Έχω δίκιο, δεν μπορεί, θα με δικαιώσει το δικαστήριο!

Ο γράφων

Δεν ζούμε σε έναν κόσμο όμορφο, αγγελικά πλασμένο. Αυτό είναι γνωστό. Κάποιες φορές όμως τα πράγματα (στην Ελλάδα) παίρνουν υπερβολικά αρνητική τροπή. Ας δούμε τι γράφει ένας συνάνθρωπος μας, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ειδικός επί του θέματος. Ίσως να διαφωνείτε με κάποια από αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω (κι εμείς το ίδιο, σε αρκετά σημεία) αλλά είναι εμφανές ότι τον πνίγει το δίκιο. Τα συμπεράσματα δικά σας:

Του Νικόλαου Β. Σταυρόπουλου, Δικηγόρου

Αντί να δικάζουν, εξακολουθούν να διχάζουν!

  • Μετά και τις πρόσφατες αποφάσεις τους, οι Έλληνες δικαστές, απεμπόλησαν, από μόνοι τους, κάθε ίχνος σεβασμού, προς τα πρόσωπά τους ή για να ακριβολογούμε, αποκάλυψαν το αληθινό τους πρόσωπο: ότι δηλαδή αποτελούν μία από τις χειρότερες συντεχνίες στη χώρα, που προκαλούν ζημιά σε αυτή (κυρίως οικονομική)!
  • Η κρίση, που διέρχεται η Ελλάδα, σε οικονομικό και κυρίως ηθικό επίπεδο, δεν τους έμαθε τίποτα, ούτε για τις αιτίες της, ούτε για τις συνέπειές της, είναι σαν να ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου εφαρμόζουν το ρητό «παλιά μου τέχνη κόσκινο» και φαίνεται ότι πρώτα βγαίνει η ψυχή του δικαστή και μετά το χούι, για τα αναδρομικά…
  • Έκριναν παράνομες μόνον τις μειώσεις των δικών τους μισθών και (για ξεκάρφωμα) των άλλων «ειδικών» μισθολογίων, βλέπετε υπάρχουν κάποιοι ξεχωριστοί, από τους κοινούς θνητούς και απαιτούν ειδική μεταχείριση και να πληρώσουν τα φαγωμένα (από τους ίδιους) κάποιοι άλλοι!
  • Είναι να απορεί κανείς, πώς αντιλαμβάνονται οι δικαστές μας, τη βασική έννοια «Δικαιοσύνη», που υποτίθεται ότι υπηρετούν: δεν τους ενδιαφέρει καν, αν υπάρχουν χρήματα ή πού θα βρεθούν, για να πληρωθούν οι λογαριασμοί, που οι ίδιοι ανοίγουν, με μοναδική ευκολία, κάνοντας κατάχρηση της εξουσίας τους και προκαλώντας την χειμαζόμενη κοινωνία και το κοινό αίσθημα, περί δικαίου…
  • Το γεγονός, ότι για να πληρώνονται οι τωρινοί μισθοί των ειδικών μισθολογίων, έχουν επιβληθεί πολλαπλά παράνομα χαράτσια και ανελέητοι φόροι, επί ανύπαρκτων και πλασματικών εισοδημάτων, τους αφήνει παγερά αδιάφορους, όπως και το ότι ζουν σε ένα κράτος, που έχει χρήματα, για να καλύψει τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του, έως τον Αύγουστο (μετά βλέπουμε, όπως είπε και ο… αρμόδιος υπουργός)! Κατά τα άλλα, οδεύουμε προς έξοδο από τα μνημόνια…
  • Μιλάμε για μισθούς στο δημόσιο και συντάξεις, όχι για άλλες… ξεχασμένες υποχρεώσεις, όπως η εξόφληση προμηθευτών, που καθυστερεί από το 2007, σε ένα τέτοιο λοιπόν πολλαπλά χρεοκοπημένο κράτος, οι δικαστές μας, σκέφτονται μόνον το ατομικό τους συμφέρον και την τσέπη τους, νομίζουν ίσως ότι ζουν στην Ελβετία, άραγε ; (εκεί στην Εκάλη έχει πολύ πράσινο και ίσως παρασύρονται)
  • Από κοντά συμπαρασύρουν και άλλες κατηγορίες, «ειδικών πολιτών», περισσότερο, όπως είπα, για ξεκάρφωμα και για άμβλυνση των αλγεινών εντυπώσεων (αν και η συμπεριφορά τους, δείχνει ότι δεν έχουν, ούτε συνείδηση, ούτε φιλότιμο) και εδώ δημιουργούνται και οι απορίες, για τους ένστολους π.χ. Ποια φιλοπατρία και αίσθηση καθήκοντος, επιδεικνύουν, όταν ζητάνε αναδρομικά, από ένα χρεοκοπημένο κράτος, όταν είμαστε σε οικονομικό πόλεμο και θέλουν να πέσει το βάρος, ΜΟΝΟΝ στους άλλους; Αν γινόταν κανονικός πόλεμος, το ίδιο θα έκαναν; Θα έβγαζαν την ουρά τους, απ” έξω; (!) Έφτασαν στο σημείο, να ζητήσουν να μην πληρώνουν εισφορά αλληλεγγύης και δεν πάνε να κρεμαστούν ομαδικά, οι προδότες της ίδιας τους της πατρίδας, που τους έχει αμείψει και ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ…
  • Είναι ανάγκη, η υπόλοιπη κοινωνία, να αρχίσει να οργανώνει τις άμυνές της, απέναντι σε τέτοιες επιθέσεις, από συντεχνίες, που φέρουν μεγάλες ευθύνες, για τη χρεοκοπία και ζητάνε να πληρώσουν οι άλλοι, οφείλει και το οργανωμένο κράτος, να αποτρέψει τέτοια φαινόμενα, που παραπέμπουν σε διακυβέρνηση της χώρας, από ένα, χωρίς καμία νομιμοποίηση, αυθαίρετο «κράτος των δικαστών»!
  • Πρέπει επίσης, να επανεξεταστεί το ποιος γίνεται δικαστής και πως προάγεται, ειδικά στα ανώτατα δικαστήρια, ώστε να μην κάνουν κουμάντο, εκείνοι, που με το ένα χέρι, γράφουν την απόφαση και με το άλλο ψάχνουν την τσέπη τους, να δουν αν είναι γεμάτη…
  • Δεν κρατάνε πλέον, ούτε τα προσχήματα, είναι δε χαρακτηριστικό, ότι από τις μειώσεις στον ιδιωτικό τομέα, κρίθηκαν όλες νόμιμες, εκτός από τη διάταξη, που καταργούσε τη διαιτησία, επειδή προφανώς, από εκεί ευελπιστούν να βγάλουν κανένα (γερό) μεροκάματο, ως διαιτητές!

Με τέτοια μυαλά και τέτοιους δικαστές, αυτή η χώρα δεν μπορεί να έχει κανένα μέλλον…

Πηγή: nomikisimvouli.blogspot.gr

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Έχω δίκιο, δεν μπορεί, θα με δικαιώσει το δικαστήριο! — 1 σχόλιο

  1. Κάποτε ένας καθηγητής σε ένα αμφιθέατρο το 1980 είπε το εξής:

    …στην Ελλάδα δυστυχώς δικαστικοί γίνονται όσοι αποτυγχάνουν σαν δικηγόροι, δηλ οι πιο άχρηστοι…

    Πόσο δίκιο είχε!!! Με τα χρόνια αυτή η συντεχνία κατόρθωσε να κυβερνά – αντί της εκλεγμένης κυβέρνησης – πάντα εκ του ασφαλούς πίσω από το παραβάν των δήθεν σεβαστών, δήθεν ανεξαρτήτων, δήθεν αμερόληπτων αποφάσεων.

    Το καλύτερο ανέκδοτο τα τελευταία 30 χρόνια?

    Η ΔΙΚΑΙΩΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ!!!!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *