπαθούν να σταθεροποιήσουν το τυφέκιο κρατώντας το από τον γεμιστήρα.

                                             Η πλέον διαδεδομένη αλλά και ενδεδειγμένη επιλογή αντιμετώπισης του προβλήματος περιλαμβάνει την αντικατάστασή του από έναν διάτρητο χειροφυλακτήρα , κατά προτίμηση από αλουμίνιο, για καλύτερη απαγωγή τηις θερμότητας και ψύξη της κάνης και με τριπλό σύστημα ράγας picatinny (STANAG 4694) στο κάτω και πλαϊνά μέρη, για προσαρμογή κάθετης χειρολαβής και λοιπών βοηθημάτων – παρελκομένων (π.χ. προσάρτημα φακού, δίποδα κλπ), γεγονός που θα αυξήσει κατακόρυφα τον έλεγχο και την σταθερότητα του τυφεκίου στις βολές ακόμα και σε όρθια θέση, επηρεάζοντας θετικά την ακριβή και γρήγορη σκόπευση αλλά και το κράτημά του στην κίνηση ή κατά την είσοδο και έξοδο από μηχανοκίνητο ή ιπτάμενο μέσο ή εντός κτιρίων. (Γαϊτατζης, 2014)

Επαύξηση Δυνατοτήτων Σκόπευσης

                                             Η σκόπευση με τα υπάρχοντα μεταλλικά σκοπευτικά του G3 θεωρείται σχετικά ακριβής και εύκολη, αλλά αυτό ισχύει για όσους είναι εξοικειωμένοι με αυτά και κάνουν συχνές βολές με το όπλο. Ουσιαστικά, ο σκοπευτής προσπαθεί να ευθυγραμμίσει το πίσω σκοπευτικό (κλισιοσκόπιο) με το σταθερό εμπρόσθιο (στόχαστρο), υπολογίζοντας κατ΄ εκτίμηση το σημείο που θα τοποθετήσει την άκρη στις ακίδας. Σε έναν έμπειρο σκοπευτή αυτό μπορεί να φαίνεται εύκολο λόγω εξάσκησης, σε έναν στις στρατιώτη με μερικές βολές στη θητεία του αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, χρονοβόρο και το σημαντικότερο αμφιβόλου αποτελεσματικότητας. Η επιλογή σκοπευτικού όπως το ερυθράς κουκίδας (red dot) ή άλλου τύπου θα ήταν η ιδανική λύση αντιμετώπισης του προβλήματος, όπως έχει γίνει από τη Σουηδία, η οποία τοποθέτησε σκοπευτικά red dot στα G3 τα οποία μετονόμασε μάλιστα σε AK4b, αφαιρώντας τελείως τα μεταλλικά σκοπευτικά από αυτά .  (Δ. Γαϊτατζης, 2016)

                                             Συνεπώς, μία ρεαλιστική αλλά και οικονομικά συμφέρουσα λύση για τα Ελληνικά δεδομένα θα ήταν ο εξοπλισμός των βελτιωμένων τυφεκίων με σκοπευτικά τύπου red dot, μόνον στο επίπεδο  Δκτων Λόχων, Δριτών και Ομαδαρχών των Μονάδων ΠΖ (Μ/Κ ΤΠ, Α/Μ ΤΠ και ΤΠ) και επιπλέον σε δύο Τ/Φ ανά ομάδα. (Παλαιολόγος,  2018)

Τοποθέτηση Εκτοξευτή Βομβίδων 40 χιλ. στο Τυφέκιο

                                             Ο Ελληνικός Στρατός επί του παρόντος αντιμετωπίζει το θέμα της υποστήριξης εντός της ομάδας πεζικού από πυρά βομβίδων 40 χιλ, με το βομβιδοβόλο Μ79, το οποίο μεταφέρεται από τον τυφεκιοφόρο βομβιστή , επιπλέον του ατομικού του τυφεκίου. Πρόκειται για ένα όπλο βάρους 2,72 kgr (κενό), το οποίο εκτοξεύει βομβίδες σε αποστάσεις 75 έως 375 μέτρων  με ότι αυτό συνεπάγεται από απόψεως λειτουργικότητας για τον μαχητή.

                                             Ως η πλέον ενδεδειγμένη και ρεαλιστική αντιμετώπιση της ανωτέρω αδυναμίας θα μπορούσε να αποτελέσει η προμήθεια βομβιδοβόλων τύπου HK 79 (κατά προτίμηση μέσω στις εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας) τα οποία μπορούν να ενσωματωθούν στο υφιστάμενο τυφέκιο μάχης G3A3/A4 που βρίσκεται σε χρήση στον ΕΣ. Αντίστοιχη επιλογή έχει γίνει από πολλούς στρατούς οι οποίοι έχουν σε χρήση το τυφέκιο G3, όπως η Νορβηγία και η Πορτογαλία. (Δ. Γαϊτατζης, 2016)

                                             Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η τουρκική εταιρεία ΜΚΕΚ, έχει προσαρμόσει βομβιδοβόλο επί του G3  και το κατασκευάζει από το έτος 1993.

 

Η συνέχεια σύντομα στις οθόνες σας!

Μελλοντικό τυφέκιο του ΕΣ: Μία πλήρης ανάλυση – ΜΕΡΟΣ Γ

Συνεχίζουμε την ιδιαίτερη – για το site μας – σειρά άρθρων, για το μέλλον του ατομικού οπλισμού του Έλληνα οπλίτη. Όσοι πιστοί προσέλθετε! Η μελέτη έχει εκπονηθεί από ανώτερο αξιωματικό του ΕΣ, ο οποίος προτιμά να παραμείνει ανώνυμος – απαγορεύεται η αναδημοσίευση της χωρίς γραπτή άδεια!

Για να διαβάσετε το Β’ ΜΕΡΟΣ πατήστε ΕΔΩ.

Τα Μη Επανδρωμένα Αμαξίδια Μεταφοράς Φόρτου

                            Τα παραπάνω οχήματα μπορούν να κινούνται είτε με ρόδες είτε με μηχανικούς βραχίονες και μπορούν να ακολουθούν στρατιωτικά τμήματα μεταφέροντας εξοπλισμό (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Ε»). (Murdoch, 2017)

Οι Εξωσκελετοί

                            Αποτελούν πρόσθετα συστήματα τα οποία προσαρμόζονται στο σώμα του μαχητή και τον βοηθούν ενισχύοντας τη μυϊκή του δύναμη έτσι ώστε να μπορεί να καλύπτει μεγαλύτερες αποστάσεις αλλά και να κουβαλάει περισσότερο βάρος. Η περαιτέρω ανάπτυξή τους θα οδηγήσει σε πλήρεις στολές (combat suit) όπως το πρόγραμμα TALOS των ΗΠΑ (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «ΣΤ»). (Murdoch, 2017)

Συστήματα Παροχής Ενέργειας – Λοιπά συστήματα

                            Συστήματα μεταφοράς πόσιμου νερού που θα κατανέμονται εργονομικά στο σώμα του στρατιώτη, αποτελώντας μέρος της στολής του, πιθανώς και της θωράκισής του.(ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Ζ»)

                            Συστήματα ανακύκλωσης των σωματικών υγρών του στρατιώτη. Μιλάμε για τον ιδρώτα, τα ούρα και τους υδρατμούς της αναπνοής.

                            Συστήματα απολύμανσης και γενικότερα μετατροπής του μη πόσιμου νερού (ακόμη και θαλασσινού) σε πόσιμο, ή ακόμη και «δημιουργίας» πόσιμου νερού από την υγρασία της ατμόσφαιρας. Για παράδειγμα, η Αμερικανική εταιρεία Hydration Technologies Incorporated (ΗΤΙ) με έδρα το Όλμπανι του Όρεγκον, ανέπτυξε δύο νέα συστήματα φιλτραρίσματος νερού και μετατροπής του σε πόσιμο, από σχεδόν κάθε πηγή. Το πρώτο σύστημα είναι το Expedition, είναι φορητό και μπορεί να παράγει ένα λίτρο καθαρού νερού ανά ώρα και το δεύτερο είναι το HydroWell, τοποθετείται στα κάνιστρα μεταφοράς νερού του αμερικανικού στρατού και μπορεί να παράγει δύο λίτρα καθαρού νερού ανά ώρα χρησιμοποιώντας τεχνολογία όσμωσης.  (http://www.htiwater.com, n.d.)

                              Στο ίδιο πλαίσιο η υπηρεσία προηγμένων ερευνητικών αμυντικών προγραμμάτων του Πενταγώνου (DAPRA) χρηματοδότησε το πρόγραμμα Next Generation Hydration System, το οποίο χρησιμοποιεί επίσης τεχνολογία όσμωσης και κατέληξε στο σύστημα Χ – Rack. Το σύστημα έχει διάρκεια ζωής τριών ετών και μπορεί να παράγει 1,8 λίτρα καθαρού νερού ανά κύκλο λειτουργίας, ενώ μπορεί να έχει τέσσερις κύκλους λειτουργίας ημερησίως για διάστημα μέχρι δέκα μέρες. (http://science.dodlive.mil, n.d.)

Πρόγραμμα TALOS (Πρόγραμμα ΗΠΑ- DARPA)

         Εκτός από τα λοιπά συστήματα που οι ΗΠΑ αναπτύσσουν για το σύγχρονο μαχητή συμμετέχουν και στην ανάπτυξη του Τακτικού Συστήματος Εφόδου (Tactical Assault Light Operator Suit) TALOS που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το Ναύαρχο Γουίλιαμ Μακρέιβεν (William McRaven) το Μάιο του 2013. Αιτία για την ανάπτυξη του συστήματος αυτού αποτέλεσε, σύμφωνα με τον ίδιο, η απώλεια ενός καταδρομέα σε επιχείρηση στο Αφγανιστάν. (Hoarn, 2014)

         Η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών (SOCOM) παρέλαβε τα τρία πρωτότυπα το 2014.  Τα πρωτότυπα συστήματα TALOS παραδόθηκαν τον Ιούνιο του 2014 ως αποτέλεσμα της συνεργασίας πενήντα έξι (56) επιχειρήσεων,  δεκαέξι (16) κρατικών φορέων, δεκατριών (13) πανεπιστημίων και δέκα (10) εθνικών εργαστηρίων. Το σύνολο των εμπλεκομένων συνεχίζει να συνεργάζεται για να ενσωματώσει ποικίλα χαρακτηριστικών, σε ένα αυτοτροφοδοτούμενο εξωσκελετό, θωράκιση πλήρους σώματος και οθόνες παροχής πληροφοριών. Η SOCOM σχεδιάζει να πραγματοποιήσει μια ανοικτή εκδήλωση για να ενθαρρύνει και τις εταιρείες να συμμετάσχουν στην περαιτέρω ανάπτυξη του TALOS και να δημιουργήσουν διάφορα εξαρτήματα.  Ο ναύαρχος Μακρέιβεν ανακοίνωσε ότι αναμένει το πρώτο σύστημα θα τεθεί σε λειτουργία μέχρι τον Αύγουστο του 2018.

         Ο στόχος του TALOS είναι να δώσει στους στρατιώτες ένα κοστούμι που είναι ελαφρύτερο, με πιο αποτελεσματική βαλλιστική προστασία σε όλο το σώμα, ενισχύοντας την ανθρώπινη δύναμη και τις δυνατότητες του μαχητή.

         Το TALOS  χρησιμοποιεί ενσωματωμένους θερμαντήρες και σύστημα κλιματισμού για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας της στολής, καθώς και ενσωματωμένους αισθητήρες για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας του σώματος, της θερμοκρασίας του δέρματος, του καρδιακού ρυθμού, της κατάστασης του σώματος και των επιπέδων ενυδάτωσης του στρατιώτη. Οι πρόσθετες κεραίες και οι υπολογιστές που είναι ενσωματωμένοι στο κοστούμι θα παρέχουν φιλική προς τον χρήστη πληροφορίες μάχης σε πραγματικό χρόνο. Η τελική έκδοση του TALOS έχει σχεδιαστεί να είναι ικανή να χορηγεί οξυγόνο και να ελέγχει την αιμορραγία του τραυματισμένου στρατιώτη. Μία από στις προκλήσεις με την TALOS είναι η αυτοδυναμία σε ενέργεια. (Lallanila, 2013).

         Το πρόγραμμα TALOS σύμφωνα με στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις είναι η απάντηση σε επιχειρήσεις σε αστικό και ημιαστικό περιβάλλον για τους στρατιώτες είτε ανήκουν στις ειδικές δυνάμεις είτε όχι και θα αποτελέσει ένα τεράστιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων αλλά κυρίως θα δώσει στους στρατιώτες την προστασία που χρειάζονται σε ένα τέτοιο απαιτητικό περιβάλλον.

ΟΠΛΙΣΜΟΣ

         Ο οπλισμός του σύγχρονου μαχητή αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία του και η πρόοδος σε αυτόν είναι συνεχής. Η ραγδαία πρόοδος της τεχνολογίας σε συνδυασμό με τις διεθνείς εξελίξεις έχει  διαμορφώσει ένα νέο πολιτικό/στρατιωτικό περιβάλλον και έχει υποχρεώσει τους σύγχρονους και κατά βάση επαγγελματικούς Στρατούς να επιδοθούν σε μία προσπάθεια αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού του οπλοστασίου του με αντίστοιχες αναδιαρθρώσεις στη δομή  και στις εξοπλιστικές ανάγκες  του  μαχητή.

Σύγχρονος Οπλισμός στην ομάδα μάχης

Τυφέκια

                            Αρχικά οι σύγχρονοι στρατοί έχουν προχωρήσει σε αντικατάσταση  των  υπαρχόντων τυφεκίων του στρατιώτη Πεζικού με  άλλα, νέου τύπου  τυφέκια διαμετρήματος 5,56 mm, με   μικρότερο  βάρος,  μεγαλύτερη  αντοχή  και  δυνατότητα βολής  υπ’ οποιεσδήποτε  συνθήκες ( λάσπη –σκόνη – νερό – υψηλές και χαμηλές θερμοκρασίες). Βασικός εξοπλισμός των νέων τυφεκίων είναι  οι  διόπτρες  ημέρας και νύκτας.

                                    Βέβαια το τελευταίο διάστημα και μετά τον πόλεμο στο Αφγανιστάν και τις λοιπές εμπλοκές των δυτικών Στρατών εξετάζεται εκ νέου η επιστροφή στο διαμέτρημα 7,62 ως το πλέον αποτελεσματικό.

                                    Παρακάτω παρουσιάζονται ενδεικτικά προγράμματα συμμαχικών ΕΔ που αφορούν τον  οπλισμό καθώς και απάρτια αυτού  που έχουν υιοθετήσει  ή αναπτύσσουν .

Το Αμερικανικό  (COLT – ACR)

                       Είναι το νέο  τυφέκιο  της  COLT  ACR που εντάσσεται στο ADVANCED COMBAT RIFLE PROGRAM των ΗΠΑ με  το  πρωτοποριακό  φυσίγγιο  των  (2)  βολίδων  (Duplex).  (http://guns.wikia.com n.d.)

Το Αμερικανικό  (AIWS)

                                           Το  τυφέκιο  AIWS  εκτελεί  ημιαυτόματα  βολή  και  ριπή  τριών  φυσιγγίων.  Το  σύστημα  λειτουργίας  φαίνεται  να  είναι  «συμβατικό» (μέθοδος  αερίων) με τη διαφορά ότι ο ρυθμός βολής φθάνει στις 2000 β.α.λ. Η  καρδιά  όμως  του  τυφεκίου  είναι  το  φυσίγγιο  και  τα  μικρά  βέλη  που  περιέχει.  Η  διάμετρος  είναι  5,56  mm.  Μέσα  στον  κάλυκα  βρίσκεται  ένα  μικρό  βέλος  41mm  με  κορμό  βάρους  1,58 mm  που  απολήγει  σε  τέσσερα  πτερύγια. Η  διατρητικότητα  του  ξεπερνά  αυτή  των  μέσων  βολίδων.  (http://guns.wikia.com, n.d.)

Το Γερμανικό  (G11)

                                            Είναι το νέο  τυφέκιο,  που  παρουσίασε  η  Γερμανική  εταιρεία  Koch μετά στις επιτυχείς σειρές των G3 και G33.  Έχει  εγκριθεί  ήδη  ως  το  μελλοντικό  τυφέκιο  των Γερμανικών ΕΔ .  Το  βάρος  του  είναι  3,95  Κg  και  το  μήκος  750mm . Τα  πυρομαχικά  παρέχονται  σε  πακέτα  των  59  φυσιγγίων. Το  όπλο  δεν  έχει  εξωτερικά  κινητά  μέρη.  Αυτό  σημαίνει  ότι  μπορεί  να  λειτουργήσει  σε όλες  τις  κλιματολογικές  συνθήκες,  μετά  από  βύθιση  στο  νερό,  στην  άμμο  ή  στη  λάσπη. Το  όπλο  διαθέτει  διόπτρα  Swarovski, που  λειτουργεί και  σαν  λαβή μεταφοράς. (http://guns.wikia.com, n.d.)

Τυφέκια  Ελευθέρου  Σκοπευτού

                                    Στους σύγχρονους πολέμους βλέπουμε μία  ευρεία χρήση των ελεύθερων σκοπευτών με σύγχρονα εξελιγμένα τυφέκια τα οποία φέρουν διόπτρες σκοπεύσεως με ακρίβεια. Στον πόλεμο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης και Κροατίας  έχουμε ευρεία χρήση των ελευθέρων σκοπευτών. Από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (τηλεόραση) η κοινή γνώμη παρακολουθούσε  τον πανικό που προξενούσαν οι ελεύθεροι σκοπευτές μέσα στο Σαράγιεβο, καθώς επίσης και τις επιπτώσεις που είχε στο ηθικό του  πληθυσμού της πόλης.

                                   Η ειδικότητα του Ελεύθερου Σκοπευτή στο  ελληνικό  πεζικό  δεν αποτελεί κύρια ειδικότητα όπως ο τυφεκιοφόρος, οπλοπολυβολητής, χειριστής  Α/Τ,  κ.λ.π. αλλά είναι μία δεύτερη ειδικότητα η οποία αποκτάται στην εξέλιξη της στρατιωτικής θητείας. Ελεύθεροι σκοπευτές  υπάρχουν  μόνο  κατ’ όνομα  στην ομάδα μάχης.

                                   Αναγκαιεί λοιπόν η εξεταση και η προμήθεια νέου τύπου τυφεκίων για τον Ε.Σ, οπως το Barrett των  12,7 mm, που θα επιτρέπουν τη  δυνατότητα βολής κρίσιμων στόχων μέχρι τα 1500 μέτρα.

Συσκευές νυκτερινής σκοπεύσεως παρατηρήσεως

                                        Οι σύγχρονοι και ανταγωνιστικοί στρατοί χρησιμοποιούν πληθώρα σκοπευτικών διοπτρών ως βασικό εξάρτημα του οπλισμού που παρέχουν θερμική και οπτική εικόνα του στόχου, αυτόματο μηδενισμό του όπλου, αυτόματη διόρθωση του σημείου σκόπευσης χάρη στα λέιζερ. Μελλοντικά στην ομάδα  μάχης του  πεζικού  θα  πρέπει  να  γίνει  αντικατάσταση  των υπαρχόντων  διοπτρών  με  σύγχρονες  θερμικές  διόπτρες .

Βομβιδοβόλα

Η  αξία  του  βομβιδοβόλου  ως  όπλου  της  ομάδας  μάχης  του  πεζικού  είναι  αναμφισβήτητη.  Ενδεικτικά βομβιδοβόλα  που χρησιμοποιούνται  σε αλλους στρατούς  είναι:

Μ203, που είναι ενσωματωμένο στο Μ16 και χρειάζεται  επαναγέμιση  μετά  από  κάθε  βολή  ( single  shot  weapons ).

Πολλαπλά  βομβιδοβόλα  ΑGS – 17.  Ρωσικής  κατασκευής  που  εμφανίστηκε  για  πρώτη  φορά  στο  Αφγανιστάν  με  βάρος  34  κιλά.

Νοτιοαφρικανικό  βομβιδοβόλο  ( 6  βομβίδων  40  χιλ. )  MGL  που  δεν  συγκρίνεται  με  κανένα  από  τις  παραπάνω  κατηγορίες.  Είναι  φορητό,  αλλά  προσφέρει  τη  δυνατότητα  έξι  βολών  από  τον  κυλινδρικό  του  γεμιστήρα. Με  βάρος  5,3 κιλά  χωρίς  πυρομαχικά,  με  πολύ  μικρό  όγκο,  είναι  ο  μόνος  εκτοξευτής  βομβίδων  πολλαπλών  βολών  στο  πεδίο  στις  μάχης.  Το  ελάχιστο  βεληνεκές  του  είναι  30 μέτρα   και  μπορεί  να  χρησιμοποιηθεί  αποτελεσματικά  μέχρι  τα  425  μέτρα. (http://guns.wikia.com, n.d.)

Το  βομβιδοβόλο Μ79 που έχει  ο  Ελληνικός  Στρατός  δεν  μπορεί  να  χαρακτηριστεί  ως  μοντέρνο  όπλο. Απαιτείται  η  άμεση  αντικατάσταση  του με  άλλα  σύγχρονα  όπως  του  πολλαπλού  βομβιδοβόλου    AGS -17  ή   MGL .

Ελαφρύ πολυβόλο 5,56 χιλ.

Στους σύγχρονους στρατούς στην Ομάδα Μάχης ο οπλοπολυβολητής  εξοπλίζεται  με  ελαφρύ  πολυβόλο   5,56 χιλ.   για αύξηση της ισχύος πυρός της ομάδας. Στον ελληνικό Στρατό αυτό έχει υλοποιηθεί με το πολυβόλο MINIMI (5,56 χιλ) το οποίο όμως δημιούργησε προβλήματα στον εφοδιασμό των ομάδων – Δριων εξαιτίας της ασυμβατότητας των πυρομαχικών του με το πυρομαχικά του βασικού τυφεκίου του Έλληνα μαχητή, το G3A4/A4 το οποίο έχει διαμέτρημα 7,62 χιλ. (http://guns.wikia.com, n.d.)

-.-

κεφαλαιο 3Ο – ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΣΕ ΑΣΤΙΚΟ Ή ΗΜΙΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Το αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας ορίζει τον ασύμμετρο πόλεμο, που κυρίως αντιμετωπίζουν τα τελευταία χρόνια σε αστικό περιβάλλον, ως εξής: «Οι αντίπαλοι είναι πιθανόν να παρακάμψουν ή να υπονομεύσουν τις δυνατότητες ισχύος των ΗΠΑ επιχειρώντας παράλληλα να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες τους, χρησιμοποιώντας μεθόδους, που διαφέρουν σημαντικά από τις αμερικανικές επιχειρησιακές μεθόδους. Οι ασύμμετρες προσεγγίσεις γενικά επιζητούν ένα μείζον ψυχολογικό πλήγμα, που θα επηρεάσει την ελευθερία κινήσεων ή τη βούληση του αντιπάλου». [Institute for National Strategic Studies (INSS), 1998].

Η σημερινή συναίνεση είναι ότι οι αστικές περιοχές τείνουν να ακυρώνουν τα τεχνολογικά πλεονεκτήματα των σύγχρονων στρατών οπως των αμερικανικών δυνάμεων, αναγκάζοντάς τους έτσι να υιοθετήσουν άγνωστες ή χαμηλής τεχνολογίας μεθόδους διεξαγωγής πολέμου. Οι αντίπαλοι μαχητές που λειτουργούν σε αστικές περιοχές μπορούν να καταφύγουν σε μια μεγάλη ποικιλία ασύμμετρων μεθόδων για να επιβραδύνουν το ρυθμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων, να δημιουργήσουν μεγάλο αριθμό θυμάτων και, με ποικίλα βάρβαρα μέσα, να προσπαθήσουν να πλήξουν τη βούληση του τακτικού στρατού να συνεχίσει τον αγώνα.  Αντί να προσπαθεί να επιτύχει τη νίκη, ο εχθρός χρειάζεται μόνο να αποφύγει την ήττα. (Hahn-Bonnie, 1999)

          Τα δύο χαρακτηριστικά που ορίζουν τις επιχειρήσεις σε αστικό περιβάλλον εναντίον του τμήματών που μάχονται είναι οι δομές – εγκαταστάσεις που σε αντίθεση με το ανοικτό έδαφος δημιουργούν προβληματα στην ανάπτυξη και συνοχή τους αλλά και οι κάτοικοι των πόλεων, που απλά προσπαθούν να επιβιώσουν ή και χρησιμοποιούνται ως ασπίδα ενώ πολλές φορές μετασχηματίζονται σε μαχητές. Ως εκ τούτου, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αστικές μάχες του μέλλοντος θα τοποθετήσουν τον αρμόδιο διοικητή δυνάμεων κάτω από αυστηρούς περιορισμούς, για να αποφευχθούν οι υπερβολικές ζημίες και να περιοριστεί ο αριθμός των απωλειών των  μη εμπολέμων. (Γρίβας, 1999)

Μέσα σε αυτούς τους περιορισμούς, τα στρατιωτικά τμήματα πρέπει να προσδιορίσουν την τοποθεσία των βασικών κόμβων και των θέσεων του εχθρού μέσα στην πόλη. Πρέπει να διεισδύσουν στον αστικό χώρο μάχης τόσο στη φυσική όσο και στην πληροφοριακή διάσταση. Τέλος, πρέπει να διεξάγουν αποφασιστικές επιχειρήσεις για την καταστροφή ή την εξάλειψη των δυνάμεων του εχθρού που καταλαμβάνουν θέσεις εντός του αστικού συγκροτήματος. Δεδομένου ότι οι αστικές πολεμικές επιχειρήσεις θα αποτελούνται συχνά από μια σειρά μικρών, ευρέως διασκορπισμένων δεσμεύσεων, οι σύγχρονοι στρατοί πρέπει να επιδιώξουν να προσαρμόσουν τις αστικές τους δυνάμεις ειδικά για αυτούς τους τύπους εμπλοκών. Αυτό θα απαιτήσει δραματική αύξηση στις απαιτήσεις πληροφόρησης, στην ταχύτητα και στις ικανότητες εμπλοκής ακριβείας. Θα χρειαστεί επίσης ένας  προχωρημένης τεχνολογίας αστικός πολεμιστής με κατάλληλο εξοπλισμό για να επιχειρεί σε αυτό το νέο περιβάλλον.

Η δύναμη που θα κληθεί να επιχειρήσει σε αστικό περιβάλλον θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτυγχάνει σε πραγματικό χρόνο, την προσβολή των βασικών εχθρικών θέσεων καθώς και να έχει πλήρη επίγνωση του επιχειρησιακού περιβάλλοντος αλλά και των τυχών κινδύνων. Πρέπει επίσης να έχει ακριβείς και διαρκώς επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των κρίσιμων φυσικών δομών εντός της πόλης και να είναι σε θέση να μεταβιβάζει στοιχειά που απαιτούνται. Ίσως το πιο σημαντικό, είναι ότι πρέπει να έχει ακριβείς πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο σχετικά με τη θέση και την κατάσταση των ευρέως διασκορπισμένων φιλικών δυνάμεων. (Ε.Τρασάνης, 2017)

Η ανάγκη για αποτελεσματική εκτέλεση της αποστολής των τμημάτων που κλήθηκαν να επιχειρήσουν σε αστικό περιβάλλον σε συνδυασμό πάντα με την ανάγκη διασφάλισης της σωματικής ακεραιότητας των μαχητών διαμόρφωσε και τον εξοπλισμό του που σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται να διαφοροποιείται από τον τετριμμένο που συνήθως τα στρατιωτικά τμήματα χρησιμοποιούν.

Δρώντας σε αστικό περιβάλλον οι εμπλοκές θα γίνουν μέσα σε οικίες ή σε πεδία με χαλάσματα και εμπόδια. Ο μαχητής δεν θα μπορεί να έχει τη δυνατότητα της άμεσης παρατήρησης ενώ οι ενέδρες θα είναι συχνότερες. Για να αντιμετωπιστεί το παραπάνω πρόβλημα παρουσιάστηκε τα τελευταία χρόνια από το Ισραήλ ένας φορέας του πιστολιού GLOCK, στο οποίο ο μαχητής εφαρμόζει το πιστόλι του και μπορεί να παρατηρεί ή να εμπλέκει τον στόχο του υπό γωνία. Το παραπάνω σύστημα φέρει στις σειρά βοηθημάτων που διευκολύνουν τον σύγχρονο μαχητή στην εκτέλεση στις αποστολής του σε ένα τόσο ιδιαίτερο περιβάλλον.

Η συνέχεια ΕΔΩ

Μελλοντικό τυφέκιο του ΕΣ: Μία πλήρης ανάλυση – ΜΕΡΟΣ B

Συνεχίζουμε την ιδιαίτερη – για το site μας – σειρά άρθρων, για το μέλλον του ατομικού οπλισμού του Έλληνα οπλίτη. Όσοι πιστοί προσέλθετε! Η μελέτη έχει εκπονηθεί από ανώτερο αξιωματικό του ΕΣ, ο οποίος προτιμά να παραμείνει ανώνυμος – απαγορεύεται η αναδημοσίευση της χωρίς γραπτή άδεια!

Για να διαβάσετε το Α’ ΜΕΡΟΣ πατήστε ΕΔΩ.

-.-

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο: ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Τις τελευταίες δεκαετίες ο Ελληνικός στρατός κλήθηκε να μεταβάλει τη δομή δυνάμεών του καθώς και να μεταβάλει την άποψή του ως προς τον πιθανό εχθρό. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 ο Έβρος απέκτησε μονάδες και στρατιωτικά φυλάκια τα οποία καταλαμβάνουν χώρους σε όλο το εύρος του όπως και τα νησιά του Αιγαίου. Πολλα από αυτά αν και θεωρούνται αποστρατικοποιημένα εντούτοις διατηρούν μεγάλες δυνάμεις σε αντίποδα των μονάδων του τούρκικου στρατού στα παράλια της Μ Ασίας. Μετά την κρίση των Ιμίων απαιτήθηκε η μόνιμη ή η εκ περιτροπής εγκατάσταση – επάνδρωσή τους κυρίως με ειδικές δυνάμεις, οι οποίες βρίσκονται αποκομμένες και θα κληθούν να αντιμετωπίσουν δυσανάλογο αριθμό πιθανών αντιπάλων. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τη σταδιακή μείωση των στρατευσίμων,   λόγω της σταδιακής πτώσης του αριθμού των γεννήσεων και της μείωσης της θητείας, οδήγησαν στην ανάγκη οι Μονάδες με μικρότερο αριθμό προσωπικού να πρέπει να παράγουν μεγαλύτερη ισχύ.

Επίσης, η αξιοποίηση εθνοφυλάκων στα νησιά και στον Έβρο είχε σαν αποτέλεσμα ο στρατιωτικός εξοπλισμός να βρεθεί στα χεριά τους και αυτός να δεχθεί πλήθος τροποποιήσεων με υλικά τα οποία προμηθεύτηκαν από το εγχώριο λιανικό εμπόριο ή από το εξωτερικό. Με τη συμμετοχή τους σε διάφορους συλλόγους αλλά και με την επαφή τους με πολίτες του εξωτερικού, όπου επιτρέπεται η κατοχή πολεμικών τυφεκίων, απέκτησαν και εισήγαγαν μετατροπές και καινοτομίες στον οπλισμό που τους είχε χορηγηθεί. Φωτογραφίες αυτών των εθνοφυλάκων σε ασκήσεις μόνο θαυμασμό προκαλούν στους παρατηρητές και ανύψωση του ηθικού στους ίδιους.

Συμπεραίνουμε από τα παραπάνω ότι η χαμηλότερη επάνδρωση αλλά και η απαίτηση για το βέλτιστο παραγόμενο αποτέλεσμα οδήγησε σε απαιτήσεις τεχνολογικής εξέλιξης που φαντάζουν ότι προκύπτουν από ταινίες επιστημονικής φαντασίας και  ότι υπερβαίνουν των τεχνολογικών δυνατοτήτων κατά δεκαετίες.

Η σημερινή διεθνής πρακτική και πραγματικότητα θέλει τους σύγχρονους στρατούς επαγγελματικούς, μικρούς σε μέγεθος αλλά ισχυρούς σε σύγχρονα οπλικά συστήματα, εκπαίδευση και επάνδρωση.

 Παρόλο που ο ελληνικός Στρατός στηρίζεται στους εφέδρους και η υλοποίηση των σχεδίων προϋποθέτει την επιτυχή εκτέλεση της επιστράτευσης, παρατηρούμε τις δυτικές ΕΔ να στελεχώνονται αποκλειστικά πλέον από επαγγελματίες. Η παραπάνω τακτική μας κανει να αναρωτιώμαστε αν πρέπει να είναι αναπόφευκτος ο προσανατολισμός προς τη χρησιμοποίηση αποκλειστικά  επαγγελματιών στρατιωτών. Τείνει μάλιστα να εξελιχθεί σε βασικό κριτήριο για το σύνολο σχεδόν των χωρών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό οφείλεται στο ότι έχουν εκλείψει οι εντάσεις μεταξύ των χωρών της Ευρώπης και στο ότι η φύση των κρίσεων στον κόσμο καθιστά αναγκαία την οργάνωση μικρών ευέλικτων σχηματισμών ταχείας επέμβασης σε απομακρυσμένα θέατρα επιχειρήσεων με κατάλληλο όμως εξοπλισμό που θα μπορεί να ανταποκρίνεται στις αυξημένες και ιδιαίτερες απαιτήσεις του σύγχρονου μαχητή.

 Σε έναν επαγγελματικό στρατό  η επιλογή του προσωπικού είναι αυστηρή, η εκπαίδευση συνεχής και αποδοτική με συγκεκριμένες απαιτήσεις και σκοπό. Ο επαγγελματίας μαχητής ζει από, αλλά και με τον εξοπλισμό του σε δύσκολες συνθήκες και αφιλόξενα για τον ανθρώπινο οργανισμό πεδία. Μαθαίνει την άριστη χρήση του εξοπλισμού του ενώ απαιτείται από αυτόν η συνεχής εξέλιξή του  προκειμένου να εξυπηρετεί  τον επαγγελματικό στρατό αλλά και να του προσφέρει την αξιοπιστία που επιθυμεί. Ο επαγγελματίας στρατιώτης έχει το πλεονέκτημα ότι στην εκπαίδευσή του υπάρχει συνέχεια, στην  επάνδρωσή των τμημάτων που συμμετέχει υπάρχει πληρότητα και το ψυχολογικό βάρος μιας σύρραξης είναι σαφώς μικρότερο σ αυτόν, καθώς εκπαιδεύεται αποκλειστικά προς τούτο και εμπλεκόμενος σε μια σύρραξη, γνωρίζει τις συνθήκες που θα συναντήσει. Επίσης η συνεχής εκπαίδευση του τον βοηθά, ανάλογα με τη φύση της αποστολής του, να μπορεί να επιλέξει ή να τροποποιήσει τον εξοπλισμό του.

Ατομικός εξοπλισμός και Υλικά μάχης

         Ο ατομικός εξοπλισμός και τα υλικά μάχης με τα οποία εξοπλίζεται ο μαχητής αποσκοπούν όχι μόνο στη διευκόλυνση της διαβίωσής του κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, αλλά συντελούν αποφασιστικά και στην επιβίωση του κατά τη διεξαγωγή της μάχης.  Οι σύγχρονες απαιτήσεις όμως απαιτούν πληθώρα υλικών με αποτέλεσμα να προκύπτουν νέα προβλήματα.

         Το πρόβλημα που έπρεπε πάντα να έχουν υπόψη τους οι κατασκευαστές, ήταν αυτό του βάρους και της εργονομίας των ατομικών υλικών που άρχισε να συγκεντρώνει όλο και μεγαλύτερη  προσοχή από τους στρατούς . Η χρήση νέων  κατασκευαστικών  μεθόδων και νέων υλικών, προσφέρει λύσεις στα ζητήματα αυτά.

          Ο Ε.Σ. διαθέτει μια πλήρη γκάμα εξοπλισμού και υλικών μάχης για την κάλυψη διαφόρων αναγκών κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Παρακάτω παρουσιάζονται τα βασικά από αυτά τα υλικά και εξετάζεται η κατασκευαστική και σχεδιαστική τους επάρκεια, ώστε να σχηματιστεί μια σαφής εικόνα για το επίπεδο του Ε.Σ. σε αυτόν τον σημαντικό, αλλά συχνά παραμελημένο τομέα καθώς και να αποτυπωθούν προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια για τον εκσυγχρονισμό τους. (Λαμπράκης, 2015)

Κράνος                

                            Τα μεταλλικά κράνη που κατά κόρων χρησιμοποιούνται από τον ΕΣ έχουν αποδειχθεί εντελώς ανεπαρκή. Το κράνος Μ-1 είναι γενικά ένας παρωχημένος τύπος καθώς από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 άρχισαν να εμφανίζονται κράνη κατασκευασμένα από υλικό Kevlar και  χαρακτηρίζεται από σημαντικά μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και αυξάνει το ποσοστό  επιβίωσης  του  στρατιώτη. Το βάρος του επίσης, είναι αρκετά μικρότερο από το υπάρχον προσφέροντας έτσι μεγαλύτερη άνεση στο μαχητή. Η αξία λοιπόν ενός κράνους υψηλής ποιότητας δεν είναι μόνο θεωρητική, στοιχείο που παραβλέπεται συστηματικά  από τον Ε.Σ. (Λαμπράκης, 2015)

                            Με αυτόν τύπο κράνους έχει εφοδιασθεί κυρίως το προσωπικό των Ειδικών Δυνάμεων και το προσωπικό των ειρηνευτικών αποστολών.

                            Ωστόσο, οι εξελίξεις στη σύγχρονη τεχνολογία απαιτούν τα κράνη να εξοπλιστούν με συστήματα εικόνας μεταφοράς δεδομένων (για τους επικεφαλής) και με ειδικά συστήματα σύζευξης σκόπευσης όπου δεν απαιτείται η υλοποίηση σκοπευτικής γραμμής ματιού – σκοπευτικών του όπλου δίνοντας τη δυνατότητα βολής ακόμη και από πλήρως κεκαλυμμένη θέση (Παράρτημα «Α»).

Αλεξίσφαιροι – Αλεξίθραυσμοι θώρακες

                            Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους για τον στρατιώτη στο σύγχρονο πεδίο της μάχης είναι τα θραύσματα, καθώς έχει αποδειχθεί ότι τα πυρά φορητών όπλων είναι υπεύθυνα μόνο σε ποσοστό 15% έως 20%  για την επίτευξη απευθείας πληγμάτων.

                            Έτσι, πέρα από το κράνος, δεν άργησαν να αναπτυχθούν και οι  αλεξίθραυσμοι θώρακες, γνωστότεροι ως αλεξίσφαιρα γιλέκα. Οι θώρακες αυτοί δεν παρέχουν προστασία από σφαίρες φορητών όπλων (πλην ορισμένων εξαιρέσεων από μικρά διαμετρήματα), αλλά προορίζονται να καλύψουν το θώρακα και τον αυχένα από τα θραύσματα. Το υψηλό κόστος τους όμως απέτρεψε τον Ε.Σ να προμηθευτεί τις απαραίτητες ποσότητες. Έτσι διαθέτει ορισμένες ποσότητες γιλέκων Μ-52  και ελάχιστες νεότερων PASGT. (http://penefyo.blogspot.gr, 2016)

Εξάρτυση μάχης

                            Η εξάρτυση μάχης έχει δεχθεί τις περισσότερες τροποποιήσεις και αναβαθμίσεις από οποιοδήποτε υλικό του μαχητή. Αποτελεί ένα από τα βασικότερα κομμάτια εξοπλισμού του. Αυτή είναι φορέας των πυρομαχικών του και κατά δεύτερο διάφορων υλικών μάχης, όπως δοχεία νερού, υγειονομικό υλικό κ.ά.

                            Ο Ε.Σ. χρησιμοποιεί την εξάρτυση γενικής χρήσεως «Μ-71», η σχεδίαση και κατασκευή της οποίας βασίστηκε και αποτελούσε ουσιαστικά αντίγραφο της μεταπολεμικής αμερικανικής εξάρτυσης «Μ-1956». Η «Μ-71» είναι μία συμβατική εξάρτυση η οποία προσφέρει ευελιξία στην εφαρμογή διαφόρων συνδυασμών φόρτου. Η κατασκευή της είναι απλή και μικρού κόστους, καθώς ως πρώτη ύλη χρησιμοποιείται το βαμβάκι ενώ η αναβάθμιση που δέχθηκε στον Ε.Σ είναι ότι πλέον κατασκευάζεται από νάιλον. Συνοδεύεται όμως από όλα τα μειονεκτήματα των συμβατικών εξαρτύσεων του είδους, που βασίζονται ουσιαστικά σε σχέδια εποχής του Β’Π.Π. (Λαμπράκης, 2015)

                            Το σημαντικότερο όμως μειονέκτημα είναι η κακή εφαρμογή της, γεγονός που απαιτεί μεγάλη προπαρασκευή από τον πεζό στρατιώτη ώστε να έρθει σε παραδεκτή κατάσταση για μάχη, ενώ μόνο προβλήματα μπορεί να του δημιουργήσει όταν θα χρειαστεί να εμπλακεί σε αυτή ( στη θέση πρηνηδόν οι φυσιγγιοθήκες δεν επιτρέπουν στον μαχητή να λάβει σωστά τη θέση ) ενώ σε περίπτωση τραυματισμού δεν απελευθερώνεται εύκολα.

                            Η τελευταία εξέλιξη στο χώρο για τον Ε.Σ. είναι ένας νέος τύπος εξάρτυσης που τέθηκε σε υπηρεσία, σε μικρή κλίμακα στα τέλη του 1994 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Β»). Η νέα εξάρτυση είναι  νάιλον, αποτελείται από δύο κυρίως τμήματα. Το άνω τμήμα φέρει ιμάντες εξαρτύσεως με αφρώδη επένδυση, προσφέροντας άνεση και σταθερότητα στο στρατιώτη, και 4 φυσιγγιοθήκες χωρητικότητας 8 γεμιστήρων. Για την αύξηση της ισχύος πυρός μπορούν  να περαστούν στη ζώνη ανεξάρτητες  φυσιγγιοθήκες ενώ  ψηλά στο στήθος προσαρμόζεται θήκη πυξίδας και ατομικού επιδέσμου. Το κάτω τμήμα της εξάρτυσης αποτελείται από μία ζώνη στην οποία φέρονται μπροστά δύο θήκες για χειροβομβίδες, δύο θήκες για υδροδοχεία και τρεις μεγάλες θήκες. (http://penefyo.blogspot.gr, 2016)

                            Κύριο πλεονέκτημα της νέας εξάρτυσης είναι ότι το βάρος του φόρτου κατανέμεται σωστότερα. Την παραπάνω εξάρτυση χρησιμοποιούν κυρίως οι στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων εκφράζοντας την ικανοποίηση τους συγκρίνοντας την με την παλιότερη «Μ-71» από άποψη άνεσης, αντοχής και εν γένει  ποιότητα  κατασκευής. Αναγκαιεί λοιπόν η αντικατάσταση των εξαρτύσεων, που υπάρχουν στις υπόλοιπες μονάδες, με εξαρτύσεις τύπου γιλέκου .

Σακίδιο μάχης Μ71 – BERGEN

                            Στο στρατιώτη του πεζικού ο Ε.Σ. δεν χορηγεί σακίδιο μάχης (BERGEN) αλλά σακίδιο μάχης «Μ-71» και σάκο ιματισμού, τον οποίο χρησιμοποιεί για να τοποθετεί τα ατομικά του είδη.  (Λαμπράκης, 2015)

                            Σε όλους τους σύγχρονους στρατού χορηγείται αδιάβροχο σακίδιο μάχης μεγάλης χωρητικότητας στο οποίο ο πεζός φέρει τα υλικά υπαίθριας διαβίωσης, ιματισμό, ατομικά καθαριστικά, επιπλέον πυρομαχικά κ.λ.π.

                            Σήμερα χρησιμοποιούν το σακίδιο μάχης (BERGEN) στον Ε.Σ. μόνο οι στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων με τα αντίστοιχα πλεονεκτήματα ευελιξίας.

                   Συμπερασματικά διαπιστώνεται ότι  ο Έλληνας μαχητής έχει μείνει πολύ πίσω στο θέμα του σύγχρονου ατομικού του εξοπλισμού. Τα υλικά μάχης που ο Ε.Σ. εφοδιάζει τον μαχητή είναι παλιάς σχεδίασης και  αντιμετωπίζουν πρόβλημα σε ποιότητα κατασκευής αλλά και επιχειρησιακής χρήσης .

         Τα περισσότερα υλικά είναι αντίγραφα αμερικανικών υλικών, παλαιάς όμως τεχνολογίας, χωρίς να προσφέρουν άνεση και λειτουργικότητα στον μαχητή. Η ποιοτική υστέρησή τους είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημά τους, γεγονός που τονίζει το βασικό πρόβλημα, δηλαδή τη μη τήρηση αυστηρών προδιαγραφών κατά την κατασκευή τους.

                   Ως αποτέλεσμα αυτού,ο εξοπλισμός με τον οποίο εφοδιάζεται ο Έλληνας στρατιώτης του Πεζικού είναι  ανεπαρκής για τις απαιτήσεις ενός σύγχρονου πολέμου  και εντελώς ανεπαρκής για διεξαγωγή επιχειρήσεων στο νέο επιχειρησιακό περιβάλλον.

                   Η προστασία από δυσμενείς καιρικές συνθήκες (βροχή, χιόνι) για τον στρατιώτη πεζικού είναι ιδιαίτερα δύσκολη με αποτέλεσμα να τίθεται εν αμφιβόλω η δυνατότητα συνέχισης εκτέλεσης επιχειρήσεων καθώς ο εξοπλισμός του αντί να τον προφυλάσσει και να τον εξυπηρετεί του δημιουργεί επιπρόσθετα προβλήματα με αποτέλεσμα το ηθικό του να κάμπτεται. Ας αναρωτηθούμε , ποσό καιρό μπορεί να εκτελεί μια επιχείρηση ένας βρεμένος μαχητής;

ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΑΧΗΤΗ

          Ο εκσυγχρονισμός των στρατών του ΝΑΤΟ αποτελεί κορυφαίο ζήτημα και οι λόγοι είναι προφανείς. Ήδη από τα προηγούμενα χρόνια σημειώθηκε μία σημαντική αλλαγή στην αποστολή της συμμαχίας, ενώ και οι επιχειρησιακές απαιτήσεις στο σύγχρονο πεδίο της μάχης έχουν διαφοροποιηθεί. Το 1991 με την έγκριση του ΝΑΤΟ, ξεκίνησε η εξέταση του στρατιώτη σαν σύστημα. Η βασική παράμετρος του προγράμματος ήταν ότι ο πεζός στρατιώτης έπρεπε να θεωρείται πλέον ένα ολοκληρωμένο και αυτόνομο σύστημα πυρός, με δυνατότητες επιτήρησης του σύγχρονου ψηφιακού πεδίου μάχης. (www.army.mil, 2017)

          Καθοριστικό ρόλο στην αναβάθμιση – βελτίωση αποτέλεσε η κοινωνικοπολιτική απαίτηση για ελάχιστες, έως ανύπαρκτες, ανθρώπινες απώλειες, αλλά και η αδυναμία διάθεσης μεγάλων χρηματικών ποσών για πολλούς στρατιώτες, πολλά άρματα, πολλές Μονάδες. (Singer, 2015)

          Στη προσπάθειά τους να επιτύχουν τον ψηφιακό στρατιώτη, οι διάφορες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, ακολουθούν η καθεμιά το δικό της πρόγραμμα. Η φιλοσοφία των περισσοτέρων προγραμμάτων είναι κοινή. Ο απλός στρατιώτης του μέλλοντος θα αποσκοπεί τόσο στο να μάχεται, ακόμα και μόνος του τον εχθρό, όσο και στο να συλλέγει και να μεταδίδει πληροφορίες που θα αξιοποιούνται από τα οπλικά συστήματα ακριβείας τα οποία θα βρίσκονται πιο πίσω. Όλα τα στελέχη της ιεραρχικής κλίμακας στο τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο απαιτείται να γνωρίζουν τουλάχιστον : ‘’που είμαι εγώ, πού είναι οι εχθροί, που είναι οι φίλοι μου’’. Αυτές είναι οι βασικές πληροφορίες που χρειάζεται ο μελλοντικός χειριστής ενός επιθετικού ελικοπτέρου, ενός αυτοκινούμενου πυροβόλου, ενός πολλαπλού εκτοξευτή, ακόμη και ενός μαχητικού αεροσκάφους. Το επικοινωνιακό σύστημα του μελλοντικού στρατιώτη θα επιτρέπει, όχι μόνο μετάδοση φωνής αλλά και οπτικοποιημένων δεδομένων. Τα στοιχεία αυτά θα εμφανίζονται στον ψηφιακό χάρτη που θα είναι αναπόσπαστο τμήμα κάθε στοιχείου της δικτυοκεντρικής δύναμης μάχης. (DARPA-SN-14-40, 2014)

           Εννοείται βέβαια, πως ο στρατιώτης του μέλλοντος, εκτός από μέσο συλλογής και μετάδοσης πληροφοριών, διατηρεί και τον αδιαμφισβήτητο ρόλο του ως αυτόνομο σύστημα μάχης. Η πολυμορφία των οπλικών του μέσων θα πρέπει να είναι τέτοια, που να του προσφέρει μεγάλες δυνατότητες επιβίωσης, καθόσον οι στρατιώτες δεν νοούνται πλέον αναλώσιμοι, αφού είναι λιγότεροι και περισσότερο ακριβοί, από τους συμβατικούς προκατόχους τους (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Γ»). Ο πεζός μαχητής χρειάζεται φονικότητα, μεγάλες ικανότητες διοίκησης και ελέγχου, βελτιωμένη κινητικότητα και προστασία , επιχειρησιακή ευελιξία καθώς και αύξηση του χρόνου αυτονομίας του. Η βελτίωση σε αυτούς τους τομείς σημαίνει βελτίωση της πιο κρίσιμης παραμέτρου στο πεδίο της μάχης, της επιβιωσιμότητας. (www.army-technology.com, 2017)

          Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο των λεγόμενων ‘’Επιχειρήσεων εκτός του Πολέμου’’, οι στρατιώτες του μέλλοντος θα πρέπει να διαθέτουν μια ποικιλία οπλικών συστημάτων που θα τους επιτρέπει να αναλαμβάνουν ένα μεγάλο φάσμα αποστολών, πέρα από τον ‘’κλασικό’’ ρόλο τους. Για παράδειγμα, θα χρειάζεται να είναι εφοδιασμένοι με «Μη Θανατηφόρα Όπλα», ώστε να μπορούν να αναλαμβάνουν τη διαχείριση άμαχου –πλην όμως ‘’απείθαρχου’’ πληθυσμού.

ΣΥΜΜΑΧΙΚΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ

Ηνωμένο Βασίλειο

                            Το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη του προγράμματος FIST (Future Integrated Soldier Technology) για τον Στρατό, τους Πεζοναύτες και το Σύνταγμα Προστασίας των βάσεων της RAF. To πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε το 1994 με την ονομασία FFSS (Future Fighting Soldier System). Πραγματοποιήθηκαν διάφορες ασκήσεις κατά τις οποίες η απόδοση των ανδρών συγκρίθηκε με εκείνη στρατιωτών εφοδιασμένων με συμβατικό εξοπλισμό. Τα αποτελέσματα αξιοποιήθηκαν κατά την εξέλιξη του FIST 2, ενώ πρόσθετες δοκιμές πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2005. Το καλοκαίρι του 2007 ολοκληρώθηκε η φάση αξιολόγησης και από το 2010 έχει αρχίσει η ανάπτυξη του προγράμματος. (https://www.gov.uk, 2018)

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

                            Ο Αμερικανικός Στρατός υπήρξε πρωτοπόρος στην ανάπτυξη συστημάτων εξοπλισμού στρατιωτών, με το πρόγραμμα «Nett Warrior». Η μελέτη του προγράμματος άρχισε το 1991, όταν μια ειδική ομάδα μελέτης του Αμερικανικού Στρατού πρότεινε την αντιμετώπιση του στρατιώτη ως ενός ολοκληρωμένου συστήματος μάχης, με την προσθήκη των κατάλληλων μέσων για την αύξηση της φονικότητας και της διοίκησης – ελέγχου. (Murdoch,  2015)

Γερμανία

                            To 1997 ο Γερμανικός Στρατός ξεκίνησε το πρόγραμμα «Infanterist der Zukunft» (idZ), στο πλαίσιο μιας σπονδυλωτής διαδικασίας. Ο «Σύγχρονος Γερμανός μαχητής» διαθέτει σάκο συσσωρευτών με ενσύρματες συνδέσεις και άλλες καλωδιώσεις για Σ/Α, φορητό Η/Υ και οθόνες χειρός, που προσαρμόζονται μέσα από τον φόρτο. Επιπλέον, μπορεί να τοποθετηθεί σακίδιο νερού και σάκος μεταφοράς. Τέλος, υπάρχει η δυνατότητα ταχείας απελευθερώσεως σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Το ολοκληρωμένο σύστημα IC4U (Interconnected Command Control Communication Computer Unit), επιτρέπει την ανταλλαγή δεδομένων ανάμεσα στα μέλη της ομάδας πεζικού, με οχήματα και με τα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου. Ο στρατιώτης έχει στη διάθεση του ψηφιακή οθόνη απεικόνισης της τακτικής κατάστασης με ενσωματωμένο GPS.  (Valpolini, 2012)

Γαλλία

                            Στα πλαίσια της δημιουργία του σύγχρονου μαχητή, η Γαλλία έχει αναπτύξει το πρόγραμμα FELIN (Fantassin à Equipements et Liaison Intégrés), το οποίο έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή στις ΕΔ. Περιλαμβάνει εξελίξεις τόσο στον τεχνολογικό τομέα (GPS, φορητός υπολογιστής, ενσωματωμένα σκοπευτικά επί του οπλισμού, διόπτρες νυχτερινής παρατήρησης και φωτισμός επί του κράνους), όσο και στην ένδυση (ύφασμα GORE-TEX, ενσωματωμένες επιγονατίδες και επιαγκωνίδες στη στολή) και στην ατομική προστασία (αλεξίσφαιρο γιλέκο διαμορφούμενου τύπου). (Valpolini, 2012)

ΛΟΙΠΟΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΑΧΗΤΗ

          Τα τελευταία χρόνια, πολλές εταιρείες έχουν αναπτύξει διάφορα έξυπνα προϊόντα, τα οποία άλλα βρίσκονται στο στάδιο της σχεδίασης και άλλα χρησιμοποιούνται ήδη στα πεδία των επιχειρήσεων. Αυτά τα προϊόντα αποσκοπούν στη μείωση του φόρτου του μαχητή, στην αύξηση της ενέργειας που κουβαλάει για την υποστήριξη των συστημάτων του και στην εν γένει επιβιωσιμότητά του στο πεδίο. Τα πιο ενδιαφέροντα από αυτά είναι: (www.army.mil 2018)

 

Η συνέχεια του 2ου κεφαλαίου ΕΔΩ!

Μελλοντικό τυφέκιο του ΕΣ: Μία πλήρης ανάλυση – ΜΕΡΟΣ Α

Σήμερα ξεκινάμε κάτι πολύ ιδιαίτερο για το site μας, μια νέα σειρά άρθρων για το μέλλον του ατομικού οπλισμού του Έλληνα οπλίτη. Όσοι πιστοί προσέλθετε! Η μελέτη έχει εκπονηθεί από ανώτερο αξιωματικό του ΕΣ, ο οποίος προτιμά να παραμείνει ανώνυμος – απαγορεύεται η αναδημοσίευση της χωρίς γραπτή άδεια!

ΣΥΝΟΨΗ

Η τελευταία 20ετία χαρακτηρίζεται από μια αλματώδη τεχνολογική εξέλιξη  σε πλήθος τομέων της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ιδιαίτερη ανάπτυξη παρατηρείται στις στρατιωτικές εφαρμογές, οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι αυτές που ορίζει τις τεχνολογικές απαιτήσεις του μέλλοντος. Οι  Ένοπλες Δυνάμεις  με την είσοδο τους στον 21ο  αιώνα θα κλιθούν να διαχειριστούν αυτά τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα όπως π.χ. η πλήρης ψηφιοποίηση του πεδίου της μάχης, ώστε να διακινούνται ελεύθερα και σε πραγματικό χρόνο εικόνες, συνδιαλέξεις, δεδομένα κ.τ.λ. προς κάθε κατεύθυνση οπουδήποτε και σε οποιοδήποτε κλιμάκιο αλλά και να αναβαθμίσουν τον ήδη υπάρχοντα εξοπλισμό, με αποτέλεσμα να επιτευχθεί το προσδοκώμενο αποτέλεσμα μέσα σε λογικές οικονομικές απαιτήσεις, αναβαθμίζοντας μέχρι και τον τελευταίο στρατιώτη του πεζικού.

Η πολυπλοκότητα των αναλαμβανόμενων αποστολών απαιτεί την  αύξηση της φονικότητας και την ακρίβεια των όπλων που διατίθενται και κυρίως αυτών που αναπτύσσονται ή τροποποιούνται. Ταυτόχρονα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα της ανίχνευσης και εντοπισμού του εχθρού σε οποιοδήποτε σχεδόν σημείο ,οποιαδήποτε ώρα ή με οποιοδήποτε καιρό. Υπό αυτό το πρίσμα αναδεικνύεται η ανάγκη για εκσυγχρονισμό ή τροποποίηση και του λοιπού εξοπλισμού του μαχητή, από τον απλό οπλίτη του πεζικού έως τον μαχητή ενός ειδικού τμήματος (πχ ΕΤΑ), προκειμένου να είναι σε θέση να «παράγει» αυτές τις πληροφορίες ή να μπορει να λάβει και να αξιοποιήσει τις διατιθέμενες από άλλα τμήματα.

Ο μαχητής καθίσταται πλέον ένα ολοκληρωμένο σύστημα μάχης, με αυξημένη δυνατότητα εξουδετέρωσης στόχων, επιβιωσιμότητα, κινητικότητα, διοίκηση και έλεγχο στη μάχη. Θεμελιώδης στόχος είναι η επίτευξη δικτυοκεντρικής δυνατότητας μάχης με την πλήρη εκμετάλλευση των νέων τεχνολογιών.

Υπό αυτό το πρίσμα θα εξεταστεί ο εξοπλισμός του Έλληνα μαχητή προκειμένου να προκύψουν συμπεράσματα που θα αφορούν στην καταλληλότητα του καθώς και προτάσεις για την βελτίωση του.

-.-

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η χώρα μας, στα πλαίσια της συμμετοχής της σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ, καλείται να συμμετάσχει σε επιχειρήσεις από κοινού με άλλες συμμαχικές δυνάμεις. Η μη εναρμόνισή του με τις εξελίξεις στον εξοπλισμό και στην εκπαίδευση στο επίπεδο των συμμαχικών δυνάμεων, εγκυμονεί τον κίνδυνο να τεθεί η χώρα μας στο περιθώριο, ενώ θα υστερεί έναντι οποιουδήποτε πιθανού αντιπάλου, που έχει ήδη ενσωματώσει το σύγχρονο εξοπλισμό στις ΕΔ του. Συνοπτικά ο σύγχρονος Μαχητής θα πρέπει να εκπληρώνει τις παρακάτω δυνατότητες: Αναγνώριση και κατάδειξη στόχου, μέτρηση αποστάσεων, αναγνώριση φίλιων τμημάτων και μέσων, προσδιορισμό και μεταφορά γεωγραφικού στίγματος και τμήματος, λήψη και μεταβίβαση εικόνων του πεδίου της μάχης, ανίχνευση – προσδιορισμού της κατεύθυνσης της εχθρικής απειλής περιμετρικά, μεταβίβαση αναφορών και λήψη εντολών, ανίχνευση ναρκών – παγίδευση υλικών, αποτελεσματική προσβολή στόχων στο βεληνεκές μάχης προκειμένου να ανταποκριθεί στο σύγχρονο διακλαδικό επιχειρησιακό περιβάλλον.

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν το ίδιο δίλημμα. Οι ΕΔ που διαθέτουν και συντηρούν με μεγάλο κόστος δεν είναι σε μεγάλο βαθμό κατάλληλες να ανταποκριθούν στις απειλές που αντιμετωπίζει η Ευρώπη ή θα αντιμετωπίσει στο προσεχές μέλλον. Αυτό είναι ένα πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν και οι συνεργαζόμενες χώρες και πρέπει να λυθεί από κοινού ώστε να υπάρχει συμβατότητα (Nato, n.d.)

ΣΚΟΠΟΣ

Ζητούμενο είναι η αποτύπωση των προτεινόμενων κλιμακούμενων δυνατοτήτων και υλικών που θα πρέπει να έχει ο σύγχρονος μαχητής του κάθε Όπλου -Σώματος, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο της Μονάδας, το χώρο και την αποστολή των εν λόγω Μονάδων που θα κλιθούν να ενεργήσουν, καθώς επίσης και τα καθήκοντα – ειδικότητα του κάθε μαχητή, εντός των προαναφερόμενων Μονάδων. Διευκρινίζεται επιπλέον, ότι οι αναφερόμενες δυνατότητες, σύμφωνα με την υφιστάμενη διεθνή τάση – φιλοσοφία, δεν παρέχονται στο σύνολο των ξένων στρατών αλλά σε μέρος αυτών, δηλαδή συγκροτούν ολιγάριθμα ή πολυάριθμα τμήματα, τα οποία πρόκειται να λάβουν μέρος σε ειδικές επιχειρήσεις.

 Προκύπτει λοιπόν η ανάγκη για διερεύνηση και υποβολή συγκεκριμένων ολοκληρωμένων προτάσεων για τη βελτίωση – εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού του σύγχρονου μαχητή, προκειμένου να δύναται να ανταποκριθεί στο σύγχρονο και μελλοντικό πεδίο της μάχης.

-.-

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο : ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

ΓΕΝΙΚΑ

Αμέσως μετά την εκτεταμένη χρήση του σιδερένιου σπαθιού και της λόγχης, οι στρατιώτες του 6ου π.Χ. αιώνα  στην Ελλάδα αντιμετώπισαν ένα μεγάλο πρόβλημα. Ο συνολικός εξοπλισμός τους, το ξίφος, ο θώρακας, η ασπίδα και η λόγχη προσέθεταν περίπου τριάντα πέντε κιλά επιπρόσθετου βάρους. Ο φόρτος ήταν τόσο βαρύς, που ήταν συνηθισμένη η εγκατάλειψή του στο πεδίο της μάχης. Η ρήση «Ή τάν ή έπί τας» (Ή με αυτή -την ασπίδα- νικητής ή πάνω σ’ αυτή -την ασπίδα- νεκρός) πέραν από την οδηγία της Σπαρτιάτισσας μητέρας στον πολεμιστή γιο, ισχυρίζονται ορισμένοι σύγχρονοι ιστορικοί ότι είχε και ένα κρυφό μήνυμα.

Από τότε, κατ΄αναλογία, οι μαχητές μεταφέρουν πολυβόλα, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, συστήματα επικοινωνιών, κράνος, εξάρτυση, πυρομαχικά, συστήματα επιβίωσης (φίλτρο νερού, αισθητήρες), αλεξίσφαιρο, συστήματα παρατήρησης και επιπρόσθετα υλικά τα οποία δε μείωσαν καθόλου το βάρος του μαχητή παρά την παρέλευση δεκάδων αιώνων.

Σήμερα, όπως και στη ρωμαϊκή εποχή, κάθε στρατιώτης δέχεται επιπλέον περίπου το πενήντα πέντε τοις εκατό του σωματικού του βάρους  στη μάχη λόγο του εξοπλισμού του. Παρόλο που τα συγχρονα υλικά είναι πολύ ελαφρύτερα από τα αντίστοιχα χάλκινα, ο νέος εξοπλισμός μάχης, όπως ο ασύρματος, οι διόπτρες νυχτερινής όρασης και όλοι οι συσσωρευτές που είναι απαραίτητοι για να τροφοδοτήσουν τον εξοπλισμό του σύγχρονου πολέμου έχουν αντισταθμίσει κάθε μείωση στο βάρος του φόρτου μάχης (Popular Science, 2014).

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΠΕΖΙΚΟΥ

          Από την αρχαιότητα οι πόλεμοι είτε με τη μορφή τοπικών συγκρούσεων είτε με τη μορφή εκστρατειών κερδίζονταν με την αριθμητική υπεροχή, ώσπου οι Έλληνες όπως ο Μιλτιάδης στο Μαραθώνα, ο Θεμιστοκλής στη Σαλαμίνα, αλλά κυρίως ο Μέγας Αλέξανδρος στη μεγάλη του εκστρατεία εναντίον των Περσών, εισήγαγαν νέες τακτικές. Πλέον η ποιότητα των στρατευμάτων και οι τακτικές κινήσεις τους στο χώρο της μάχης κατατρόπωναν την αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων. Στη συνέχεια οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί εισήγαγαν νέα στοιχεία συνδυάζοντας  την τακτική στο χώρο με την αξιοποίηση νέου οπλισμού.

          Εάν επιχειρήσουμε να μελετήσουμε τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα θα διαπιστώσουμε ότι ο πεζός στρατιώτης ως κύριος πρωταγωνιστής στην εξέλιξη του πολέμου έχει  την  μεγαλύτερη  αλλά  και  την  πιο  αιματηρή  ιστορία  στον  χώρο.

Αρχαία Εποχή                                                          

                  Tο πεζικό, το οποίο αποτελούσε τη βαση των στρατευμάτων, συγκροτούνταν  από  τους  βαριά  οπλισμένους  «οπλίτες»  και  τους  ελαφρύτερα οπλισμένους  «πελταστές».  Ο οπλισμός ήταν αυτός που διαφοροποιούσε τα διάφορα τμήματα καθώς και τις αποστολές που ανατίθονταν σε αυτούς. Ο οπλίτης  από  την  αρχαιότητα  μέχρι  και  τους  κλασικούς  χρόνους  ήταν  οπλισμένος  με  αμυντικά  και  επιθετικά  όπλα  και  διεξήγαγε  τον  αγώνα  με  την  κίνηση  και  την  ισχυρή  κρούση.

Κατά βάση ο οπλισμός τους περιλάμβανε: Θώρακα,  κράνος,  κνημίδες,  ασπίδα,  το  γνωστό  «Δίπυλον»  και  μακρύ  δόρυ καθώς και πλήθος παραλλαγών αυτών των όπλων, οι οποίες παρατηρούνταν στις διάφορες περιοχές.

                              Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά του Αμερικανού καθηγητή μεταλλουργίας Λαιλ Μπορστ στον οπλισμό του στρατού της Σπάρτης. Σύμφωνα με τις έρευνες και τις μελέτες για τα όπλα των Σπαρτιατών, ο καθηγητής ανακάλυψε ότι δε χρησιμοποιούσαν απλό σίδηρο για την κατασκευή των όπλων τους, αλλά ατσάλι. Συγκεκριμένα, μελετώντας δείγματα οβολών από το Ηραίον, τον ναό- θησαυροφυλάκιο της αρχαίας Σπάρτης και μετά από εξειδικευμένες αναλύσεις, έφθασε στο συμπέρασμα ότι οι Σπαρτιάτες είχαν ανακαλύψει την «πυρηνική βόμβα» της αρχαιότητας, το ατσάλι.  (www.mixanitouxronou.gr, 2015)

Κατά τη Μακεδονική περίοδο ο οπλισμός γίνεται βαρύτερος και εισάγεται η σάρισα ως νέο πρωτοποριακό όπλο στο οποίο στηρίζεται η επιτυχία της περίφημης  «Μακεδονικής  Φάλαγγας».

Ρωμαϊκή εποχή                                            

         Οι  Ρωμαίοι, εισάγουν στα πεδίο μάχης την γνωστή  «Ρωμαϊκή Λεγεώνα»,  με νέα όπλα και μεθόδους δημιουργώντας  νέα  εποχή  στην  όλη  εξέλιξη  της  πολεμικής  τέχνης. Ο οπλισμός του πεζού περιλάμβανε: Σπαθί, μεταλλικό κράνος – θώρακα, και βαρύ λογχοπέλεκυ. (www.militaryhistory.gr, 2017)

Βυζαντινή εποχή               

         Ένα νέο οπλικό σύστημα , στη σφαίρα του θρύλου, εμφανίζεται στη βυζαντινή εποχή, το νέο υπερόπλο που ονομάζεται «υγρό πυρ» καθώς και νέος εξοπλισμός για το στρατό, που του επιτρέπει να το χρησιμοποιεί. (www.mixanitouxronou.gr, 2015)

Νεότεροι χρόνοι

                   Η ανακάλυψη της πυρίτιδας κατά τον 14ο αιώνα και η εμφάνιση του πυροβόλου όπλου αποτελούν  την αρχή μιας νέας εποχής στις πολεμικές συγκρούσεις. Ο τυφεκιοφόρος πλέον οπλίτης  ανακτά την θέση του και γίνεται πρωταγωνιστής στην μάχη, καθόσον το τυφέκιο του δίνει μια πρωτοποριακή δυνατότητα παρόλο που είναι εμπροσθογεμές και η χρήση του δύσκολη και χρονοβόρα. (www.guns-gr.com/2011/10/blog-post_10.html, 2011)

Σύγχρονη εποχή

         Από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και μετά οι εξελίξεις στην τεχνολογία αλλά και τον εξοπλισμό του μαχητή είναι αλματώδεις. Το τυφέκιο αποκτά δυνατότητα πολλαπλών βολών, το πολυβόλο σκορπά τον θάνατο γύρω από τα χαρακώματα, ενώ η χρήση αντιασφυξιογόνων μασκών προσπαθεί να μειώσει τις  τεράστιες απώλειες από την ευρεία χρήση χημικών ουσιών.  (Μπαμιατζής, 2014)

                   Η μετέπειτα εποχή χαρακτηρίζεται από αλλαγές που δεν μπορούμε να πούμε ότι ήρθαν σταδιακά. Η εμφάνιση νέων όπλων και η αναβάθμιση του εξοπλισμού του μαχητή τον καθιστουν μια αυτόνομη πολεμική μηχανή με δυνατότητες περά από κάθε φαντασία. Η ψηφιακή διασύνδεση του κάθε μαχητή με ένα κέντρο λήψεως αποφάσεων, στα μετόπισθεν, αποτελεί πλέον πραγματικότητα και έτσι όλοι μπορουν να βλέπουν ό,τι βλέπει σε πραγματικό χρόνο. Οδηγούμαστε λοιπόν στην έννοια του πληροφοριοκεντρικού στρατεύματος που ορίζεται ως το σύνολο των ικανοτήτων εκείνων που θα επιτρέπουν και στον πεζό στρατιώτη να γνωρίζει με ακρίβεια «που είμαι εγώ, που είναι ο εχθρός, που είναι οι φίλοι μου»  (where am I, where is the enemy, where are my buddies?).

-.-

Το Κεφάλαιο 2 – Επιχειρησιακή Ικανότητα βρίσκεται ΕΔΩ.

Η έλλειψη αίσθησης του κινδύνου της ελληνικής κοινωνίας

Από το μοναδικό στο είδος του aegeanhawk.blogspot.com. Είτε συμφωνούμε με το γράφοντα είτε όχι, το πόνημα εσωκλείει όλα τα κακά της μοίρας μας σε λίγες γραμμές – κι αυτό αποτελεί από μόνο του επίτευγμα!

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

 

  • Η έλλειψη αίσθησης του κινδύνου της ελληνικής κοινωνίας (και η συνακόλουθη «μη έγκαιρη αντίδραση») ευθύνεται για όλα τα δεινά της δημόσιας και εθνικής ασφάλειας…γι’ αυτά που ήρθαν και για τα ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ που έρχονται
  • Το πρόβλημα δεν ξέρεις αν πρέπει να το αποκαλέσεις επίκτητο ή εγγενές – οι καιροί των παχέων αγελάδων ιστορικά γεννούσαν δυστυχώς κι αυτό το δαίμονα του λαού μας… πχ μια τέτοια κατάσταση της Ελληνιστικής περιόδου εκμεταλλεύθηκαν οι Ρωμαίοι και κατέκτησαν την Ελλάδα… εντοπίζεται δε σε μια πολύ βασική «παθογένεια» της ελληνικής κοινωνίας που κατά καιρούς συνέβαλλε σε σοβαρές ιστορικές καταστροφές που υπέστη αυτός ο λαός κι αυτό το έθνος… ένα πρόβλημα που έρχεται και παρέρχεται… άλλοτε πιο εύκολα και άλλοτε πιο δύσκολα… Την έλλειψη αίσθησης του κινδύνου.
  • Αυτό το «καρκίνωμα» βρίσκεται πίσω απ’ όλα τα ζητήματα δημόσιας και εθνικής ασφάλειας…
    • Εκεί – στην ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – βρίσκεται η απάντηση στο «γιατί έχει αφεθεί όχι μόνον αφρούρητη η ελληνική κοινωνία απέναντι στην εισαγόμενη – και δη ΩΜΗ – εγκληματικότητα αλλά και γιατί παρ’ όλες τις βαρύτατες συνέπειες αυτή εξακολουθεί να τις υπομένει στωϊκά χωρίς ΚΑΜΙΑ ΜΑ ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ατομικής και κοινωνικής ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ απέναντι στις εγκληματικές επιθέσεις»…
    • Εκεί – στην ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – βρίσκεται η απάντηση στο «γιατί έχει αφεθεί αφρούρητη η ελληνική επικράτεια στην μαζική εισβολή – και δη ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ/κατακτητικών – λαθρομεταναστευτικών κυμάτων» αλλά και γιατί ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑ ΟΥΤΕ με ισχυρές μαζικές «συλλογικές ενεργές δυναμικές πρωτοβουλίες» Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ…
    • Εκεί – στην ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – βρίσκεται η απάντηση στο «γιατί έχει αφεθεί να εκδηλώνεται ανενόχλητη και ατιμώρητη η διαφθορά» σε όλες τις δημόσιες πράξεις (οικονομία, πολιτική, δικαιοσύνη,παιδεία, άμυνα, ασφάλεια, κλπ).
    • Εκεί – στην ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – βρίσκεται η απάντηση στο «γιατί έχει αφεθεί ανενόχλητη η Τουρκία» (πρωτίστως) να παρενοχλεί στρατιωτικά την Ελλάδα χωρίς τις ανάλογες ελληνικές στρατιωτικές αποτρεπτικές/ενεργές «ανταποδόσεις»…
    • Εκεί – στην ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – βρίσκεται η απάντηση στο «γιατί έχουν αφεθεί ένοπλες δυνάμεις και δυνάμεις ασφαλείας στο έλεος του Θεού, χωρίς την απαραίτητη ενίσχυση τόσο σε υλικοτεχνικά μέσα όσο και σε έμψυχο δυναμικό»…
    • Εκεί – στην ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – βρίσκεται η απάντηση στο «γιατί κάποιος πάει και χτίζει το σπίτι του μέσα σε μια μπαρουταποθήκη που λέγεται πευκοδάσος»…χωρίς να συνειδητοποιεί πρώτον πως είναι απλά θέμα χρόνου να «καεί» και δεύτερον, πως ότι και να λένε οι «ειδικοί», μέσα σε ένα τέτοιο «ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ περιβάλλον» ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΜΕΣΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ… τουτέστιν, με το ρετσίνι δεν παίζουν… είναι σαν να ρέει βενζίνη στις φλέβες των δέντρων…μ’ άλλα λόγια, το θερμικό κύμα ενός τέτοιου φλεγόμενου δάσους θα σε κάψει από μεγάλη απόσταση πριν καν σε αγγίξουν οι φλόγες…σκέψου μόνον, πως στον 2ο παγκ. πόλεμο μετά την ιαπωνική υποχώρηση το 50% των καυσίμων του ιαπωνικού στρατού παράγονταν από τα πεύκα…καταλαβαίνεις τώρα για τι ύψος ενεργειακής/θερμικής ισχύος μιλάμε; κι εσύ πας και χτίζεις το σπίτι σου μέσα σ’ αυτή την μπαρουταποθήκη;
    • Εκεί – στην ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – βρίσκεται η απάντηση στο «γιατί ενώ είναι γνωστό το ότι θα αντιμετωπίζουμε διαρκώς ισχυρές και επαναλαμβανόμενες ορεινές, δασικές πυρκαγιές, αρνούμαστε σαν Πολιτεία να ενισχύσουμε δραστικά τα εναέρια μέσα κατάσβεσης»…

Το γιατί συμβαίνει αυτό είναι απλό…

Ο πολίτης (και κατ’ επέκταση η κοινωνία) προσδοκά και επιθυμεί την «βόλεψή» του… Το να υποχρεωθεί να ζει με την «αίσθηση του κινδύνου» είναι μια «φορτική κατάσταση»…που «επιφέρει ευθύνες»… Το να «εκπαιδευτείς να ζεις» με «ενεργή και οξυμένη την αίσθηση του κινδύνου» σημαίνει να μάθεις να ζεις σε «εγρήγορση» και «διαρκή προετοιμασία άμεσης ανταπόκρισης» στο «τυχαίο που θα θέσει σε κίνδυνο την ασφάλειά σου»… Κι αυτό σημαίνει «ξεβόλεμα» και «ευθύνες»

Και όλοι θέλουν να ζουν χωρίς τέτοιες έγνοιες μεταφέροντας ασυναίσθητα αυτή την «ευθύνη» στο «ευρύτερο κράτος» και τους «επαγγελματίες του»… Ή τουλάχιστον, έτσι ευελπιστούν και ελπίζουν…

Όταν όμως η Πολιτεία, το Κράτος έχει γραφειοκρατικοποιηθεί ως τα τρίσβαθά του, τότε έχει χαθεί κάθε μα κάθε έννοια «ταχείας ανταπόκρισης στον κίνδυνο που ήθελε προκύψει»…

Δεν νοείται πχ μια θαλασσινή χώρα σαν την Ελλάδα, που από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχει βιώσει μυριάδες έκτακτες καταστάσεις δασικών πυρκαγιών που οδήγησαν τους πληθυσμούς πανικόβλητους στα παράλια, να αδυνατεί επί ΤΕΣΣΕΡΙΣ ολόκληρες ώρες να στείλει πλεούμενα (πάσης φύσεως) να διασώσουν τους πληγέντες από τις φλεγόμενες ακτές της ίδιας της Αττικής!!!

Γραφειοκρατικοποίηση της αντιμετώπισης του κινδύνου σημαίνει πως ενώ ο άμεσος κίνδυνος προκαλεί καταστροφές, η αντιμετώπισή του έχει «ανατεθεί κατά ένα κλάσμα σε χίλιους δυό νοματαίους ανευθυνοϋπεύθυνους, οπότε μέχρι να βρεθούν και να συμφωνήσουν όλοι αυτοί για τον τρόπο αντιμετώπισης του κινδύνου, αυτός έχει ήδη κάνει τη ζημιά του…

Το να έχεις εκπαιδευτεί να ζεις με «ενεργή την αίσθηση του κινδύνου» σημαίνει πως ανά πάσα στιγμή αναλύεις πιθανότητες κινδύνου από μια κατάσταση γύρω σου ακόμη και «προς ώρας μακρινή»…

  • σημαίνει πως σε ότι κάνεις λαμβάνεις και τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας…
  • σημαίνει πως δεν υποτιμάς κανέναν παράγοντα πιθανής επικινδυνότητας…
  • σημαίνει πως σε ότι κάνεις φροντίζεις να υπάρχει πάντα «εναλλακτική»…
  • σημαίνει πως είσαι έτοιμος να αντιδράσεις προτού «κλιμακωθεί ο κίνδυνος»…
  • σημαίνει πως είσαι έτοιμος να «λάβεις ακόμη και προληπτικές πρωτοβουλίες» έναντι ενός επερχόμενου κινδύνου…

αν πχ θέλεις την ασφάλεια της γειτονιάς σου, έχετε θρηνήσει ξανά και ξανά θύματα κι όμως η Πολιτεία εξακολουθεί να αγνοεί την ανάγκη σας για ισχυρή αστυνόμευση, τότε ποιός σου φταίει γι’ «αυτό που θα συμβεί στην οικογένειά σου» εφόσον αρνείσαι να πάρεις την ασφάλειά της στα χέρια σου; (σ.σ. Εδώ ο γράφων προφανώς αναφέρεται στο πόσο αναγκαίες θα ήταν κάποιες αποφασιστικές κινήσεις, δράσεις και πρωτοβουλίες προς τη σωστή κατεύθυνση – και όχι στην χρήση ωμής βίας!)

Όλες οι ομάδες πυροπροστασίας (κρατικές και ελεύθερης πρωτοβουλίας) έχουν υπερτονίσει ξανά και ξανά τους «παράγοντες κινδύνου» από δασικές πυρκαγιές…

όλοι αυτοί που υπέστησαν καταστροφές από τις δασικές πυρκαγιές είχαν άραγε σπεύσει στο πλευρό αυτών των ομάδων για να ενισχύσουν τις προσπάθειές τους και ν’ ακουστεί πιο δυνατά ο λόγος τους;

αντίστοιχα, υπήρξαν κάποιες ελάχιστες πρωτοβουλίες πολιτών που επιχείρησαν να αναδείξουν την αναγκαιότητα πρωτοβουλίας των πολιτών σε θέματα αυτοπροστασίας τους απέναντι στο έγκλημα…

όλα αυτά τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της εγκληματικότητας είχαν σπεύσει άραγε στο πλευρό εκείνων των πολιτών που μάχονταν για το δικαίωμα και την υποχρέωση της «αυτοπροστασίας/αυτοάμυνας» της κοινωνίας/πολίτη;

έστω κατόπιν εορτής, όταν πια είχαν πέσει θύματα της εγκληματικότητας, όταν έχασαν ανθρώπους τους εξαιτίας της εγκληματικότητας, έσπευσαν μήπως να ενισχύσουν όσους μάχονται υπερ της «αυτοπροστασίας της κοινωνίας»;

η αίσθηση του κινδύνου σε κάποιους υπάρχει έντονη ως φυσικό εγγενές χαρακτηριστικό και σε κάποιους άλλους – τους πολλούς – όχι… είναι όμως κάτι στο οποίο ο Πολίτης μπορεί να «εκπαιδευτεί»… η «ικανότητα αίσθησης του κινδύνου» και η «δυνατότητα ΑΜΕΣΗΣ και ΈΓΚΑΙΡΗΣ ανταπόκρισης» μπορεί να προέλθει ως αποτέλεσμα εκπαίδευσης… και δη, από την Πολιτεία…

εάν η Πολιτεία το δει σοβαρά, τότε θα εκπαιδεύσει τους Πολίτες της… και θα σωθούν ζωές… και μαζί θα σωθεί και η ίδια η Ελληνική Πολιτεία και η επικράτειά της… μόνον έτσι θα προφυλαχτεί η δημόσια και η εθνική ασφάλεια… η όξυνση του αισθητηρίου του κινδύνου των Πολιτών θα οδηγήσει στο ξήλωμα της γραφειοκρατικοποίησης του κρατικού μηχανισμού αντιμετώπισης κινδύνων και καταστροφών…

αν δεν «ξεβολευτεί» ο πολίτης, θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε βαρύτατες καταστροφές… και φυσικά, να θρηνούμε – υποκριτικά οι περισσότεροι – θύματα…

Πηγή: aegeanhawk.blogspot.com

Παραδοθήκαμε στις φλόγες…

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

«Ή θα καούν, ή θα πνιγούν»… Αυτή ήταν η απελπισμένη απάντηση ένός έμπειρου αξιωματικού του Πυροσβεστικού Σώματος σε επικοινωνία που είχαμε χθες το βράδυ, στην προσπάθειά μας να ενημερωθούμε για τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούσαν στην Αττική από την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 16.57 σε δασική έκταση, στη περιοχή Καλλιτεχνούπολη του δήμου Ραφήνας – Πικερμίου Αττικής, και αρχικά έλαβαν μέρος στην κατάσβεσή της 60 πυροσβέστες με 24 οχήματα, 15 εθελοντικά πυροσβεστικά οχήματα, 2 ομάδες πεζοπόρο τμήμα ενώ από αέρος επιχείρησαν 3 Α/Φ Canadair και 1 Ε/Π.

Την ίδια ακριβώς στιγμή μαθαίναμε ότι το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας (ΕΚΕΠΥ) αναζητούσε σάκους νεκρών από το ΚΕΕΛΠΝΟ ενώ σε μία παράλληλη εξέλιξη η Έλληνας Πρωθυπουργός βρισκόταν σε σύσκεψη στο Κέντρο Επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος.

Αγιος Ανδρέας, Ραφήνα, Κάτω Βουτζάς, Μάτι, δεν ήταν ορατά πλέον από τους καπνούς. Εκατοντάδες κάτοικοι και τουρίστες είχαν εγκλωβιστεί στα βράχια της περιοχής Κόκκινο Λιμανάκι στην Ραφήνα από τις φλόγες και ενώ η φωτιά είχε μπει μέσα στην πόλη και κατέκαυσε σπίτια και μία πολυκατοικία! Διάσπαρτες πληροφορίες έκαναν λόγο για 250 καμμένες οικίες και ανυπολόγιστο αριθμό οχημάτων.

Η παράλληλη πληροφόρηση -ως συνήθως- ανέτρεπε την επιβραδυνόμενη ενημέρωση και έτσι ενώ όλοι μιλούσαν για 2 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, όλα έδειχναν ότι το μέγεθος της τραγωδίας θα ξεπερνούσε σκηνές χολυγουντιανής ταινίας.

Συνολικά 710 άνθρωποι που είχαν εγκλωβιστεί στις ακτές της Ραφήνας (μεταξύ των οποίων από το Κόκκινο Λιμανάκι, το Μάτι), απεγκλωβίστηκαν,μεταφέρθηκαν στο λιμάνι της Ραφήνας και από εκεί οδηγήθηκαν σε ασφαλή προορισμό, με τη συνδρομή του Λιμενικού Σώματος, του Πολεμικού Ναυτικού και ιδιωτικών σκαφών, ανακοίνωσε ο υφυπουργός Ναυτιλίας Νεκτάριος Σαντορινιός με δηλώσεις του στο λιμάνι της Ραφήνας.

Οι πρώτες πληροφορίες μιλούσαν για απανθρακωμένους συμπολίτες μας, για σωρούς ανέπαφες λουομένων που προσπαθούσαν να διαφύγουν μέσω θαλάσσης ενώ ανησυχίες προκαλούσαν οι ειδήσεις για εγκλωβισμένους στην περιοχή.

Οι φόβοι αυξάνοντανμετά τον εντοπισμό πολλών τραυματιών και πιθανόν νεκρών ατόμων στο παραλιακό εστιατόριο «Κάβος» στην περιοχή Μάτι, όπου φέρεται να είχαν εγκλωβισθεί εκατοντάδες άτομα (σσ.: υπήρχαν αναφορές για περίπου 700 άτομα που είχαν παγιδευθεί στο εστιατόριο). Την ίδια ώρα σημαντικές προσπάθειες καταβάλλονταν για τον απεγκλωβισμό περίπου 300 πελατών -κυρίως αλλοδαπών- σε μεγάλο ξενοδοχείο στο Μάτι όπου υπάρχουν και εκτεταμένες εγκαταστάσεις υγραερίου.

Στελέχη της ΕΛ.ΑΣ, του Λιμενικού και της Πυροσβεστικής μιλούσαν για μία εξαιρετικά σοβαρή όσο και τραγική εξέλιξη και για πολύωρη επιχείρηση διάσωσής τους.

Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες οι άνθρωποι που έχουν μεταφερθεί στα νοσοκομεία αγγίζουν τους 156 -ανάμεσά τους και 16 παιδιά- εκ των οποίων οι 11 νοσηλεύονται διασωληνωμένοι σε κρίσιμη κατάσταση, ενώ οι νεκροί από τις πυρκαγιές σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση ανέρχονται στους 24.

Ακόμη και τώρα που τα επίσημα στοιχεία μιλούν για 24 νεκρούς και 102 τραυματίες, αυτός ο αριθμός σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία ξεπερνάει τους 50 νεκρούς ενώ ο αριθμός των τραυματιών δεν μπορεί ακόμη να υπολογισθεί και παραμένει άγνωστη η τύχη των αγνοουμένων.

Ωστόσο, αξιωματικοί της πυροσβεστικής εκφράζουν φόβους ότι ο αριθμός των νεκρών μπορεί να ξεπεράσει τους 30. Οκτώ πτώματα έχουν συγκεντρωθεί στο λιμάνι της Ραφήνας, σύμφωνα με τους απεσταλμένους του σταθμού μας. Δύο ακόμα απανθρακωμένα πτώματα έχουν μεταφερθεί στο «Σισμανόγλειο» νοσοκομείο, τα οποία αποτελούν και τον επίσημο απολογισμό.Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο διοικητής του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας (ΕΚΕΠΥ) Νίκος Παπαευσταθίου δεν διέψευσε την ύπαρξη κι άλλων θυμάτων όμως σημείωσε πως επισήμως δεν μπορεί να μιλήσει για μεγαλύτερο αριθμό έως ότου τα σώματά τους να μεταφερθούν στο «Σισμανόγλειο».Ανάμεσα στους νεκρούς, σύμφωνα πάντα με πληροφορίες του σταθμού μας, βρίσκονται δύο παιδιά και δύο ηλικιωμένοι.Τουλάχιστον 56 είναι οι εγκαυματίες, σύμφωνα με τον κ. Παπαευσταθίου, με τους 11 εξ αυτών να νοσηλεύονται διασωληνωμένοι σε σοβαρή κατάσταση.

Να αναφερθεί ότι ο δήμαρχος Ραφήνας κ. Βαγγέλης Μπουρνούς τα ξημερώματα της Τρίτης, μιλώντας στη πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΙ εκτίμησε ότι ο αριθμός των νεκρών από τη φωτιά στη Ραφήνα θα είναι διπλάσιος από αυτόν που ξέρουμε τώρα.

ΝΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΘΕΙ Η ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΜΙΝΗ αφού κατόπιν συνεννόησης με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και το Κέντρο Συντονισμού της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, εκκενώθηκαν προληπτικά για λόγους ασφαλείας οι παιδικές Κατασκηνώσεις του δήμου Αθηναίων, στον Άγιο Ανδρέα. Τα 621 παιδιά, όπως και παιδιά από άλλες κατασκηνώσεις, έχουν μεταφερθεί σε ασφαλή σημεία στην παραλία του Αγίου Ανδρέα και όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες θα μετακινηθούν με μέσα του δήμου Αθηναίων στο κέντρο της Αθήνας.

Η αναφορά αυτή έρχεται να προστεθεί στις πληροφορίες που λαμβάνουμε για την καθυστερημένη αντίδραση του κρατικού μηχανισμού και τα πολλαπλά ελλείμματα στους μηχανισμούς πολιτικής προστασίας και στην (ενδεχόμενη) υποτίμηση του αρχικού κινδύνου ενώ δεν δόθηκε το απαραίτητο βάρος εξ αρχής στις επιχειρήσεις διάσωσης και εντοπίσθηκε ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ανάμεσα στους αρμόδιους φορείς.

Ο κρατικός μηχανισμός αιφνιδιάσθηκε από μία «ασύμμετρη απειλή» ενώ δεν θα έπρεπε.

Πηγή: komotinipress.gr

Το Δικαίωμα της Οπλοφορίας Στις Φιλελεύθερες Δημοκρατίες

Είναι τιμή μας που αναρτούμε το άρθρο αυτό με άδεια του συγγραφέα – απαγορεύεται η αναδημοσίευση του!

Η Ιστορία δεν είναι ένας επιστημονικός τομέας που αφορά μόνο το παρελθόν, τις ανασκαφές και τις ιστοριογραφικές πηγές. Αντιθέτως αποτελεί μια «εφαρμοσμένη επιστήμη» που οι κοινωνίες οφείλουν να την συμβουλεύονται ειδικά όταν βρίσκονται ενόψει κρίσιμων αποφάσεων μιας και είναι χρήσιμο να διδασκόμεθα, τόσο από τα λάθη του παρελθόντος όσο και τις επιτυχίες των προγόνων μας.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, υπάρχει μια τάση σύσφιξης του νομικού πλαισίου όσο αφορά την οπλοφορία στην Ελλάδα, τη λειτουργία των σκοπευτικών συλλόγων και τις προϋποθέσεις χορήγησης αδειών κυνηγίου σε ενδιαφερόμενους πολίτες που σαφώς καταδεικνύουν την πολιτική «συρρίκνωσης» του αριθμού των ιδιωτικών όπλων που κυκλοφορούν νόμιμα στη χώρα. Παράλληλα τηλεοπτικοί σταθμοί δεν σταματούν να εκπέμπουν «φιλειρηνικά μηνύματα» περί «αφοπλισμού» μιας και δεν αρμόζει σε μια «πολιτισμένη κοινωνία» να έχει ανθρώπους να οπλοφορούν εφόσον όλα τα προβλήματα επιλύονται μέσω του διαλόγου.

Αλήθεια… πόσο ακριβής είναι αυτή η θέση; Πραγματικά η Δημοκρατία θέλει πολίτες «άοπλους»; Και αν Ναι γιατί οι ΗΠΑ που αποτελούν το Πρότυπο της Φιλελεύθερης Συνταγματικής Διακυβέρνησης παγκοσμίως έχουν διατυπώσει Συνταγματική Διακήρυξη στο «Χάρτη Δικαιωμάτων του Πολίτη» το δικαίωμα να φέρουν όπλα οι πολίτες ;

Σκοπό του παρόντος άρθρου αποτελεί η ιστορική διερεύνηση του δικαιώματος της οπλοφορίας και η διασύνδεσή του με τη δημοκρατία και τα αστικά φιλελεύθερα  πολιτεύματα από το 19ο αιώνα έως και σήμερα !

«Πόλεμος Πατήρ Πάντων Εστί»

Ηράκλειτος ο Εφέσιος  6ος αιώνας  π.Χ

Οι ιστορική αυτή ρήση του Ηράκλειτου αποτελεί μια από τις εκατοντάδες παραπομπές της αρχαιοελληνικής γραμματείας όσο αφορά τη φύση του Πολέμου και τη θέση που κατείχε στην Αρχαία Ελλάδα και φυσικά δεν είναι μια «ακραία» πολιτική επιλογή αλλά υπογραμμίζει την άρρηκτη σχέση της αρχαίας κοινωνίας και του πολέμου ως μέσο επίλυσης γεωπολιτικών και οικονομικών διαφορών ανάμεσα στις πόλεις κράτη με μια πολύ σημαντική διαφοροποίηση όμως σε σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Ο Πόλεμος στις Αρχαίες Ελληνικές Κοινωνίες, από τη Μυκηναϊκή Εποχή (ιστορικά αποδεδειγμένα) ήταν υπόθεση των ανώτερων κοινωνικών τάξεων και των πολεμικών ελίτ της κάθε κοινωνίας , σε αντίθεση με αναπόδεικτες θεωρίες σύγχρονων μελετητών που επιδιώκουν να αποδείξουν την ουτοπία των απόλυτα «ειρηνικών» κοινωνιών τροφοσυλλεκτών  και αγροτών στην χαραυγή της προϊστορίας , τη στιγμή που κτερίσματα από την εποχή του Χαλκού καταδεικνύουν τη κατασκευή οπλισμού.

Η Αρχαιότητα , η Ρωμαϊκή Εποχή και φυσικά ο Μεσαίωνας καταδεικνύουν ότι η βία και ο ολοκληρωτικός πόλεμος αποτελούσε την ιστορική νομοτέλεια που διάχυτη κυριαρχούσε την ιστορία . Ενώ όμως ο πόλεμος εξελισσόταν με τη πάροδο των αιώνων , η βασική αρχή παρέμενε σταθερή. Ο Πόλεμος ήταν θέμα των ανώτερων κοινωνικά τάξεων και των πολεμικών ελίτ κάθε κοινωνίας.

Η πολεμική τέχνη, η δυνατότητα να φέρει ένας άνθρωπος όπλα και να διεκδικήσει ή να υπερασπιστεί τη πατρίδα και τα ιερά της φυλής του ήταν υπόθεση μόνο των Ελεύθερων Ανθρώπων ή αλλιώς των Πολιτών. Στο πλαίσιο αυτό , ερευνώντας κανείς τις πολιτικές που ασκήθηκαν από όλα τα καθεστώτα εξουσίας διαπιστώνει κανείς ότι από την εποχή της «φεουδαρχίας» επιχειρούνταν ο αφοπλισμός των κατεκτημένων ή ηττημένων μαζών που πλέον χαρακτηρίζονταν «υπήκοοι» και όχι «πολίτες» .

«Μόλις ο λαός συνέλθει ως Κυρίαρχο Σώμα σταματά η δικαιοδοσία της Κυβέρνησης , η Εκτελεστική Εξουσία αναστέλλεται και το πρόσωπο του τελευταίου πολίτη είναι τόσο ιερό και απαραβίαστο όσο και του πρώτου Άρχοντα γιατί όπου παρίσταται ο αντιπροσωπευόμενος δεν χρειάζεται πλέον αντιπρόσωπος

  1. J.J.Rousseau, To κοινωνικό συμβόλαιο, Πόλις,  2004

Η Γαλλική Επανάσταση άλλαξε το πολιτικό προσκήνιο της Ευρώπης θέτοντας τα θεμέλια για την ανατροπή του φεουδαλικού συστήματος εξουσίας και γαιοκτησίας , αναδεικνύοντας την ανάγκη για ελεύθερη έκφραση και άμεση δημοκρατία με εκπροσώπηση όλων των κοινωνικών τάξεων ακόμα και των πιο φτωχών που έμειναν στην ιστορία με την επωνυμία SansCulottes . Φυσικά το δικαίωμα αυτό στην Ελευθερία επιτεύχθηκε μόνο με τη χρήση Βίας και Πολέμου όπως καθορίζει η ιστορική νομοτέλεια ότι κερδίζονται τα ατομικά δικαιώματα.

Η Δημοκρατία της Αρχαίας Ελλάδος που τόσο πολύ ενέπνευσε τους διανοητές της επανάστασης όπως τον Rousseau  φυσικά δεν ήταν μέσω αντιπροσώπων αλλά άμεση και η θητεία στα εκτελεστικά όργανα ήταν εκ περιτροπής . Συγκεκριμένα στο αθηναϊκό πολίτευμα ίσχυαν τα κάτωθι   :

Η Εκκλησία του Δήμου αποτελούσε το κύριο αντιπροσωπευτικό όργανο αριθμώντας  έξι χιλιάδες μέλη σε πλήρη απαρτία με υποχρεωτικές σαράντα συνόδους κατ έτος . Συμμετείχαν άντρες άνω των 20 ετών οι οποίοι ήταν διαιρεμένοι στις δέκα κυρίαρχες φυλές ανάλογα με το τόπο διαμονής. Στη συνέχεια η Βουλή των 500 αποτελούσε εκτελεστικό όργανο , αποτελούμενο από 50 μέλη  κάθε φυλής, άντρες άνω των 30 ετών με μια φυλή κατ εξακολούθηση να πρυτανεύει τις εργασίες της και τις αρχαιρεσίες δικαστών, δημάρχων και στρατηγών μέσω εκλογών και κλήρωσης (λαχόντες) Held, Μοντέλα δημοκρατίας, μτφρ Τζιαντζή Μ. Βογιατζής Γ. Αθήνα , Επίκεντρο 2007

Ως εκ τούτου η γαλλική επανάσταση απέτυχε να αναβιώσει το όραμα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που οραματιζόταν ο Rousseau με συμβούλια πολιτών σε κάθε πόλη της Γαλλίας να αποφασίζουν για την ασκούμενη πολιτική . Αντιθέτως μετά το 1848 και τις εξεγέρσεις που σημειώθηκαν σε ολόκληρη την Ευρώπη , ανέδειξαν το μοντέλο των «Αστικών Δημοκρατιών»  θέτοντας στο πολιτικό προσκήνιο την Αστική Τάξη που συμπορεύτηκε με την παλαιά αριστοκρατία σε μια συμβιωτική σχέση καταπατώντας τα πολιτικά δικαιώματα και τις επιδιώξεις των χαμηλότερων κοινωνικά στρωμάτων.

Φυσικά οι επαναστάσεις του 1848 που έλαβαν χώρα σε ολόκληρη την Ευρώπη με κορύφωση τα γεγονότα της παρισινής κομμούνας (1871) πνίγηκαν στο αίμα από τους τακτικούς  στρατούς κάθε χώρας ενώ οι «αστικές δημοκρατίες» ακολούθησαν πολιτικές «βίαιου αφοπλισμού» των αγροτών και των κατώτερων τάξεων καταδεικνύοντας άλλη μια φορά την άρρηκτη σχέση ανάμεσα στην οπλοφορία και την ελευθερία ή την αντίθεση σε καταπιεστικά καθεστώτα.

«Να κρατήσουμε μόνο στα αναγκαία όρια μια μόνιμη στρατιωτική δύναμη έχοντας πάντα στο νου μας ότι μια οπλισμένη και εκπαιδευμένη πολιτοφυλακή αποτελεί το πιο ισχυρό προπύργιο της δημοκρατίας καθώς και ότι χωρίς τακτικό στρατό η ελευθερία της δεν μπορεί ποτέ να τίθεται σε κίνδυνο , αλλά με ένα μεγάλο στρατό δεν μπορεί ποτέ να είναι ασφαλής.»

James Madison (1809) , Οι Εναρκτήριοι Λόγοι των Αμερικανών Προέδρων, μτφρ Χαντζής Α. Καβαλιεράκη – Φωκα Γ. Σάκκουλας  Α.Ε. Αθήνα , 2011

Η περίπτωση των ΗΠΑ είναι ιδιαίτερη όσο αφορά και το πολιτικό σύστημα αλλά και το δικαίωμα της οπλοφορίας μιας και είναι εύκολο να προμηθευτεί κανείς οπλισμό ακόμα και στρατιωτικών προδιαγραφών, με μια απλή φωτοτυπία ταυτότητας και υπογραφή κάποιου είδους εντύπου – υπεύθυνης δήλωσης ότι θα τηρείται ο νόμος και δεν θα προβαίνει ο ιδιώτης σε έκνομες πράξεις με το όπλο που μόλις αγόρασε .

Η θεωρία που επικρατεί λανθασμένα για την οπλοφορία στις ΗΠΑ έχει να κάνει με το γεγονός ότι άποικοι κλήθηκαν να σχηματίσουν πόλεις σε αφιλόξενα  μέρη , με εξωτερικούς κινδύνους (Ινδιάνοι) μακριά από τη κεντρική εξουσία και τους οργανωμένους θεσμούς (στρατός , αστυνομία κλπ) . Αυτό όμως αν και ενέχει μια δόση αλήθειας , αποτελεί στρέβλωση της πραγματικότητας που οφείλεται σε εμάς τους Ευρωπαίους μιας και η αντίληψη στις ΗΠΑ είναι εντελώς διαφορετική.

Στις ΗΠΑ , άνθισε ο Φιλελευθερισμός στη πιο αγνή και αυθεντική μορφή . Η Ευρώπη, αν και μετά τη Γαλλική Επανάσταση γνώρισε καίριες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές, εντούτοις  η νομοκατεστημένη φεουδαλική αριστοκρατία ουσιαστικά αντικαταστάθηκε από την εξίσου βάναυση «μεγαλοαστική» εξουσία με αποτέλεσμα οι επιδιώξεις και τα όνειρα των χαμηλών κοινωνικά τάξεων να καταπατηθούν . Η εξουσία του Φεουδάρχη Ηγεμόνα δεν διέφερε πρακτικά από τον καπιταλιστή βιομήχανο του 19ου αιώνα σε σκληρότητα και παραλογισμό.

Στις ΗΠΑ, κατέφυγαν άνθρωποι από όλη την Ευρώπη και από το 1775 , πήραν τα όπλα εναντίον του Αυτοκρατορικού Στρατού της Βρετανίας διεκδικώντας  την αυτονομία , την ανεξαρτησία και τη φιλελεύθερη πολιτική διακυβέρνηση. Εδώ θα ήταν σκόπιμο να αναφέρουμε τι είναι ο Φιλελευθερισμός.

Σύμφωνα με το Φιλελευθερισμό λοιπόν , όπως τον περιέγραψε ο μεγάλος θεωρητικός του J.Stuart Mill (1806-1873) είχε τις εξής βασικές αρχές και επιδιώξεις :

Δεν επιθυμούσε την μεγάλη ισχύ μιας κεντρικής διακυβέρνησης διότι έτσι παραγόταν διαφθορά . Ήθελε ένα κράτος «περιορισμένο»  όσο αφορά τα πεδία που ασκούσε εξουσία. Συγκεκριμένα θεωρούσε ότι έπρεπε να υφίσταται  ένα βασικό νομικό πλαίσιο με προσδιορισμένες αρμοδιότητες , την λεγόμενη «Συνταγματική Συνθήκη» και ένα εκτελεστικό σύστημα , το κράτος που θα αναλάμβανε να υλοποιήσει τις συνταγματικές δεσμεύσεις και μόνο ,χωρίς αυθαιρεσία , υπό ένα μηχανισμό λογοδοσίας προς το εκλογικό σώμα , ως προς τα πεπραγμένα και τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης.

Ένα τέτοιο σύστημα όπου θα άφηνε τις δημιουργικές δυνάμεις να δράσουν και να προκαλέσουν οικονομική ανάπτυξη χωρίς κρατικές παρεμβάσεις και καμία φορολογία χωρίς εκπροσώπηση  όπως έμεινε στην ιστορία σαν ρήση. Στο πλαίσιο λοιπόν του ελάχιστου κράτους και κατ επέκταση ελάχιστης διαφθοράς , αυτό σήμαινε ότι βασικοί θεσμοί όπως η εκπαίδευση , ο στρατός και η αστυνομία θα περνούσαν στα χέρια των τοπικών κοινωνιών.

Έτσι στις ΗΠΑ βλέπουμε τον «Σερίφη» και τους «Βοηθούς» του από την εποχή της άγριας δύσης να είναι αιρετοί από τις τοπικές κοινωνίες ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα, οι καθηγητές , οι δημοδιδάσκαλοι υπάγονται διοικητικά και οργανικά στο Δήμαρχο και όχι σε ένα κεντρικό Υπουργείο Παιδείας με την έννοια που υπάρχει στην Ελλάδα αλλά ως «ΤΜΗΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ» (Department of Education) που διαχειρίζεται τη νομοθεσία , τους πόρους για την έρευνα , την εποπτεία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και όχι τα θέματα προσωπικού , δασκάλων κλπ που υπάγονται στην αρμοδιότητα των τοπικών κοινωνιών.

Αντίστοιχα και ο πρώτος στρατός που δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ , από την εποχή της Αμερικανικής Επανάστασης ήταν πολιτοφύλακες , αγρότες που εξοπλίστηκαν και όχι τακτικός στρατός. Η Ελευθερία των ΗΠΑ προήλθε από τους πολίτες που πήραν τα όπλα και αυτή η αρχή διαπότισε το Αμερικανικό Σύνταγμα έως και σήμερα. Αντιθέτως , ο τακτικός στρατός αντιμετωπίστηκε ως απειλή για τη Δημοκρατία όπως προκύπτει από πλήθος πηγών όπως του Madison που παρατίθεται . Σημειωτέον ότι ο J. Madison ήταν μετριοπαθής και ήθελε τη δημιουργία  Τακτικού Ομοσπονδιακού Στρατού σε αναγκαίο αριθμό θεωρώντας τον όμως απειλή στα χέρια ενός Προέδρου που θα ήθελε να αυθαιρετήσει .

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η οπλοφορία των πολιτών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιδιότητας τους και αντανακλά τις υποχρεώσεις αλλά και την υπευθυνότητα που οφείλει να επιδείξει ως πολιτική οντότητα.

Η διαστρέβλωση της ιστορίας αλλά και των εννοιών στη σύγχρονη εποχή είναι εμφανής και φυσικά χρήζει περαιτέρω διερεύνησης και κριτικής .

Προς επίρρωση των προαναφερομένων υπενθυμίζεται η Ακροτελεύτια Διάταξη του Συντάγματος της Ελλάδος η οποία αποδίδεται αυτούσια ως εξής :

ΤΜΗΜΑ Δ΄

Ακροτελεύτια Διάταξη

Άρθρο 120

  1. Το Σύνταγμα που ψηφίστηκε από την Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από το Πρόεδρό της , δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με Διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975
  2. Ο Σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στη Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
  3. Ο Σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία , οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος
  4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στο πατριωτισμό των Ελλήνων που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία .

Σίγουρα «σκανδαλιστικό» άρθρο εν καιρώ μνημονίου (Αθήνα 2017)

 

Πηγή: europelegacy.blogspot.com

Το χάος δίπλα μας: Τα social media αντιλαμβάνονται την «ισλαμική μετάλλαξη» της τουρκικής οικονομίας;

Γράφουν οι Νίκος Αρβανίτης – Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας

Η ελληνική κοινή γνώμη «βομβαρδίζεται» τον τελευταίο καιρό από κείμενα και αναλύσεις που προβλέπουν την οικονομική κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας, έτσι όπως την παρουσιάζουν οικονομικοί αναλυτές και διεθνολόγοι.

Η ανάκαμψη του δολαρίου, η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και το άλμα στα κόστη δανεισμού έχουν προκαλέσει τις τελευταίες εβδομάδες χάος στις αναδυόμενες αγορές. Η Τουρκία ήταν μεταξύ αυτών που επλήγησαν περισσότερο εξαιτίας του μεγάλου ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της και της αυξανόμενης αβεβαιότητας για το ποιος ακριβώς έχει τα ηνία της νομισματικής πολιτικής.

Το μεσημέρι της Δευτέρας 21/5/2018, η αντιστοιχία ενός δολαρίου ΗΠΑ έναντι της τουρκικής λίρας έφτασε στο 4,55. Την ίδια στιγμή, η αντιστοιχία του ενός ευρώ έναντι της λίρας ήταν 5.35. Πρόκειται για επίπεδα ρεκόρ που προβληματίζουν τους Τούρκους οικονομολόγους, οι οποίοι προβάλλουν την άποψη ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για νέους ελιγμούς της Κεντρικής Τράπεζας που θα διευκόλυναν την αντιμετώπιση της κρίσης.

Ως γνωστόν, λίγο πριν τις εκλογές, η τουρκική κυβέρνηση αποκλείει την αύξηση των επιτοκίων υπενθυμίζοντας έμμεσα ότι σύμφωνα με το κοράνι, είναι αμαρτία να ζητείς τόκο. Πολύ περισσότερο, είναι κατακριτέο, να αυξηθεί και γι’ αυτόν τον λόγο δεν παραμένουν πολλά μέτρα που μπορεί να λάβει η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας.

Επί μήνες, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να καταστήσει σαφές στους συμπατριώτες του πόσο καλή είναι η πατρίδα και η ευημερία τους. Έχει ενορχηστρώσει μια οικονομική άνθηση και παρεμβαίνει ειδικά στη νομισματική πολιτική της χώρας. Και επειδή, λόγω του αμείλικτου πληθωρισμού και του υψηλού ποσοστού ανεργίας, δεν είναι κάθε Τούρκος πεπεισμένος για την αύξηση της ευημερίας, τώρα διανέμει γενναιόδωρα δώρα στους ψηφοφόρους.

Μόλις δύο μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, έβαλε σε εφαρμογή ένα νέο πακέτο κινήτρων. Οι συνταξιούχοι θα λάβουν σε δυο δόσεις από 1.000 λίρες (περίπου 200 ευρώ). Περίπου δώδεκα εκατομμύρια Τούρκοι σύντομα θα λάβουν δύο επιταγές ταχυδρομικώς, η πρώτη εκ των οποίων θα φτάσει μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν στις 24 Ιουνίου, σημειώνει η γερμανική εφημερίδα. Δεν θα είναι όμως μόνο οι συνταξιούχοι ευχαριστημένοι. Το πρόγραμμα οικονομικών κινήτρων περιλαμβάνει και άλλα οφέλη, όπως η ακύρωση φορολογικών οφειλών ή ποινών. Υπολογίζεται ότι τα προεκλογικά δώρα θα κοστίζουν στη χώρα περίπου πέντε δισεκατομμύρια ευρώ, χρήματα που η Άγκυρα δεν έχει στην πραγματικότητα.

Τα σχόλια του Ερντογάν ότι σχεδιάζει να ελέγξει περισσότερο την οικονομία μετά τις πρόωρες βουλευτικές και προεδρικές εκλογές του ερχόμενου μήνα δίνουν την αίσθηση ότι ο Τούρκος Πρόεδρος ετοιμάζεται να «επιτεθεί» στις χρηματοπιστωτικές αγορές και ο ίδιος πιστεύει πως η αγορά είναι ένα μάτσο κερδοσκόποι και πως δεν είναι το κοινό του, το κοινό του είναι οι απλοί άνθρωποι στην Τουρκία και αυτοί χρειάζονται χαμηλότερα επιτόκια.

Προχωρώντας σε μια αναμενόμενη κίνηση, ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s υποβάθμισε προ ημερών το αξιόχρεο των κρατικών ομολόγων της Τουρκίας, στέλνοντάς τα ακόμη πιο βαθιά στο πεδίο των «σκουπιδιών» (των τοποθετήσεων που δεν θεωρούνται επενδύσεις) και βεβαίως προκαλώντας πρόσθετο πρόβλημα στην τουρκική οικονομία. Σε ανακοίνωσή του με την οποία αιτιολόγησε την απόφαση αυτή, ο S&P επικαλέστηκε έντονες ανησυχίες για την προοπτική του πληθωρισμού, εν μέσω μαζικών εκποιήσεων της λίρας, του τουρκικού νομίσματος.

Ποιος είναι ο τελικός στόχος του Ρ.Τ.Ερντογάν αποδεσμεύοντας την Τουρκία από το δολάριο; Μα φυσικά να την καταστήσει μια ανεξάρτητη μεγάλη γεωπολιτική δύναμη, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί εάν η Άγκυρα είναι ευάλωτη σε αγορές που ελέγχονται από την Ουάσιγκτον επειδή το αμερικανικό νόμισμα έχει γίνει παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.

Αυτό για να επιτευχθεί απαιτεί μια συμπόρευση με ένα νέο ανερχόμενο σε δύναμη, γεωπολιτικό μπλοκ που είναι «το Σύμφωνο της Σαγγάης» το οποίο περιλαμβάνει μια αγορά σχεδόν 3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων και τις δύο από τις τρεις ισχυρότερες χώρες του πλανήτη, την Ρωσία και την Κίνα ή εναλλακτικά μια ισλαμική οικονομική ένωση που να περιλαμβάνει σιίτες και σουνίτες.

Τα όνειρα του Ρ.Τ.Ερντογάν πάντα περιλάμβαναν την προοπτική δημιουργίας ενός ισλαμικού μπλοκ του οποίου η Άγκυρα θα ήταν επικεφαλής και μέσω αυτού θα μπορούσε να επεκτείνει την επιρροή της μέχρι τα βάθη του… Τουράν, δηλαδή στα σύνορα της Μογγολίας.Θεωρεί έτσι ότι όχι μόνο η Τουρκία θα επανσυσταθεί ως νέα οθωμανική αυτοκρατορία αλλά θα έχει και το απαραίτητο στρατηγικό βάθος για να ανταπεξέλθει στις μελλοντικές αμερικανικές επιθέσεις.

Προφανώς για αυτό χρειάζεται την βοήθεια Ρώσων και Κινέζων και εν γένει όλου του «Συμφώνου της Σαγγάης» το οποίο για όσους δεν γνωρίζουν προορίζεται να μετασχηματιστεί σε ένα ανατολικό «αντι-ΝΑΤΟ» παρόμοιας αν όχι και μεγαλύτερης ισχύος.

Πριν λίγες ημέρες η χώρα έφερε πίσω 28,6 τόνων χρυσού από τις ΗΠΑ ανεβάζοντας σε 220 τόνους τον τουρκικό χρυσό που «επαναπατρίστηκε» , με σκοπό «να χρησιμοποιηθεί έναντι του δολαρίου για να απαλλαγεί από τη συναλλαγματική ισοτιμία».Την στιγμή που το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι «θα ήταν χρήσιμο να μειωθεί η πολιτική πίεση του Ερντογάν στην τουρκική κεντρική τράπεζα με ήπια νομισματική πολιτική» ο Ρ.Τ.Ερντογάν προχωρά στον μεγαλύτερο αιφνιδιασμό που θα μπορούσε να κάνει σε οικονομικό επίπεδο: Αποδεσμεύεται από τα δολάρια και θα χρησιμοποιεί τα αποθέματα σε χρυσό ύψους 20 δισ. δολ. για την αποπληρωμή των δανείων προκειμένου να μην επιβαρύνει τον δανεισμό της χώρας και να μην πέσει «στα δίχτυα» του ΔΝΤ!Περίπου 564 τόνοι χρυσού ανήκουν στο αποθεματικό της τουρκικής Κεντρικής Τράπεζας συνολικά .Σύμφωνα με αυτές τις εξελίξεις στην Τουρκία, με εξαίρεση τα αποθεματικά της στο ΔΝΤ «σκαρφάλωσε» στην σχετική κατάταξη… στην 10η θέση στον κόσμο σε αποθέματα χρυσού.

Να σημειώσουμε ότι η Τουρκία είναι η τρίτη χώρα μετά τις Ρωσία και Κίνα που προχωρούν σε ενέργειες απεξάρτησης από το δολάριο και αποδολαριοποίησης του πλανήτη γενικότερα.

Αυτό που επιχειρεί ο Ρ.Τ.Ερντογάν έχει διττό στόχο, από την μία να απεγκλωβιστεί από την συναλλαγματική ισοτιμία του δολαρίου και από την άλλη να επεκτείνει την τουρκική βιομηχανία , φυσικό αέριο, πετρέλαιο με την τουρκική χρυσή λίρα σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή.

Μια διαδικασία που όμως θα χρειαστεί αρκετά χρόνια για να επιτευχθεί εκτός εάν βεβαίως υπάρξει στο μεταξύ κάποια παγκόσμια πολεμική… εκτροπή και επισπεύσει τις διαδικασίες αυτές

Τα social media και η κρίση στην τουρκική οικονομία

Κατάρρευση ή μετάλλαξη της τουρκικής οικονομίας;

Η πορεία της τουρκικής οικονομίας που συνδέεται και με το μέλλον του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την ελληνική διαδικτυακή κοινή γνώμη. Η πτώση της λίρας και τα σενάρια για κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας δίνουν στα social media την αφορμή να έχουν τη δική τους άποψη.

Το query «Τουρκική Οικονομία» κατέγραψε στο ελληνικό διαδίκτυο, σύμφωνα με το PaloPro, 1.606 συνολικές αναφορές για τη χρονική περίοδο 14 – 20 Μαΐου 2018. Τα συναισθήματα των αναφορών εμφανίζουν πλειοψηφία αρνητικών συναισθημάτων (κάθε παράγοντας που υπονομεύει τον Ερντογάν είναι αποδεκτός) ακολουθούν τα ουδέτερα (αγνοία για οικονομικούς συσχετισμούς) και τέλος ένα μικρό ποσοστό θετικών συναισθημάτων.

Θεματολογία

Η θεματολογία επικεντρώθηκε την υπό εξέταση χρονική περίοδο σύμφωνα με τα Main Topics του PaloPro στην ειδησεογραφία για τις εξελίξεις που αφορούν την τουρκική οικονομία. Αναλυτικότερα:

  • Τη δήλωση του Ταγίπ Ερντογάν ότι μετά τις εκλογές προτίθεται να ελέγξει ακόμα περισσότερο την οικονομία της χώρας.
  • Την τουρκική λίρα που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και αποτελεί σημαντικό πρόβλημα.
  • Τις εκτιμήσεις των οίκων αξιολόγησης και την πορεία της τουρκικής οικονομίας.

 

Συμπεράσματα

Τα συμπεράσματα της ελληνικής διαδικτυακής κοινής γνώμης για την τουρκική οικονομία, σύμφωνα με την ανάλυση περιεχομένου του PaloPro, διαμορφώνονται ως εξής :

  • Η τουρκική οικονομία αποτελεί, σύμφωνα με τα social media, την «αχίλλειο πτέρνα» του Ερντογάν και τελικά θα τον οδηγήσει στην πτώση του. Ωστόσο η πλειοψηφία των χρηστών του διαδικτύου δεν έχει τις απαραίτητες οικονομικές και χρηματιστηριακές γνώσεις και παρασύρεται από κάθε είδηση που έχει αρνητικό αντίκτυπο στον Ερντογάν.
  • Ένα πολύ μικρό ποσοστό χρηστών θεωρεί ότι εάν ο Τούρκος πρόεδρος ελέγξει πιο αυστηρά την οικονομία θα το κάνει γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολιτική του επιβίωση εξαρτάται από την κατάσταση της οικονομίας και ότι δεν θα την αφήσει να καταρρεύσει παρά την πτώση της λίρας και τις αρνητικές αξιολογήσεις.
  • Ο Ερντογάν παρά τη μεγαλομανία του που αναδεικνύεται και από τα «φαραωνικά» έργα του δεν αποτελεί αμελητέα ποσότητα. Έχει μάθει να λειτουργεί με απρόοπτο τρόπο και να εκμεταλλεύεται την αδυναμία των αντιπάλων του. Με την ίδια σκέψη θα λειτουργήσει και στον τομέα της οικονομίας.
  • Η απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας να αποσύρει τα αποθέματα σε χρυσό που διατηρούσε στην Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ ενθουσίασε την πλειοψηφία των social media. Ωστόσο ένας μικρός αριθμός tweets ανέδειξαν ως βασική αιτία, το φόβο μήπως επιβληθούν κυρώσεις από την Ουάσιγκτον και δεσμευθεί ο τουρκικός χρυσός. Η κίνηση της απόσυρσης υποδηλώνει και μια στρατηγική διαφοροποίησης της τουρκικής οικονομίας.
  • Οι μαζικές τουρκικές ιδιωτικοποίησης εταιρειών, διαφεύγουν ως είδηση από την πλειοψηφία των χρηστών του ελληνικού διαδικτύου. Ωστόσο ελάχιστοι είναι εκείνοι που θεωρούν ότι πρόκειται για ένα στοιχείο που δείχνει το πως μεταλλάσσεται η τουρκική οικονομία.
  • Η Τουρκία μια πολυπληθής χώρα αποτελεί σημαντικό εμπορικό μέγεθος και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ελληνική διαδικτυακή κοινή γνώμη φαίνεται στο σύνολό της να αγνοεί αυτά το δεδομένο. Παράλληλα και οι οικονομικές σχέσεις Τουρκίας και Κατάρ παραβλέπονται από το σύνολο των χρηστών του ελληνικού διαδικτύου.
  • Η τουρκική οικονομία συνδέεται και με την ανακάλυψη των υδρογονανθράκων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Κάποιοι χρήστες του ελληνικού διαδικτύου θεωρούν ότι ο Ερντογάν με την εξωτερική του πολιτική αποβλέπει στο να κερδίσει ένα ποσοστό από την εκμετάλλευσή τους για να ενισχύσει την οικονομία της χώρας του.
  • Η ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας ανησυχεί ιδιαίτερα την πλειοψηφία του ελληνικού διαδικτύου καθώς βλέπει ότι η Τουρκία θα υπερισχύσει ακόμα περισσότερο αμυντικά της Ελλάδας στο Αιγαίο καθώς και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.
  • Η πλειοψηφία της ελληνικής διαδικτυακής κοινής γνώμης φαίνεται να επηρεάζεται από ειδήσεις που αναφέρονται σε κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας και αναπαράγει τέτοιους είδους ειδήσεις σε blogs και retweets. Παράλληλα οι χρήστες του ελληνικού διαδικτύου δεν είναι γνώστες της τουρκικής οικονομίας και των ιδιαιτεροτήτων της. Ταυτόχρονα ένα μικρός αριθμός χρηστών δείχνει να υιοθετεί πραγματικά στοιχεία αγνοώντας τις αναλύσεις «εμπειρογνωμόνων» του διαδικτύου που προβλέπουν καταστροφή.

___________

Ο Νίκος Αρβανίτης είναι Content Director της Palo Services. Είναι Διεθνολόγος – Δημοσιογράφος διαπιστευμένος διπλωματικός συντάκτης στο Βελιγράδι από το 1994 και αναγνωρισμένος αναλυτής της περιοχής των Βαλκανίων στον τομέα των Διεθνών Σχέσεων. Συνεργάζεται με διεθνή ειδησεογραφικά,  βαλκανικά και ελληνικά μέσα (υπήρξε και διευθυντής του σερβικού Ekonomist). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου Εγκληματολογίας και Ποινικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 12 βιβλία του σε σερβική, αγγλική και ελληνική γλώσσα.

Ο Γιώργος Πρωτόπαπας είναι Sr. Data Analyst της Palo Services. Είναι Διεθνολόγος – Δημοσιογράφος. Άρχισε τη δημοσιογραφία στην εφημερίδα «Επενδυτής» (2000 -2014). Αρθρογραφεί από το 2012 στο περιοδικό Άμυνα & Διπλωματία και συνεργάζεται με διάφορα διεθνή και ελληνικά ψηφιακά μέσα. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου Διεθνών Σχέσεων του πανεπιστήμιου Kent.. Έχει παρακολουθήσει πιστοποιημένα courses και seminars για Digital Media, Social Media Strategies, Digital Marketing & Advertising.

Οι δυο είναι συγγραφείς του βιβλίου «In social MEDIA RES» που με βάση το λογισμικό Palo Pro αποκωδικοποιεί το περιεχόμενο των social media και των ψηφιακών μέσων για σημαντικά θέματα της επικαιρότητας.

Πηγή: komotinipress.gr

Κατάλυση της δημοκρατίας

  • Το amynastospiti.gr έχει ξεκαθαρίσει χρόνια τώρα τη θέση του σαν αντιμνημονιακό site, αλλά δεν είναι πολιτικοποιημένο – και έχει αποστασιοποιηθεί πλήρως από ακραίες απόψεις και ενέργειες.
  • Πιστεύουμε πως όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα στην ασφάλεια και την αυτοάμυνα – και κατ επέκταση στην ευτυχία.
  • Αυτό που γίνεται όμως στη χώρα μας είναι πλέον συχνό και άκρως επικίνδυνο: Πολιτική δημιουργία νέων ψηφοφόρων για εξασφάλιση ψήφων. Το είδαμε και το ζήσαμε υπό άλλη κυβέρνηση με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το βλέπουμε και τώρα με τη μαζική είσοδο (απόβαση!) λαθρομεταναστών* σε όλη την Ευρώπη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς δεν μας ρώτησε. Και αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι ασυδοσία. Και αλητεία. Ας δούμε το βίντεο, τα συμπεράσματα δικά σας…

* Η χρήση της λέξης λαθρομετανάστης δεν έγινε τυχαία. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ (που έχουν συμφέροντα να προβάλουν ως αγγελική την είσοδο φτηνού εργατικού δυναμικού στην «ακριβή» Ευρώπη) προσπαθούν να καταργήσουν τον όρο, εμείς θα κάνουμε τη μικρή αντίσταση μας – πηγή wiktionary.org:

λαθρομετανάστης αρσενικό (θηλυκόλαθρομετανάστρια) O αλλοδαπός που έχει εισέλθει ή έχει μεταναστεύσει σε μια χώρα λαθραία (χωρίς να διαθέτει τα απαραίτητα έγγραφα και δίχως να υπόκειται στους απαραίτητους ελέγχους)

Αυτό αντιμετωπίζουμε!

Σε μια πολιτική καμπάνια για γέλια και για κλάματα, ο αξιότιμος και συμπαθής Ρ.Τ. Ερντογάν ξεδιπλώνει τις αρετές του στην παρακάτω πολιτική διαφήμιση:

  • Δεν αφήνει απολύτως καμία ελπίδα για ένα κοσμικό κράτος ευρωπαϊκών προδιαγραφών.
  • Αναπολεί καταστάσεις του 17ου αιώνα με την κλασική Τουρκάλα γιαγιά και αρκετούς άλλους «γνωστούς και μη εξαιρετέους» πρωταγωνιστές.
  • Κλείνει το μάτι στους σύγχρονους Τούρκους στο στυλ καλά, θα αφήσουμε (προς το παρόν) και καμιά γυναίκα της αστικής τάξης να οδηγεί, χαλάλι, δεν πειράζει…
  • Το βίντεο κινείται μεταξύ κακογυρισμένης ελληνικής ταινίας του ’50 και κακόγουστης τουρκικής υπερπαραγωγής με κάποιον εθνοπατέρα πολέμαρχο – με ό,τι αυτό συνεπάγεται!
  • Τον πολεμάει λέει «το κακό μάτι». Όλοι καταλαβαίνουμε σε ψηφοφόρους ποιου επιπέδου απευθύνεται.
  • Τι κι αν καώ, θα γίνει κάστρο από τις στάχτες μου. Αν αυτός ο άνθρωπος δεν ετοιμάζει πόλεμο τι να υποθέσει κανείς; Συνεχίζει με το «Υπάρχει μια φλέβα στην καρδιά σας που ανακαλεί την εξορία σας» – εξορία από πού; Κάποιο ξένο προς την Τουρκία έδαφος να υποθέσουμε; Έχει ήδη αναφέρει πως «Υπάρχει μια άνοιξη που αναδύεται από τους τάφους!«

Τα πράγματα είναι πολύ, πολύ σοβαρά – και πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να πάρει τα μέτρα της. Ελπίζουμε στα καλύτερα, περιμένουμε τα χειρότερα! Πρέπει να μη φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων.

Επικαιρότητα: Νέα πλήγματα στη Συρία, αποτυχία των παλιών ρωσικών συστημάτων αεράμυνας

Σημείωση amynastospiti.gr: Ένας άνθρωπος πραγματικά μέσα στα πράγματα μας φέρνει – σπαρταριστά – τα τελευταία νέα από τη Συρία. Το (υπεραισιόδοξο) ποσοστό κατάρριψης του 20-30% των Νατοϊκών πυραύλων προδίδει την ηλικία και τις δυνατότητες των παλιών ρωσικών συστημάτων που χρησιμοποίησαν οι Σύριοι… Με τόσες στρατιωτικές και οικονομικές υπερδυνάμεις να επιχειρούν στην περιοχή, τα πράγματα σοβαρεύουν γρήγορα και άσχημα!

eik1

«Τηλεοπτικού τύπου» επιδρομές εναντίον συριακών στόχων – Ενήμεροι οι Ρώσοι – Αντέδρασε η συριακή αεράμυνα

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Η συριακή κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι οι δυνάμεις αεράμυνας αντιμετωπίζουν επίθεση των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Βρετανίας.

Η επίθεση ξεκίνησε στις 4 τα ξημερώματα (ώρα Ελλάδας) και ολοκληρώθηκε στις 5 τα ξημερώματα. Δεν υπήρξαν αμερικανικές απώλειες, δήλωσε ο αρχηγός του επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, Τζο Ντάνφορντ, ο οποίος συμπλήρωσε προς το παρόν δεν προβλέπεται άλλη επιχείρηση.

Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε ότι χτυπήθηκαν επιστημονικό κέντρο έρευνας και στρατιωτικές βάσεις στη Δαμασκό.

Η συριακή εθνοφρουρά και η τέταρτη μεραρχία, που αποτελούν επίλεκτα τμήματα του συριακού στρατού, έγιναν στόχος, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο.

Συριακά κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πως αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν με επικεφαλής τις ΗΠΑ προκάλεσαν μόνο υλικές ζημιές σ’ ένα κέντρο επιστημονικής έρευνας στη συνοικία Μπαρζέχ της Δαμασκού.

Από την επίθεση καταστράφηκε κτίριο που στέγαζε ένα κέντρο μάθησης και εργαστήρια, μετέδωσε η κρατική τηλεόραση.

Το Πεντάγωνο υποστηρίζει πως η εγκατάσταση που επλήγη στη Δαμασκό χρησιμοποιούνταν για την ανάπτυξη, την παραγωγή και τη δοκιμή χημικών και βιολογικών όπλων.

eik2

Οι σύμμαχοι φρόντισαν να αποφύγουν να πλήξουν ρωσικές δυνάμεις σύμφωνα με τον Αμερικανό στρατηγό, ο οποίος δήλωσε ακόμη ότι η Μόσχα δεν είχε ειδοποιηθεί εκ των προτέρων για την επιχείρηση, παρά το γεγονός ότι πληροφορίες από διπλωματικές πηγές φέρουν τη Ρωσία να έχει τις συντεταγμένες των στόχων από το βράδυ της Πέμπτης.

Οι παραπάνω πληροφορίες εν μέρει επιβεβαιώνονται και από συριακές πηγές που υποστηρίζουν ότι οι στόχοι που επλήγησαν είχαν εκκενωθεί πριν από μέρες, χάρη σε ρωσική προειδοποίηση.

«Απορροφήσαμε το πλήγμα», δήλωσε στο Reuters ανώτερος αξιωματούχος στην περιφερειακή συμμαχία που υποστηρίζει τη Δαμασκό.

«Είχαμε μια έγκαιρη προειδοποίηση για το πλήγμα από τους Ρώσους και όλες οι στρατιωτικές βάσεις είχαν εκκενωθεί πριν από λίγες ημέρες. Περίπου 30 πύραυλοι εκτοξεύθηκαν κατά την επίθεση και το ένα τρίτο απ’ αυτούς καταρρίφθηκαν», πρόσθεσε, ενώ συμπλήρωσε ότι πλέον γίνεται εκτίμηση των υλικών ζημιών.

«Οι πύραυλοι που στόχευσαν μια στρατιωτική θέση στη Χομς εκτράπηκαν από τον στόχο τους και τραυμάτισαν τρεις αμάχους», μετέδωσε επίσης το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SANA.

Ο συριακός στρατός υποστηρίζει ότι κατέρριψε 20 πυραύλους στη διάρκεια της επιχείρησης των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας. Όταν ρωτήθηκε για τους πυραύλους κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των δημοσιογράφων, ο εκπροσωπος του Πεντάγωνου δηλωσε ότι δεν μπορει να σχολιάσει τις αναφορές αυτές .

Ο ανταποκριτής του Sputnik ανέφερε ότι οι πυραυλοι δεν έπληξαν το προεδρικό μέγαρο ούτε κυβερνητικά κτίρια στη Δαμασκό.

 

Το RT δημοσίευσε βίντεο με τη συριακή αντίδραση στους πυραύλους της Δύσης. Αυτό, σύμφωνα με την εν λόγω ιστοσελίδα, δείχνει τους συριακούς πυραύλους εδάφους- αέρος να ανταποκρίνονται στην επίθεση. Καπνός φαίνεται να υψώνεται από μία ερευνητική εγκατάσταση, την οποία ανακοίνωσαν ότι έπληξαν οι δυτικές δυνάμεις.

Πηγή: komotinipress.gr

Η ραγιαδοποίηση του Έλληνα – κάνε ότι κοιμάσαι, ο εχθρός προ των πυλών…

ΤΟΣΚΑΣ (Υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ): Οι πολίτες είναι προτιμότερο να σκοτώνονται από ένοπλους ληστές παρά να ΑΥΤΟΑΜΥΝΟΝΤΑΙ…

Ελευθερία

Το διαβάσαμε στο – μοναδικό στο είδος του – aegeanhawk.blogspot.gr και δεν μπορούσαμε να μην το αναρτήσουμε! Μπορεί να μη συμφωνούμε σε όλα τα σημεία, αλλά ο Κος Ανεστόπουλος πραγματικά έχει πιάσει τον παλμό μιας σοβαρής μερίδας Ελλήνων και τους εκφράζει 100%!

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

2α Απριλίου, σωτήριον έτος 2018…

Χτες βράδυ ληστές (ένοπλοι) εισέβαλαν στην κατοικία συμπολίτου μας στην Κηφισιά, την ώρα που αυτός και η οικογένειά του κοιμόντουσαν για (τι άλλο;) να ληστέψουν…

Απολογισμός:

  • Γυναίκα και άντρας ξύπνησαν από τους θορύβους, ο σύζυγος «αντιστάθηκε» και οι ένοπλοι εισβολείς του «έριξαν στο ψαχνό»… Το θύμα βρίσκεται σήμερα στην εντατική σοβαρά τραυματισμένος παλεύοντας για την ζωή του…
  • Πάλεψε πρώτα εναγωνίως για να υπερασπιστεί την γυναίκα του και τα παιδιά του…
  • Κάτι που «δεν άρεσε» στους εισβολείς…

Ο υπουργός προστασίας του πολίτη (ή καλύτερα των «εγκληματιών») κος Τόσκας ζήτησε  (μάλλον «απαίτησε» σε αυστηρό τόνο) από τα ΜΜΕ να μην «περιπτωσιολογούν»…να μην «εμμένουν στην κάθε περίπτωση»…είπε επίσης πως συνολικά η εγκληματικότητα «βαίνει μειούμενη» το 2017 (!!!) Ο ίδιος ήταν που λίγες ημέρες πριν είπε σε επίσης αυστηρό τόνο πως οι Έλληνες δεν πρέπει να έχουν όπλα στο σπίτι τους, δεν πρέπει να αμύνονται και πως εάν κάποιος ένοπλος εισβάλλει στο σπίτι τους νύχτα θα πρέπει να το υπομείνουν «στωικά» και δη να παριστάνουν πως κοιμούνται…

Δεν διευκρίνισε εάν αυτό θα πρέπει να συνεχίσουν να το κάνουν στην περίπτωση που ο ένοπλος δράστης τους κατεβάσει το εσώρουχο και ξεκινήσει να τους βιάζει…αυτούς, την σύζυγό τους ή το παιδί τους…

Όλα αυτά τα «τραγελαφικά» (που δείχνουν έλλειψη επαφής του υπουργού με την νοσηρή ανασφαλή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες χρόνια τώρα) τα είπε επ’ αφορμή το περιστατικό με τον 88άχρονο στου οποίου προ ημερών το σπίτι επίσης εισέβαλαν νύχτα ένοπλοι ληστές, τον κακοποίησαν αλλά αυτός κατόρθωσε να πάρει το όπλο (που κατείχε ΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ) και να τραυματίσει τον έναν τρέποντας τους σε φυγή ΚΑΙ ΣΩΖΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ…

Παρ’ όλα αυτά, η Ελληνική Δικαιοσύνη τον διέσυρε…τον έσυρε στα δικαστήρια, στο αυτόφωρο, τον καταδίκασε (σ.σ. δεν έχει τελεσιδικήσει η υπόθεση), τον ταπείνωσε… Ακόμη χειρότερα ο ίδιος ο υπουργός (υποτίθεται) προστασίας του πολίτη τον παρομοίασε με τους Αμερικανούς εκτελεστές των σχολείων!!!

Κι όμως, κάποιοι τον έχουν ακόμη εκεί ως υπουργό… Αυτά ως προς τον υπουργό και τις ευθύνες του…

Πάμε όμως να δούμε και τις ευθύνες των «θυμάτων»… Των πολιτών που σήμερα θρηνούν για την κακή τους μοίρα ως θύματα ενόπλων εισβολέων στα σπίτια τους… Τώρα που διασύρονται, ταλαιπωρούνται ή/και θρηνούν δικούς τους ανθρώπους που έπεσαν από τις σφαίρες, τα μαχαίρια, τα πυρωμένα σίδερα και τους λοστούς αδίστακτων εγκληματιών ας αναλογιστούν το εξής:

  • Τόσα χρόνια που κάποιοι συμπολίτες μας φωνάζουν για την αυξημένη εγκληματικότητα, την ανυπαρξία/ανεπάρκεια της Πολιτείας ως προς την προστασία των πολιτών και την ανάγκη για ανάπτυξη μορφών αυτοπροστασίας των πολιτών, που βρίσκονταν αλήθεια όλοι αυτοί που σήμερα «οδύρονται» ως «καϋμένα θύματα»;
  • Όταν κάποιοι απ’ αυτούς που φώναζαν γι’ αυτή την ανάγκη (οργανωμένης αυτοπροστασίας των πολιτών στα πλαίσια της νομιμότητας, σε φόρμες υπό την αιγίδα του Κράτους και σε συνεργασία με ένοπλες δυνάμεις και δυνάμεις ασφαλείας) σύρονταν στα δικαστήρια και καταστρέφονταν από τους διάφορους «πολιτικούς τύπου Τόσκα / Χρυσοχοΐδη» που ήταν αυτά τα σημερινά «καϋμένα θύματα» ενόπλων εισβολέων;
  • Δεν έχει νόημα να εμφανίσω τα σχετικά βίντεο και δείγματα επικαιρότητας από το 2012… Απλά φαντάζει παράξενο…

Επιτέλους, πόσοι πρέπει να πεθάνετε ή να μείνετε ανάπηροι τέλος πάντων για να ξυπνήσετε;

Τόσο πρόβατα είστε επιτέλους; (σ.σ. και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα αξιότιμε αρθρογράφε!)

Αυτό έχουν καταλάβει όλοι αυτοί εκεί πάνω και σας εμπαίζουν κανονικά… Είτε πράσινοι, είτε μπλε είτε κοκκινοροζ… Τους δίνετε το δικαίωμα

Όσο για σας εκεί πάνω να θυμάστε πως όσο κι αν νομίζετε πως ελέγχετε τα πράγματα και τους ανθρώπους (πρόβατα) ένα δεν θα μπορέσετε να ελέγξετε ποτέ… Τον «αστάθμητο παράγοντα»…

Πχ

Τρέχουν ταυτόχρονα κάμποσες extreme περιπτώσεις…

Επιτρέψατε εν καιρώ ειρήνης να αιχμαλωτιστούν Έλληνες στρατιωτικοί και δεν έχετε κάνει ακόμη επιστράτευση… Τι περιμένετε τάχα πως θα γίνει; Ο σωρευμένος θυμός και η ανασφάλεια θα ξεσπάσει με τον μόνο τρόπο που η ιστορία έχει (ανα/κατα)δείξει ως τώρα ως τον πιο «συνήθη»…

Απλά σκεφτείτε πόσοι θυμωμένοι Έλληνες με όπλα στα χέρια (ένστολοι και μη) καραδοκούν για να πάρουν πίσω το αίμα τους… να αποκαταστήσουν τα πράγματα… πχ με το παραμικρό (ή/και χωρίς αφορμή) να αδειάσουν τα όπλα τους σε τουρκική περίπολο…

Ή αντίστοιχα, πόσοι είναι κοντά στην «αντικειμενικά εύκολη λύση» να ρίξουν στους «εντός της χώρας μουσουλμάνους λαθροεισβολείς»

Δεν έχει σημασία ποιά θα είναι η μακρο-εξέλιξη… Αυτός που «ρίχνει θυμωμένα» δεν κάνει «μακρο-γεωπολιτικούς υπολογισμούς»… Απλά «ξεσπάει»… Και ξεσπάει πάντα στον εύκολο στόχο… Όλη αυτή την σωρευμένη οργή θα μπορούσατε και θα έπρεπε να την έχετε διοχετεύσει στο μόνον ενδεικνυόμενο ιστορικά κανάλι… Ως εδώ και μη παρέκει…

Επιστράτευση και άμεση στρατιωτικοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας και κράτους…

Θέλετε ένα ακόμη παράδειγμα; Η κυβέρνηση είναι μια ανάσα προφανώς από το να χαρίσει στα Σκόπια το όνομα «Μακεδονία»… (και ΚΑΚΩΣ κάποιοι άλλοι ΕΞΙΣΟΥ ανόητοι προδότες κάποτε χάρισαν το όνομα Πρώην Γιουγκοσλαβική δημοκρατία της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ)… Το ίδιο προδότες είναι όλοι όσοι έδωσαν, δίνουν ή θα δώσουν αυτό το όνομα στον εχθρό…

Κατά την γνώμη σας πόσο μακριά ή κοντά είναι κάποιοι από την «ακραία σκέψη» πως η μόνη πια «απέλπιδα επιλογή» προκειμένου να αποτραπεί μια τέτοια εξέλιξη είναι η «αιματηρή»; Κι επειδή δεν θα μπορέσουν να αγγίξουν τον όποιον Κοτζιά ή υψηλής βαθμίδας πολιτικό/κυβερνητικό σε ποιά επιλογή θα καταλήξουν λέτε; Την απάντηση σας την δίνει ένα περιστατικό της σύγχρονης ιστορίας μας… Κάποιοι το λένε «συμμοριτοπόλεμο» που εν πολλοίς διεξήχθη από «ξένους εισβολείς» (σκοπιανούς, σλάβους, βούλγαρους, αλβανούς) και κάποιοι το ονομάζουν «εμφύλιο πόλεμο»…

Θυμάστε πως ξεκίνησε εκείνος ο πόλεμος;

Θυμάστε πως τον ξεκίνησαν οι ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΑΝΤΑΡΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ;

Θυμάστε την φονική επίθεση στον σταθμό της χωροφυλακής στο Λιτόχωρο της Πιερίας την νύχτα της 30 προς 31 Μαρτίου 1946;

Αυτό λοιπόν θα συμβεί και τώρα… Κάποιοι χαμηλόβαθμοι και απροστάτευτοι δικοί σας θα «πέσουν» ο ένας μετά τον άλλον «στην θέση του Κοτζιά» που «δεν θα μπορεί να αγγιχτεί» προκειμένου να «σταματήσει ΠΑΡΑΥΤΑ» όλη αυτή η προδοτική διαδικασία ξεπουλήματος της Μακεδονίας… Και κανείς δεν θα μπορέσει να το σταματήσει…

Όσο κι αν χρόνια τώρα σας στρώνουν το χαλί στο συγκεκριμένο (και όχι μόνον) θέμα (όπως και στο ζήτημα της ισλαμικής μαζικής λαθροεισβολής) όλοι οι πρασινομπλέ προκάτοχοί σας… Όσο κι αν με τον τρόπο της σας στηρίζει ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ… Όσο κι αν δίπλα σας έχετε όλη την ελιτ, τους άρχοντες (οικονομικούς και μη) αυτού του τόπου μαζί με τις διεθνείς κι εγχώριες νεοταξίτικες και νεοεποχίτικες δυνάμεις…

Σύντομα, πολύ σύντομα, κάποιοι θα κάνουν την σκέψη πως μόνον το «αίμα» θα ξυπνήσει την «αγριάδα» στην ψυχή της ελληνικής κοινωνίας… Το μόνο που την έσωζε πάντα στην ιστορία της από τις εισβολές των βαρβάρων… Και τίποτα και κανείς δεν θα μπορέσει να το σταματήσει…

Αυτό σημαίνει «αστάθμητος παράγοντας» κύριοι…

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε Νο… 17538

Παραθέτουμε το άρθρο αυτούσιο από το εξαιρετικό ihunt.gr – ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του…

Είναι ο Τσιρώνης και κυκλοφορεί ελεύθερος

To απόλυτο αυτοκίνητο πόλης είναι ελληνικό;

Με τα νέα δεδομένα της κρίσης έχουν αλλάξει πολλά – και το ελληνικό δαιμόνιο ακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις! Το ECO-CAR είναι πλέον μαζί μας, έχει πάρει τις απαραίτητες εγκρίσεις και… δείτε το βίντεο!