H θεωρία των 2 κουτιών σε σχέση με τον εισβολέα

by Creative Tools

Πολλοί από σας θα έχετε ήδη ακούσει για τη θεωρία των 2 κουτιών, αλλά δεν βλάπτει να την αναφέρω και εδώ: Μπαίνετε σε ένα δωμάτιο στο οποίο βρίσκονται ένα άσπρο και ένα καφέ κουτί, και το καθένα έχει πάνω του ένα κουμπί:

  • Κάθε φορά που πατάμε το κουμπί στο άσπρο κουτί, συμβαίνει κάτι καλό (πχ. δημεύεται η περιουσία ενός διεφθαρμένου πολιτικού).
  • Κάθε φορά που πατάμε το κουμπί στο καφέ κουτί συμβαίνει κάτι πολύ κακό (πχ. αυξάνονται κατά έναν οι βουλευτές).
  • Όταν λοιπόν μπαίνουμε στο δωμάτιο αυτό, σε πρώτη φάση δεν μας ενδιαφέρει (ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ) τι έχει μέσα το κάθε κουτί, ποιος είναι ο μηχανισμός του και με ποιόν ακριβώς τρόπο θα μελετήσουμε τη λειτουργία του κάθε μηχανισμού. Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι να πατήσουμε το κουμπί στο άσπρο κουτί όσες περισσότερες φορές γίνεται.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε μια διάρρηξη. Όταν ο εισβολέας είναι πλέον μέσα στο σπίτι, σε πρώτη φάση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ τι τον έφερε εκεί, τι θέλει να (μας) κάνει, αν κλέβει / βιάζει / σκοτώνει γιατί η ζωή τον αδίκησε κλπ. κλπ. Αυτά θα τα σκεφτούμε αργότερα ή και θα τα συζητήσουμε μαζί του, αν θέλετε, όταν αυτός θα μας κοιτάει από τη λάθος μεριά της πόρτας μιας φυλακής. Την ώρα της εισβολής όμως, δουλειά μας δεν είναι η σκέψη αλλά η δράση. Ακολουθούμε πιστά τις προσχεδιασμένες κινήσεις (σχέδιο μάχης) μας, ώστε οι «κακοί» να καταλήξουν είτε:

  • να τρέχουν πανικόβλητοι (αν αντιληφτούν έγκαιρα την ενέδρα)
  • στη φυλακή, αν έχουν την ατυχία να πέσουν πάνω μας από δικό τους λάθος.

Κάθε δευτερόλεπτο από την αρχή της εισβολής πρέπει να μετράει εναντίον του διαρρήκτη. Ο μόνος τρόπος να το πετύχουμε αυτό είναι να αδειάσουμε το κεφάλι μας από κάθε σκέψη, κάθε οίκτο, κάθε ανασφάλεια ή απορία που θα μας κάνουν αργούς και αναποτελεσματικούς. Χρησιμοποιείστε το άσπρο κουτί, μη σας νοιάζει γιατί δουλεύει. Αν το κάνετε σωστά, θα έχετε χρόνο για σκέψη αργότερα!

Σχόλια

Σχόλια


Comments

H θεωρία των 2 κουτιών σε σχέση με τον εισβολέα — Χωρίς σχόλια

  1. Κάθε δευτερόλεπτο από την αρχή της εισβολής πρέπει να μετράει εναντίον του διαρρήκτη. Ο μόνος τρόπος να το πετύχουμε αυτό είναι να αδειάσουμε το κεφάλι μας ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΔΙΑΡΗΚΤΗ από κάθε σκέψη, κάθε οίκτο, κάθε ανασφάλεια ή απορία που θα μας κάνουν αργούς και αναποτελεσματικούς. Χρησιμοποιείστε το άσπρο κουτί, μη σας νοιάζει γιατί δουλεύει. Αν το κάνετε σωστά, θα έχετε χρόνο για σκέψη αργότερα!

    • Από τη στιγμή που θα αναγκαστούμε να χρησιμοποιήσουμε όπλο για να αμυνθούμε (ακόμα κι αν συντρέχουν όλοι οι λόγοι για να αμυνθούμε 100% νόμιμα), αμυντικά και ουσιαστικά έχουμε αποτύχει: Ο εισβολέας πέρασε την περίφραξη / τη θωρακισμένη πόστα / το ασφαλισμένο παράθυρο / τον οπλισμένο συναγερμό μας κτλ., αψήφισε το σκύλο ή τυχόν προειδοποιητικές πινακίδες και βρέθηκε μέσα στο σπίτι – και τότε μόνο έγινε αντιληπτός! Παταγώδης αποτυχία από κάθε σοβαρή άποψη…

      Το αναφέρουμε συχνά πως η άμυνα πρέπει να είναι σαν το κρεμμύδι: Πολυεπίπεδη και σχετικά πολύπλοκη για να είναι αποτελεσματική. Αλλά εδώ ανοίγουμε άλλο θέμα.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *