Γνωρίστε το διαρρήκτη

by Jason Edward Scott Bain

Δυστυχώς τα πραγματικά στοιχεία για διαρρήξεις στην Ελλάδα δεν γίνονται εύκολα γνωστά, όχι τουλάχιστον στο βαθμό λεπτομέρειας με τον οποίο μου αρέσει να καταπιάνομαι. Με δεδομένο όμως ότι η εγκληματικότητα παγκοσμιοποιείται και ομογενοποιείται όσο περνούν τα χρόνια, είναι αρκετά ασφαλές να υποθέσουμε ότι ο μέσος ελληνικός (μπορεί να μην είναι και Έλληνας) εισβολέας με το ΑΚ-47 δεν διαφέρει και πάρα πολύ από τον αμερικανικό με το εξάσφαιρο Smith & Wesson.

Επειδή λοιπόν πρέπει να σκεφτόμαστε σαν κυνηγοί και όχι σαν θύματα για να αντιμετωπίσουμε μια δύσκολη κατάσταση, πρέπει να μάθουμε για το «θήραμα» μας και τις συνήθειες του… Ας δούμε λοιπόν τι στοιχεία μας δίνουν διάφορες μελέτες του εξωτερικού:

  • Τα κακά πράγματα δεν συμβαίνουν μόνο σε κακούς ανθρώπους και σε κακές γειτονιές με υψηλή εγκληματικότητα. Εισβολές σε σπίτια γίνονται παντού, ενώ τα ακριβά σπίτια φαίνονται σαφώς πιο δελεαστικά από αυτά στις «φτωχογειτονιές».
  • Η επιλογή σπιτιού για διάρρηξη γίνεται κυρίως μετά από παρακολούθηση (47%) αλλά και μετά από ειδοποίηση γνωστού (31%). Να προσέχετε λοιπόν τι λέτε στο καφενείο, και να μην αφήνεται το σπίτι σας να φαίνεται ακατοίκητο.
  • Προσοχή χρειάζεται και ο κύκλος γνωστών μας, γιατί το 18% των εισβολέων γνωρίζει τους ιδιοκτήτες.
  • Δεν πρέπει να χαλαρώνουμε ούτε κατά τη διάρκεια της ημέρας, γιατί τότε συμβαίνει το 38% των παράνομων εισόδων σε σπίτια.
  • Στο 60% των περιπτώσεων η εισβολή ξεκινά με κάποια καταστροφή ή σπάσιμο εξαρτήματος, οπότε οι γερές πόρτες και τα κάγκελα στα παράθυρα κάνουν τη ζωή μας πιο ασφαλή.
  • Η εγκληματικότητα αυξάνεται σε παγκόσμια κλίμακα, μαζί με την τάση ο διαρρήκτης να θέλει να «απενεργοποιεί» όλους τους πιθανούς μάρτυρες. Όταν έρθει εκείνη η ώρα, η βία είναι το μόνο μας όπλο, μαζί με το μυαλό μας φυσικά.
  • Η πλειοψηφία των διαρρήξεων αποφασίζεται μέσα σε 30 δευτερόλεπτα παρακολούθησης. Πάντα πρέπει να φαίνεται πως μένει κάποιος στο σπίτι, κάποιος αξιόμαχος. Αποφεύγουμε τα γυναικεία ονόματα στα θυροτηλέφωνα, τοποθετούμε προειδοποιητικές πινακίδες για συναγερμό, σκύλο κτλ. Ακόμα και αν δεν διαθέτουμε κάτι από όλα αυτά!
  • Ο «κακός» σκέφτεται σαν αρπακτικό, δεν περιμένει να αντιμετωπίσει έναν οπλισμένο «κυνηγό» με αρκετές ώρες προπόνησης και μελετημένο σχέδιο μάχης. Το πιθανότερο είναι να το βάλει στα πόδια μόλις αισθανθεί ότι έπεσε σε ενέδρα.

Τώρα λοιπόν που γνωρίζουμε, καλό είναι να προσέχουμε…

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *