Γιατί το κυνήγι είναι ταμπού; Μέρος Β

by halseike

Για να διαβάσετε το πρώτο μέρος του άρθρου πατήστε ΕΔΩ.

Ασέβεια στην ξένη περιουσία

Εκτός της επίδειξης, έχουμε να … επιδείξουμε και την ασέβεια μερικών στην ξένη περιουσία. Και κάπου εδώ νομίζω πως συμπληρώνεται το παζλ της διαμόρφωσης της κακής εικόνας του κυνηγού, σε ότι αφορά τουλάχιστον τις δικές μας ευθύνες. Είναι αντίθετο και στους γραπτούς και στους άγραφους νόμους του κυνηγιού να μη σεβόμαστε την παρουσία ή την περιουσία τρίτων, κυνηγών και μη.

Επαφές με τρίτους

  • Αν δούμε άλλο κυνηγό ή πολίτη στο κυνήγι μας, οφείλουμε να αδειάσουμε την καραμπίνα ή να σπάσουμε το δίκαννο μας, να χαιρετήσουμε ευγενικά αν το ορίζουν οι προσωπικές μας αρχές και να περιμένουμε να απομακρυνθεί για να επανέλθουμε στο κυνήγι.
  • Αν η περίπτωση είναι «επείγουσα» (προσωπικά μόνο στα τριχωτά θα θεωρούσα κάποια κατάσταση επείγουσα), και πάλι οφείλουμε να δείξουμε προτεραιότητα στον περαστικό και να του εξηγήσουμε ευγενικά πως εξελίσσεται το κυνήγι μας και πως εφόσον μπορεί και θέλει, καλό θα ήταν να απομακρυνθεί. Ο περαστικός διατηρεί πάντα το δικαίωμα να μην απομακρυνθεί από τη στιγμή που βρίσκεται σε δημόσια έκταση. Και τότε, οφείλουμε εμείς να μετακινηθούμε ή να σταματήσουμε προσωρινά το κυνήγι μας ακόμη και αν αυτό σημαίνει πως θα χάσουμε το λαγό ή το γουρούνι που μπορεί να κάνουμε χρόνια να το ξαναδούμε.
  • Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στο κυνήγι της τσίχλας και του ορτυκιού, τα οποία συχνά λαμβάνουν χώρα σε πεδινές περιοχές. Και ειδικά στους ελαιώνες όταν ακόμη συλλέγονται οι ελιές. Ακόμη και αν θεωρούμε βέβαιο πως τα ψιλά σκάγια μας δε μπορούν να κάνουν καμία ζημιά σε άνθρωπο στα εκατό μέτρα (σ.σ. Δεν πρέπει ποτέ να βασιστούμε σε κάτι τέτοιο: Υπάρχει ένα πολύ επικίνδυνο φαινόμενο που λέγεται συσσωμάτωση σκαγιών, στο οποίο ένα ελαττωματικό φυσίγγι μετατρέπει ορισμένα σκάγια σε δράμια!), δεν πρέπει ποτέ να πυροβολούμε προς την κατεύθυνση που μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι. Αυτοί εργάζονται να βγάλουν το ψωμί τους κι εμείς κάνουμε το χόμπι μας. Γι αυτούς το κυνήγι δεν είναι τίποτα παραπάνω από χόμπι (σ.σ. ή απλά μια κακή συνήθεια).

Νομοθεσία

Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για την ξένη περιουσία. Ο νόμος είναι σαφής και ορίζει πως απαγορεύεται να μπούμε σε αγρό όταν η παραγωγή βρίσκεται ακόμη μέσα, ή σε περιφραγμένη έκταση με φράχτη ύψους 1,5 μ. Εφόσον ο ιδιοκτήτης είναι παρών και ζητήσει να μην εισέλθουμε στην περιουσία του, οφείλουμε και πάλι να το σεβαστούμε ακόμη και να μην υπάρχει φράχτης.

Αν και τα μεγαλύτερα προβλήματα του κυνηγιού και των κυνηγών έχουν θεσμικό χαρακτήρα, (Υπουργεία, Αποφάσεις, σε μερικές περιπτώσεις η Δασική Υπηρεσία, έλλειψη περιβαλλοντικής πολιτικής, θεσμική απαξίωση κυνηγών), υπάρχουν και κάποια όπως τα παραπάνω τα οποία εξαρτώνται σχεδόν απόλυτα από μας.

by LaDawna's pics

Πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, πάντα αδιάβαστοι απέναντι στα όπλα

σ.σ. ΜΜΕ

Δεκαετίες τώρα υπάρχουν παγκοσμίως κάποια ΜΜΕ που τυχαία (;) συγχέουν τη λαθροθηρία με το κυνήγι, αναφέροντας τα «κατορθώματα» λαθροθήρων ως αποτελέσματα κυνηγιού! Αυτό, αν γίνεται εσκεμμένα, κρύβει πολύ σκοτεινά συμφέροντα – τι πιο έξυπνο από το να αμαυρώσεις την εικόνα ενός όπλου, για να αποτρέψεις την αγορά, ή και τη χρήση του εναντίον σου (αν είσαι εγκληματίας συγκεκριμένων προδιαγραφών…).

Λύσεις στο πρόβλημα

  • Θα πρέπει επομένως τόσο οργανωμένα από τις κυνηγετικές οργανώσεις, όσο και μεμονωμένα από καθέναν από μας, να καταβληθεί η μέγιστη προσπάθεια για περιορισμό των παραπάνω (ή άλλων αντίστοιχων) φαινομένων, μέσα από την εκπαίδευση των νεώτερων και την ενημέρωση των παλιότερων. (εννοείται πως εδώ δεν αναφέρομαι στην οπλοχρησία. Δεν παραδίνουμε τα όπλα.)
  • Να τιμήσουμε τους κυνηγούς που αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση και να απομονώσουμε πολιτισμένα αυτούς που «χαλάνε την πιάτσα», έτσι ώστε να μην έχουμε να απολογούμαστε στους μη – κυνηγούς για την ιδιότητά μας.
  • Ο πολίτης και η περιουσία του που συναντάμε στο κυνήγι μας έχει περισσότερη αξία από το να προσθέσουμε ένα θήραμα στο σάκο. Να είμαστε ευγενικοί μαζί τους και να έχουμε την υπομονή να απομακρυνθούμε εμείς ή αυτοί μέχρι να ξαναρχίσουμε το κυνήγι μας.
  • Το σκοτωμένο θήραμα έχει περισσότερη αξία στο πιάτο καλομαγειρεμένο με την παρέα απ’ ότι στο καπό του αυτοκινήτου ή σε εφημερίδες και ιστοσελίδες…

Να προσέχουμε…

Είναι πραγματικά κρίμα, να βοηθούμε με τους παραπάνω τρόπους όσους πεισματικά και αυθαίρετα το έχουν βάλει σκοπό να μας το κλείσουν το κυνήγι, ιδιαίτερα όταν αυτό δε συνάδει ούτε με την ηθική, ούτε με τους γραπτούς και τους άγραφους νόμους του κυνηγιού.

(σ.σ. Το κλείσιμο του κυνηγιού θα αποτελέσει τον προπομπό της ολικής απαγόρευσης της οπλοκατοχής στην Ελλάδα, με ευνόητα αποτελέσματα!)

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *