Αποκλεισμός για μεγάλο χρονικό διάστημα – Μέρος Δεύτερο

by mrbill's photostream

Για το πρώτο μέρος του άρθρου ΕΔΩ.

Για την αγορά όπλων και πυρομαχικών

  • Μετά τον πόλεμο, υπήρχαν όπλα σε κάθε σπίτι. Η αστυνομία στην αρχή του πολέμου κατέσχεσε πολλά όπλα. Τα περισσότερα όμως τα είχαμε κρυμμένα.
  • Τώρα έχω ένα όπλο με νόμιμη άδεια. Σύμφωνα με τον τοπικό νόμο, είμαι προσωρινός συλλέκτης. Αν ξεκινήσει αναταραχή, η κυβέρνηση θα κατασχέσει όλα τα καταγεγραμμένα όπλα. Μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό. Ξέρετε, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν νόμιμα ένα όπλο, αλλά διατηρούν και μια συλλογή από παράνομα για την περίπτωση κατάσχεσης.
  • Αν έχετε χρήσιμα προϊόντα για ανταλλαγή, μπορεί να μπορέσετε να αγοράσετε όπλο σε μια δύσκολη περίπτωση. Αλλά να θυμάστε, η πιο δύσκολη εποχή είναι οι πρώτες μέρες, και ίσως να μην έχετε χρόνο να βρείτε όπλο για να προστατέψετε την οικογένεια σας. Το να είστε άοπλοι μέσα στον πανικό και το χάος είναι κακή ιδέα.
  • Στην περίπτωση μου, ήταν κάποιος που χρειαζόταν μια μπαταρία αυτοκινήτου για το ραδιόφωνο του, και είχε πολλά λειόκανα. Του έδωσα τη μπαταρία και έναν συλλέκτη νερού για δύο λειόκανα. Κάποιες φορές έδινα φαγητό για πυρομαχικά και το αντίστροφο.
  • Ποτέ δεν έκανα την ανταλλαγή στο σπίτι, και ποτέ σε μεγάλες ποσότητες, για να μην μάθει κανείς τι έχω στο σπίτι. Το πιο σημαντικό είναι να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα σε σχέση με το χώρο και τα χρήματα που διαθέτουμε.
  • Με τον καιρό, θα καταλάβετε τι σας είναι πιο πολύτιμο. Εδώ θέλω να κάνω μια διόρθωση: Μετά τα πυρομαχικά και τα όπλα, οι αντιασφυξιογόνες μάσκες είναι πιο σημαντικές, μαζί με τα ανταλλακτικά φίλτρα τους.

Τι γίνεται με την ασφάλεια

by didbygraham

Ένα σημείο που γίνονται πολλά σχεδιαστικά λάθη

  • Η άμυνα μας ήταν πολύ πρωτόγονη, γιατί και πάλι δεν ήμασταν προετοιμασμένοι και χρησιμοποιούσαμε ό,τι βρίσκαμε. Τα παράθυρα μας διαλύθηκαν και οι οροφές ήταν σε άθλια κατάσταση μετά τους βομβαρδισμούς. Τα παράθυρα στη συνέχεια τα κλείσαμε – κάποια με σακιά άμμου, κάποια άλλα με πέτρες και βράχια.
  • Έκλεισα την πόρτα στο φράχτη με μπάζα και συντρίμμια και χρησιμοποιούσα σκάλα για να μπαινοβγαίνω στην αυλή. Όταν κάποιος ερχόταν στο σπίτι ζητούσε να του περάσουν μέσα τη σκάλα. Υπήρχε κάποιος στη γειτονιά που πραγματικά ταμπουρώθηκε μέσα στο σπίτι, κλείνοντας όλες τις εισόδους. Στη συνέχεια έκανε μια τρύπα στη μεσοτοιχία με το διπλανό σπίτι το οποίο ήταν ένα ερείπιο, δημιουργώντας μια μυστική είσοδο.
  • Μπορεί αυτό να φανεί παράξενο, αλλά το πιο προστατευμένα σπίτια ήταν αυτά που δέχθηκαν τις πρώτες επιθέσεις. Στην δική μου περιοχή υπήρχαν όμορφα σπίτια με ψηλούς τοίχους, σκύλους, συναγερμούς και κάγκελα στα παράθυρα. Οι κλέφτες αρχικά επιτέθηκαν στα πιο όμορφα. Κάποιοι άντεξαν τις επιθέσεις, κάποιοι όχι, ανάλογα με τον αριθμό ατόμων και όπλων που είχε το κάθε σπίτι. Νομίζω πως η ασφάλεια είναι πολύ σημαντική, αλλά πρέπει όλα να γίνονται χωρίς να ξεχωρίζουμε. Αν είστε σε μια πόλη την ώρα της καταστροφής χρειάζεστε ένα απλό σπίτι που δεν χτυπάει στο μάτι, πάντα με πολλά όπλα και πυρομαχικά.

Πόσα πυρομαχικά

  • Όσο το δυνατόν περισσότερα. Το σπίτι μου τώρα έχει ατσάλινη πόρτα, αλλά αυτή θα αντέξει μόνο το πρώτο κύμα του χάους. Μόλις αυτό περάσει φεύγουμε από την πόλη για να ενωθούμε σε ένα μεγάλο γκρουπ οικογένειας και φίλων.
  • Υπάρχουν διάφορες δύσκολες καταστάσεις. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες, αλλά εμείς από την πλευρά μας πάντα είχαμε μεγαλύτερη ισχύ πυρός και ένα χοντρό τοίχο σαν πλεονέκτημα. Επίσης είχαμε πάντα κάποιον σκοπό να ελέγχει τους δρόμους. Η σωστή οργάνωση είναι ουσιώδης στην περίπτωση επίθεσης από συμμορία.
  • Στην πόλη ακούγαμε πάντα πυροβολισμούς. Τα πυρομαχικά καταναλώνονταν γρήγορα.

Σημαντικά σημεία

  • Η περίμετρος μας ήταν κι αυτή απλά προετοιμασμένη. Με όλες τις εισόδους κλειστές, ανοίξαμε μικρές πολεμίστρες. Στο σπίτι υπήρχαν πάντα τουλάχιστον 5 ετοιμοπόλεμα μέλη και ο σκοπός βρισκόταν ταμπουρωμένος στο δρόμο.
  • Την ημέρα καθόμασταν σπίτι, για να αποφύγουμε πυρά ελεύθερων σκοπευτών. Γι” αυτό το λόγο οι δρόμοι ήταν άδειοι την ημέρα.
  • Πρώτα πέθαναν οι αδύναμοι, μετά οι δυνατοί πάλεψαν μεταξύ τους.
  • Η άμυνα μας ήταν γενικά οργανωμένη μόνο για όπλα μικρού βεληνεκούς. Πολλοί πέθαναν από ελεύθερους σκοπευτές ρωτώντας για πληροφορίες στο δρόμο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Την εποχή εκείνη δεν λειτουργούσε κανένα μέσο ενημέρωσης για μας, μόνο οι φήμες.
  • Μην φοράτε ακριβά αντικείμενα, θα σας σκοτώσουν για να τα πάρουν. Μην φοράτε καν ένα ακριβό ρούχο, τραβάει την προσοχή. Αν η καταστροφή έρθει αύριο, θα φαίνομαι όσο πιο φτωχός και ταπεινός γίνεται. Θα γίνω ένα με τη μάζα. Θα μοιάζω φοβισμένος και απελπισμένος. Ίσως και να φωνάζω ή να κλαίω λίγο. Επίσης δεν θα φορέσω την καινούρια στρατιωτική στολή μου για να ουρλιάζω προσέχετε, έρχομαι! Θα είμαι στο περιθώριο, οπλισμένος, προετοιμασμένος, περιμένοντας και υπολογίζοντας τις πιθανότητες μου, μαζί με έναν αδελφό ή ένα φίλο.
  • Η υπεράμυνα και τα υπερόπλα δεν έχουν νόημα. Αν κάποιος πιστέψει ότι υπάρχει σοβαρό κέρδος στα πράγματα μας, θα τα κλέψει. Είναι απλά θέμα χρόνου και αριθμού ανθρώπων.
  • Ακόμα και αν ξεχάσετε κάτι, θα το έχει κάποιος άλλος για να γίνει ανταλλαγή. Αλλά αν ξεχάσετε όπλα και πυρομαχικά, δεν θα έχετε μοχλισμό για να ξεκινήσετε κανένα εμπόριο.
  • Δεν νομίζω ότι οι μεγάλες οικογένειες λειτούργησαν ως πολλά στόματα. Το αντίθετο, λειτούργησαν σαν σοβαρή ισχύς πυρός.
  • Η κατάσταση στις τουαλέτες: Βρώμικη υπόθεση. Χρησιμοποιούσαμε φτυάρια κοντά στο σπίτι. Ακούγεται βρώμικο; Ήταν! Πλενόμασταν με νερό της βροχής ή στο ποτάμι, αλλά το τελευταίο ήταν συνήθως πολύ επικίνδυνο. Και να είχαμε χαρτί υγείας θα το είχαμε ανταλλάξει ούτως ή άλλως.

Περίθαλψη τραυματιών και αρρώστων

  • Οι περισσότεροι τραυματίες είχαν δεχθεί πυρά. Χωρίς έναν ειδικό και εξοπλισμό η πιθανότητα επιβίωσης ήταν γύρω στο 30%, ακόμα κι αν βρίσκαμε ιατρό. Δεν ήταν ταινία, άνθρωποι πέθαιναν.
  • Πολλοί πέθαναν από μολύνσεις σε επιφανειακά τραύματα. Είχα αντιβιοτικά για 3-4 χρήσεις – αποκλειστικά για την οικογένεια εννοείται.
  • Πολλοί πέθαναν βλακωδώς: Ακόμα και η διάρροια σε σκοτώνει σε λίγες μέρες, αν δεν έχεις νερό και φάρμακα.
  • Υπήρχαν επίσης πολλές δερματοπάθειες και δηλητηριάσεις – εύκολο να τις πάθεις. Πολλοί χρησιμοποιούσαν τοπικά βότανα, τα οποία μακροπρόθεσμα τελείωσαν…»

Συμπεράσματα – Ανακεφαλαίωση

By PEOSoldier

Ραβδωτό Τυφέκιο

  1. Είναι προφανές πως ο άνθρωπος αυτός, ζώντας τα χειρότερα, είναι ψυχικά τραυματισμένος αλλά και έμπειρος – τα λεγόμενα του είναι ιδιαίτερα χρήσιμα και διδακτικά, όσο τρομακτικά κι αν είναι.
  2. Το μοτίβο πυρομαχικά – όπλα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Ο νοών νοείτο!
  3. Καύσιμα, υγραέριο, αναπτήρες, κονσέρβες, φάρμακα, είδη υγιεινής, κεριά, μαχαίρια, κουβάδες και μπαταρίες πρέπει να υπάρχουν σε κάθε σπίτι. Τώρα πλέον γνωρίζουμε!
  4. Οι μάσκες με φίλτρα αέρα μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα χρήσιμες.
  5. Τα χρήματα σε τέτοιες περιπτώσεις αχρηστεύονται – μιλά ο χρυσός και το ασήμι
  6. Οι πολλοί θα νικήσουν τον ένα. Λογικό είναι.
  7. Η κηπουρική μπορεί να μας σώσει τη ζωή. Το ίδιο και η γνώση πρώτων βοηθειών.
  8. Τα όπλα μας πρέπει να δέχονται κοινά πυρομαχικά.
  9. Είναι παράνομο και κυρίως ανήθικο να προτείνω την παράνομη κατοχή όπλων μέσα από αυτό το site. Τα λεγόμενα αυτού του ανθρώπου όμως είναι ζωντανή απόδειξη της χρησιμότητας μιας μεγαλύτερης ελαστικότητας στη νομοθεσία που ρυθμίζει την οπλοκατοχή και την οπλοφορία (και) στη χώρα μας.

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Αποκλεισμός για μεγάλο χρονικό διάστημα – Μέρος Δεύτερο — Χωρίς σχόλια

  1. Γεια σου πατριωτη. Πολυ καλο αρθρο και πολυ επικαιρο. Ειδα οτι δεν σου πολυαρεσει το AK47. Συμφωνω απολυτα. Τραβαει πολυ τη προσοχη και κολαει συνεχεια. Ασε που ειναι πολυ βαρη. Δεν μπορεις να το κουβαλας μαζι σου ολη την ωρα. Αντε να το παιρνεις μεχρι το καφενειο η μεχρι την τουαλετα καθε φορα.

    Ηθελα να σε ρωτησω το εξης. Εχω 2 πυραυλους Scud απο τον πολεμο του κολπου. Ο ενας εχει Mustard και ο αλλος Tabun. Πιστευεις οτι θα βοηθησουν σε περιπτωση που γινει το κακο η να τους πουλησω τωρα που προλαβαινω ακομα και να χτηπησω μια W39 θερμοπυρηνικη 3.8 μεγατονων? Τι πιστευεις θα ειναι καλυτερο σε περιπτωση που αποκλειστω μεσα στην Αθηνα.

    να σε καλα φιλε! Σε ευχαριστω για το αρθρο σου.

    • Διακρίνω το λεπτό πολεμικό σου χιούμορ… Το ΑΚ-47 μου αρέσει και μάλιστα πάρα πολύ, άλλου ανθρώπου είναι η μαρτυρία. Τα πολεμικά τυφέκια εφόδου είναι βέβαια παράνομα στην Ελλάδα, όπως και οι βαλλιστικοί πύραυλοι, για κάποιο περίεργο λόγο!

      Κι εσύ να “σαι καλά, ευχαριστώ για το ευχάριστο σχόλιο!

  2. Μακάρι όλα αυτά να μείνουν μόνο στο παρελθόν και να μην επαναλειφθούν ποτέ.
    Αλλά δυστυχώς μόνο ο θεός γνωρίζει το τι μας περιμένει.
    Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι προετοιμασία.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *