ΑΥΤΟ είναι το καλύτερο – το έχει ο τάδε!

Η M4, ένα από τα καλύτερα όπλα αυτοάμυνας στον κόσμο

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Αραιά και που δεχόμαστε κάποιο ενδιαφέρον (εκ πρώτης όψεως…) Email ή σχόλιο του παρακάτω τύπου:

  • Τα SWAT στο Λος Άντζελες έχουν το τάδε όπλο στο Χ διαμέτρημα, δεν είναι και το καλύτερο;
  • Το FBI έχει τους περισσότερους και τους καλύτερους ειδικούς στις ΗΠΑ, κάνει μελέτες, έχει τεχνογνωσία, άρα οι επιλογές του είναι απολύτως σωστές και πρέπει όλοι να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των πρακτόρων του σε διαμέτρημα / μοντέλο κτλ.
  • Τα ελληνικά ΟΥΚ προχώρησαν στην αγορά του τάδε όπλου – είναι οι απόλυτοι μαχητές, άρα αυτό θα είναι και το απόλυτο «εργαλείο» αυτοάμυνας!

Ε λοιπόν, όχι, όχι και πάλι όχι. Κανείς δεν αμφισβητεί τις γνώσεις του FBI, τη φονικότητα των ΟΥΚ ή την αστείρευτη εμπειρία των αμερικανικών μονάδων Special Weapons And Tactics – Εδώ όμως μιλάμε για κάτι διαφορετικό: Όταν μια εξειδικευμένη μονάδα ή ένα σώμα ασφαλείας προσπαθεί να καταλήξει σε ένα νέο τύπο όπλου η πυρομαχικού, εισέρχονται στην εξίσωση μεταβλητές που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το τι κάνει ένα όπλο καλό για έναν συγκεκριμένο χειριστή. Να τι ψάχνουν οι περισσότεροι ειδικοί και «ειδικοί»:

  1. Το όπλο πρέπει να βρίσκεται μέσα σε μια συγκεκριμένη κατηγορία τιμής, η οποία καθορίζεται από την εκάστοτε διοίκηση – και κάποιες φορές η «διοίκηση» έχει να πυροβολήσει 10 χρόνια, ενώ ασχολούνταν περισσότερο με τα γαλόνια και λιγότερο με τα σκοπευτήρια – ο νοών νοείτο.
  2. Το διαμέτρημα πρέπει να έχει ανεκτό λάκτισμα, κάποιες φορές σε γελοίο βαθμό, γιατί κανείς δεν θέλει γκρίνια στο χώρο εργασίας του, και κανείς δεν θέλει τηλέφωνα από προϊσταμένους / ανώτερους αξιωματικούς για «τον ανιψιό τους τον Τάκη που τραυματίστηκε με το κτηνώδες διαμέτρημα που κλωτσάει, και επιλέχθηκε βλακωδώς από τον δήθεν ειδικό…»
  3. Η χώρα προέλευσης όπλων και πυρομαχικών συχνά «τυχαίνει» να ταυτίζεται με τη χώρα που τα επιλέγει – για ευνόητους λόγους που δεν σχετίζονται με την ποιότητα ή τις βλητικές επιδόσεις.
  4. Παντού και πάντα υπάρχει η πιθανότητα διαφθοράς, με τον αρμόδιο να δέχεται τη σχετική «βοήθεια» στην δύσκολη επιλογή του. Τα αποτελέσματα γνωστά.
  5. Τα υπηρεσιακά σενάρια αυτοάμυνας ή επίθεσης που έχει στο μυαλό του ένας εξειδικευμένος υπεύθυνος επιλογής μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με τον μέσο χρήστη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
  6. Μια μαζική αγορά όπλων είναι εξ ορισμού καταδικασμένη σε σχετική αποτυχία, πολύ απλά γιατί δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Απαντήσαμε για αυτό πρόσφατα σε σχετικό σχόλιο: «…όταν μετά καλείσαι να διαλέξεις ένα διαμέτρημα για ΟΛΟΥΣ, κοντούς, ψηλούς, γερούς, κανονικούς, άντρες και γυναίκες, περισσότερο και λιγότερο προπονημένους … καταλαβαίνετε ότι ο βλητικός επιστήμονας είναι χαμένος από χέρι – Και αναγκαστικά αποκλείεται να διαλέξει κάτι αναχαιτιστικό / σοβαρό / σκληροπυρηνικό…»
  7. Από το ίδιο σχόλιο: «…Σκεφτείτε να σας βάλουν να επιλέξετε το ίδιο αυτοκίνητο για 100.000 ανθρώπους. Προσωπικά θα διάλεγα πχ. το Honda Civic 1,4: Ούτε θα τους βόλευε όλους, ούτε είναι το πιο γρήγορο, ούτε έχει τους μεγαλύτερους χώρους, ούτε βολεύει μέσα στην πόλη, δεν έχει τα τέλεια φρένα, ούτε είναι το πιο οικονομικό, ούτε… Αλλά είναι αποτελεσματικό, αξιόπιστο, καλοφτιαγμένο, δηλαδή είναι «καλό». Είναι όμως ΚΑΛΟ; Για όλους; …»
  8. Συχνά βλέπουμε ακόμα και σκοπευτές παγκοσμίου φήμης να λανσάρουν ένα νέο μοντέλο και να διατυμπανίζουν ότι είναι ό,τι καλύτερο μετά την εφεύρεση του τροχού. Φυσικά μιλάμε στην ουσία για υπαλλήλους των οπλοβιομηχανιών – δεν είναι κακοί άνθρωποι ούτε κάνουν κάτι το τρομερό, απλά ο γνώστης δεν θα δώσει και τόση σημασία σε τέτοιου είδους παρουσιάσεις. Ο κόσμος της διαφήμισης βλέπετε.

 

Συμπέρασμα

Εν ολίγοις, δεν χωρούν αντιγραφές άλλων στο ζήτημα αυτό. Διαβάζουμε, ενημερωνόμαστε, αποφασίζουμε πιθανό σενάριο χρήσης, δοκιμάζουμε το όπλο στα μέτρα μας σε ένα σκοπευτήριο… Και καλορίζικο!

ΥΓ. Ευχαριστούμε όλους τους αναγνώστες για τις ερωτήσεις και τα σχόλια τους. Έτσι γεννιούνται τέτοια άρθρα – συνεχίστε να μας γράφετε!

Σχόλια

Σχόλια


Comments

ΑΥΤΟ είναι το καλύτερο – το έχει ο τάδε! — Χωρίς σχόλια

  1. Εγώ πάντως επέλεξα το Vepr-12 μόνο και μόνο επειδή έχει γεμιστήρα (26 χρόνια με G-3,M-16 είναι πολλά και συνήθισα)

  2. Πάντα ο χειριστής παίζει τον 1ο ρόλο: Αν αισθάνεστε πιο οικεία με αυτή την επιλογή – και η ψυχολογία σας ανεβαίνει, κάνατε πολύ καλή αγορά.

  3. ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΟΠΛΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΜΕΣΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΞΑΦΝΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ.Η ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΑΠΟΔΕΚΤΟ ΔΙΑΜΕΤΡΗΜΑ ΤΟ 38SPL. ΑΛΛΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΟ 32 LONG.ΜΕ ΚΑΛΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΩΡΟΥΣΑ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΩΣ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΔΙΑΜΕΤΡΗΜΑ.

    • Το έχουμε ξαναπεί εκατοντάδες φορές – το μυαλό μας είναι το όπλο. Ένας γνώστης μπορεί να είναι αποτελεσματικός με γυμνά χέρια, ή μια γόβα στιλέτο – πόσο μάλλον με ένα πιστόλι μικρού διαμετρήματος, πχ. 22άρι.

      Στα σοβαρά όμως, το σενάριο σπανίως θα είναι ευνοϊκό, ενώ ποτέ δεν είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας – σχεδόν πάντα θα φέρει τις ικανότητες μας στα όρια τους, οπότε τα περί 38 Special και τα συναφή ας τα αφήσουμε εκεί που ανήκουν: Στη σφαίρα της θεωρίας, ή μάλλον της φαντασίας! Η ιστορία μας έχει δείξει τι συμβαίνει σε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ σενάριο:

      http://www.amynastospiti.gr/11-apriliou-1986/

      Επίσης υπάρχουν αρκετοί λόγοι να «χλευάζουμε» (εντός εισαγωγικών έστω…) αυτό που θεωρείται η στάνταρ / μοντέρνα αστυνομική πρακτική, όπως αναλύεται στο πιο πάνω άρθρο.

      Το θέμα είναι αρκετά μεγάλο για να καλυφθεί σε ένα απλό σχόλιο, αλλά ο σύνδεσμος και το άρθρο περιέχουν αρκετό υλικό – καλό διάβασμα!

      Με εκτίμηση,
      Ραξής Επιτρόπου MEng

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *