Δοκιμή μεταχειρισμένου: Mossberg 500

By Raxis

Εισαγωγή

Όλα ξεκίνησαν με ένα αστείο: Δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από ένα φίλο (και αναγνώστη), ο οποίος μου λέει «Ραξή θέλει να σε γνωρίσει μια όμορφη Αμερικάνα…» Άσε μας, του λέω, λες και δεν έχουμε αρκετά προβλήματα! «500 τη λένε», μου λέει! Τότε κατάλαβα…

Πήρα το Mossberg 500 A (A = 12άρι διαμέτρημα) στα χέρια μου πριν από μερικές μέρες. Το όπλο ήταν 20ετίας και δεν είχε ρίξει συνολικά πάνω από 100 φυσίγγια. Όντας πάντα καλά λαδωμένο, ήταν πραγματικά σαν καινούριο. Αν μη τι άλλο ένα μπράβο στην εταιρεία για το ανθεκτικό φινίρισμα κάννης!

Προϊδεασμένος αρνητικά…

«Σιχαίνομαι» τα χράπα – χρούπα (επαναληπτικά). Δεν θα επεκταθώ γιατί το έχω κάνει σε προηγούμενο άρθρο – μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ. Είμαι σίγουρος πως ο φίλος μου «πάσαρε» την Αμερικάνα για να με τιμωρήσει, αλλά ένα ήταν το σίγουρο: Το τεστ θα γινόταν, και μάλιστα θα ήταν πλήρες!

Ιστορική Αναδρομή

Το Mossberg 500 είναι ένα αμερικάνικο είδωλο: Για πάνω από 50 χρόνια στην παραγωγή (από το 1961, όπου ξεκίνησε η σειρά 500), έχει γαλουχήσει γενιές και γενιές στα λειόκαννα. Ίσως το παγκόσμιο στερεότυπο στα επαναληπτικά, έχει συμμετάσχει με επιτυχία σε 3 μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις και έχει δει άπειρες εκδόσεις, αλλά και μετατροπές από χρήστες. Μοναδική ουσιαστική αλλαγή είχε το 1970, όταν η μονή ράβδος ώσης που έθετε το κλείστρο σε κίνηση έγινε διπλή…

Πρώτες εντυπώσεις

  • Από μακριά είναι ένα όμορφο όπλο, με αρκετά προσεγμένα ξύλα και φινίρισμα εξαρτημάτων (για προϊόν χαμηλού προϋπολογισμού).
  • Από κοντά γίνονται εμφανείς αρκετές ατέλειες στη συναρμογή – ιδιαίτερα στο σημείο που το κοντάκι ενώνεται με τη βάση, αλλά και στο φινίρισμα της πάπιας (χειροφυλακτήρα). Το πρόβλημα είναι μόνο αισθητικό βέβαια.
  • Οι φλάντζες αλλαγής κλίσης κοντακίου λάμπουν δια της απουσίας τους.
By Raxis

Από τα ελάχιστα όπλα με δύο κάννες σε λογική τιμή

  • Η συγκεκριμένη έκδοση ήταν αυτή με 2 κάννες, μία κοντή «tactical» (Slugster τη λέει η Mossberg, δηλαδή για μονόβολα) με σκοπευτικά πολεμικού τύπου και μία «γενικής χρήσης» με ρίγα και σταθερό τσοκάρισμα. Η αντίστοιχη σύγχρονη γενικής χρήσης έρχεται με 3 κινητά τσοκ. Πολύ καλύτερα!
  • Το όπλο μυρίζει Χόλυγουντ: Το έχουμε δει σε τόσες ταινίες που μας φαίνεται πολύ γνωστό, ακόμα κι αν το χειριζόμαστε για πρώτη φορά. Αυτό δημιουργεί ένα παράξενο, αλλά και ευχάριστο συναίσθημα…

Τεχνική περιγραφή – τα βασικά

  • Έχουμε να κάνουμε με ένα 12άρι επαναληπτικό όπλο, με τον κλασσικό μηχανισμό της Mossberg.
  • Για τον μοντέρνο χρήστη μοιάζει με καραμπίνα αερίων στην οποία το έμβολο, η βαλβίδα και οι οπές εξόδου των αεριών έχουν αντικατασταθεί από μια πλευστή πάπια (χειροφυλακτήρας) και από την κίνηση του χεριού του σκοπευτή…
  • Μηχανισμός που δεν έρχεται μεν σε επαφή με τα κατάλοιπα καύσης, αλλά είναι ανοικτός στα στοιχεία της φύσης ως ένα βαθμό.
  • Σύστημα μείωσης ανάκρουσης με διάτρητο σινεμπλόκ / πέλμα κοντακίου.
  • Το κοντάκι και η πάπια είναι από ξύλο, η βάση από αλουμίνιο.
  • Η κάνη είναι κλασσικά από χρωμιομολυβδαινιούχο χάλυβα, με ποιοτική βαφή και τα στοιχεία πάνω της είναι «χτυπημένα».
  • Μέτρησα το βάρος στα 3,000Kg με την κοντή κάννη.

Τεχνικές λεπτομέρειες

  • Η διάμετρος του αυλού της κοντής (61cm) κάνης είναι τα 18,3mm, ιδανική για μονόβολα και ελαφριές γομώσεις / χαμηλές πιέσεις.
  • Το κλείστρο είναι απλό και όχι περιστροφικό και διαθέτει δύο εξολκείς.
  • By Raxis

    Πάντα ήταν μια κακή ιδέα – καλό είναι να αφαιρείται σε όλα τα όπλα…

    Η αεριζόμενη και υπερυψωμένη ρίγα της μακριάς (76cm) κάννης είναι φαρδιά στα 9,7mm. Διαθέτει και ενδιάμεσο σκόπευτρο το οποίο απλά μας μπερδεύει: Ευτυχώς αφαιρείται εύκολα! Το κανονικό σκόπευτρο είναι από λευκό πλαστικό και συνήθως γίνεται εύκολα ορατό.

  • Η μακριά κάννη έχει σταθερό φουλ τσοκ – μέτρησα το στόμιο της στα 17,7mm.
  • Δεν υπάρχουν bar πίεσης δοκιμής, κάτι χαρακτηριστικό για αμερικάνικο όπλο – αυτό σημαίνει πως η εταιρεία αναλαμβάνει την ευθύνη, και όχι κάποια τράπεζα δοκιμών. Δεν με πειράζει αυτό…
  • Το όπλο δέχεται όλα τα τυποποιημένα απλά και magnum 12άρια φυσίγγια. Όχι τα ατσάλινα σκάγια στο full τσοκ όμως – αναμενόμενο.
  • Το κουμπί της ασφάλειας βρίσκεται στο πάνω πίσω μέρος της βάσης. Το κουμπί αυτό είναι πλαστικό.

Φινίρισμα – Συναρμογή

Το σχήμα του 500 είναι όμορφο, ιδιαίτερα αν σας αρέσει το συγκεκριμένο στυλ. Η χαμηλή τιμή του όπλου δεν φαίνεται καθόλου στο  ποιοτικό «βάψιμο» της κάνης, αλλά γίνεται εμφανής στην συναρμογή των μερών μεταξύ τους.

Τα σκαλίσματα και οι ζωγραφιές λείπουν – και πολύ καλά κάνουν, εφόσον προσπαθούμε να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα με τα λιγότερα δυνατά χρήματα! Όπως έχω αναφέρει πολλάκις και παλαιότερα, δεν σκοτώνουν αυτά, αλλά ο σωστός συνδυασμός φυσιγγίου – τσοκ – κάννης.

Ελλείψεις

  • Δεν υπάρχει πλαστική βαλίτσα – αναμενόμενο με τόσο χαμηλή τιμή.
  • Κάτι που δεν μου άρεσε ήταν η ανυπαρξία «αναμονών» για διόπτρα. Είναι παράνομη, το ξέρω, αλλά αν (με το καλό) επιτραπεί κάποτε θα ψάχνουμε για ειδική βάση χωρίς λόγο, ή θα επισκεφτούμε οπλουργό. Λόγω της χαμηλής τιμής του όπλου όμως, είναι κάτι που είμαι διατεθειμένος να παραβλέψω.
  • Οι φλάντζες αλλαγής κλίσης για το κοντάκι λείπουν όπως προαναφέρθηκε, αν και θα μεταμόρφωναν το όπλο προς το καλύτερο. Όλο και κάποια «τράμπα» από άλλο όπλο θα μπορούσε να γίνει βέβαια…

Συντήρηση – Ρύθμιση

  • Απλά πράγματα. Ένα καλό καθάρισμα και λάδωμα με την αγορά, μένουμε μακριά από σκόνες και λάσπες και τέλος. Αν τα στοιχεία της φύσης κάποια στιγμή δώσουν το παρόν, επαναλαμβάνουμε το καθάρισμα και το λάδωμα. Είπαμε, απλά πράγματα…
  • Ένας καθαρισμός της κάννης ανά μερικές χιλιάδες φυσίγγια επιβάλλεται, λογικό είναι! Πολύ πιο συχνά αν ρίχνουμε μονόβολα.
  • Το κερί αυτοκινήτου προστατεύει ικανοποιητικά την εξωτερική «βαφή» της κάννης.
  • Ρυθμίσεις δεν χρειάζονται στο συγκεκριμένο όπλο.

Μακροζωία – Αξιοπιστία

Απλά παροιμιώδης. Από τους πιο δοκιμασμένους μηχανισμούς παγκοσμίως, χρησιμοποιείται ευρέως σε στρατούς, διάφορα σώματα ασφαλείας και όχι μόνο. Με σωστή συντήρηση και (πολύ) αραιές επισκέψεις στον οπλουργό είναι όπλο για αρκετές χιλιάδες φυσίγγια, κάτι πολύ θετικό αν αναλογιστούμε την τιμή του.

Σε πραγματικές συνθήκες

  1. Όλα τα μέρη του όπλου φαίνονται ποιοτικά και γερά.
  2. Το βάρος στα 3,000Kg με την κοντή κάννη (που επιβεβαίωσα με δική μου ζυγαριά) είναι σχετικά χαμηλό για ένα MAGNUM 12άρι. Καθόλου άσχημα για περπατητό κυνήγι – μπράβο Mossberg!
  3. By Raxis

    Μελετημένο κέντρο βάρους

    Εξαιρετικό ζύγισμα, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία.

  4. Το κουμπί της ασφάλειας το όπλου βρίσκεται σε εύκολο και ορατό σημείο, ενώ βολεύει και τους αριστερόχειρες. Ως εδώ (πολύ) καλά.
  5. Τα άσχημα: Η σκανδάλη δεν έχει πολύ κοντή διαδρομή και είναι δύσκολη και βαριά στο τράβηγμα, κάτι σύνηθες στα φτηνά όπλα. Ο μηχανισμός σκανδάλης ενεργοποιείται στα 37Ν όπως μέτρησα, δηλαδή στο 125% του βάρους του όπλου! Κάκιστο χαρακτηριστικό – διορθώνεται βέβαια αν το θέλουμε με μια επίσκεψη στον οπλουργό. Να ήμουν άτυχος στο συγκεκριμένο δείγμα; Δεν νομίζω…
  6. Η λαβή στο χειροφυλακτήρα έχει ένα τεράστιο τζόγο, όπως σε όλα τα χράπα – χρούπα που έχω δοκιμάσει, αφού είναι πλευστή και μέρος του μηχανισμού όπλισης. Άλλο ένα δυσάρεστο χαρακτηριστικό που γυρνάει το χειριστή σε άλλες, πρωτόγονες εποχές, ίσως με λίγη μυρωδιά γουέστερν…
  7. Ευχάριστη νότα: Το άνοιγμα του κλείστρου είναι απολαυστικά εύκολο, λόγω της έλλειψης ελατηρίου.
  8. 3 άτομα δοκιμάσαμε το όπλο αυτές τις μέρες: Ο ιδιοκτήτης του, εγώ και ένας σκοπευτής – άσσος με πολλά μετάλλια. Και οι 3 αρχίσαμε με την ίδια φράση: «Αυτό κλωτσάει!» Πραγματικά, το 500 μας κλωτσούσε σαν μουλάρι, και υπήρχαν πολλοί λόγοι για αυτό:
    1. Το χαμηλό βάρος στα 3Kg δεν βοηθούσε λόγω χαμηλής αδράνειας.
    2. Ο μηχανισμός των επαναληπτικών δεν προσφέρει καμία μείωση στο λάκτισμα.
    3. Η έλλειψη φλαντζών αλλαγής κλίσης για το κοντάκι χαλούσε αρκετά την εργονομία, με αποτέλεσμα το όπλο να μην μας ταιριάζει και να μας σπρώχνει στραβά και όχι στο ιδανικό σημείο – κάτι που έκανε την γενική αίσθηση ακόμα πιο δυσάρεστη.
    4. Ο παλαιομοδίτικος στενός αυλός της κάννης εκμεταλλευόταν όλη την ισχύ πυρός του φυσιγγίου – διαβάστε σχετικό άρθρο ΕΔΩ.
  9. Δοκίμασα το 500 με σκοπευτικά φυσίγγια των 28 γραμμαρίων, και το λάκτισμα ήταν απλά αποδεκτό, αν και γινόταν έντονα αντιληπτό. Αναβάθμισα σε 33 γραμμάρια «υψηλής πίεσης» και πραγματικά ένιωσα ότι κάποιος μου έκανε καψόνι! Μόνο αν με πλήρωνε κάποιος θα δοκίμαζα κάτι δυνατότερο… Magnum; Γιατί; Τι σας έκανα; Γενικά θα πρότεινα γομώσεις μέχρι 33 γραμμάρια μεσαίας πίεσης για συνεχή χρήση.
  10. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής το όπλο ήταν απόλυτα λειτουργικό, ευθύβολο και χωρίς εμπλοκές, ή οποιαδήποτε άλλη δυσλειτουργία. Ό,τι παλιό ή καινούριο φυσίγγι κι αν το τάιζα, τα αποτελέσματα στην πυροδότηση, την απόρριψη κάλυκα και την επαναγέμιση ήταν άψογα.
  11. Φυσικά ο οποιοσδήποτε μπορεί να προκαλέσει εμπλοκή αν δεν βάλει αρκετή δύναμη κατά την όπλιση. Όχι φοβισμένες ή βιαστικές κινήσεις λοιπόν, μόνο γρήγορες και αποφασιστικές.
  12. Η αποθήκη φυσιγγίων γεμίζει και αδειάζει απολαυστικά εύκολα. Πολύ μελετημένα τα εξαρτήματα που την απαρτίζουν. Στον συγκεκριμένο τομέα το 500 λειτουργεί καλύτερα από την Baikal MP-153 (αντίστοιχης τιμής), και πολύ καλύτερα από την Benelli M2 (διπλάσιας τιμής)!
  13. Η MAGNUM θαλάμη των 76mm είναι πρόβλημα για όσους θέλουν να χρησιμοποιούν πολλά ατσάλινα σκάγια, αφού αυτά έχουν ιδιαίτερα μειωμένη ισχύ πυρός και χρειάζεται να βάζουμε τα SUPERMAGNUM των 89mm. Βέβαια με τίποτα δεν θα έβαζα super magnum φυσίγγια σε μια μηχανική πλατφόρμα με τόσο έντονο λάκτισμα – δεν θέλω καν να το σκέφτομαι.
  14. Τα εξαρτήματα και η όλη εμφάνιση φωνάζουν ότι πρόκειται για ένα Heavy Duty όπλο, ιδανικό για κυνήγι υδροβίων και δύσκολες αποστολές κάθε είδους – αυτή είναι άλλωστε και η χρήση του από τους περισσότερους αγοραστές παγκοσμίως.
  15. Δεν δοκίμασα τη συγκέντρωση σε μεγάλες αποστάσεις – σε όπλα με σταθερά τσοκ η ουσιαστική δοκιμή γίνεται στο φυσίγγι και όχι στο όπλο – στο οποίο μόνο με εκτεταμένες μετατροπές θα δούμε μεταβολές στην απόδοση.
By Raxis

To σκοπευτικό της Slugster είναι και ρυθμιζόμενο.

Συμπεράσματα

  • Η Αμερικάνα αυτή είναι ο ορισμός, το στάνταρ, το κλασσικό χράπα χρούπα.
  • Αν έπρεπε να το περιγράψω με μία φράση, θα έλεγα: Λειτουργικό, αξιόπιστο αλλά και πρωτόγονο.
  • Το έντονο λάκτισμα και η ανάγκη για αποφασιστικές κινήσεις στην όπλιση σχεδόν αποκλείουν τους αρχάριους χρήστες. Αν και πολλοί το αγοράζουν λόγω χαμηλής τιμής.
  • Η βαριά σκανδάλη δε μου άρεσε καθόλου.
  • Η τιμή όμως, μου άρεσε αρκετά: Κάτω από 600 ευρώ για το καινούριο με 2 κάννες (!), περίπου τα μισά για το μεταχειρισμένο, είναι μια σίγουρη λύση και, αν μας περισσεύουν χρήματα, ο οπλουργός θα ελαφρύνει τη σκανδάλη. Μπορεί επίσης να φέρει και το κοντάκι στα μέτρα μας.
  • Θα το αγόραζα; Κατηγορηματικά όχι: Μου αρέσουν όπλα που κοιτούν στο μέλλον και όχι στο παρελθόν.
  • Αν όμως είστε τύπος «ρετρό», πραγματικά αξίζει σαν αγορά. Είναι σίγουρα καλύτερη πρόταση από άλλα αμερικάνικα επαναληπτικά που κοστίζουν σχεδόν διπλάσια χρήματα, ενώ είναι περίπου αντίστοιχα σε ποιότητα / απόδοση. Αξίζει επίσης πολύ περισσότερο τα λεφτά του από τη βελτιωμένη σειρά 590, η οποία δεν προσφέρει δεύτερη κάννη και έχει μια πολύ πιο τσουχτερή τιμή.

ΥΓ1. Πολλοί μπερδεύουν τα Mossberg 500 με τα Maverick, τις φτηνές εκδόσεις της Mossberg. Τα Maverick έχουν πολλά κοινά με τα 500, αλλά πολλά εξαρτήματα τους κατασκευάζονται εκτός ΗΠΑ, σε φθηνούς προμηθευτές (κυρίως από το Μεξικό). Σε αρκετές χώρες η εργοστασιακή εγγύηση των Maverick ουδεμία σχέση έχει στη διάρκεια με αυτή των Mossberg – τα συμπεράσματα δικά σας.

ΥΓ2. Πολλοί έχουν θεοποιήσει τα επαναληπτικά γιατί αυτά διαχειρίζονται με άνεση μη – φονικά πυρομαχικά, πλαστικές σφαίρες κτλ. Τέτοιου είδους φυσίγγια είναι εκτός τόπου και χρόνου στην Ελλάδα – το γιατί μπορείτε να το διαβάσετε σε παλαιότερο άρθρο ΕΔΩ.

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Δοκιμή μεταχειρισμένου: Mossberg 500 — Χωρίς σχόλια

  1. Πολλές από τις ελλείωης που αναφέρεις λάμπουν διά της απουσίας τους στην 590. Όπως π.χ. ο τζόγος στη λαβή στον χειροφυλακτήρα και η απαιτούμενη δύναμη έλξης της σκανδάλης. Επίσης βάσεις για διόπτρα διατίθενται κανονικά στην αγορά (περίπου στα 50euro). Δεν διορθώνω, απλά συμπληρώνω/αναφέρω. Και κάτι τελευταίο: δεν μπορώ να καταλάβω το μένος σου εναντίων των pump-action (το «χράπα-χρούπα» μου ακούγεται άσχημα) όπλων… Είμαι κάτοχος μίας Mossberg 590 και ο μόνος λόγος για τον οποίο αγόρασα και μια 930 ήταν η ανικανότητα της 590 (λόγο της 51 εκατοστών κάνης της) στο κυνήγι πτηνών. Παρ’όλα αυτά σε κατάσταση άμυνας στο σπίτι αλλά και βόλτας στο βουνό προτιμώ 100% την 590…

    • 1) Ο τζόγος της λαβής και στο 590 που έπιασα στα χέρια μου είναι τεράστιος. Μικρότερος του 500; Ίσως. Πρακτικά και τα 2 ξεχαρβαλωμένα φαίνονται πάντως, αν έχεις καλομάθει στα δίκαννα ή τις ποιοτικές καραμπίνες…

      2) Η σκανδάλη στην 590 είναι καλύτερη, αλλα δεν έχω μετρήσει το ακριβές «βάρος» της για να μιλήσω με ακριβή στοιχεία.

      3) Δεν έχω κανένα μένος για τα χράπα χρούπα. Όπως δεν έχω και κανένα μένος για πχ. ένα αυτοκίνητο του ’70. Μπορεί να είναι αποτελεσμάτικο, γερό και αξιόπιστο. Είναι και ξεπερασμένο όμως. Περί ορέξεως ουδείς λόγος βέβαια!

      4) Σύγκριση αυτογεμούς καραμπίνας και χράπα – χρούπα έχουμε κάνει ήδη – οι απόψεις μας είναι ξεκάθαρες.

      • Ξεκάθαρες και σεβαστές. Όσον αφορά τον τζόγο… στην δικιά μου είναι ανύπαρκτος και μέχρι τώρα έχει ρίξει τουλάχιστον 2500+ φυσίγγια σε διάστημα 2 ετών. Όσον αφορά την αίσθηση ξεχαρβαλωμένου, είναι άκρως αποτελεσματική για την ουσιαστική απουσία φθορών κατά την χρήση του όπλου σε περιβάλλων σκόνης, άμμου, λάσπης κτλ. Όπως και να’χει συγχαρητήρια για τη δουλειά σας στο blog. Συνεχίστε έτσι.

        • Οι μεγάλες ανοχές μειώνουν τις εμπλοκές, ναι, αλλά η αίσθηση παραμένει…

          Σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, αλλά είμαστε site και όχι blog, για όσους γνωρίζουν τη διαφορά.

    • Για αρχή ξεκινήστε (τηλεφωνικά πάντα) με τα οπλοπωλεία – καταστήματα κυνηγετικών ειδών της περιοχής σας. Αυτοί ίσως σας δώσουν και μια σύντομη εγγύηση. Στη συνέχεια δείτε και σε εφημερίδες/ιστοχώρους αγγελιών. Όλο και κάτι θα προκύψει.

      Αν όμως δίνετε κάποιο βάρος στη γνώμη μας, προτιμήστε ένα αυτογεμές αερίων – «λακτίζουν» πολύ λιγότερο και είναι πολύ πιο «φιλικά» στις γυναίκες (Και στους άντρες, αν κάποιος είναι αρκετά παλικάρι για να το παραδεχθεί). Ρωσικά μεταχειρισμένα αυτογεμή αγοράζονται σε παρόμοιες τιμές με το ποσό που αναφέρατε.

      • Γειά σου το όπλο τον θέλω για τον άνδρα μου έχει μανία με τις χραπα χρουπα το θέλει για ολα τα κυνηγά. Πιο θα πρότεινατε Ευχαριστώ

        • Τα παλιά μεταχειρισμένα χράπα χρούπα πολλές φορές δεν έχουν εγκεκριμένη κάννη για ατσάλινα σκάγια, τα οποία είναι πλέον ο κανόνας στο κυνήγι υδροβίων. Μιλάτε για «ΟΛΑ» τα κυνήγια, οπότε πολλά παλιά όπλα βγαίνουν εκτός εξίσωσης…

          Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένη με την πιθανή χρήση του όπλου;

          Γενικά στα φτηνά μεταχειρισμένα αυτογεμή προτείνουμε το Baikal MP-153 και στα αντίστοιχα επαναλληπτικά το Mossberg 500 – Με κίνδυνο να μην ρίχνει ατσάλινα σκάγια όμως! Και η 870 που προτείνει πιο κάτω ο κύριος Μιχάλης είναι εξαιρετική βεβαίως, αλλά και πιο ακριβή.

  2. Έχουμε ξαναμιλήσει κε Επιτρόπου για τις »χράπες». Η άποψη ότι είναι ξεπερασμένες δεν θα μπορούσε να αμφισβητηθεί σίγουρα και διαφωνώ με αυτούς που »υπερασπίζονται» τις επαναληπτικές λες και θέλουν υπεράσπιση, αλλά για εμένα ή για έναν λάτρη των όπλων γενικά, η κατοχή μίας επαναληπτικής και η χρήση της περιστασιακά και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, μόνο κακό δεν κάνει. Δεν τις συγκρίνω βέβαια με τις σύγχρονες αερίων-αδρανείας, αλλά οι επαναληπτικές έχουν ακόμη να δώσουν συγκινήσεις.
    Δεν πιστεύω ότι έχει βγει η καραμπίνα όλα-σε-ένα, αν και μερικές φτάνουν αυτόν τον χαρακτηρισμό, όπως δεν έχει βγει μοτοσυκλέτα, φωτογραφική ή υπολογιστής κτλ που τα κάνει όλα. Με σχετικά φτηνό κόστος και υποτυπώδη συντήρηση, η κατοχή μιας π.χ. Rem 870 (η αγαπημένη μου »χράπα»), θα μπορούσε κάποιος να την προσθέσει στη συλλογή του και να βγάζει τα δικά του συμπεράσματα. Η κατοχή ενός τύπου ή μάρκας όπλου είναι και συναισθηματική επιλογή, όπου δεν χωρά η απλή λογική (τι να κάνω που μια 870 είχε ο παππούς μου;).
    Μπράβο στον φίλο που αγόρασε 930, μια καλή και αξιόπιστη αερίων, που δεν συναντάται εύκολα στο κυνηγετικό κοινό. Τελικά η απόλυτη λύση είναι να “χεις αν μπορείς από μία αερίων-αδρανείας-επαναληπτική!!! : ))

  3. Γειά θέλω να ρωτήσω πια από τα ΜΟΣΜΠΕΡΓΚ 500 12αρι είναι το καλύτερο, γιατί είναι πολλά, και γιατί και η μία που έχει βάση ατσάλινη και η άλλη που έχει βάση αλουμινίου έχει περίπου την τιμή? Ευχαριστώ πολύ

    • Τα «500» είναι όντως πολλά (όπως αναφέρουμε και στο άρθρο), με καλύτερο το 590 (όπως αναφέρουμε και στο άρθρο), στο οποίο ξεχνάμε τιμές των 300 ευρώ (όπως, καλά το μαντέψατε, αναφέρουμε και στο άρθρο)…

      Εκδόσεις υπάρχουν ακόμα και για αριστερόχειρες, ή με ρυθμιζόμενη σκανδάλη (!). Όταν ψάχνουμε κάτι «ξεφτιλισμένο» στα 300 ευρώ όμως, κοιτάμε για καλή λειτουργική και εξωτερική κατάσταση – οι τεχνικές λεπτομέρειες πάνε περίπατο. Προσωπικά, αν πουλούσα ένα άριστο 500 με 300 ευρώ και ο «πελάτης» με άρχιζε στις ερωτήσεις για τα υλικά του θα του έλεγα να αφήσει τα όπλα και να ξεκινήσει με ένα νεροπίστολο – το σχόλιο είναι γενικό και το λέω για να σας προφυλάξω, παρακαλώ μην το πάρετε προσωπικά.

      Και κάτι άλλο: Το γνήσιο 500 έχει αλουμινένια βάση εδώ και πολλαααά χρόνια! Είναι ελαφριά και γερή.

  4. Γειά σας αποφάσισα να πάρω το ΜΟΣΜΠΕΡΓΚ 500. Αλλά θέλω να ρωτήσω τι διαφορά έχει η μία που έχει ατσάλινη βάση και η άλλη που έχει αλουμινίου βάση

  5. Γεια σας.
    Η απάντηση στο ερώτημα σας βρίσκεται στα πιο πάνω σχόλια, τα οποία είναι γραμμένα με ιδιαίτερα κατανοητό και εκλαϊκευμένο τρόπο. Το θέμα δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση…

  6. Ή χραπα χρουπα είναι ή καλύτερη καραμπίνα για ένα σωστό κυνηγό. Δική μου άποψη

    • … η οποία μειώνει και τις τιμές στα αυτογεμή όπλα, οπότε συμφέρει πολλούς από μας!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *