10 κωμικοτραγικά σενάρια που μας στέλνουν στον οπλουργό…

by Renee V

Εισαγωγή

Κάθε όπλο χρειάζεται φροντίδα, καθαρισμό και λίπανση. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως, οι οπλοκάτοχοι φέρονται με απίστευτο τρόπο, ο οποίος τους οδηγεί άμεσα στον οπλουργό! Οι 10 παρακάτω ιστορίες θα ήταν αστείες, αν δεν ήταν πέρα για πέρα αληθινές:

  1. Πυροβολούμε το όπλο. Πολύ πιο συχνό από ό,τι νομίζετε, κυρίως στο κυνήγι υδροβίων με πολλούς κυνηγούς «πακτωμένους» μαζί. Σε ορισμένες χώρες η βλάβη αυτή είναι τόσο συχνή που εμφανίζεται πάντα στα στατιστικά εγγυήσεων των κατασκευαστών – και φυσικά η επισκευή δεν είναι δωρεάν!
  2. Τοποθετούμε το μουσκεμένο όπλο μας (μετά από βροχή) στην υφασμάτινη θήκη με σκοπό «να το στεγνώσουμε και να το λιπάνουμε σύντομα» – το σύντομα έρχεται μετά από 1 -2 μήνες, όπου αντικρίζουμε το κόκκινο της σκουριάς σε όλο του το μεγαλείο…
  3. Παρόμοιο (αλλά πιο ύπουλο) σενάριο έχουμε όταν μπαίνουμε στο ζεστό σπίτι μετά το κυνήγι με το όπλο παγωμένο στους -5 βαθμούς Κελσίου. Αυτομάτως η υγρασία στον αέρα σχηματίζει μικρές σταγόνες που καλύπτουν όλο το λειόκαννο, αλλά εμείς, κατάκοποι από το περπάτημα και το κρύο, το τοποθετούμε στη θήκη και το αποθηκεύουμε – με σκοπό να το δούμε αργότερα… Περιττό να εξηγήσω τη συνέχεια.
  4. Πλένουμε την υφασμάτινη θήκη, και, λόγω βιασύνης ή αφηρημάδας, τοποθετούμε το κατακαημένο μέταλλο μέσα πριν αυτή στεγνώσει τελείως. Εγγυημένη σκουριά.
  5. Κρύβουμε το καμάρι μας για μήνες πίσω από ένα έπιπλο, ακουμπώντας το σε εξωτερικό τοίχο του σπιτιού που μαζεύει υγρασία. Να εξηγήσω τι γίνεται μετά;
  6. Ξεχνάμε, για λίγο, να καθαρίσουμε το όπλο μας. Όπου λίγο βάλτε 20 χρόνια για να πάρετε μια ιδέα. Φωτογραφίες από τέτοια ανδραγαθήματα συχνά καταλήγουν σε ιστοσελίδες και τοίχους facebook των οπλουργών – και πολύ καλά κάνουν, και λίγο μας είναι το ρεζιλίκι…
  7. Αγοράζουμε πάντα ανώνυμα φυσίγγια από έναν γνωστό μας που τα γεμίζει στην κουζίνα του και διαδίδει σε όλους πως φτιάχνει μόνο «πυραύλους» με δικές του «μυστικές συνταγές» που «συνουσιάζουν» κ.α. γελοία. Αν και υπάρχουν πολλοί σοβαροί γνώστες της ιδιογόμωσης στην Ελλάδα, αρκετοί ερασιτέχνες (με την κακή έννοια) έχουν καταστρέψει κάννες, εξολκείς, κλείστρα, βάσεις και όχι μόνο!
  8. Συντηρούμε το όπλο αλλά πάντα ξεχνάμε να καθαρίσουμε / λιπάνουμε το πάσο του τσοκ, το οποίο κάποια ωραία πρωία θα αναπτύξει αρκετή σκουριά για να κολλήσει στην κάννη. Ίσως η πιο στάνταρ βλάβη σε οπλουργεία.
  9. Πατάμε το ακριβό μας απόκτημα με το αυτοκίνητο. Πάρα πολύ συχνό:
    1. Στηρίζουμε πρόχειρα την κάννη κάπου κοντά σε ρόδα, το ξεχνάμε, ξεκινάμε με το αυτοκίνητο και… Πολλές λακκούβες έχει ο δρόμος σήμερα!
    2. Πετάμε πρόχειρα το «εργαλείο» στην ανοιχτή καρότσα του αγροτικού, ξεκινάμε απότομα και αντιλαμβανόμαστε ότι μας έφυγε – κάνουμε όπισθεν πάνω στον πανικό και… Κραααατς!
  10. Ο μηχανισμός γεμίζει λάσπη στο κυνήγι αλλά εμείς τον αφήνουμε γιατί «μία φορά το χρόνο θέλει καθάρισμα – και πολύ του είναι…» Η λάσπη περιέχει κεραμικά υλικά και τρώει σαν σαράκι τα μέταλλα, ιδιαίτερα όταν τρίβεται πάνω τους.

Επίλογος

Τα λάθη είναι βέβαια ανθρώπινα, αλλά όσο περισσότερο προσέχουμε τόσα λιγότερα θα κάνουμε! Αν μη τι άλλο, ένα συντηρημένο όπλο είναι θέμα ασφάλειας, αλλά και οικονομίας – αφού μπορεί να μας κρατήσει μια ζωή. Και τι πιο ωραίο να το δώσουμε κάποια στιγμή στο παιδί ή το εγγόνι μας;

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *