ΑΙΘΑΛΟΜΙΧΛΗ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

by Metro Library and Archive

Αλέξανδρος Γκάσιος,
Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος MSc

Εισαγωγή

Ένα από τα θέματα που βρίσκονται μόνιμα στην επικαιρότητα από το Φθινόπωρο μέχρι την Άνοιξη τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, είναι η αιθαλομίχλη. Αυτό το άκρως βλαπτικό για τη δημόσια υγεία φαινόμενο το οποίο χωρίς διακρίσεις δηλητηριάζει με απρόβλεπτες συνέπειες τα πνευμόνια όλων μας.

  • Το Χειμώνα που μας πέρασε έγιναν συσκέψεις, συναντήσεις, δελτία τόπου και αποφάσεις που δεν εφαρμόστηκαν ή δεν είχαν αποτελέσματα, ενώ η κοινωνία παρατηρούσε αμήχανη, μουδιασμένη και …καπνισμένη. Η αιθαλομίχλη νικά κατά κράτος, το …κράτος και μας θυμίζει την ανεπάρκεια τόσο των πολιτικών όσο και τη δική μας ως πολιτών αυτής της χώρας. Όπως γίνεται σε κάθε πρόβλημα στην Ελλάδα δηλαδή εδώ και αρκετά χρόνια.
  • Τα στελέχη της κυβέρνησης έφτασαν να κάνουν εκκλήσεις στους πολίτες, να μην ανάβουν τα τζάκια τους όταν έχει άπνοια και λοιπές συνθήκες που ευνοούν το φαινόμενο. Λες και δεν είναι οι πολιτικοί που μας έχουν οδηγήσει με τις ενέργειες και τις αποφάσεις τους να πεθαίνουμε από τα φονικά μαγκάλια, λες και δεν είναι οι ίδιοι που χωρίς ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας, μας έχουν στερήσει ακόμη και τις απόλυτα βασικές ανάγκες της κοινωνίας, μία από τις οποίες είναι και η θέρμανση. Να πεθάνεις Έλληνα από το κρύο, γιατί η αιθαλομίχλη έφτασε στην Εκάλη και το Κολωνάκι και δε μπορούν να την ανεχθούν οι πολιτικοί που ζούνε γενικά «αλλού» και όχι μέσα στις γειτονιές και τις επαρχίες της Ελλάδας. Άλλο μέτρο δεν υπάρχει. Μόνο να αφήσουμε τα παιδιά και τους γέρους, τις μανάδες και τους ανήμπορους να πεθάνουν από το κρύο. Ούτε που περνά από το μυαλό των αρμόδιων πως οι σόμπες και τα τζάκια δεν είναι για ντεκόρ πλέον.
  • Τα αίτια της εξαιρετικά βλαπτικής για την υγεία μας αιθαλομίχλης είναι πολλά. Θα μπορούσαν όμως κατά τη γνώμη μου να διακριθούν σε δύο βασικές κατηγορίες. Η μία έχει να κάνει με τα αίτια που σχετίζονται με τους πολιτικούς και τις αποφάσεις τους και η άλλη αυτή που έχει να κάνει με τα αίτια που σχετίζονται με τους πολίτες και τις πράξεις τους. Στο πολιτικό σκέλος τα πράγματα μόνο τραγικά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν:
  1. Η εξίσωση προς τα πάνω της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης.
  2. Η πλήρης αναποτελεσματικότητα στο να δοθούν ακόμη και τα χρήματα που έχουν εγκριθεί ως επίδομα θέρμανσης.
  3. Η θέσπιση αποκλειστικά ηλεκτρονικής (!) διαδικασίας όπου όταν υπάρχουν κοινοί λέβητες γίνεται σχετικά μπερδεμένη, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα τα ΚΕΠ να διεκπεραιώνουν τις περιπτώσεις που οι ενδιαφερόμενοι δεν είναι χρήστες του διαδικτύου ή οι λέβητες είναι κοινοί, δίνοντας έτσι σε πολλούς περισσότερους πολίτες τη δυνατότητα να ζεσταθούν με πετρέλαιο που έχει πολύ πιο καθαρή καύση.
  4. Οι υποκριτικές αποφάσεις περί μειωμένου ρεύματος όταν υπάρχει αιθαλομίχλη, οι οποίες όμως βγήκαν παράλληλα με κάποιες άλλες που ανεβάζουν την τιμή του ρεύματος στα ύψη για να πληρώνουμε τα αιολικά των μεγαλοεργολάβων (τα οποία αντιθέτως θα τα πληρώνουμε όλο το χρόνο και για πολλά χρόνια και όχι μόνο όταν έχει αιθαλομίχλη).
  5. Και το αποκορύφωμα των δηλώσεων «μην καίτε τα τζάκια σας παρακαλώ όταν το φαινόμενο είναι σε έξαρση», μόνο αγανάκτηση μπορούν να προκαλέσουν στους Έλληνες που έχουν ξεπεράσει τα όρια τους προ πολλού.

 

  • Από την άλλη όλοι εμείς, καθένας με τον τρόπο του, παρά το γεγονός πως η αιθαλομίχλη σαν πραγματικότητα στην Ελλάδα είναι γνωστή σε όλους, όταν έχουμε κάτι για κάψιμο το καίμε χωρίς ενδοιασμό, ότι και να” ναι αυτό. Από τα αγροτικά υπολείμματα που κακώς έτσι κι αλλιώς καιγόντουσαν εδώ και χρόνια μέχρι τις εφημερίδες, παλιά βερνικωμένα έπιπλα και ακόμη και φλοκάτες στα τζάκια (!) όπως μου μετέφερε άνθρωπος που είναι μέσα στα πράγματα, καίμε οτιδήποτε είτε για να το καταστρέψουμε είτε για να ζεσταθούμε, αγνοώντας πως τα δηλητηριώδη αέρια που δημιουργούμε με αυτόν τον τρόπο, τα οποία αθροιστικά έχουν φονική δράση, πρώτοι από όλους θα τα αναπνεύσουμε εμείς και οι δικοί μας. Και οι πολλοί «καπνίζουν» την ανοησία των λίγων, έτσι ώστε να μη μείνει ούτε ένα παιδί χωρίς δηλητήριο στα πνευμόνια του.
  • Το φαινόμενο της αιθαλομίχλης και τα αίτια που το διαμορφώνουν και το συντηρούν όχι μόνο επιβεβαιώνουν πως είμαστε μία χρεοκοπημένη από όλες τις πλευρές χώρα, αλλά δημιουργούν σε οποιοδήποτε στοιχειωδώς νοήμονα άνθρωπο την εύλογη απορία του πως στο διάολο έχουμε καταφέρει με τόση αδιαφορία και ανοησία να επιβιώνουμε ακόμη
  • Η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με το επίδομα που ήταν 35 λεπτά τη χρονιά που πέρασε, κυμάνθηκε κοντά στα 90 λεπτά του ευρώ ανά λίτρο. Αν και θα μπορούσε να είναι ακόμη χαμηλότερη, σε αρκετές περιπτώσεις ήταν από τις φτηνότερες λύσεις. Όσοι δικαιούνταν το επίδομα και το απέρριψαν λόγω διαδικασίας καλό θα ήταν του χρόνου να κάνουν μία προσπάθεια και θα διαπιστώσουν πως δεν είναι και τόσο δύσκολα τα πράγματα.
  • Για όσους η επιλογή πρώτης ύλης για τη θέρμανση είναι τα καυσόξυλα, τόσο για τη θέρμανση και την καλή συντήρηση της σόμπας ή του τζακιού, όσο και για την υγεία όλων πρέπει να χρησιμοποιούνται στεγνά ξύλα χωρίς βερνίκια και χημικά και κατάλληλα προσανάμματα, περιορίζοντας έτσι τη μεγάλη συγκέντρωση αυτών στην ατμόσφαιρα.
  • Η πιο άσκοπη και περιττή αιτία δημιουργίας αιθαλομίχλης όμως είναι σίγουρα η καύση αγροτικών και άλλων υπολειμμάτων. Όσοι από μας είναι και αγρότες, νομίζω πως θα πρέπει να σεβαστούν απόλυτα την ανάγκη που υπάρχει για περιορισμό της έκλυσης μονοξειδίου του άνθρακα και λοιπών καυσαερίων, μη καίγοντας τυχόν αγροτικά υπολείμματα ή οτιδήποτε άλλο συνήθως εξαφάνιζαν με την καύση. Όχι τουλάχιστον σε μέρες με άπνοια, με βροχή και γενικά με συνθήκες που ευνοούν την αιθαλομίχλη. Να αφήνουμε τα προς καύση υλικά να στεγνώνουν καλά και να τα καίμε (εφόσον επιτρέπεται) μέρες με άνεμο που φυσά προς κατεύθυνση αντίθετη.

Συμπερασματικά

Η αιθαλομίχλη είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό εποχικό πρόβλημα που σχετίζεται άμεσα με τη δημόσια υγεία. Θα πρέπει για την επόμενη χειμερινή περίοδο να πιέσουμε να αλλάξουν οι λάθος πολιτικές επιλογές. Θα πρέπει όμως επίσης να το περιορίσουμε σε σημαντικό βαθμό και με τις δικές μας πράξεις. Τα παιδιά μας πληρώνουν ήδη βαρύ τίμημα για τις δικές μας επιλογές. Δεν τιμά κανέναν το να τα δηλητηριάζουμε κι από πάνω.

Το παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από την έκδοση ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ 2014 της – πάντα δραστήριας και αξιόλογης – Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης (ΚΟΜΑΘ).

Σχόλια

Σχόλια


Comments

ΑΙΘΑΛΟΜΙΧΛΗ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ — Χωρίς σχόλια

  1. Άνοιξες μεγάλο θέμα.
    Όμως, αμέλησες είτε από άγνοια είτε από άλλο λόγο να προβάλλεις άποψη για την δομημένη καυσοξύλευση, ένα μείζων θέμα που διαχειρίζονται τα εκάστοτε δασαρχεία των νομών, και επιμελώς την κρατούν ερμητικά κλειστή κάθε χρόνο αφήνοντας τις επιχειρήσεις να εισάγουν παράνομη ξυλεία από Βουλγαρία και σκόπια, ενώ οι αλβανοί λυμαίνονται με βουλιμία τις Ελληνικές δασικές εκτάσεις.

    Θα μου άρεσε να το έβλεπες σφαρικά το θέμα λοιπόν, γιατί τα δασαρχεία δεν είναι για να βγάζουμε μόνο κυνηγετικές άδειες, αλλά και για να ζεσταίνουμε τον κώλο μας.

    Πάραυτα,
    Κώστας.

    • Το site μας είναι εδώ για να ακούγονται όλες οι απόψεις, όπως ΚΑΙ αυτή του συγκεκριμένου Δασολόγου – Περιβαλλοντολόγου, που αν μη τι άλλο, είναι ειδικός επί του θέματος…

      Δεν έχουμε κανένα λόγο απόκρυψης κάποιας άποψης: Περιμένουμε λοιπόν με ενδιαφέρον την άποψη σας συγκεντρωμένη σε ένα άρθρο – θα αναρτηθεί πάραυτα! (Ελπίζουμε να δούμε ουσία και όχι και πολλά από τα οπίσθια που αναφέρατε.)

      Δικός σας,
      Ραξής Επιτρόπου MEng

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *