Μαχαίρι επιβίωσης – αγορά & τι να αποφύγουμε…

Η στάνταρ εμφάνιση ενός μαχαιριού επιβίωσης

Εισαγωγή

Σήμερα διάβαζα διάφορα sites που κάνουν πωλήσεις μαχαιριών επιβίωσης (δηλαδή survival knives ή των πιο εξειδικευμένων combat knives για στρατιωτική χρήση) και κόντεψα να πάθω ανεύρυσμα με το τι αγοράζει ο κόσμος, και το τι προσπαθούν ορισμένοι να πουλήσουν στον κόσμο: Τι 100άρες, τι 200άρες, τι 300άρες ευρώ για ένα μαχαίρι… Ο χαμός!

Αυτά τα βλέπουν άνθρωποι που κυνηγάνε 30 – 40 χρόνια (και έχουν γίνει ένα με τη φύση) και κρατάνε τις κοιλιές τους από τα γέλια. Οι εταιρείες βέβαια ξέρουν καλά τι κάνουν: Θα έρθει σου λέει ο «σχετικός» με το βαθύ πορτοφόλι που έδωσε 2500 ευρώ για ένα δίκαννο που δεν τουφέκισε ποτέ και μένει στην ντουλάπα, ε, πού θα πάει, θα δώσει και 250 ευρώ για ένα μαχαίρι – απαραίτητο αξεσουάρ είναι κι αυτό! Και τι όμορφο, τι γερό, το καλοφτιαγμένο που είναι… Με γεια το εργαλείο, τς τς τς.

Και κάπου εδώ θα βγει ο «ψαγμένος» της παρέας και θα πει: Τι μας λες κύριε; Τι πρόβλημα έχεις με τα ακριβά μαχαίρια; Ξέρεις τι μαχαίρι είναι αυτό; Αυτό έχει το εξ-17-πι-τούρμπο-ατσάλι, έχει 29 κεραμικές επιστρώσεις, είναι σχεδιασμένο από τον τάδε που ήταν ΟΥΚκας 1,5 χρόνο στη Ζουαζηλάνδη, το κάνει η χι-ψι-ζεντ επώνυμη αμερικάνικη εταιρεία (στην Κίνα…), έχει σκληρότητα που δεν παίζεται, είναι εναζωτωμένο, ανοδιωμένο ΚΑΙ το πιο ελαφρύ στην κατηγορία κατά 7,5 ολόκληρα γραμμάρια!

Και απαντώ: Οι τεχνικές λεπτομέρειες και η εξωφρενική τιμή μπορεί να κεντρίζουν το ενδιαφέρον ενός συλλέκτη, αλλά ουδεμία σχέση έχουν με το μέσο χρήστη. Ας δούμε λοιπόν τι χρειάζεται ο μέσος χρήστης:

  • Αιώνες πριν ο Miyamoto Musashi έγραφε ότι το όπλο (στην περίπτωση μας το εργαλείο) πρέπει να είναι ανθεκτικό και όχι διακοσμητικό. Ωραία λοιπόν τα μαχαίρια με τα υπέροχα σκαλίσματα κυνηγετικών παραστάσεων, αν θέλουμε να αγοράσουμε μπιμπελό. Αν θέλουμε μαχαίρι όμως, ψάχνουμε κάτι στο οποίο η γρατζουνιά αυξάνει τη συναισθηματική αξία και δεν μειώνει την οικονομική!
  • Το να κόψουμε ξύλα είναι μεγάλο κομμάτι της επιβίωσης στη φύση, και ένα μαχαίρι επιβίωσης πρέπει να μπορεί να κάνει ΚΑΙ αυτό. Τα ξύλα κόβονται με πριονωτή λάμα. Αν το μαχαίρι μας τη διαθέτει, καλώς. Αν όχι, πρέπει να κουβαλήσουμε μαζί μας και πτυσσόμενο πριονάκι (το γλυτώνουμε αν ο ελβετικός σουγιάς που έχουμε πάντα μαζί μας διαθέτει ένα.)
  • Σε extreme σενάρια, και σε περιπτώσεις έλλειψης όπλου, θα πελεκήσουμε ένα ίσιο κλαδί με το μαχαίρι για να φτιάξουμε μια πρωτόγονη ξύλινη λόγχη. Για πελέκημα χρειαζόμαστε βαρύ και σχετικά ογκώδες κοφτερό μαχαίρι, ή ένα τσεκουράκι. Και πάλι, μπορούμε να έχουμε τσεκουράκι στα εφόδια, αλλά το γλιτώνουμε με ένα βαρύ μαχαίρι.
  • Κάποια μαχαίρια έχουν κούφια λαβή στην οποία χωράνε αγκίστρια, μίνι – πυξίδα, χάπια καθαρισμού νερού κλπ. Χρήσιμη λεπτομέρεια, αλλά όχι απαραίτητη – όλα αυτά χωρούν εύκολα και στο σάκο μας. Συχνά δε η κούφια λαβή καταστρέφει το ζύγισμα του μαχαιριού, αφού το κάνει ιδιαίτερα εμπροσθοβαρές.

 

Λεπτομέρειες:

  • Ο σπινθηριστής μέσα στη λαβή είναι άλλη μια χρήσιμη λεπτομέρεια, αλλά κι αυτός χωράει άνετα στο σακίδιο – δεν είναι ανάγκη να είναι κομμάτι του μαχαιριού…
  • Πολλοί «γνώστες» μπορούν να μελετούν για μέρες τον τύπο χάλυβα του κάθε μαχαιριού. Ναι, υπάρχουν πολλά ατσάλια διαφορετικής ποιότητας για μαχαίρια, ναι, έχουν διαφορετικές ιδιότητες, αλλά ένα μαχαίρι με αεροδιαστημικό ατσάλι πάχους 2mm απλά κατατροπώνεται στις περισσότερες εργασίες από ένα πιο εύρωστο μαχαίρι, με λίγο υποδεέστερο χάλυβα και 4mm λάμα…
  • Καλό είναι το μαχαίρι να μην έχει κάποιο χρώμα στη λάμα, για να μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ως καθρέπτη στον ήλιο και να μας δουν οι φίλοι μας από μακριά.
  • Απαραίτητη είναι και η θήκη για τη ζώνη, αφού δεν θέλουμε να ψάχνουμε να το βρούμε στο σάκο σε ώρα ανάγκης. Προτιμήστε τις πλαστικές θήκες, πλένονται πολύ πιο εύκολα από αίματα σε περίπτωση που γδάρουμε ή καθαρίσουμε ένα θήραμα. Είναι και πιο φτηνές…
  • Αν ο κυνηγότοπος μας μοιάζει με στίβο μάχης, ένα μαχαίρι είναι εύκολο να χαθεί. Ένα χαμένο ακριβό μαχαίρι δεν αντικαθίσταται καθόλου εύκολα!
  • Ένα ταπεινό αλλά καλά ακονισμένο μαχαίρι είναι απείρως καλύτερο σε ώρα ανάγκης από ένα παρατημένο και στομωμένο «καθαρόαιμο»…
  • Σε περίπτωση που χρειαστούμε το μαχαίρι σαν όπλο για κάποιο άγριο ζώο που απειλεί τη ζωή μας, αυτό πρέπει να διαθέτει ικανό μήκος λάμας (όχι πχ. 5cm), και εξογκώματα (μεταξύ λάμας και λαβής) για να μπορούμε να σπρώξουμε χωρίς να γλιστρήσουν τα χέρια μας πάνω στην κοφτερή πλευρά! Άουτς…
Καλό. Αν είχε πριονωτή πλευρά και του έλειπε το χρώμα στη λάμα θα ήταν άριστο...

Καλό. Αν είχε πριονωτή πλευρά και του έλειπε το χρώμα στη λάμα θα ήταν άριστο…

Συμπεράσματα

  1. Το καλό μαχαίρι επιβίωσης είναι βαρύ και σχετικά ογκώδες. Έχει γυαλιστερή (άβαφη) λάμα, μία τουλάχιστον πριονωτή πλευρά και θήκη για τη ζώνη.
  2. Μαχαίρια με την παραπάνω περιγραφή βρίσκεις με περίπου 15 ευρώ. 30 – 60 ευρώ αν ψάχνεις κάτι πιο επώνυμο. Πάνω από τα 100 ευρώ πρακτικά αρχίζει η κοροϊδία: Το Τιτάνιο ή ένα αεροδιαστημικό ατσάλι κάνει 15 – 20 – 30 ευρώ το κιλό, και ένα μαχαίρι ζυγίζει συνήθως 100 – 200 γραμμάρια!
  3. Το σχόλιο 2 προφανώς αναφέρεται σε τυποποιημένα μαχαίρια. Στα χειροποίητα πληρώνεις την εργασία και την προσοχή στη λεπτομέρεια, αλλά αυτά τα προϊόντα απευθύνονται περισσότερο σε (πλούσιους) συλλέκτες.

ΥΓ. Για τη νομοθεσία των μαχαιριών μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Η άλλη άποψη…

Μαχαίρι κοπής κρέατος

Μαχαίρι κοπής κρέατος

Πριν από καιρό είδα έναν γέρο και έμπειρο κυνηγό και το μαχαίρι του μου φάνηκε παράξενο από μακριά. Ζήτησα να μου το δείξει.

«Άκου να δεις Ραξή, μου λέει, εγώ δεν μπορώ να ασχολούμαι με φτιασίδια και ακριβές χαζομάρες (κάπως αλλιώς το είπε το χαζομάρες, αλλά τέλος πάντων…). Για να κόβω κλαδιά για προσάναμμα έχω τα χέρια μου και το πριονάκι στο σουγιά μου. Με το σουγιά καθαρίζω και τα μικρά θηράματα. Για τα υπόλοιπα, πήρα ένα ποιοτικό μαχαίρι κοπής κρέατος (κρεοπωλείου) με 25 ευρώ, του έφτιαξα μια πρόχειρη πλαστική θήκη και κάνω τη δουλειά μου: Κόβει σαν ξυράφι (σ.σ. το διαπίστωσα!), ακονίζεται εύκολα και είναι μια χαρά ανοξείδωτο!»

Ανορθόδοξο; Ίσως. Αιρετικό; Μάλλον! Άκομψο; Πιστεύω πως ναι. Φτηνό και πρακτικό; Σίγουρα.

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Μαχαίρι επιβίωσης – αγορά & τι να αποφύγουμε… — Χωρίς σχόλια

  1. φιλε η ιμημαθεια ειναι χειροτερη απο την αμαθεια κ αυτο το λεω για πολλα απο αυτα που γραφεις πχ περι μαχαιριων..διαβασες δυο-τρια πραγματα κ καποια block κ φερεις παντελως ακυρες αποψεις περι μαχαιριων..χωρις παρεξηγηση αλλα υπαρχουν ανθρωποι που ασχολοθνται με μαχαιρια,εχουν περασει καποια σχολεια-εκπαιδευσεις για ορθη χρηση μαχαιριου,υπαρχουν πολυ καλοι μαχαιροποιοι ανα τον κοσμο και ολοι αυτοι δν μηλουν,για σκεψου λιγακι αυτα που γραφεις..κ οπως τα γραφεις..πχ περι κουφιας λαβης,καθρευτη στον ηλιο,κοπης κρεατος…..ελεος!ευχαριστω για την κατανοηση.Υ.Γ.drop point,holow,bush,bowie,tanto,trench,khukuri,ειναι μερικοι τυποι λεπιδας,λαβες MONO!!απο canvas micarta,θηκες απο kydex,πολυμερικο πλαστικο,κοιλης λαβης ΜΟΝΟ του chris reeves οχι rambo!υλικα λεπιδας:ανθρακουχο εργαλειοχαλυβα,0-1,0-3,5160,1095,damascus,παλια λιμα,κεραμικα τελος θα μπορουσα να σου πω απειρα για βαθμιδες σκληρινσης,θερμοτητας κλπ αλλα ας μεινω στα βασικα,κανε chek(στη πραξη κ οχι στο net)σε ολα αυτα κ ξαναμηλαμε για τυχον απορειες..φιλικα ΑΛΚΗΣ

    • Κύριε Άλκη, γνώστη και παντογνώστη. Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε ακριβώς για ανθρώπους που εντυπωσιάζονται από παντογνώστες που ασχολούνται με δαμασκηνές λεπίδες και tanto αιχμές, και στη συνέχεια αποχωρίζονται τα 300 ευροπουλάκια τους για ένα μαχαίρι που θα χρησιμοποιήσουν 2-3 φορές, και κατα πάσα πιθανότητα λάθος.

      Το μαχαίρι καθρέπτης αναφέρεται σε πολλά κυνηγετικά εγχειρίδια, απορώ πώς ένας γνώστης δεν το γνώριζε…

      Όταν έγραφα την παράγραφο «Και κάπου εδώ θα βγει ο «ψαγμένος» της παρέας και θα πει: Τι μας λες κύριε; Τι πρόβλημα έχεις με τα ακριβά μαχαίρια; Ξέρεις τι μαχαίρι είναι αυτό; Αυτό έχει το εξ-17-πι-τούρμπο-ατσάλι, έχει 29 κεραμικές επιστρώσεις, είναι σχεδιασμένο από τον τάδε που ήταν ΟΥΚκας 1,5 χρόνο στη Ζουαζηλάνδη, το κάνει η χι-ψι-ζεντ επώνυμη αμερικάνικη εταιρεία (στην Κίνα…), έχει σκληρότητα που δεν παίζεται, είναι εναζωτωμένο, ανοδιωμένο ΚΑΙ το πιο ελαφρύ στην κατηγορία κατά 7,5 ολόκληρα γραμμάρια!», τι νομίζεις ότι εννοούσα;

      Είμαι μηχ/γος ΑΕΙ και κάτι ξέρω από ατσάλια (θα μου επιτρέψεις ελπίζω…). Αλλά επίσης ξέρω ότι το να ζαλίζω τον μέσο Έλληνα της κρίσης με κράματα, λαβές και πλαστικά λαβής είναι εκτός τόπου και χρόνου.

      Αν το site δεν αρέσει σε κάποιον, δεν είναι υποχρεωμένος να το διαβάζει – ευχαριστούμε που μας δώσατε τα φώτα σας πάντως! Να είστε πάντα καλά.

      ΥΓ. Και όχι, εγώ δεν κυνηγώ με μαχαίρι κοπής κρέατος – προτιμώ ένα «φτηνό» Muela…

  2. Το συγκεκριμένο σχόλιο είναι γενικό, και δεν αναφέρεται ειδικά στον κύριο Άλκη: Σχόλια σαν το πρώτο πιο πάνω θα μπορούσα και να τα διαγράψω. Δεν το κάνω γιατί σέβομαι τους αναγνώστες μου και τις γνώμες τους.

    Όλοι όμως καταλαβαίνουν ότι κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να μας διαβάζει. Επίσης, όποιος σχολιάζει σε ένα site είναι ευπρόσδεκτος φιλοξενούμενος, και η φιλοξενία είναι ιερή – όχι μόνο από την πλευρά του οικοδεσπότη όμως!

    Κάθε άρθρο μας στηρίζεται σε εμπειρίες ζωής και σε κάποια πτυχία. Αλλιώς δεν θα ξεκινούσαμε ποτέ αυτό το site…

    Το να διαβάσουμε ένα φυλλάδιο με τεχνικά στοιχεία γιατί κάποιος θέλει να μας πουλήσει κάτι ακριβό, δεν είναι κακό. Το να το δεχτούμε ως δόγμα μπορεί και να είναι.

    Πάντως σχόλια σαν το πρώτο πιο πάνω αποδεικνύουν στην εντέλεια το νόημα του άρθρου αυτού για τα μαχαίρια…

    ΥΓ. Αν θέλετε οπωσδήποτε να δώσετε αρκετά χρήματα για μαχαίρι, αγοράστε κάτι ελληνικό και χειροποίητο. Έχουμε καλούς κατασκευαστές με πραγματικά όμορφα, χρηστικά και ιδιαίτερα ποιοτικά μαχαίρια.

  3. κάπου θέλω να συμφωνήσω και κάπου με χαλάει το ανωτέρω άρθρο….
    εκεί που σταμάτησα να παραξενέυομαι είναι όταν ξαναδιάβασα το τίτλο!!!
    μιλάμε για μαχαίρι επιβίωσης και το μυαλό μας τρέχει κατευθείαν σε κάτι που μοιάζει με του Ραμπο με ένα σορό αξεσουάρ…
    κάπου εκει ομως το μπλεξατε κατά τη γνώμη μου και ανακατέψατε και άλλα είδη μαχαιριών και ως κατασκευαστης δε μπορούσατε να με αφήσετε αδιάφορο και να μη κάνω το σχόλιο μου!
    ολα αυτα που καλώς σχολιάσατε αλλα με λάθος τρόπο έχουν να κάνουν με ανθρώπους που εμαθαν απο τον πατερα τους και απο τον παππού τους και πάει λέγοντας ….
    αυτός που ξέρει τι θέλει(και ειναι αρτια καταρτισμένος-διαβασμένος) και εχει τη δυνατότητα την οικονομική , σίγουρα δε θα πάει στο κυνήγι με μαχαίρι για όλες τις δουλείες (επιβίωσης|) αλλα σε ενα ακριβό οπως αναφέρατε μαχαίρι με σουπερ ντουπε γουαου ατσάλι το οποίο δε το αγοράζει κανείς με 20-40-60 ευρώ , και σίγουρα οχι με πριονοτη λαμα!!!
    εχετε κάνει πολυ καλη δουλεια στο παρον site και ο λογος που γραφω δεν ειναι για να προσβάλω την δουλεια σας αλλα ψαχνοντας στο ιντερνετ επεσα πανω στο αρθρο για την οπλοκατοχη και με παρεπεμψε εδω…
    είμαι μελος του http://www.greekblades.com/ και θα χαρω να σας δω να κουβεντιασουμε για το μαχαιρι σε πιο ειδικες – τεχνικές συζητήσεις και οχι γενικά!!
    παντα φιλικά
    με τιμη
    Ρουσσος Νικόλαος

    • Απόλυτα σεβαστή η άποψη σας. Το συγκεκριμένο άρθρο είχε σαν σκοπό να ενημερώσει μια μεγάλη ομάδα αγοραστών που προμηθεύονται μαχαίρια των 400 ευρώ για να τα χρησιμοποιήσουν μια – δυο φορές στη ζωή τους, και κατά πάσα πιθανότητα με λάθος τρόπο.

      Έχουμε κάνει εντελώς ξεχωριστό άρθρο για τα ακριβά χειροποίητα μαχαίρια, το οποίο απευθύνεται φυσικά και σε αναγνώστες με (πολύ) μεγαλύτερες οικονομικές δυνατότητες. Πιστεύω πως έτσι γίνομαι πιο κατανοητός…

      Αν επιθυμείτε την ανάρτηση άρθρου πάνω σε συγκεκριμένο θέμα δεν έχετε παρά να το ζητήσετε. Μπορείτε επίσης να συμβάλετε στο amynastospiti.gr με κάποιο δικό σας άρθρο, αν το επιθυμείτε.

      Με εκτίμηση,
      Ραξής Επιτρόπου MEng

  4. Καλησπέρα στην ομαδα !

    Συμφωνω απολυτα με το αρθρο και τη φιλοσοφια ,
    Παρε κατι απλο, φτηνο , παχυ , στιβαρο να βγαζει τη δουλεια .

    Ναι ευχαριστω κραματα υπαρχουν , αλλα ειναι γιαυτους που σχεδιαζουν ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ , το μαχαιρι δεν θα το κανω μπιέλα για κινητηρα UAV , ουτε θα παλεψω με κανενα σαμουραι , ουτε θα κλαψω που προσθεσε 100 γραμμαρια στο gear μου , χαλαρωστε λιγο. Τις εποχες που το μαχαιρι πραγματικα ηταν για επιβιωση δεν ειχαν 100 κραματα ,…. σιδηρος + ανθρακας τέλος.

    Ξερω πολλους που πηραν μαχαιρι 100 ε και το εχουν να τους κοιταει , οπως και οπλα και τζιπ που δεν τα βαζουν στη λασπη μη τα λερωσουν , εμενα μου καναν δωρο μαχαιρι κρητικο χειροποιητο και το εχω για στολισμα , για υποβρυχιο ψαρεμα εχω ενα των15 ευρω(το πολυ γνωστο dagger) και το βαραω στους βραχους με τη μυτη γιατι ειναι παχυ , το αλλο squalo των 40 δεν το εχω βρεξει ποτε , ειναι ενα εργο τεχνης αλλα το φοβαμαι .

    Να προσθεσω στο αρθρο οτι το μαχαιρι πρεπει να εχει λαμα που να φτανει μεχρι το τελος της λαβης , η να εχει πολυ καλη συνδεση λαβη-λαμα γιατι στο πελεκισμα θα σπασει , καποιος μου ειπε : τα μαχαιρια που δεν ακονιζονται ειναι αχρηστα .

    Υπαρχουν μαχαιρια της πλακας συμφωνοι , αλλα υπαρχουν και φθηνα μαχαιρια σκυλιά και αυτο θα περιμενα να διαβασω στα σχολια , να λετε τις εμπειριες σας με καλα φτηνα μαχαιρια που χαριζουν ικανοποιηση του καλου συντροφου στη δουλεια η τη δυσκολη στιγμη .

    ΥΓ: ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΛΕΥΤΕΡΑΚΗ !

  5. ΕΙΜΑΙ 38 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΥΝΗΓΩ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ, ΜΕ ΣΚΥΛΙΑ ΚΑΙ JPS ΣΚΥΛΩΝ. ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΑΠΡΟΟΠΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΥΝΗΓΙ ΜΕ ΠΑΡΕΑ. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΟ KA-BAR BIG BROTHER.Η ΛΑΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 25 ΕΚΑΤΟΣΤΑ,ΟΧΙ ΠΟΛΥ ΒΑΡΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΤΟΥ,ΚΑΙ 4 ΧΙΛΙΟΣΤΑ ΠΑΧΟΣ(2 ΑΚΟΜΑ ΧΙΛΙΟΣΤΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΛΙΓΗ ΠΛΕΥΡΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΠΟ ΣΠΑΣΙΜΟ) ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΧΡΗΣΙΜΕΥΣΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟ ΝΑ ΚΟΒΩ ΒΑΤΑ ΚΑΙ ΛΕΠΤΟΥΣ ΘΑΜΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΣΤΟ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ Η ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΧΤΥΠΗΜΕΝΟ ΣΚΥΛΙ.ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΜΥΝΘΗΚΑ ΜΕ ΑΥΤΟ,ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΝΟΣ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟΥ 30 ΚΙΛΩΝ ΚΑΘΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΥΚΝΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΣΤΡΙΨΩ ΤΗΝ ΚΑΡΑΜΠΙΝΑ.ΑΦΟΥ ΜΕ ΤΡΥΠΗΣΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟ ΚΑΡΦΩΣΑ 2 ΦΟΡΕΣ ΣΤΑ ΠΛΕΥΡΑ,ΚΑΙ ΥΠΕΚΥΨΕ ΞΕΜΑΤΩΜΕΝΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΜΑΧΗΣ ΣΩΜΑ ΜΕ ΣΩΜΑ ΜΕ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΟΡΜΟΥΣΑΝ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΣΩΣΟΥΝ.ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΧΑ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΣΟΥΓΙΑ! ΟΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΑΙ!

  6. Ο ελβετικός σουγιάς είναι εξαιρετικό μαχαίρι και μια φοβερή εφεύρεση γενικότερα. Το να το χρησιμοποιήσουμε για μαχαίρι επιβίωσης όμως είναι σαν να κατεβάσουμε τρακτέρ σε αγώνα F1…

    Τα λέμε και πιο πάνω: «Το καλό μαχαίρι επιβίωσης είναι βαρύ και σχετικά ογκώδες. Έχει γυαλιστερή (άβαφη) λάμα, μία τουλάχιστον πριονωτή πλευρά και θήκη για τη ζώνη.»

  7. ΦΙΛΕ ΡΑΞΗ,ΑΒΑΦΗ ΓΥΑΛΙΣΤΕΡΗ ΛΑΜΑ,ΕΝΝΟΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΑΛΥΜΕΝΗ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΥΛΙΚΟ ΟΠΩΣ ΤΕΦΛΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΟΥΡΙΑΖΕΙ? ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΗ Η ΑΠΛΟ ΑΤΣΑΛΪ? ΣΕ ΡΩΤΑΩ ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΧΟΥΝ ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΚΑΤΑ! ΣΤΟ ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΡΟΧΙΣΜΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΤΡΟΧΙΣΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ!ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ. ΤΟ ΑΠΛΟ ΑΤΣΑΛΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΜΑΛΑΚΟ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΤΡΟΧΙΣΕΙΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΣΤΟΜΟΣΕΙΣ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΤΡΑΧΙΑ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΚΟΒΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΟΞΕΙΔΟΤΟ.ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΡΟΧΙΣΜΑΤΑ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΟΡΙΟ ΖΩΗΣ! ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΣΟΥΓΙΑ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ! ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ, ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ.

    • Γεια χαρά
      Υπάρχουν γενικά 2 σχολές:
      1) Αυτή που θέλει τη λάμα γυμνή, πρώτον για να φαίνεται η δομή και η όμορφη κατεργασία του χάλυβα. Δεύτερον, το μαχαίρι «καθρέπτης» αναφέρεται σε πολλά εγχειρίδια επιβίωσης, για να δείξουμε τη θέση μας από μακριά. Έχω δει φανταστική επίδειξη αυτής της τεχνικής από τον αείμνηστο κυνηγό Ηλία Γκαϊφύλλια, που είχα την τιμή να γνωρίσω πολλά χρόνια πριν…
      2) Η υπηρεσιακή ή tactical σχολή θέλει την λάμα καλυμμένη ολόκληρη (εκτός ίσως από την «κόψη» της) με μια ματ κεραμική επιφάνεια, από αζωτούχο τιτάνιο ή κάτι αντίστοιχο. Αυτό προστατεύει καλά την λάμα και κάνει το μαχαίρι λιγότερο ορατό σε υπηρεσιακές εφαρμογές.

      Προσωπικά είμαι υπέρ της πρώτης σχολής, αλλά μου αρέσουν και τα μαχαίρια της 2ης. Η κάθε λύση έχει τα δικά της πλεονεκτήματα.

      – Το «πατροπαράδοτο» μαλακό, μη ανοξείδωτο ατσάλι είναι κακός μπελάς: Σκουριάζει, θέλει προσοχή γιατί στομώνει για πλάκα και μπορεί να είναι και ανθυγιεινό αν κόβουμε με αυτό το ψημένο μας θήραμα.
      – Υπάρχουν ορισμένα ανοξείδωτα κράματα αρκετά μαλακά για ακόνισμα, ακόμα και στο βουνό (αν έχουμε ένα μικρό ακόνι στο σακίδιο…).
      – Τα κράματα όπως το 1095 CroVan, στα οποία φαντάζομαι ότι αναφέρεστε, μπορεί να μη θεωρούνται ανοξείδωτα με την επιστημονική έννοια, αλλά έχουν καλές αντισκωριακές ιδιότητες, οπότε δεν ταιριάζουν στην πρώτη περιγραφή. Η σκληρότητα τους επίσης είναι ικανοποιητική και η μηχανική αντοχή άριστη!

  8. O σεβαστός κύριος HD knives, που πουλά χειροποίητα (πολύ πιο ακριβά από αυτά που προτείνουμε ίσως;) μαχαίρια, και υποθέτω πως τα συμφέροντα του ίσως επηρεάζονται από ένα άρθρο σαν το παραπάνω (μπορεί να κάνω και λάθος…), μόλις έστειλε ένα σχόλιο το οποίο αποτελούνταν από 90% προσβολές και 10% ουσία.

    Τέτοια σχόλια κατά κανόνα δεν δημοσιεύονται – μετά από αρκετά προσβλητικά σχόλια, τον έχουμε παρακαλέσει πολλάκις για ένα επώνυμο άρθρο, στο οποίο και θα απαντήσουμε, γιατί οι προσβολές που εσωκλείονται σε σχόλια είναι φτηνές από κάθε άποψη… Το να γραφτεί κάτι σεμνά, επώνυμα και σωστά δεν είναι καθόλου εύκολο, θέλει γνώσεις και χαρακτήρα. Ελπίζω να τα διαθέτει και να μας γράψει κάτι όμορφο, είτε διαφωνούμε με αυτό, είτε όχι.

    Να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα:
    1) Το πατροπαράδοτο ατσάλι είναι κράμα άνθρακα και σιδήρου, συχνά χαμηλής ποιότητας, μαλακό και εν γένει προβληματικό. Βελτιώνεται βέβαια με κάποιες ακριβές κατεργασίες, αλλά το κόστος εκτοξεύεται…

    2) Με κάποιες προσμίξεις ο χάλυβας στη σύγχρονη μορφή του (πχ. χρώμιο, βανάδιο κ.α.) δίνει άριστα κράματα όπως αναφέρω πιο πάνω, κατάλληλα για να αλλάζει τελείως τις ιδιότητες του προς το καλύτερο.

    3) Το να είσαι μαχαιροποιός είναι καλό και θαυμαστό, κάποιοι «άλλοι» όμως «έπαιζαν» με κράματα και εξαρτήματα κινητήρων, οπότε καλό είναι να κρατάμε χαμηλούς τόνους ένθεν και ένθεν.

    4) Η σκουριά είναι ανθυγιεινή, είτε θέλουμε να το παραδεκτούμε είτε όχι! Φυσικά όλα τα μαχαίρια θέλουν καθάρισμα και προσοχή για να μην σκουριάσουν – κανείς δεν είπε το αντίθετο.

    5) Δεν γράφω ότι το μη ανοξείδωτο σκουριάζει πάντα, το αντίθετο – δείτε το πιο πάνω σχόλιο:
    «…- Τα κράματα όπως το 1095 CroVan, στα οποία φαντάζομαι ότι αναφέρεστε, μπορεί να μη θεωρούνται ανοξείδωτα με την επιστημονική έννοια, αλλά έχουν καλές αντισκωριακές ιδιότητες, οπότε δεν ταιριάζουν στην πρώτη περιγραφή. Η σκληρότητα τους επίσης είναι ικανοποιητική και η μηχανική αντοχή άριστη!…»
    Προφανώς κάποιοι δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει αντισκωριακές ιδιότητες…

    6) Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να μας διαβάζει. Αν αποφασίσει να το κάνει, πρέπει να γνωρίζει και να καταλαβαίνει ελληνικά, και να σέβεται πολύ τους άλλους αναγνώστες και συν-σχολιαστές, και -λίγο έστω- τον «οικοδεσπότη» του site.

    7)Γενικό σχόλιο: Το ότι κάποιος μαχαιροποιός που θεωρεί πως το βασικό μαχαίρι πρέπει να κάνει 250+ ευρώ θα βρει το συγκεκριμένο άρθρο άσχημο, κακό ή αιρετικό είναι το μόνο σίγουρο. Αυτό μας αρέσει κιόλας! Τα likes & shares που πήραμε για το κείμενο αυτό από αναγνώστες (αν και σε εξειδικευμένο άρθρο αναρτημένο σε εξειδικευμένο site) είναι ενδεικτικά της κατάστασης: Το άρθρο στη συνέχεια αναρτήθηκε (όχι από τον γράφοντα) και στο ihunt.gr – ίσως το μεγαλύτερο κυνηγετικό site στη χώρα μας…

    3) Καλή Σαρακοστή και καλές δουλειές σε όλους τους πωλητές μαχαιριών και μαχαιροποιούς. Κανείς δεν θέλει το κακό κανενός (ελπίζω). Εδώ είμαστε για να ακούγεται και η γνώμη του μεροκαματιάρη, του πρακτικού ανθρώπου που αποφεύγει τις περιττές πολυτέλειες…

  9. Ήθελα να κάνω και ένα γενικό σχόλιο για την ουσία, το νόημα, αυτό που πρέπει να κερδίσει ο αναγνώστης από το πιο πάνω άρθρο. Δεν χρειάζεται όμως:

    Με κάλυψε απόλυτα το σχόλιο του κυρίου Χρήστου – πιο πάνω. Μπορεί ορισμένοι να διαμαρτύρονται (για τα δικά τους συμφέροντα…), αλλά οι περισσότεροι μας κατάλαβαν, και αυτό που διάβασαν τους άρεσε.

    I rest my case. Προς το παρόν.

  10. Χαίρετε, ωραίο το άρθρο και χρήσιμο για να οδηγήσει σε σκέψεις πολλούς που όταν αγοράζουν μαχαίρι επιβίωσης δίνουν τζάμπα λεφτά. Η καλύτερη λύση γι αυτούς που θέλουν κάτι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους ειναι η εξής: Πρώτο και βασικότερο, λάμα μέχρι πίσω, οι πολλοί κραδασμοί των χτυπηματων θα μας σπάσουν το μαχαίρι σε περίπτωση που δεν ειναι. Το πάνω μέρος της λαμας να ειναι πριονωτο, κατα κυρία περίπτωση πριόνι τουλάχιστον 15 εκατοστά και τα δόντια του να εχουν τουλάχιστον 0,4 με 0,5 χιλ. βάθος ώστε να διευκολύνει την διαδικασία. Η λάμα να ειναι απο 0,4 εώς και 0,6 χιλ. πάχος και το μήκος τουλάχιστον 20 με 25 εκατοστά. Η καλύτερη επιλογή για να έχουμε, ανθεκτικότητα και κοφτεροτητα ειναι η κόψη της λεπιδας να ειναι full convex. Δηλαδη, απ το κέντρο της λαμας που ξεκινάει μέχρι την κόψη να αρχίζει να λεπτενει δίχως να φαρδενει και να ξαναλεπτενει. Γενικώς η κόψη θα πρέπει να εχει ένα σχετικό πάχος ώστε να πετύχουμε το αποτέλεσμα που θελουμε. Σε ότι αφορά την ποιότητα χάλυβα, το ποιο αξιόπιστο, κοφτερό και ανθεκτικό ειναι το ατσάλι που χρησιμοποιούμε για εργαλεία σκάλισματος μετάλλων, π.χ. ζουμπαδες κτλ. Ειναι χάλυβας υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα, άρα πολυ κοφτερό και σκληρό, περιέχει σιλικόνη ως αντικραδασμικο για να μην ειναι εύθραυστο. Περιέχει μια χ ποσότητα μολύβδου, άρα έχουμε ένα στιβαρό υλικό με καλό βάρος. Γυαλισμένη η ματ λάμα. Το ακονισμα του θα ειναι παν εύκολο, γερή κόψη, κοφτεροτατη. Το υλικό αυτο για να καταλάβετε, η λάμα συγκεκριμένα εχει αξία γύρω στα 30 εώς 50 ευρώ, για να στην κόψουν, να συνθέσουν τα υλικά και να κάνουν βαφή και ανοπτηςη. Μια δοκιμή που πρέπει να κάνετε μετά, ειναι να πάρετε ένα κομμάτι απο κάγκελα, σαν αυτα που έχουμε σπίτι μας. Στηρίξετε το απο δυο σημεία να ειναι σφυκτο και χτυπιστε το με την λεπίδα γερά. 1ον θα το κόψει. 2ον δεν θα κανει δόντι η κόψη, 3ον η λάμα πιθανός να κανει μια ελαφριά γρατζουνιά η οποία φεύγει με ένα 1000αρι γυαλοχαρτο. Και τωρα συγκρίνουμε, ένα τέτοιο μαχαιρι με το οποιοδήποτε βιομηχανικό στην αγορά, η διάφορα ειναι μεγάλη, ζήτημα ένα τέτοιο μαχαίρι να βγαίνει γύρω στα 100 ευρώ ανάλογα το τι υλικά θα χρησιμοποιήσει κάποιος για την λαβή και τη θήκη, ποιος ο λόγος να αγοράσουμε κάτι επώνυμο, εφόσον αυτο ειναι η απόλυτη εγγύηση με υπογραφή των χαλυβουργων; Απλά δεν ππωλειται κάτι τέτοιο στην αγορά. Εγω επειδή ασχολούμαι έτσι απο hobby με την κατασκευή χειροποίητων, αναρωτιέμαι πως κάθονται και χρεώνουν 200αρια που με 200 ευρώ εγω μπορώ να φτιάξω μια σπαθα σκαλιστή με πολυ καλα υλικά. Έλεος πια. Θα μ πεις πληρώνεις την ακρίβεια και τον χρόνο του κατασκευαστή, ενταξει καλώς, όχι όμως να χρεώσεις 10 φορές τα υλικά, μην τρελλαθουμε. Για να μην μακρολογω, το καλό μαχαίρι φαίνεται απο την ξίφομαχια, δηλαδη την κρούση μιας κόψης με άλλη, αν εκεί δεν πάθει σχεδόν τίποτα, ειναι το καλύτερο. Το μονο επιπλέον που χρειάζεται ειναι μια λαβή γερή λαβή, άνετη, να μην γλιστράει απο ύδρωτα κτλ. και μια καλή θήκη. Λαβές υπάρχουν καλές και οικονομικές, ξύλο καρυδιάς διότι ειναι σκούρο χρώμα, δεν χρειάζεται βάψιμο το οποίο φεύγει. Εβενος ακομα πιο γερό, το χρωμα του ειναι μαύρο. Τεφλον μπορεί να βάλει κάποιος, ανθεκτικότατο σε ότι χρώμα θέλει. Η ένα κοινό κέρατο. Αυτα απο μένα σχετικά με τα μαχαίρια επιβιωςης, ελπίζω να φανούν χρήσιμα στους αναγνώστες.

    • Χρήσιμο το σχόλιο – σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια!

      Και η δική μας άποψη,΄που αναφέρεται καθαρά στο άρθρο, είναι ότι πολύ μετά τα 100 ευρώ μπαίνουμε σε «άλλα» χωράφια, με την πονηρή έννοια…

    • τα λες καλα στην αρχη και ενω με βρισκεις συμφωνο μου τα χαλασες προς το τελος!!!
      η κατασκευη ενος μαχαιριου και δη χειροποιητου δεν εχει να κανει με την πωληση του…
      επειδη εχεις και σχεση με τη κατασκευη οπως λες και ενα χειροποιητο μαχαιρι κοβει οπως πολυ καλα λες το απλο το σιδερο , δεν υπολογιζεται η τιμη του απο τα υλικα…
      προσωπικα τα υλικα που χρησιμοποιω εγω τα βρισκω ολα απο σκραπ ή στην ελληνικη φυση…δηλαδη να το δωσω τσαμπα το μαχαιρι που μου πειρε 1-2 εβδομαδες να το φτιαξω , και σε ερωτω , για να μαθω να φτιαχνω μαχαιρια εχω χαλασει χιλιομετρα απο γυαλοχαρτα και εχω σπασει απειρες λαμες!!!
      και τα μαχαιρια μου κοστιζουν πολυ περισσοτερο απο 200-300 ευρω , κυριως τα σφυρηλατα
      για να σε βοηθισω να καταλαβεις τι εννοω ….ο ζωγραφος δε πουλαει το καμβα με 1/4 κιλου μπογια χρωματιστη , αλλα πουλαει τη τεχνη του….
      στο παρον αρθρο λεει τι να αποφυγουμε μη πιαστουμε κοροιδα δε νομιζω οτι προτεινει αγοραστε φθηνα κανουν ολα την ιδια δουλεια!!!

    • Είναι εν γένει ένα πολύ καλό μαχαίρι. Το τι είναι «κακομεταχείριση» όμως είναι πολύ σχετική έννοια. – Διαφορετικοί χρήστες έχουν και διαφορετικές απαιτήσεις.

      Βέβαια το μαχαίρι που θα τύχει ιδιαίτερα σκληρής χρήσης πρέπει να έχει και ανάλογη, σχετικά χαμηλή, τιμή, ώστε να μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα σε περίπτωση σοβαρής ζημιάς. Αν ο προϋπολογισμός σας το αντέχει…

      Και το «σχετικά χαμηλή τιμή» είναι έννοια που ο καθένας ορίζει διαφορετικά βέβαια. Ένας γενικός μπούσουλας είναι να μείνετε κάτω από τα 100 ευρώ. Υπάρχουν εκπληκτικά μαχαίρια σε αυτή την κατηγορία.

  11. θα μου επιτρέψετε να διαφωνησω
    1. δεν ειναι απαραιτητο ενα μαχαιρι επιβιωσης να ειναι μεγαλο κ βαρυ, εγω προτιμω μαχαιρια απο 10 μεχρι 15εκ. ειμαστε στην Ελλαδα οχι στην αφρικη.
    2. το μαχαιρι επιβιωσης θα πρεπει να ειναι οπωσδηποτε fulltang σε αντιθεση με αυτα που διαβαζω εδω περι κουφιας λαβης (πολυ ευκολο να σπασει)
    3.διαφωνω καθετα με την πριονωτη πλατη γιατι δεν μπορει να δουλεψει σαν πριονι μια λαμα 4-6mm κ δεν μπορει να χρησιμοποιηθει το μαχαιρι για buttoning
    4.θα μου επιτρεψεται να διαφωνησω με αυτα που γραφετε περι μεταλλων κ χρηματων.
    στη συγκεκριμενη περιπτωση οτι πληρωνεις παιρνεις κ δεν εννοω τα συλλεκτικα μαχαιρια.
    θα προτιμουσα να βρεθω στην υπαιθρο με ενα καλο μαχαιρι που ειναι κατασκευασμενο απο καποιο καλο υλικο (s30v, 154cm, vg10, m390, a2 κλπ) παρα με ενα μαχαιρι των 30 ευρω που εχει σα μεταλο οτι να ναι.
    προσωπικα εχω αρκετα μαχαιρια απο 30-400 ευρω κ αρκετες μαρκες (benchmade, spyderco, cold steel, gerber, bark river knives) κ επιμενω οτι πληρωνεις παιρνεις.
    συνηθως τα μαχαιρια των 30 ευρω ειναι κατι κινεζικα φτιαξιδια για να μην το πω αλλιως.
    τελος μαχαιρι επιβιωσης σιγουρα δεν θεωρειται ενα μαχαιρι ραμπο, καλο το marketingk αλλα το μαχαιρι επιβιωσης εχει εξελιχθει.

    • Σεβαστή η άποψη σας, αν και διαφωνούμε με αυτή καθέτως και οριζοντίως. Δημοκρατικό site είμαστε βέβαια, και ΟΛΑ (εντός λογικού και πολιτισμένου πλαισίου) δημοσιεύονται.

      Κανείς δεν πρότεινε πως το καλύτερο μαχαίρι είναι αυτό των 30 ευρώ – καμία σχέση. Απλά αυτό των 60 – 80 ευρώ υπερκαλύπτει το 99% των χρηστών… Δεν θα επεκταθούμε σε μια εκτενέστερη απάντηση – το θέμα έχει υπερκαλυφθεί στα πιο πάνω σχόλια και έχουν ακουστεί όλες οι απόψεις (και έτσι πρέπει βέβαια).

      Να είστε πάντα καλά και να συνεχίσετε να στέλνετε τις απόψεις σας.

  12. αν θεωρειτε οτι το θεμα εχει υπερκαλυφθει εμενα με συγχωρειται που προσθεσα καποιες πληροφοριες που δεν ειχαν ειπωθεί.
    το θεμα δεν ειναι η τιμη του μαχαιρια αλλα τα χαρακτηριστικα αυτου.
    θα μου επιτρεψετε (στη δημοκρατια του site)με καθε σεβασμο να πω οτι:
    ο αμαθης ειναι πραγματικα επικίνδυνος.
    να ειστε παντα καλα κ να συνεχισετε να μας δινετε τα φωτα σας.

    • Γεια σας,

      Πολύ καλά κάνατε και σχολιάσατε. Απλά εμείς θεωρούμε ότι είχαμε απαντήσει ήδη σε προηγούμενα σχόλια…

      Η επικίνδυνη αμάθεια θα αντιμετωπιστεί μόνο όταν ακούγονται όλες οι απόψεις. Θα μας ευχαριστούσε ιδιαίτερα να σχολιάζατε και άλλα άρθρα μας.

      Συνεχίστε να μας διαβάζετε – σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια.

  13. καλησπερα!
    Ξερουμε αν η αγορα μαχαιριου απο το εξωτερικο απαγορευεται?

    • Η ελληνική νομοθεσία απαγορεύει την εισαγωγή όπλων στη χώρα χωρίς ειδική άδεια. Αν το μαχαίρι σας θεωρηθεί (δικαίως ή αδίκως) όπλο στο τελωνείο, καλά ξεμπερδέματα στο δικαστήριο!

      • Αδεια εισαγωγης χρειαζεται για τα οπλα που χρειαζονται και αδεια κατοχης. Πχ ενα σκοπευτικο ραβδωτο, ενα κυνηγετικο λειοκανο η ενα τοξο. Το μαχαιρι θεωρειται..οπλο, αλλα για την αγορα του δεν χρειαζεται αδεια απο την ασφαλεια. Επομενως δεν χρειαζεται και αδεια εισαγωγης στην χωρα. Το αν καποιος αστυνομικος η τελωνειακος εχει αγνοια του νομου, ειναι δικο του προβλημα και ενας δικηγορος μπορει να του το εξηγησει πολυ ευκολα. Μην τρομαζετε και μπερδευετε τον κοσμο αδικα. Ο κοσμος πρεπει να μαθαινει τι λεει ο νομος και οχι το τι νομιζει ο χ,ψ μπερδεμενος τελωνειακος για παραδεια. Εχω βαρεθει να ακουω σαχλαμαρες τοσα χρονια για αυτο το θεμα. Ο ενας λεει τα μαχαιρια απαγορευονται πανω απο 7 εκατοστα, ο αλλος λεει τα αεροβοκα απαιτουν αδεια οπλοκατοχης και γεμικα ο καθενας λεει το μακρυ και το κοντο του. Δεν λεει κανενας νομις οτι απαιτειται αδεια απο την ασφαλεια για να εισαγεις-αγορασεις μαχαιρι απο το εξωτερικο η το εσωτερικο, ασχετως μεγεθους!!! Εχω φερει ο ιδιος απο αμερικη μαχαιρια και απο γερμανια με παραγγελια. Ουτε απαγορευεται ουτε προβλημα αντιμετωπισα. Το μονο προβλημα που υπαρχει στην χωρα μας ειναι οτι οι μισοι αστυνομικοι σου λενε οχι σε ολα( για να ειναι καλυμενοι) και οι αλλοι μισοι σου λενε δεν ξερω γιατι οντως δεν ξερουν (αυτοι ειναι πιο εντιμοι τουλαχιστον). Στο τελος αγανακτεις, διαβαζεις οοολο τον νομο μονος σου και τελος.

        Φιλικα κωστας

        • Ας το πάρουμε από την αρχή:

          1) Τα πράγματα είναι πολύ απλά: Αν το μαχαίρι μας θεωρηθεί ξιφίδιο (όπλο άνευ άλλης χρήσης) στο τελωνείο, ζήτω που καήκαμε: Καμία ελληνική νομοθεσία δεν είναι ξεκάθαρη στο θέμα αυτό, και το όποιο «πρόβλημα» ή «παρεξήγηση» θα λυθεί στο δικαστήριο, το οποίο όπως μπορούμε να φανταστούμε είναι μια ρευστή κατάσταση με αβέβαιο αποτέλεσμα.

          2) Σχόλια του τύπου «το έχω κάνει 10 φορές» τα θεωρούμε πολύ μικρού ειδικού βάρους, με το συμπάθιο – 100 φορές θα πάει η στάμνα στη βρύση, μία θα σπάσει έλεγαν οι παλιοί!

          3) Τη νομοθεσία την έχουμε αναρτήσει προ πολλού – τα μαχαίρια αναφέρονται ξεκάθαρα ως όπλα, ενώ αναφέρεται και η απαγόρευση εισαγωγής όπλων (με εξαιρέσεις). Για του λόγου το αληθές, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει εδώ:
          http://www.amynastospiti.gr/nomos-yp-arith-2168-arthra-1-os-7/

          Για να το πούμε και πιο απλά: Αν το tactical μαχαίρι που παραγγείλαμε από το εξωτερικό χωρίς άδεια κάποιος το αποκαλέσει «σπαθί», έστω και λανθασμένα, θα βρεθούμε στο δικαστήριο, ή έστω στον εισαγγελέα, να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες.

          Για τους αστυνομικούς έχετε απόλυτο δίκιο!

          Με εκτίμηση,
          Ραξής Επιτρόπου MEng

          ΥΓ. Ένα μαχαίρι που είναι ξεκάθαρα όπλο απαγορεύεται να αγοραστεί στην Ελλάδα χωρίς ειδική άδεια, πόσο μάλλον να εισαχθεί. Τυχόν tactical μαχαίρια εισάγονται ως γενικής ή κυνηγετικής χρήσης. Πολύ απλά κάποιοι κάνουν τα στραβά μάτια!

          • Συμφωνα με τον γελοιο νομο παπουτση, ολα τα μαχαιρια θεωρουνται οπλα. Παρολα αυτα κανενα-το τονιζω-κανενα μαχαιρι δεν χρειαζεται αδεια αγορας η κατοχης. Ο νομος παρολη την τραγικοτητα του ειναι σαφης. Αγοραζεις οσα και οτι ειδους και μεγεθους μαχαιρια θες. Χωρις αδεια. Ομως δεν μπορεις να τα κουβαλας επανω σου ασκοπα. Πχ σε μια καφετερια. Ενω μπορεις για το κυνηγο η το ψαρεμα η αλλες υπαιθριες δραστηριοτητες…
            Αυτο που εγραψα για την αμερικη δεν το εγραψα τυχαια. Εκει εχουν νομους-οχι @@νομους- και τους τηρουν παντα-σε αντιθεση με εμας. Το οτι αγορασα και εφερα απο εκει μαχαιρια δεν ηταν θεμα τυχης-εκει δεν υπαρχει τυχη-αλλα θεμα νομου.
            Επιμενω οτι απο την στιγμη που στην ελλαδα δεν απαιτειται αδεια αγορας η αδεια κατοχης για ενα μαχαιρι, τοτε μπορουμε να αγορασουμε απο το εξωτερικο οσα μαχαιρια θελουμε.
            Μιλαω για μαχαιρια, οχι για σπαθια. Η διακριση μεταξυ αυτων των 2 -για τον ελληνικο νομο- δεν γινεται με καποιο μετρο πχ εκατοστα. Δεν υπαρχει δηλαδη μετρικο οριο του τι ειναι μαχαιρι. Η διακριση γινεται με το πως το αποκαλει ο κατασκευαστης.
            Αρκετα γελοιο βεβαια. Συμφωνω. Οπως πολλα αλλα στην χωρα μας δυστυχως…
            Πριν ενα χρονο συζητουσα με 4 διαφορετικους αστυνομικους σε 3 διαφορετικα τμηνατα ασφαλειας, για ενα νομο περι πυροβολων οπλων. Ακουγα 4 διαφορετικες αποψεις. Τελικα διαβασα ο ιδιος τον νομο που ηταν ΣΑΦΕΣΤΑΤΟΣ και επραξα οπως επρεπε (και οχι οπως με «συμβουλευαν»). Και ειχα δικιο και αποδειχθηκε αργοτερα. Τωρα, ενα χρονο μετα, για το ιδιο θεμα, απο τα ιδια ατομα, ακουω ακομα τις ιδιες λανθασμενες αποψεις με τοτε…φυσικα γελαω. Περισσοτερο γεκαω ομως με αυτους τους φοβισμενους που τους ακουνε επειδη «αυτοι κατι παραπανω θα ξερουν» και βασανιζονται τζαμπα.
            Τελος παντων, επιμενω σε αυτο που σου ειπα εξ αρχης και αν θες ψαξτο με εναν δικηγορο: απο την στιγμη που ενα οπλο δεν απαιτειται αδεια κατοχης, μπορεις να το αγορασεις.
            Μπορεις ακομα να αγορασεις οπλο που εδω απαιτειται αδεια κατοχης αλλα στο εξωτερικο οχι (πχ ενα τοξο). Στην περιπτωση ονως αυτη, για το ελληνικο κρατος θα εισαι παρανομος! Στην περιπτωση του μαχαιριου ομως δεν εισαι παρανομος γιατι το ελληνικο κρατος δεν απαιτει ουτε αδεια αγορας ουτε αδεια κατοχης για τα μαχαιρια.
            Αυτα απο μενα. Φιλικα

          • Μα ακριβώς, επειδή δεν διαχωρίζεται το μαχαίρι από το σπαθί, το ξίφος ή το ξιφίδιο στην ελληνική νομοθεσία (αν μπορούμε να την αποκαλούμε έτσι χωρίς να γελάμε) ο υποψήφιος αγοραστής πρέπει να έχει τα μάτια του 14 – για να μην βρεθεί να εξηγεί το αυτονόητο σε ανθρώπους που δεν (θέλουν να) καταλαβαίνουν!

            Για τη νομοθεσία των μαχαιριών έχουμε γράψει άλλο άρθρο… http://www.amynastospiti.gr/einai-nomimo-to-maxairi-mou/

          • Να σου κανω και μια αλλη ερωτηση…
            Επειδη σημερα ειδα τυχαια την σελιδα σου. Οταν λες αμυνα στο σπιτι, τι ενοεις; Γιατι προφανως γνωριζεις οτι η ενοια του ασυλου στην Ελλαδα δεν υφισταται δυστυχως.
            Προχθες πετυχα εναν μπαρμπα στο αστυνομικο τμημα της περιοχης μου, ο οποιος ηρθε να ρωτησει τους αστυνομικους, ποια επαναληπτικη καραμπινα ειναι πιο καλη για αμυνα στο σπιτι κτλ. 75 χρπνων ανθρωπος και δεν ηξερε οτι στην Ελλαδα δεν υπαρχει ασυλο

          • Δεν είναι θέμα ασύλου. Ακόμα και η (σε πολλά σημεία απαρχαιωμένη και εν γένει απαράδεκτη) ελληνική νομοθεσία μας δίνει το δικαίωμα να αμυνθούμε χωρίς να προβούμε σε αξιόποινες πράξεις – αρκεί να συντρέχουν πολύ συγκεκριμένες συνθήκες βέβαια. Το θέμα είναι μεγάλο και έχει βάθος, γι αυτό το έχουμε αναλύσει σε σειρά άρθρων στη στήλη ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ. Το πιο χαρακτηριστικό από αυτά, γραμμένο από δικηγόρο, μπορείτε να το διαβάσετε παρακάτω:

            http://www.amynastospiti.gr/poia-amyna-einai-nomimi-kai-poia-oxi/

            Ενώ αρκετά κατατοπιστικό είναι και το παρακάτω:

            http://www.amynastospiti.gr/ti-den-synista-apeili/

            Αμφότερα είναι γραμμένα από επαγγελματία σε σωστά, απλά και κατανοητά ελληνικά – όποιος θέλει να ενημερωθεί μπορεί να το κάνει λοιπόν…

            Άμυνα επίσης, εκτός από την αντιμετώπιση του εισβολέα, είναι η αποφυγή της εισβολής γενικώς, με κάθε είδους αντικλεπτικά μέσα – άλλο ένα σημαντικό κομμάτι του ιστοχώρου μας.

            Και κάτι άλλο, το amynastospiti.gr δεν είναι σελίδα μου, αν και σαφώς λειτουργώ ως αρχισυντάκτης: Φιλοξενεί άρθρα κυνηγών, δικηγόρων, δασκάλων πολεμικών τεχνών, αναγνωστών και όχι μόνο. Ήταν πάντα ομαδική προσπάθεια, ενώ έχει εμφανή συνεργασία με κάποια από τα μεγαλύτερα εξειδικευμένα site στον ελλαδικό χώρο – κάποιος δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στους συνδέσμους μας.

            Με εκτίμηση,
            Ραξής Επιτρόπου MEng

  14. Ενδιαφέρον άρθρο. Ερώτηση από έναν άσχετο (εγώ): Ποιός ο ορισμός του μαχαιριού επιβίωσης; Αν κάποιος που πάει για κυνήγι και έχει το κυνηγετικό του μαχαίρι, βρεθεί σε κατάσταση επιβίωσης τότε τι θα κάνει, εφ” όσον δεν έχει μαχαίρι επιβίωσης αλλά κυνηγετικό;

    • Οι ορισμοί αυτοί είναι γενικοί και, εν γένει, σχετικοί. Τόσο στο άρθρο όσο και στα σχόλια θα βρείτε αρκετές πληροφορίες…

      Όταν μιλάμε για επιβίωση μιλάμε συνήθως για αυτοάμυνα / κοπή και πελέκημα ξύλων / εκδορά ζώων (και ό,τι άλλο προκύψει). Το κυνηγετικό μαχαίρι σχετίζεται περισσότερο με την εκδορά, τον καθαρισμό και ίσως τον τεμαχισμό του ζώου – πρέπει να μπορεί βέβαια να χρησιμοποιηθεί και για αυτοάμυνα σε περίπτωση βλάβης / απώλειας του κυνηγετικού όπλου.

      • Ένα μαχαίρι επιβίωσης δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κυνηγετικό;

  15. Συνήθως όχι, γιατί κατά κανόνα δεν διαθέτει εκδορέα. Το κυνηγετικό κατά κανόνα είναι ελαφρά μικρότερο και διαθέτει εκδορέα, αφού είναι για πιο εξειδικευμένη χρήση.

    Βεβαίως πρέπει να αναφερθεί ότι τα μαχαίρια επιβίωσης χρησιμοποιούνται σε μεγάλο ποσοστό στο κυνήγι από εκατομμύρια ικανοποιημένους χρήστες!

  16. Προχθές πήρα μια ΜΑΧΕΤΑ για τα κυνήγια μου. 15 ευρώ, ανοξείδωτη, 3 χιλιοστά πάχος.
    Μήκος λάμας 46 εκατοστά, συνολικό μήκος 58 εκατοστά.
    Μόνο μειονέκτημα είναι το θηκάρι της, είναι πολύ ψεύτικο. Αλλά και 15 ευρώ…
    Παραθέτω εικόνα:
    http://s21.postimg.org/ene458pdj/image.jpg

  17. Παιδιά καλημέρα σας. Με σεβασμό στις εμπειρίες καθενός από σας, να πω κι εγώ τις δικές μου. Λάτρης των μαχαιριών κι εγώ, κάτοχος κάθε λογής και είδους, από μαχαίρια tactical ή επιβίωσης, καταλαβαίνω απόλυτα αυτούς που θεωρούν τα φθηνότερα ως αρκετά for the job to be done, αλλά επίσης εκτιμώ βαθύτατα και τα σύγχρονα μέταλλα μοντέρνων εταιριών της τελευταίας 10ετίας.
    Ένα μαχαίρι επιβίωσης, για εμένα θα πρέπει να είναι των διαστάσεων του ΒΚ2, δηλαδή σχετικά βαρύ με φαρδιά ράχη και φλατ πλευρές, κάτι που είναι αρκετό για τις περισσότερες περιπτώσεις χρήσης και ιδανικά πλήρους φάρδους σε όλο το μήκος του (full tank αγγλιστί), όχι τέλος πολύ μακρύ. Δυστυχώς, τα περισσότερα survival μαχαίρια φτιάχνονται από ατσάλι κατηγορίας 1050-1095 CrV, το οποίο έχει εξαιρετικές ιδιότητες αναφορικά με τη διατήρηση της κόψης της λάμας και της αιχμής της, αλλά θέλουν κάποια απλή συντήρηση για να μη σκουριάσουν μελλοντικά. Εδώ έρχονται διάφορες τεχνολογίες επικάλυψης της λάμας με σύνθετες ρητίνες να δώσουν μερικώς τη λύση, αφού μετά από συνεχόμενη χρήση αυτές οι ρητίνες γδέρνονται από την επιφάνεια της λάμας…
    Το ατσάλι ευρείας «κατανάλωσης» όπως τα 420-440 HC, είναι σίγουρα ανοξείδωτο αλλά και πολύ πιο μαλακό (σε αντίθεση με αυτό που αναφέρεται από κάποιους από τους παραπάνω αξιότιμους προλαλήσαντες -κάτι που μου προξενεί ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση το γιατί αναφέρεται!), γι αυτό και στις περιπτώσεις που χρησιμοποιείται σε μαχαίρια επιβίωσης, έχει και πολύ μεγαλύτερο πλάτος λάμας (σχεδόν το διπλάσιο!) ώστε να δώσει τις ίδιες μηχανικές αντοχές και επιπρόσθετα και ανάλογο βάρος… Το πλεονέκτημά τους παραμένει η πολύ εύκολη συντήρηση της κόψης τους (τρόχισμα) και φυσικά η «ανοξειδώτητά» τους.
    Έπονται μαχαίρια που χρησιμοποιούν πανάκριβα ατσάλια της κατηγορίας των tool steels, όπως είναι τα Ο1, SV30, 154CM κτλ, τα οποία είναι πανάκριβα όχι μόνο λόγω της σχέσης ευρώ/κιλό , αλλά λόγω της μεγαλύτερης δυσκολίας κατεργασίας και γενικά επεξεργασίας αναφορικά με τη σκληρότητά τους και τη δημιουργία της κόψης τους. Αφήστε δε που τα υλικά που χρησιμοποιούνται στη λαβή, προσθέτουν κι αυτά κόστος… (δείτε τα Fallkniven NL με convex κόψη: ένα ποίημα για τους λάτρες!)
    Η λύση αναφορικά με την αντοχή σε κάθε χρήση, το μικρό μέγεθος, την αντοχή στην οξείδωση και την ευκολία συντήρησης, έρχεται από τη Σουηδία με τα μαχαίρια της MORA, τα οποία συνδυάζουν όλα τα παραπάνω στο ατσάλι SandVik με τιμές από 30 έως 80/90 ευρώ. Πραγματικά ο απόλυτος συμβιβασμός για τον κυνηγό ή τον φυσιοδίφη που θέλει να κάνει exploring στα βουνά και δάση της πανέμορφης χώρας μας.

  18. πρόσφατα παρήγγειλα 3 μαχαίρια φούλ τάνγκ 2 schrade schf37 & ένα schf16 τα 37 έχουν σχεδόν 18 cm λάμα και το 16 είναι μαχαίρι λαιμού. και τα τρία μαζί μου κόστισαν μαζί με την αποστολή απο Αμερική 123 ευρώ πολύ καλή σχεδίαση χοντρές λάμες και κοφτερά. στην Ελλάδα παρόμοια μαχαίρια στα μαγαζιά θα μου στοίχιζαν απο 80 ευρώ και πάνω τα schf37 το ένα και 40-50 ευρώ το λαιμού. Δηλ. 200 ευρώ και πάνω. φτηνά μαχαίρια για μιά ζωή παιδιά. όπως τα βλέπω δεν σπάνε οτι και να τους κάνεις!

    • H εισαγωγή μαχαιριών από το εξωτερικό συμφέρει, αν δεν μας ενδιαφέρει να ενισχύσουμε την τοπική αγορά – αυτό βέβαια είναι τεράστιο θέμα και δεν είναι της στιγμής να το αναλύσουμε.

      Εν γένει πάντως οι (παρα)εισαγωγές μαχαιριών θέλουν λίγη προσοχή: Όσο γίνεται εισαγωγή μαχαιριού «εργαλείου», κανένα πρόβλημα. Αν τα χαρακτηριστικά του μαχαιριού το χαρακτηρίσουν «όπλο» στα μάτια κάποιου Έλληνα «ειδήμονα δημόσιου υπαλλήλου» θα τρέχουμε (στα δικαστήρια) και δεν θα φτάνουμε – έχουμε κάνει τη σχετική ανάλυση στη στήλη ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ…

      • Η τοπική αγορά να μάθει να σέβεται τους τοπικους αγοραστές αν θελει να την ενισχυουμε.

        • Αυτό είναι ένα παραμύθι που μας πλασάρουν εδώ και αρκετό καιρό: Η τοπική αγορά έχει ικανό αριθμό επαγγελματιών που σέβονται τον πελάτη και ταυτόχρονα διατηρούν τις τιμές σε λογικά πλαίσια, αν και πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις (που επιβεβαιώνουν τον κανόνα…).

          Τώρα, αν θέλει ο Έλληνα(ρα)ς καταναλωτής να εξισώσει (στο μυαλό του) τον τοπικό έμπορο με κάποιον στην άλλη άκρη του κόσμου, που λειτουργεί σε διαφορετικό καθεστώς (οικονομικό, φορολογικό και κοινωνικό…) αρχίζει μια ατέρμονη συζήτηση που σίγουρα εδώ είναι εκτός θέματος.

          Σαν amynastospiti.gr έχουμε αγοράσει και από το internet, αλλά και από τοπικούς προμηθευτές, ενώ μείναμε ευχαριστημένοι σχεδόν από όλους. Αγοράσαμε από το internet κάτι με 45 ευρώ, όταν ο κακός Έλληνας αντιπρόσωπος ζήτησε 200… Μία από τις άσχημες και λιγάκι σπάνιες περιπτώσεις – εξαιρέσεις που αναφέρουμε πιο πάνω.

          • Αυτο δεν ειναι καθολου παραμυθι ειναι πραγματικοτητα και δεν μας το πλασαρει κανενας τον τελευταιο καιρο , ειναι πρακτικες τουλαχιστον 20ετιας .

            Το «Ελληνάρας» δεν ξερω για που παει και με τι υφος εκφραζεται , παντως προσωπικα εχω βαρεθει τους εμπορ(αρ)ες που λενε αρλουμπες , κοστολογουν οσα τους λειπουν εκεινη τη μερα και σε κοιτανε λες και σου εκαναν χαρη που σου πουλησαν τη χαζομαρα που βρηκαν με 10 δολλαρια απο κανενα κινεζικο αντιπροσωπο και το πλασσαρουν με 50 .

            Αν παλι κατι το αγορασουν 45 (που κανονικα θα επρεπε ν το παιρνουν φθηνοτερα σαν εμπορες ) τοτε νομιζουν οτι σου πουλανε τον θησαυρο του αιωνα και πρεπει να πληρωσεις αδρα γιαυτο ,

            Ο αλλος με γνωστο μαγαζι στο πειραια , στα online εχει αλλη τιμη και στο μαγαζι εχει 5 ε ακριβοτερα , και πρεπει αν τον πριξεις για να στα δωσει στην σωστη τιμη . Σε μονιμη βαση αυτο ε . Οτι αρπαξουμε …- ποσα μου λειπουν σημερα;- 10 ε να πληρωσω βενζινη; -α ναι φιλαρακο αυτο εχει 70 αντι για 60 .

            Πας στο μοντελαδικο σου λεει αα δεν εχω φιλτρο αερα για το αμαξακι σου μονο αυτο π κανει 30 ε …

            Α να μη μιλησω για τουρισμο , καντε μια γυρα να δειτε τιμες απο εξωτερικο για ελλαδα και τιμες για ελληνες(κοροιδα) , και τωρα ισως και λεω ισως να εχουν αρχισει να ισιωνουν τα πραγματα λογω κρισης αλλα οταν τοσα χρονια παταμε τον διπλανο μας , πως θα μας εμπιστευθει ξανα;

            Αυτα και αλλα πολλα δεν μου τα πλασσαρε κανενας νεφελιμ ουτε το ΔΝΤ , αυτα τα ζουσα και τα ζω και τα ζουμε , οσοι γνωριζω ψωνιζουν κυριως απο το Internet γιατι πολυ απλα δεν εμπιστευονται πια τους ντοπιους . Οταν και αν βρω σωστο ντοπιο επαγγελματια ομως δεν λυπαμαι και 10 ε παραπανω , την κοροιδια δεν θελουμε

            Και τελος καλο θα ειναι σαν χωρα να αρχισουμε να παραδεχομαστε τα αρνητικα μας γιατι αλλιως δεν υπαρχει αλλαγη.

          • Δεν διαφωνούμε σε τίποτα με τα παραπάνω παράπονα, αλλά το ποσοστό των σωστών Ελλήνων εμπόρων είναι πλέον σεβαστό (ίσως και λόγω κρίσης!): Μιλώντας για το σήμερα (και σίγουρα όχι για το 20 χρόνια πριν – καμία σχέση η Ελλάδα του τότε) βρίσκουμε πολλούς σοβαρούς ανθρώπους και εδώ.

            Πρόσφατα αγοράσαμε μπότες, τσοκάκια και ανταλλακτικά αυτοκινήτου από τοπικούς εμπόρους σε τιμές ίσες ή και χαμηλότερες από αυτές του ίντερνετ… Όποιος ψάχνει βρίσκει! Θα συμφωνήσετε σίγουρα στο ότι η ελληνική αγορά θέλει ακόμα πολύ ψάξιμο από τους καταναλωτές…

            Περί Νεφελίμ, κ.α. παρεμφερών γελάσαμε πολύ!

  19. χμμ…, ωραίο blog φαίνεται. Μπράβο σου για την υπομονή και το μεράκι! Κάπως έτσι ξεκίνησε μάλλον και το amynastospiti : ) Έχεις μεγάλη συλλογή μαχαιριών;
    Όσο για τα schrade που αναφέρονται παραπάνω, καλά budget μαχαίρια, αλλά αυτή η μανία με την γκρίζα επικάλυψη που έχουν απέξω βρε παιδάκι μου… με την πρώτη «ξυλιά» χαράζουν για πλάκα… (πάνε κατευθείαν για etching και »ξύδωμα» για τους γνώστες… : )

    • μήπως μιλάς για το schf9; γιατί τα shrade που ανέφερα έχουν όλα μαύρη επικάλυψη που όντος είναι άχρηστη. Με το που τα πήρα στα χέρια μου, η πρώτη μου κίνηση, σαν άσχετος που είμαι, ήταν να το γυαλίσω-ξύσω το χρώμα αυτό και το έβαψα με μαύρη βαφή όπλων στην οποία μετά απο μία ώρα σχισήματος ξύλων δεν φάνηκε ούτε γρατσουνιά. μιλάω έχοντας αυτά τα μαχαίρια στα χέρια μου, και όχι απο έρευνα στο ίντερνετ. Και ναί, έχω μεγάλη συλλογή, για να ξεχωρίζω τα <>.

  20. <> η τελευταία λέξη στο προηγούμενο σχόλιό μου

  21. όχι για την ίδια επικάλυψη μιλάμε: στα δικά μου μάτια είναι λίγο πιο γκρίζα : )
    Εγώ για μερικά 1095 μαχαίρια έχω πάρει ειδικό λάδι αφαίρεσης του χρώματος και έχω λειάνει σε ταινία τροχίσματος ολόκληρη την επιφάνεια. Μετά την »έβρασα» σε κατσαρόλα με ξύδι, για να πάρει μια προστατευτική στρώση κατά της οξείδωσης (μπορείς σε αυτό το στάδιο να κάνεις και κάποια σχεδιάκια επάνω στη λεπίδα, με μουστάρδα ή κάποιο οξύ). Για βαφή όπλου πρώτη φορά ακούω: ενδιαφέρον! Και δε χαράζει ε;
    Πάντως το 37αρι που πήρες, θυμίζει σε πάχος το ΒΚ2 και μέγεθος το ΒΚ7. Να φτιάξεις και μια cydex θήκη με υποδοχή για »αναφτήρι» και είσαι για bushcrafting!!

  22. Απορώ ακόμη γιατί πολλές εταιρείες βάζουν στη θήκη του μαχαιριού και αυτή την άθλια πέτρα ακονίσματος…

    • Αυτό εδώ, είναι site για μαχαίρια επιβίωσης. Εγώ θεωρώ μαχαίρι επιβίωσης ένα μαχαίρι για όλες τις εργασίες. το SCHRADE SCHF37 μπορεί να κάνει τις εργασίες του BK2 και BK7 αρκετά άνετα, σύν ότι το βάρος του δίνει την επιπλέον δυνατότητα να το χρησιμοποιείς σαν μικρο τσεκούρι. στο κυνήγι δεν μπορώ να κουβαλάω διαφορετικά μαχαίρια. αυτό το μαχαίρι με βολεύει για όλες τις χρήσεις του κυνηγίου. γδάρσιμο και τεμαχισμό του αγριογούρουνου, κόψιμο μικρών και μεγάλων θάμνων που εμποδίζουν το πλησίασμα του θηράματος, μέχρι και άμυνα απο την επίθεση του αγριογούρουνου κάτι που έχω βιώσει και με έσωσε το kabar big brother μαχαίρι μου τύπου ράμπο. 2 μαχαιριές και διάστημα 30 λεπτά μάχης με τα σκυλιά μου μπορούσε να απειληθεί η ζωή μου ξανά. πόσες μαχαιριές θα ήθελε με το MORA η το BK2, δέν θέλω να το διαπιστώσω. όσο για τα παρελκόμενα του SCHF37 δεν νομίζω οτι έχουν σχέση. παρόλα αυτά η θήκη του είναι μέτριας ποιότητας και χρηστικότητας για κυνήγι, ο σπινθηριστής που συμπεριλαμβάνεται, πολύ λειτουργικός και το ακόνι διαμαντιού χρειάστηκε ζέσταμα για να το επαναφέρω σε ευθεία καθώς το παρέλαβα στραβό. τώρα κάνει πολύ καλή δουλειά. έψαξα για την θήκη που γράφεις και δέν την βρήκα. μήπως ξέρεις που μπορώ να την βρώ; και πόσο στοιχίζει;

  23. Κατά τη γνώμη μου παιδιά όταν μιλάμε για επιβίωση τα απόλυτα εργαλεία είναι ένα Νεπαλέζικο kukri full tang η μία ματσέτα.Βέβαια για κάποιους τη δουλειά ενός φορητού τσεκουριού στο κόψιμο δέντρων δεν την αντικαθιστά τίποτε άλλο.Αν ήταν να επέλεγα 2 εργαλεία για επιβίωση θα ήταν ένα kukri,και ένας ελβετικός σουγιάς

  24. Πλέον φίλε μου υπάρχουν τόσα μαχαίρια «επιβίωσης» εκεί έξω που κάποιος που δεν ξέρει τι να πρωτοδιαλέξει -σχήμα,μήκος,βάρος,ατσάλι,λαβή- εύκολα μπερδεύεται. Ανάλογα με τις «επιχειρησιακές» ανάγκες του καθενός, υπάρχει και το ανάλογο μαχαίρι. Η δική μου άποψη, είναι ότι για τις πλείστες γενικές ανάγκες του κυνηγού/φυσιοδίφη/hicker, αρκεί ένα μαχαίρι μέτριου βάρους με λάμα από 10 έως 14-15 εκατοστά.
    Όπως κι εσύ αναφέρεις, δεν έχει εφευρεθεί ακόμη το μαχαίρι όλα-σε-ένα που κόβει κορμούς, ξετομαρώνει γουρούνια ή τεμαχίζει μορταδέλα σε φέτες 1 χιλιοστού. Για εμένα, ένα μικρό τσεκουράκι και ένα μέτριου βάρους μαχαίρι αρκούν.
    Όσο για τον φίλο παραπάνω, φύλο cydex μπορεί (μπορούσε προ-capital control) να παραγγελθεί από π.χ. Κίνα και να κοπεί-ψηθεί-πριτσιναριστεί στα μέτρα του μαχαιριού από εσένα.

  25. εψαχνα για μαχαιρι στο νετ κ επεσα πανω στο παρον.. με καποια πραγματα συμφωνω με καποια αλλα οχι.Απ οτι καταλαβα ο θεματοθετης αναφερεται κυριως για μαχαιρια κυνηγιου συμπληρωνοντας μια γενικη αποψη κ για ολα τα αλλα… Εμενα η αποψη μου ειναι οτι υπαρχουν διαφορετικες κατηγοριες μαχαιριων για διαφορετικες χρησεις,σκοπευτικα,αμυνας,μαχης,κυνηγιου,γδαρσιματος κλπ. Ο καθε ενας συμφωνα με τις αναγκες του κ την ειδικοτητα του μπορει να εκφερει γνωμη, θα συμφωνησω στο οτι εκτος των συλλεκτικων δεν ειναι σοφο να ξοδευουμε πανω απο 100 ευρω για ενα μαχαιρι.

    • … αυτό ακριβώς, η τελευταία σας πρόταση, είναι και το «ζουμί» όλου του άρθρου!

  26. Διαφωνώ κάθετα με την τελευταία πρόταση του φίλου. Το »πάνω από 100 ευρώ για ένα μαχαίρι» είναι παντελώς υποκειμενική άποψη και θα ταίριαζε καλύτερα με φράσεις του στυλ »πάνω από 150€ για κινητό», »πάνω από 500€ για καραμπίνα», »πάνω από 9000€ για αυτοκίνητο». Ναι, ο σκοπός του άρθρου είναι λίγο διαφορετικός και το ζουμί του πράγματος είναι οι αναγνώστες να ανταλλάσσουμε απόψεις πολιτισμένα, αλλά στο πορτοφόλι και τη χρήση που επιφυλάσσει ο καθένας μας στα πράγματά του δεν υπάρχει πολύ ή λίγο. Ας μας πει ο φίλος, ποιο μαχαίρι που έχει και κάνει κάτω από 100€, αντέχει την οξείδωση και παράλληλα διατηρεί την κόψη του επαρκώς, είναι αρκούντως βαρύ και κάνει άνετα τη χρήση για την οποία προορίζεται (είτε αυτή αφορά προστασία, εργασίες υπαίθρου κτλ).
    Θέλω να πω τελικά, ότι στο μαχαίρι πέρα από τα γεωμετρικά του χαρακτηριστικά, κάποιος αγοράζει και καλύτερο ή χειρότερο ατσάλι και θερμική του επεξεργασία, και δυστυχώς αυτά συνήθως κοστίζουν περισσότερο. Αν κάποιος χρησιμοποιεί τα μαχαίρια του, τα χρειάζεται αυτά τα χαρακτηριστικά -αν όχι, τότε του κάνει και μια απλή tramontina…

  27. Κανείς δεν μπορεί να κάνει κουμάντο στα χρήματα του άλλου – αυτός είναι άλλωστε και ο πυλώνας στήριξης της ελεύθερης αγοράς.

    Πέρα από αυτό όμως, το 100 ευρώ για ένα μαχαίρι αντιστοιχεί με τα σημερινά δεδομένα σε 300-400 ευρώ για κίνητο, 1500 – 2000 ευρώ για καραμπίνα και 50000 ευρώ για αυτοκίνητο. Ναι, υπάρχουν και (πολύ) ακριβότερα κινητά / όπλα / αυτοκίνητα, αλλά το 99,9% του πληθυσμού δεν θα βρει καμία απολύτως χρήση για τις extra δυνατότητες ή χαρακτηριστικά που αυτά παρέχουν.

    Στο σήμερα, οι 999 στους χίλιους που αγόρασαν το «εργαλείο» υπερ – μαχαίρι των 350 ευρώ θα το χρησιμοποιήσουν σαν να ήταν tramontina… Σε αυτούς απευθύνεται το άρθρο και όχι στον 1 – δηλαδή στην σπάνια εξαίρεση.

    Καλά (με όλη τη σημασία της λέξης) μαχαίρια υπάρχουν άπειρα με πολύ λιγότερα από 200 ευρώ, και σε κάποιες περιπτώσεις με σαφώς λιγότερα από 100. Ρίξτε μια ματιά στα Mora, KA-BAR, SOG, COLD STEEL κ.α. σε αυτές τις κατηγορίες τιμής. Βεβαίως και δεν υπάρχει το τέλειο μαχαίρι, αλλά αν κινηθούμε σε λογικά πλαίσια θα βρούμε κάτι καλό (έως άριστο) χωρίς να τινάξουμε στον αέρα το υπόλοιπο στο (μνημονιακό) πορτοφόλι μας…

    Όσο για την οξείδωση, είναι 60% συντήρηση και 40% συνθήκες ή μέταλλο.

  28. Όχι αγαπητέ κε Επιτρόπου. Θα διαφωνήσω ευγενικά. Δεν δέχομαι το σχόλιο σας για μνημονιακό πορτοφόλι, όταν πάρα πολύ κόσμος δίνει άνετα από το υστέρημα του (!) 200-400€ για το επόμενο μοντέλο κινητής, αγοράζει πετρελαιοκίνητο 1400cc με 15.000€+1500€ έξτρα εξοπλισμό ή έχει γεμίσει με λογής λογής προϊόντα από το AliExpress την ντουλάπα του. Σίγουρα τα μαχαίρια άνω των 100€ δεν είναι αντικείμενα πολυτελείας φυσικά και σίγουρα δεν απευθύνονται μόνο στους λάτρεις ή συλλέκτες. Και είναι υπερβολή να λέμε ότι ένα μαχαίρι άνω των 100€ αντιστοιχεί με καραμπίνα 1500€ ή αυτοκίνητο 50000€…
    Ειδικά για τα μαχαίρια γενικά, έχουμε διαφωνήσει αρκετά μεταξύ μας στο παρελθόν και φαίνεται ότι πάντα θα το κάνουμε ευγενικά και στο μέλλον. Είναι κι αυτά »όπλα» και όπως όλα τα όπλα, έχουν κι αυτά και τα χαρακτηριστικά τους και διαφορετικές ποιότητες. Αν ήταν διαφορετικά, τότε θα αγοράζαμε όλοι όπλα Baikal (καθόλα αξιόπιστα και ικανά) και θα χαρακτηρίζαμε όσους προτιμούσαν Beretta ή Browning υποψήφιους της λίστας langard ή σχόλια όπως ο 1 στους 99,9% κτλ…
    Όσο για τη συντήρηση που λέτε, στενοχωρήθηκα λίγο για το καημένο μου πλην τίμιο και αγαπημένο Mora, το οποίο μετά από 4 μέρες συνεχούς χρήσης στη Ροδόπη (στην περίμετρο του Παρθένου δάσους) παραδόθηκε στη σκουριά και έγινε αντικείμενο πειραμάτων με μουστάρδα ξύδι κα. Ευτυχώς έκανε μόνο 20€ (σίγουρα πάρα πολύς κόσμος δεν δίνει ούτε τόσα για ένα μαχαίρι επιβίωσης), αλλά έπρεπε να κουβαλώ μαζί μου ένα WD40 και λίγο γυαλόχαρτο για να το συντηρώ τελικά.
    Σίγουρα υπάρχουν πάρα πολλά προϊόντα που αν και φτηνότερα έχουν άριστο value for money και άλλα που αν και αρκετά ακριβότερα, τείνουν να κοστίζουν πολύ περισσότερο από το άθροισμα των υλικών τους. Όμως μη θεοποιούμε τη ΄΄φτήνια΄΄ στα μαχαίρια, επειδή δεν τα χρησιμοποιούμε όσο και όπως πρέπει. Για εμένα προσωπικά, έναν ιδ. υπάλληλο των 1000€ με 2 παιδιά (πολύ καλοπληρωμένος πλέον), καλύτερα αποταμίευση για να πάρω κάτι μέσης προς υψηλότερης ποιότητας, παρά το κινέζικο »…που θα μου κάνει τη δουλειά». Βέβαια αν δούμε όλα τα παραπάνω υπό το στενό πρίσμα της ανεργίας και της οικονομικής κατάστασης σήμερα, είναι σίγουρα εξοργιστικό ή »πολυτέλεια» ακόμη και να μιλάμε για μαχαίρια επιβίωσης, όταν μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού βρίσκεται κάτω από τα όρια επιβίωσης…

    • Διαφωνούμε σε πολλά κύριε Μιχάλη, πάντα σωστά και πολιτισμένα βέβαια – όπως αναφέρετε. Είμαστε δημοκρατικό μέρος… Θα αναφέρω απλά ότι σαν site ουδέποτε προτείναμε την αγορά μαχαιριού επιβίωσης των 20 ευρώ, το αντίθετο μάλιστα! Επίσης ουδέποτε κακο-χαρακτηρίσαμε τους κατόχους Beretta ή Browning – που είναι πολύ καλύτερα από τα Baikal, τόσο που ο ΜΕΣΟΣ χρήστης αντιλαμβάνεται αμέσως τις διαφορές.

      Κρατάμε το τελευταίο μέρος του σχολίου σας, με το οποίο ταυτιζόμαστε απόλυτα. Συνεχίστε να μας γράφετε.

  29. Γειά και χαρά σε όλους! με ενδιαφέρον διάβασα τις απόψεις που διατυπώθηκαν όλα αυτά τα χρόνια…
    Θα προσθέσω την άποψή μου με δύο λόγια: το μαχαίρι επιβίωσης πρέπει να είναι ανθεκτικό… και να κόβει. Τα Mora που αναφέρθηκαν παραπάνω πολλές φορές σπάζουν. Και δεν θα μας αρέσει καθόλου όταν το μαχαίρι μας σπάσει…
    Βέβαια η συζήτηση είναι ατέλειωτη και σταματώ εδώ.
    Όμως για το «ότι λάμπει δεν είναι χρυσός» όλοι το ξέρουμε. Δική μας είναι η παροιμία.
    Παραθέτω (δυστυχώς σε αγγλική γλώσσα) το κείμενο ενός αμερικανού που ασχολείται ΚΑΙ με μαχαίρια. Αξίζει τον κόπο να ρίξετε μιά ματιά: http://www.m4040.com/Knifemaking/REVIEWS/FieldBladeReview-BushKnives.htm με τίτλο: “Bush” Blades… Function or Fad? ελεύθερα μεταφράζεται σε Βush μαχαίρια = λειτουργικά ή μόδα?
    Αν και αναφέρεται σε συγκεκριμένη κατηγορία μαχαιριών θεωρώ ότι αυτά που γράφει (πρίν 9 χρόνια) ταιριάζουν σε όλα τα μαχαίρια και κυρίως σε όσα ήθελε να πεί ο κ. Ραζής στο αρχικό του άρθρο.
    Κάπου στο άρθρο αναφέρει «μπορεί τα μαχαίρια των 500 Δολλαρίων να είναι όμορφα αλλά αν φοβάται ο ιδιοκτήτης να τα χρησιμοποιήσει στην ύπαιθρο (κυνήγι, bush, αγριότοπο) τότε καλύτερα να τα αφήσει στο σπίτι!
    Και κλείνει το άρθρο του λέγοντας ότι θα προτιμούσε μιά μασέτα των 15 δολλαρίων από συγκεκριμένη εταιρεία παρά τα διάσημα και φανταχτερά ονόματα.

    Πρέπει να σημειώσω ότι αξίζει μιά «επίσκεψη» στο site του: http://www.m4040.com
    Θα βρεί κανείς ενδιαφέρουσες ιδέες και κατασκευές πολύ καλές καθώς και πως κατασκεύασε ένα «μαχαίρι επιβίωσης με 10 σέντς…».

    Ευχαριστώ,

  30. Ναι φίλε μου, το site δίνει αρκετές πληροφορίες για μαχαίρια, αλλά από ότι καταλαβαίνω είναι κυρίως προσανατολισμένο σε ματσέτες και kukri style μαχαίρια, σε μια χώρα που είναι φυσιολογικό να κουβαλά κάποιος ένα μαχαίρι 30+ εκατοστών και να κόβει κλαδιά για να κάνει ένα καταφύγιο έκτακτης ανάγκης. Καταλαβαίνω το συλλογισμό του, και αρκετές φορές μου περνάει από το μυαλό η χρήση μιας ματσέτας, απλώς πραγματικά απορώ για την εντύπωση που θα αφήσω στους περιπατητές-φυσιοδήφες όταν δουν 2-3 35χρονους (εγώ με την παρέα μου) στον Όλυμπο τις Κυριακές με ματσέτες κρεμασμένες στα σακίδια. Δεν ξέρω. Θεωρώ ακόμη ότι ένα μικρό τσεκουράκι είναι μια σίγουρη και πιο εύπεπτη λύση.

  31. Aγαπητέ Μιχάλη Π. Ίσως δεν έγινε κατανοητό το μήνυμα του σημειώματός μου.
    Στο σημείωμα έκανα την εξής επισήμανση: Αν και αναφέρεται σε συγκεκριμένη κατηγορία μαχαιριών θεωρώ ότι αυτά που γράφει (πρίν 9 χρόνια) ταιριάζουν σε όλα τα μαχαίρια και κυρίως σε όσα ήθελε να πεί ο κ. Ραζής στο αρχικό του άρθρο.

    Άρα, μίλαγα πολύ πολύ γενικά….

  32. Συνεχίζω τη συζήτηση που άνοιξε ο κ. Ραξής Επιτρόπου με κάτι, που κατά τη γνώμη μου, παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον.
    Πρίν 2 σχεδόν χρόνια ο Τζέφ Ράνταλ έδωσε μιά συνέντευξη σε ένα αμερικανικό περιοδικό (δείτε, στα αγγλικά: How Survival Knives Are Designed And Manufactured – http://indefinitelywild.gizmodo.com/how-survival-knives-are-designed-and-manufactured-1577108102). Αξίζει τον κόπο να τη διαβάσετε.
    Ο Τζέφ Ράνταλ είναι από τα πλέον γνωστά ονόματα παγκοσμίως στο χώρο της κατασκευής μαχαιριών. Σχεδίασε ο ίδιος και σχεδιάζει (με συνεργάτη ονόματι Μάικλ Πέριν αλλά και άλλους) πολλά γνωστά μαχαίρια (γνωστά αρχικά ως RAT κάτω από την ομπρέλα της αμερικανικής εταιρείας ONTARIO και στη συνέχεια ως ESEE που ονομάζεται η δική του εταιρεία). Στο επίσημο site της εταιρείας αυτής υπάρχει και PDF κείμενο στα ελληνικά (!!!) για ένα πολύ ενδιαφέρον μαχαίρι (της τάξης των 70-100 δολλαρίων στο e-bay ή σε επώνυμα καταστήματα, αντίστοιχα, στο εξωτερικό): http://eseeknives.com/greek-magazine-article.pdf.
    O ίδιος διδάσκει και σε σχολεία επιβίωσης κλπ. κυρίως στη Ν. Αμερική.

    Στη συνέντευξή του λοιπόν τα λέει έξω από τα δόντια, αναφέροντας μεταξύ άλλων και τα εξής:

    1. «Πραγματικά δεν καταλαβαίνω πως δικαιολογείται το έξτρα (και μεγάλο) κόστος σε ότι αφορά στην απόδοση, ειδικά όταν πρόκειται για ένα απλό μαχαίρι για χρήση στο πεδίο (field = χώρος εξάσκησης δραστηριότητας, ύπαιθρος, γενικώς)».
    2. «Εγώ ? ακόμη κουβαλάω ένα μαχαίρι από ανθρακούχο χάλυβα (1095 carbon steel) καθότι είναι εύκολο να το ακονίσω στο πεδίο (field) και είναι κατάλληλο για το κάθετι και παράλληλα είναι φτηνό».
    3. «Σε ότι αφορά στην πραγματική χρήση του μαχαιριού, είτε για να γδάρει κάποιος ένα ελάφι είτε για να κόψει ξύλα και να ανάψει και συντηρήσει φωτιά σε κατασκήνωση, τότε ένα απλής, βασικής σχεδίασης μαχαίρι είναι αυτό που πραγματικά απαιτείται».

    Εκεί που «σπάει όμως κόκαλα» είναι όταν (στην 3η πρίν το τέλος παράγραφο) λέει ότι: «με εντιμότητα μιλώντας: η βιομηχανία μαχαιρών είναι κατά 99% «μαλακίες (bullshit)». Πουλάμε κάθε μέρα μαχαίρια σε ανθρώπους που ποτέ δεν θα τα χρησιμοποιήσουν. Η αγορά ενός μαχαιριού είναι περισσότερο «θέλω» παρά ανάγκη. Μεγάλωσα σε μιά φάρμα και είχα έναν από τους παλιούς κλασικούς σουγιάδες τσέπης με τις 3 λεπίδες. Τον χρησιμοποιούσα κάθε μέρα και έκανα ότι ήθελα με αυτόν….. Οι περισσότεροι κατασκευαστές αρνούνται να πούν την αλήθεια, αρνούνται να πούν: «η αιτία που σχεδιάζουμε/κατασκευάζουμε το «τάδε μαχαίρι» είναι γιατί μερικοί άρρενες πελάτες που το παίζουν ninja θεωρούν ότι είναι cool αυτό το «τάδε μαχαίρι» και ξοδεύουν τα χρήματά τους για αυτό».

  33. Αγαπητέ stavt, έχοντας 3 μαχαίρια ESEE (σειρά 5, σειρά 3 και IZULA II) έχω να σου πω το εξής: ο κύριος Randall είναι πολύ γνωστός στην Αμερική για τις ημερίδες επιβίωσης και για τις συνεργασίες του με διάφορες εταιρίες κατασκευής μαχαιριών, όπως και πλήθος ακόμη από »επιβιωτιστές» οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την πείνα των καταναλωτών, Αμερικάνων κυρίως, για το οτιδήποτε έχει να κάνει με survival, bushcraft κτλ. τοποθετούν με μεγάλη ευκολία τη στάμπα τους σε οτιδήποτε έχει να κάνει με το συγκεκριμένο φαινόμενο/τρόπο ζωής (ρούχα, όπλα, μαχαίρια, είδη camping κ.α.). Ναι, το 1095 ατσάλι ως φτηνό στην κατασκευή, καλών μηχανικών ιδιοτήτων και εύκολο στο ακόνισμα, προτιμάται από πολλούς από τους ανωτέρω ειδικούς της επιβίωσης. Όμως, θα πρέπει να συνειδητοποιήσεις και το εξής: το 1095 μαχαίρι από τα 36$ ενός Schrade SCHF52, φτάνει αυτόματα τα 155$ ενός ESEE 5P (σημερινές τιμές), όταν τυπώνεται η στάμπα του κάθε »Randall» επάνω στη λεπίδα, ενώ άξιες και ιστορικές εταιρίες όπως η Ontario που ανέφερες παραπάνω, παράγουν και πουλούν το ιστορικό Blackird SK-5 στα »μόλις» 99$ με το κλάσις ανώτερο 154CM ατσάλι… Φυσικά, ο Jeff Randall, βγάζει πολύ μεγαλύτερο κέρδος πουλώντας ακριβά τα προϊόντα του σε 1095 παρά σε 154CM κτλ. Μπορείς να δεις και την υπόλοιπη σειρά της ESEE με σπινθηριστές μέχρι survival μεταλλικά κουτάκια για να πάρεις μια ιδέα του αμερικανικού marketing…

    Θέλω να πω εδώ, ότι διαβάζοντας μόνο κάποια reviews που θεοποιούν κάποια προϊόντα, απλώς κλείνουμε τα μάτια μας και φανατιζόμαστε. Πριν 9 χρόνια, όπως ανέφερες, διαφορετικά ήταν τα πράγματα και διαφορετικά θα είναι σε 9 χρόνια από τώρα (αναφορικά με τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούμε εννοώ). Τώρα για τους ninja πελάτες που αναφέρεις (αναφέρει στο άρθρο), φαντάσου έναν λογικό άνθρωπο που δεν θα ανάψει φωτιά με τον Bic αναπτήρα του 1€ αλλά με διαδικασία bow drill στην »τρύπα» που υπάρχει γι” αυτό τον σκοπό πάνω στο ESEE 5!!!! Έλεος, εκτός αν εδώ συζητάμε για αναπαράσταση επιβίωσης κατά την προϊστορική περίοδο…

    Όπως και να χει, όσα ανέφερα δεν έχουν σκοπό να μας φέρουν σε αντιπαράθεση και σέβομαι τις εμπειρίες και την άποψη καθενός (και τη δική σου φυσικά). Απλώς, σήμερα που μιλάμε θεωρώ »πεταμένα λεφτά» την επένδυση σε 1095 ατσάλι αν πρόκειται πάνω από 50$, όταν θα βρεις μαχαίρια μέχρι 100$ σε π.χ. AUS8 και 154CM, τα 170$ ενός Benchmade 162 με το »αθάνατο» S30V ή τέλος τα all-time classic MORA των 45$ -βγαίνουν και σε carbon (τα MORA σπάνε; Που το είδες αυτό;).
    Τέλος, «bullshit» είναι η zombo-μανία των Αμερικάνων και η τεράστια βιομηχανία που έχει στηθεί γύρω από την ιδέα τους ότι θα έρθει το τέλος τους από «βρόμικη βόμβα», ηλιακή καταιγίδα, παλμό EMP ή ιό που θα τους μετατρέψει σε απέθαντους… (αγαπητέ κύριε Ραξή καιρός για ένα άρθρο γύρω από την μανία των Αμαρικάνων preppers!!)

  34. Οι τιμές που αναφέρονται παραπάνω προκύπτουν σήμερα από το αμερικάνικο Amazon.com.
    Στην Ελλάδα, αν κάποιος θέλει να αγοράσει τέτοια μαχαίρια, θα πληρώσει σε euro παραπάνω. Πολλά από τα μαχαίρια μου, τα έχω αγοράσει σε ημέρες προσφορών από το εξωτερικό και τιμές πολλές φορές μέχρι και 40% κάτω από αντίστοιχες ελληνικών καταστημάτων.

  35. Αγαπητέ Mιχάλη Π,

    Χαίρομαι που ξανάνοιξε η συζήτηση, κατ’ αρχάς…
    Όμως για σωστή συζήτηση θα πρέπει να υπάρχει κατανόηση του τι θέλει να πεί ο συζητητής.
    Φοβάμαι ότι και πάλι δεν έγινε (απόλυτα) κατανοητό αυτό που (απλά) μετέφερα…
    Το όλο νόημα των λεγόμενων του αμερικανού κατασκευαστή είναι ακριβώς το εξής: «δεν χρειάζεται – σε κανέναν – το σούπερ-ντούπερ υλικό αν οι ανάγκες σαφείς…».
    Στο όλο άρθρο ή έστω τα όσα κομμάτια του εγώ μετέφερα… υπάρχουν πολλά σημεία άξια προσοχής που ουσιαστικά ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ πό τις απόψεις όλων μας για «πεταμένα λεφτά». Και τις δικές σου και του κ. Ραξή και τις δικές μου.
    Έτσι απλά…
    Ο Ράνταλ στα υπ’αρ. 1,2,3 εδάφια αλλά και στο σημείο που μιλάει για τον εαυτό του (στη φάρμα, με έναν σουγιά και μόνο) – στο κείμενο που μετέφερα – λέει τα πράγματα όπως και εμείς πιστεύουμε ότι ΠΡΕΠΕΙ να είναι…
    Βέβαια ακόμη και αυτή η συνέντευξη δέχθηκε κριτικές που αφορούσαν σε «τα λέει αυτά ο Ράνταλ διότι η εταιρεία του κατασκευάζει μόνο μαχαίρια με 1095 ατσάλι και δεν πάει σε ακριβότερα και εξωτικότερα ατσάλια»….
    Τώρα κάποιες λεπτομέρειες που πρέπει να διευκρινισθούν: δεν είναι όλα τα 1095 ίδια …. όλα εξαρτώνται από την πείρα του κατασκευαστή και συγκεκριμένα στον τομέα heat treatment, δηλαδή πώς θα γίνει το ατσάλι μαχαίρι. Εκεί ο Rowen, που κατασκευάζει τα ESEE λένε ότι διεκδικεί εύσημα…. και ίσως εκεί (πέραν των όσων σωστά αναφέρεις για κέρδος, όνομα κλπ.)έγκειται η διαφορά τιμής.
    Όσο για τα Mora, που ανέφερα ότι σπάνε… παντού υπάρχει υλικό για το «ευπαθές» αυτών. Από τις γνώμες απλών καταναλωτών / αγοραστών μέσω Amazon μέχρι σε αναφορές σε εξειδικευμένα περιοδικά και sites/blogs. Και αυτό έγκειται τόσο στη λεπτή λάμα όσο και στην κατασκευή τους (δεν είναι ενιαίο κομμάτι ατσάλι, φαρδύ, από τη λάμα έως πίσω, σε ολόκληρη τη λαβή – είναι το λεγόμενο Stick ή Rat-Tail Tang μαχαίρι).
    Βέβαια, το συγκεκριμένο θέμα είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΕΓΑΛΟ.
    Το μαχαίρι, λέει η μιά σχολή, πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για το σκοπό που φτιάχτηκε… για άλλους σκοπούς υπάρχουν τα πριόνια και τα τσεκούρια.
    Η άλλη σχολή λέει πως είναι ένα εργαλείο που πρέπει να βασίζεσαι επάνω του. Ίσως χρειαστεί να κόψει κλαδιά για τη φωτιά, να σκίσει στα δύο ή σε μικρότερα κομμάτια κλαδιά, να βοηθήσει (μαζί με το τσεκούρι ή το πριόνι) στην κατασκευή καταλύμματος,κλπ. κλπ. κλπ. Και στα καθήκοντα αυτά πρέπει να …επιζήσει.
    Εξαιρετικό το Mora σε οποιαδήποτε ελαφριά χρήση. Και κόβει και ξυρίζει και καλύπτει πολλές χρήσεις. Αν όμως μπεί στα δύσκολα τότε η κατασκευή του δεν εγγυάται ότι δεν θα υποστεί βλάβη… – αυτό είναι το concept των Σουηδών: να συνοδεύεται αυτό το μαχαίρι από κάποιο πιό εξειδικευμένο εργαλείο. Μιλάμε φυσικά για τον μέσο χρήστη. Αν κάποιος αναφέρει ότι «ο Mors Kochanski (ο θεωρούμενος και «πατέρας του bushcrafting») χρησιμοποιεί Mora» θα απαντήσω ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΟΣ ΧΡΗΣΤΗΣ….

    Όλοι, απανταχού της γής, επισημαίνουν ότι «το μαχαίρι, ειδικά αυτό που χρησιμοποιείται για να καλύψει σχεδόν κάθε ανάγκη στην ύπαιθρο, πρέπει να είναι γερό και ανθεκτικό πέραν του ότι πρέπει να κόβει…». Εκεί πλέον μετράνε παράμετροι όπως ποιότητα ατσαλιού, heat treatment που αναφέρθηκε παραπάνω, βάρος, μήκος, πάχος λάμας, η full tang κατασκευή (δηλαδή «ένα κομμάτι – από τη μιά άκρη μέχρι την άλλη»).
    Υποθέτω ότι δεν υπάρχει χειρότερο από ένα σπασμένο μαχαίρι… την ώρα που το χρειάζεσαι.

  36. Αγαπητέ συναναγνώστη Stavt, επαναλαμβάνω ότι σέβομαι την άποψη και τις εμπειρίες καθενός και σε παρακαλώ δεν θέλω να φανεί ότι συνεχίζω να γράφω για να έχω την τελευταία λέξη στη μεταξύ μας συνομιλία. Το θέμα του συγκεκριμένου άρθρου αφορούσε το μαχαίρι επιβίωσης όπου ο αγαπητός κος Ραξής ανέπτυξε την άποψη του και οι υπόλοιποι αναγνώστες τοποθετηθήκαμε. Στη συνέχεια η κουβέντα πήγε στο «μαχαίρι μέχρι 100€» και τελικά φτάσαμε στο αν το 1095 είναι το απόλυτο ατσάλι για μαχαίρι επιβίωσης σε συνάρτηση με την τιμή των αντίστοιχων προϊόντων. Έχω να προσθέσω ότι η χημική σύνθεση του 1095 ατσαλιού είναι συγκεκριμένη:
    Element Content (%)
    Iron, Fe 98.38 – 98.8
    Carbon, C 0.90 – 1.03
    Sulfur, S ≤ 0.050
    Phosphorous, P ≤ 0.040
    Manganese, Mn
    Εδώ βέβαια ο κάθε παραγωγός, όπως η ESEE, παίζει με τα απόλυτα ποσοστά του Φωσφόρου και του Θείου ενώ έχει και μια «μυστική συνταγή» για τη διαδικασία του ψησίματος της λεπίδας (βαθμοί,διάρκεια κτλ) και την επακόλουθη σκλήρυνση του μετάλλου πριν το στάδιο του τελικού φινιρίσματος. Ε λοιπόν δεν το χωράει ο νους μου πως ένα κομμάτι ατσαλιού κατηγορίας AISI 1095 και διαστάσεων 7,6 x 40 cm κοστίζει στις ΗΠΑ 8,95$ και παράγεται και υπάρχει διαθέσιμο ως στοκ σε πάνω από 30 μεγάλους μύλους των ΗΠΑ, ενώ φτάνει στον τελικό καταναλωτή σε τιμές π.χ. 155$ που ανέφερα παραπάνω (π.χ. το S30V τιμάται περί τα 45-52$). Η εξήγηση δεν είναι η απλή σχετικά μέθοδος θερμικής επεξεργασίας, αλλά βρίσκεται κυρίως στο σαφώς μεγαλύτερο margin που έχει ο κάθε παραγωγός σε σχέση με το περιθώριο κέρδους που θα είχε π.χ. με το M390, S3V, D2 κτλ και φυσικά στα έξοδα marketing -μην αμελείς το συγκεκριμένο τομέα: στις ΗΠΑ δεν υπάρχει περίπτωση να πουλήσεις ούτε κουταλάκι του γλυκού αν είσαι ο συναισθηματικός, τίμιος, το-κάνω-με-το-δικό-μου-τρόπο επιχειρηματίας και να είσαι σίγουρος πως ο Jeff Randall, ο διάσημος Dave Canterbury (Pathfinder School) ή και ο Les Stroud είναι ΚΑΙ επιχειρηματίες…

    Όσον αφορά τα MORA και επειδή παρακολουθώ χρόνια τώρα και συλλέγω/χρησιμοποιώ πολλά μαχαίρια (σε παρακαλώ μη με θεωρήσεις ψώνιο ή ξερόλα), αν όχι καθόλου, τουλάχιστον σπάνια έχω μάθει/δει/ακούσει για MORA που έχει σπάσει από τη χρήση (έχω δει όμως Ka-Bar, SoG,Camilus,Helle,Gerber κ.α). Βέβαια αν η διάθεση του χειριστή του μαχαιριού είναι να το χτυπάει αλύπητα με 15κιλη βαριοπούλα, τότε ναι ένα semi Sandvik μαχαίρι μπορεί να σπάσει πιο εύκολα σε σχέση με ένα full-tang, όχι όμως πιο εύκολα από μαχαίρια full-tang με 420C ή 5cr13 ατσάλι, αν θέλεις την ταπεινή μου. Για τα 18 ως 50€ ενός Mora, τα αξίζει και με το παραπάνω. Και θεωρώ απείρως προτιμότερο ένα μικρό τσεκουράκι παρέα με ένα μεσαίου μεγέθους μαχαίρι (+-12/15 εκατοστά λεπίδα), παρά μια ματσέτα των 30+ εκατοστών, έστω κι αν λέγεται Ontario («αγαπώ» τα μαχαίρια της όντως) στα δικά μας δάση και βουνά. Α, και σίγουρα έμαθες ότι η Mora έβγαλε full-tang μαχαίρι και το διαφημίζει ο «bushcraft-μέχρι-θανάτου» Dave Canterbury… (εδώ μπαίνει το marketing που λέγαμε).

    Τέλος με βρίσκεις απολύτως σύμφωνο όταν λες ότι στη 2η σχολή του «ένα-μαχαίρι-για-όλα» μετράνε ¨…παράμετροι όπως ποιότητα ατσαλιού, heat treatment που αναφέρθηκε παραπάνω, βάρος, μήκος, πάχος λάμας, η full tang κατασκευή (δηλαδή «ένα κομμάτι – από τη μια άκρη μέχρι την άλλη»)¨. Εκεί ακριβώς ήταν και η ένσταση μου με τον κο Ραξή ή τους αναγνώστες που πιστεύουν ότι το μαχαίρι πάνω από 100€ είναι πεταμένα λεφτά. Αυτοί ανήκουν ίσως στην 1η σχολή που λέει «…ότι το μαχαίρι πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για το σκοπό που φτιάχτηκε… για άλλους σκοπούς υπάρχουν τα πριόνια και τα τσεκούρια» και άρα δεν υπάρχει λόγος να πληρώνεις διαστημικά ποσά, αφού τελικά όντως και με μια Tramontina μπορείς να κάνεις το 90% της δουλειάς που κάνει το πανάκριβο Spyderco ή Fallkniven -άσχετα από μηχανικές ιδιότητες ή κατεργασίες. Αν και δεν συμμερίζομαι την άποψη αυτή, για να είμαι τίμιος, θα πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν επιφυλάσσω στα ακριβά μου μαχαίρια την χρήση που κάνω στα φθηνότερα Mora, Cudeman ή Ka-Bar…
    Κύριε Ραξή πιστεύω ότι με το να ανταλλάσσεις απόψεις ευγενικά και με ανοιχτό νου, γίνεσαι καλύτερος. Αυτό αποδεικνύεται με το συγκεκριμένο tread το οποίο έχει πάρει Ομηρικές διαστάσεις -εύγε!!!

  37. Aγαπητέ Μιχάλη Π., συν-συζητητή!
    Από την πλευρά μου, ξαναλέω, χαίρομαι που συζητάμε!
    Τελικά δεν μπορώ ΠΑΡΑ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ με την επιχειρηματολογία περί margin (που ανεβάζει στα ύψη ένα κοινό υλικό, όσο καλά «ψημένο» και επεξεργασμένο να είναι αυτό)…
    Η Μora στηρίζει τη φήμη της στη μεγάλη δημοτικότητα (συνάρτηση και της εξαιρετικής τιμής)…
    Και ξεκαθαρίζει τη φιλοσοφία της: το μαχαίρι πρέπει (για βαρύτερες εργασίες) να συνοδεύεται από ένα πριόνι ή ένα μικρό (έστω) τσεκούρι.
    Έμαθα ότι έβγαλε ένα καινούριο μαχαίρι (το Garberg) που φιλοδοξεί να σταθεί δίπλα στο Fallkniven F1. Ήδη προαναγέλλεται ακριβή η τιμή του (για Mora) και αυτό δεν αρέσει και έχουν ήδη εκφραστεί επιφυλάξεις.
    Σε ότι αφορά στο ότι το μαχαίρι ΠΡΕΠΕΙ να είναι ανθεκτικό αναφέρω το εξής: με «στεναχώρεσε» όταν ένα ιταλικό Βlack Fox BF 132 (440A stainless steel, HRC 55/57 με μήκος λάμας 3.9″ και μέγιστο πάχος αυτής 0.16″) δώρο από φίλο που πήγε κάποια στιγμή στην Αυστρία, έσπασε στο 2ο batoning (πήγα να σκίσω ένα κομμάτι πεύκου, χτυπώντας το μαχαίρι στο πάνω μέρος της λάμας – δεν είναι ΦΥΣΙΚΑ αμφίστομη – με ένα μικρό κλαδί διαμέτρου 4 εκ.). Η λάμα (τύπου hollow, δηλαδή με κοίλες τις επιφάνειές της από τη μέση και κάτω μέχρι να διαμορφωθεί η κόψη) έσπασε …. έφυγε ολόκληρο κομμάτι της σαν ένα μεγάλο πολύ πλατύ δόντι…. Φωτογραφίες και στοιχεία στη διάθεση του καθενός.
    Φυσικά, δυστυχώς, οι Ιταλοί ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ…. όταν τους έστειλα τα παράπονά μου…
    Ήταν ένα όμορφο μαχαίρι (http://leoneshop.com/en/black_fox_knife_BF_132ZW) αλλά δυστυχώς δεν ήταν ανθεκτικό…
    Αντίθετα στηρίζομαι απόλυτα στα εξαιρετικά TOPS BOB Fieldcraft και Becker BK-10 (με κατώφλι τα 100 δολλάρια), στο ScrapYard RatManDu και φυσικά στο πολύ πολύ ακριβότερο Survive! GSO 4.1 (CPM-3V ατσάλι) ξέροντας ότι ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝ ζημιά (πάντα σε νορμάλ χρήση και ΌΧΙ σε «επίτηδες χτυπήματα με οποιαδήποτε βαριοπούλα – και σε οποιαδήποτε επιφάνεια»).
    Και όπως και εσύ λές: αλλιώς συμπεριφέρομαι στο (εξαιρετικό, πράγματι, σε συνάρτηση με την τιμή του, με 420HC ατσάλι) Gerber Strongarm των 45 δολλαρίων και αλλιώς στο GSO 4.1. Απλά είναι καλό να ξέρει ο ιδιοκτήτης ότι (έστω και το ακριβό μαχαίρι) είναι εκεί… και θα αντέξει αν χρειαστεί (δηλαδή αν βρίσκεται στο ύπαιθρο μόνο με αυτό).

  38. Ε λοιπόν μόλις ανέβηκες κι άλλο στην εκτίμηση μου!! Ευτυχής κάτοχος κι εγώ του TOPS BoB (ένα από τα καλύτερα bushcraft μαχαίρια σε κυκλοφορία) και των Becker BK-2/7 μεταξύ άλλων, πιστεύω ακράδαντα ότι αυτά είναι μαχαίρια για να τα εμπιστευτεί κάποιος σε «σκληρή» χρήση. Ναι τα 420HC-440C εμφανίζουν υψηλή σκληρότητα ή τουλάχιστον ίδια με τα 1095, αλλά δεν είναι όσο flexy πρέπει και γι” αυτό το λόγο είναι ακατάλληλα για πολύ χτύπημα (εκτός αν έχουν πάχος άνω των 4-5mm). Το GSO που το βρήκες; Εγώ ψάχνω εδώ και καιρό ένα 5.1 σε CPM-20CV (λόγω της stainless ιδιότητας του σε σχέση με το 3V), αλλά η SURVIVE! το έχει χωρίς διαθεσιμότητα εδώ και πολλούς μήνες.
    Όντως όμορφο το Fox -ίσως πολύ όμορφο για να το «γδάρεις» : ))
    Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και μακάρι να δούμε μια bushcraft κοινότητα και στην Ελλάδα κάποια στιγμή.

  39. Αγαπητέ Μιχάλη Π.
    Ευχαριστώ για τις ευχές, να είσαι και εσύ καλά πάντα!
    Μακάρι να δούμε τη bhshcraft κοινότητα και εδώ…
    Όντως το TOPS BOB είναι απλά ένα εξαιρετικό «γενικής χρήσεως», ανθεκτικό και κοφτερό μαχαίρι. Πολύ αξιόπιστο και λειτουργικό, έτσι με δύο λόγια.
    Το GSO αγοράσθηκε πρίν 2 χρόνια, ακριβώς, απευθείας από τη Survive!…
    Σε σχέση με τα δύο Becker πιστεύω ότι το ΒΚ-7 είναι καλύτερο, γενικώς, σαν πιό «γενικής χρήσης». Κάτι που ισχύει και για το ΒΚ-10 (σαν πιό ελαφρύ και πιό λεπτής λάμας από το ΒΚ-2).
    Το Gerber Strongarm επίσης είναι άξιο λόγου (ΚΑΙ σε ότι αφορά στη σχέση τιμή/απόδοση αλλά και σαν πραγματικό εργαλείο). Θυμίζει τα Schrade που ανέφερες προχθές… Θεωρείται καλύτερο από το LMF-II – ίσως επειδή η λάμα του δεν είναι κατά ένα μέρος της πριονωτή. Εγώ είμαι ευχαριστημένος και από τα δύο.
    Να συνεχίσουμε να τα λέμε…

  40. Ωραία όλα αυτά που λέτε.
    Ακούγονται διάφορες απόψεις.

    Εγώ ΔΕΝ είμαι γνώστης από μαχαίρια – τώρα τα ψάχνω και μαθαίνω τι παίζει γιατι θέλω να επιλέξω κάποια για το σακίδιο που ετοιμάζω (είτε για Camping εξορμήσεις στην φύση είτε για μακρά επιβίωση στη φύση σε περίπτωση ανάγκης).

    Για εκείνους που ψάχνουν ένα ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ μαχαίρι της προκοπής για την περίπτωση που χρειαστεί να φύγουν από το σπίτι και να ζήσουν στο βουνό σε χαράδρες ή σε δάσος, τι έχετε να προτείνετε (Βλέπε «INCH Bag ( = I Never Come Home Bag)», Long Term Bagout Bag, κλπ. Μιλάω δηλαδή οτι παίρνω ένα μαχαίρι και ζω στην φύση / επιβίωση για 5-10 χρόνια ας πούμε)?

    Δεν με ενδιαφέρει να μου πείτε «μην παίρνεις ακριβό» ή «δεν ξέρεις να το χειρίζεσαι». Δεν είναι πυρηνική φυσική η χρήση ενός μαχαιριού, αλλά κάτι που μαθαίνεται και εξασκείται (είτε με τον καλό είτε με τον κακό τρόπο).

    Θέλω να προτείνετε κάποια συγκεκριμένα πολύ καλά μαχαίρια (με συγκεκριμένες πληροφορίες όπως πχ. μάρκα, μοντέλο κλπ. για να μπορώ να το αναζητήσω) από το φθηνότερο προς το ακριβότερο και ο καθένας (ανάλογα με τον οβολό του παίρνει αυτό που θέλει)

    Ούτως η άλλως και ένα πολύ ακριβό μαχαίρι να επιλέξω (200-400 euro), θα έχω δυο-τρία μαζί μου στο σάκο (εννοώ και άλλα πιο φθηνά πχ. με 50-100 ευρώ) για την περίπτωση που χαθεί το βασικό καλό μαχαίρι. Τώρα αν χαθούν ΟΛΑ, οκ την έκατσα..!!

    Δεν θέλω «φιλοσοφίες» και αερολογίες, αλλά πρακτικά πράγματα.

    Αυτό εκείνο και το άλλο (από το ακριβότερο προς το φθηνότερο είναι πολύ καλά (και να αναγράφονται τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του καθενός. Πχ. Cold Steel, φοβερό κράμα, πολύ ανθεκτικά αλλά ακονίζονται ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ όταν ξεακονιστούν – οπότε αν χάσετε την πέτρα ακονίσματος στην φύση την κάτσατε, σκουριάζει, ενώ με ένα Ka-Bar που είναι πιο μαλακό θα ακονίζετε πιο συχνά αλλά θα έχετε ακονισμένο μαχαίρι – το ακονίζετε και σε μια πέτρα / βράχο, εν ανάγκη, αλλά με το πολύ ακόνισμα θα «σωθεί» (τελειώσει) το μαχαίρι και θα μικρύνει γρήγορα, κλπ).

    Προσωπικά σκέφτομαι για ένα καλό της COLD STEEL RECON TANTO 13RTK και για ένα USMC KA-BAR χωρίς δόντια (λείο).
    Το ένα θα είναι πάντα μαζί μου (cold steel) και επειδή – αν και ανθεκτικό – τροχίζεται δύσκολα θα έχω και το Ka-bar μαζί μου στο σάκο που είναι πιο «μαλακό» μαχαίρι.
    Επίσης θα έχω και ένα άριστο – ανθεκτικό και κοφτερό μαχαίρι που κρεμιέται σε θήκη στον λαιμό (να το έχω και αυτό πάντα μαζί μου) για πιο «λεπτοδουλιές» όπως το καθάρισμα ενός φρούτου την ετοιμασία προσανάματος, το σκάλισμα ξύλου για κατασκευή διάφορων αντικειμένων κλπ…!!!

    Επίσης θέλω να μου πείτε και για μια machete parang (δεν ξέρω τι μάρκα και τύπο θα το ψάξω, πάντως καμπυλωτό προς τα πάνω σκέφτομαι και θα βόλευε να έχει και καλό χερούλι για να μην γλυστράει και να είναι Full Tag) για γενική χρήση (προτείνετε και μασέτες αν ξέρετε).

    Για να γδέρνω και να παίρνω το κρέας από τα ζώα του κυνηγιού εύκολα και άνετα επιλέγω ένα σετ από τα Raptorazor.

    πχ.

    http://www.raptorazor.com/collections/knives/products/anodized-big-game-skinner-mako-combo

    Δείτε και βίντεο στο ίντερνετ για το πως τα δουλεύουν για το γδάρσιμο και για να παίρνουμε το κρέας χωρίς να μπλέκουμε με «ξαντέριασμα» του ζώου (που λερώνει πιο πολύ)

    Εννοείται οτι ΕΝΑ μαχαίρι μπορεί να τα κάνει όλα (πχ. της Cold Steel που επιλέγω να είναι το main μαχαίρι μου επιβίωσης γιατί δείχνει να αντέχει πολύ κακουχία – σύμφωνα με τα βίντεο), αλλά και το να έχουμε διάφορα μαχαίρια για την κάθε δουλειά δεν είναι κακό (άλλωστε ξαναλέω οτι μπορεί και να το χάσουμε – οπότε πρέπει να έχουμε και εναλλακτικά).

    Από εκεί και πέρα, καλό είναι να έχουμε ελβετικούς σουγιάδες, πολυεργαλεία και κανα δυο φορητά ακονιστήρια (όπως ένα της Victorinox συμμαζεμένο που είδα) και όλα καλά.

    Θα ήθελα να μου προτείνετε και κανα δυο δίκοπα αρκετά μακρυά μαχαίρια τύπου «το δένω σε ξύλο με τις τρύπες που έχει και το κάνω «Δόρυ» για αμυντικούς σκοπούς ή για σκοπούς επιβίωσης / κυνηγιού. (πχ. αν μας επιτεθεί κανένα αργιογούρουνο, λύκος, ΑΡΚΟΥΔΑ (?) ή άλλο άγριο ζώο).

    Τσεκούρι και Πριόνι θα υπάρχει στον εξοπλισμό, αλλά τα μαχαίρια θα πρέπει να είναι και γενικής χρήσεως / επιβίωσης.

    Υστερόγραφο: ΔΕΝ θέλω να μου απαντήσετε σε στύλ «δεν θα γίνει τίποτα» δεν το χρειάζεσαι το μαχαίρι – που θα πας με την οικογένεια και τα παιδιά – είσαι γραφικός, κλπ, (ούτε πόλεμος, ούτε σεισμός, ούτε αντίχριστος, ούτε πλυμμήρα, ούτε εξέγερση, ούτε οτιδήποτε άλλο παρόμοιο), ούτε σε στύλ η φυσική σου κατάσταση θα σε σώσει και το μυαλό σου κλπ.

    Με ενδιαφέρει να μου πείτε τις απόψεις σας για εξοπλισμό ως προς τα μαχαίρια και τα συναφή και να ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ από το ακριβότερο προς το φθηνότερο μαχαίρια που θα βγάλουν 3-5-7…ακόμα και 10 χρόνια σκληρής χρήσης σε κατάσταση επιβίωσης «απόκρυψης». (όχι επιβίωσης σε στυλ, πήγα για εξόρμηση στην εξοχή, έπαθα ατύχημα – χάθηκα και πρέπει να ζήσω μέχρι να με βρούνε να με βοηθήσουν. Αν μιλήσω με αμερικάνικη χροιά, θέλω μαχαίρια τύπου «INCH Bag = I Never Come Home Bag» με τα θεττικά τους και τα αρνητικά τους).

    ΔΕΝ ψάχνω το φθηνότερο. Θέλω το ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
    ΔΕΝ ψάχνω να «βολευτώ» με κάποιο σε καλύτερη τιμή. Θέλω το ΚΑΛΥΤΕΡΟ.

    Εγώ μπορεί να δουλεύω χρόνια ολόκληρα για να στήσω έναν εξοπλισμό με το υστέρημά μου λίγο-λίγο που θα είναι ΕΛΑΦΡΥΣ και ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ για 7-10 χρόνια σε στύλ «Απόκρυψης και Παραλλαγής» (όχι απλά για κυνήγι ή «επιβίωση» σε στύλ την βολεύω μέχρι να με βρεί κάποιος να με σώσει…)

    Ευχαριστώ.

    • Πέρα από το ότι εσείς ο ίδιος απαντάτε σε μεγάλο βαθμό στα ερωτήματα σας, υπάρχουν ψήγματα απαντήσεων τόσο στο άρθρο, όσο και στα σχόλια που το συνοδεύουν.

      Εμείς δεν θα προτείνουμε συγκεκριμένα μαχαίρια για τη χρήση που ζητάτε: Πρώτον γιατί υπάρχουν πάρα πολλά μοντέλα που θα σας κάλυπταν σε μεγάλο εύρος τιμών, και δεύτερον γιατί είναι λογικά αδύνατο να γυρνάμε 5-10 χρόνια μόνοι μας στη φύση για να επιβιώσουμε, και να μην έρθουμε σε επαφή με ένα νέο μαχαίρι για να αντικαταστήσουμε το παλιό (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο…). Εκτός αν μιλάμε για μετοίκηση σε άλλο πλανήτη…

  41. Ναι σωστό και αυτό…!!! Σιγά μη βγάλει ένα μόνο μαχαίρι 5-10 χρόνια.
    Αλήθεια, ένα μαχαίρι καλό όπως της Ka-bar ή της Cold Steel πόσα χρόνια μπορεί να μας βγάλει με καθημερινή χρήση πιστεύετε??

    Ένα άλλο θέμα που από οτι κατάλαβα συμβαίνει στα μαχαίρια είναι και το ανεπαίσθητο «στράβωμα» του κοφτερού τους σημείου.
    Γιαυτό οι χασάπηδες τα «ακονίζουν» σε μια απλή ατσαλένια ράβδο αντί για ακόνι (ουσιαστικά δεν τα ακονίζουν, απλά ισιάζουν / ευθυγραμμίζουν την κόψη του μαχαιριού και έτσι ξαναγίνεται κοφτερή χωρίς ουσιαστικά το κλασσικό «ακόνισμα» που «φθείρει» το μαχαίρι. Πιο συχνά τα «ευθυγραμίζουν» και μια στις τόσες – όταν χρειάζονται, τα «ακονίζουν» κιόλας (κανονικά)).
    Χρειάζεται δηλαδή μια ισορροπία μεταξύ «Ακονίσματος» και «Ευθυγράμμισης».

    Έχω και άλλη μια ερώτηση. (αυτή τη φορά λίγο πιό ειδικευμένη – απαιτεί λίγο πιο επιστημονική απάντηση).

    Ανάμεσα στο USMC KA-BAR, στο COLD STEEL RECON TANTO 13RTK και σε ένα χειροποίητο μαχαίρι από «σούστα» φορτηγού, εάν μπορούσατε να επιλέξετε ΜΟΝΟ ΈΝΑ μαχαίρι, ποιό θα επιλέγατε?

  42. Ένα καλό μαχαίρι αντέχει πάρα πολλά χρόνια αν κόβει «μαλακά» αντικείμενα, πχ. λίπος. Αν έρχεται σε επαφή με σκληρά υλικά, πχ. πέτρες ή χώμα / λάσπη τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα!

    Το χειροποίητο μαχαίρι θα έχει πάντα το πλεονέκτημα, με δεδομένο ότι θα έχει το πάχος, τις διαστάσεις και το ζύγισμα που εμείς θέλουμε, για τη συγκεκριμένη χρήση που έχουμε στο μυαλό μας. Αν έχουμε τη γνώση και το μεράκι να κάνουμε την κατασκευή μόνοι μας, θα γλιτώσουμε και αρκετά χρήματα – αν και θα χρειαστούμε ΠΟΛΛΕΣ εργατώρες…

    Αν χρησιμοποιήσουμε παλιά μέταλλα (αναφέρθηκε η σούστα φορτηγού) πρέπει να βεβαιωθούμε ότι τα καθαρίσαμε από όλες τις οξειδώσεις, αλλά και ότι δεν έχουν αναπτύξει μικρορωγμές λόγω χρήσης (υπάρχει εξειδικευμένο τεστ με ειδικό σπρέι).

  43. Φίλε Vag αν διαβάσεις όλα τα προηγούμενα posts θα βγάλεις άκρη σε πολύ μεγάλο βαθμό. Αφού όπως λες δεν υπάρχει χρηματικό όριο (όπως επίσης δεν έχει βγει ακόμη το ¨τέλειο¨ μαχαίρι) και θέλεις το καλύτερο σε κάθε τομέα, τότε στα πολύ γρήγορα:

    >Becker ΒΚ-2/7 (1095 ατσάλι, για πολύ κοπάνημα και εύκολο τρόχισμα, σκουριάζει)
    >SURVIVE GSO 4.7/5.1 (CPM-20CV ατσάλι, ανοξείδωτο)
    >Benchmade 162 Bushcrafter (S30V ατσάλι, ανοξείδωτο, αθάνατο)
    >Extrama Ratio RAO/Fulcrum (Ν690,αφού θέλεις να έχεις επάνω σου ένα μαχαίρι μάχης)

    Τώρα, στα χειροποίητα δεν υπάρχει τελειωμός αφού υπάρχουν άπειροι ιδιώτες που φτιάχνουν, δεν χρησιμοποιούν όμως ¨διαστημικά¨ ατσάλια αλλά γενικής χρήσης 420-440 κτλ τα οποία είναι φτηνότερα (εντάξει, υπάρχουν και ιδιώτες που χρησιμοποιούν Ο1, D2 ή ακόμη και τιτάνιο) και ευκολότερα στη διαμόρφωση.
    Το USMC να το πάρεις αν θέλεις να έχεις το διάσημο μαχαίρι των Seals του 2ου ΠΠ.
    Όλα τα Cold Steel, είναι απλώς καλά αλλά πολύ κοφτερά μαχαίρια (σε 1070 ή AUS8 συνήθως), αλλά είναι κυρίως για μόστρα κι όχι για βαριά χρήση.

  44. Τελικά μετά από πολύ ψάξιμο, εγώ προσωπικά επέλεξα για κύριο μαχαίρι ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ένα ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΟ / STANLESS STEEL μαχαίρι Fallkniven A1 με κράμμα «Lam. VG10».
    Διαπίστωσα οτι οι εταιρείες έχουν παίξει άπειρο μάρκετινγκ γύρω από τα μαχαίρια και χρειάστηκε χρόνος πολύς για να ανακαλύψω το μαχαίρι επιβίωσης που με ικανοποιεί (συγκεκριμένα το οτι έπρεπε το μαχαίρι να είναι ανοξείδωτο αλλά και όσο πιο ανθεκτικό γίνεται).

    https://fallkniven.se/en/knife/a1-2/

    Το «βερνίκι Χρώματος» και η «σκουριά», τα πετρέλαια και τα λάδια για επάλειψη για να μην σκουριάσει το μαχαίρι, δεν είναι καλό πράγμα για την επεξεργασία φαγητού και την υγεία αλλά επίσης και σε κατάσταση «Survival» δεν είναι καλά (ιδίως για survival μακράς διαρκείας)..
    Επίσης η σκουριά σημαίνει οτι κάποτε το μαχαίρι θα σκουριάσει τελείως σε «κατάσταση επιβίωσης» (ιδίως εάν σου έχει μείνει ένα μόνο μαχαίρι για «ολες» τις δουλειές)

    Από εκεί και πέρα μερικά επισης ανοξείδωτα μαχαίρια μικρότερα για ξυλουργικα σκαλίσματα, για γδάρσιμο, και τεμαχισμό κρεάτων και καμιά μασέτα και κανενα τσεκούρι θα πρέπει να υπάρχουν.

    Η λογική είναι ΕΝΑ δυνατό μαχαίρι γενικής χρήσεως που έχουμε πάντα μαζί μας ακόμα και όταν πάμε προς ανάγκη μας που λέμε (και ίσως και ένα ανοξείδωτο μαχαίρι λαιμού για λεπτοκαμωμένα tasks ή απόλυτα για φαγητό – να είναι πάντα καθαρό κλπ) και μερικά ακόμα φθηνότερα καβάτζα για διάφορες χρήσεις (πάντα όμως ανοξείδωτα).

    Άν χαθεί πχ. το βασικό μαχαίρι να υπάρχουν εναλλακτικά.
    Οπότε ανάλογα τον οβολό του καθένα ($$$$) μπορεί να έχει ένα η περισσότερα «ποιοτικά» και για εμένα οπωσδήποτε ανοξείδωτα μαχαίρια..!!!

    Δείτε εδώ και μερικά ΠΟΛΥ ενδιαφέρον βιντεάκια ( ο τύπος στο κανάλι αυτό έχει και για άλλα μαχαίρια Destruction Tests).

    https://www.youtube.com/playlist?list=PLjK-UEf6EqqYqb8lcn_caRF9RHG-Wkull

    https://www.youtube.com/playlist?list=PLjK-UEf6Eqqb9wm6g63njHZLlWFZjB5V1

  45. φίλε Vag πολύ ωραίο μαχαίρι το Α1 (αν κι εγώ θα προτιμούσα το S1). Να γνωρίζεις ότι όλα τα laminate VG-10 μαχαίρια της η Fallkniven δεν τα κατασκευάζει η ίδια, αλλά σφυριλατούνται από τον «παππού-του-μαχαιριού», τον μέγα Ichiro Hattori (όπως και τα αντίστοιχα VG-1 της Cold Steel)

  46. Καταπληκτική η πληροφορία που έδωσες Μιχάλη Π.
    Εντυπωσιάστηκα. Δεν το ήξερα καν αυτό για τον Ichiro Hattori.
    Δηλαδή τα σφυρηλατεί στο χέρι όλα αυτά τα μαχαίρια? Πωπω..!!!

    Γιατί θα προτιμούσες το S1 από το A1. Ποιό είναι το σκεπτικό σου? Ποια τα υπέρ και ποιά τα κατά κατά την γνώμη σου?

    Για μικρά και φθηνά μαχαιράκια γενικής χρήσεως (σκάλισμα, τεμαχισμό κρεάτων, γδάρσιμο και μικροδουλιές, κλπ) σκέφτομαι για μερικά μαχαίρια «Mora».

    Σε ανοξείδωτα μαχαίρια εκτός από Fallkniven τι θα πρότεινες άλλο? (μάρκα – μοντέλο – κράμα) και γιατί?

    Πήρα και πέτρες ακονίσματος Fallkniven.
    Δεν είμαι και πολύ έμπειρος στο ακόνισμα μαχαιριών ακόμα.
    Στις πόσες μοίρες ακριβώς είναι η «εργοστασιακή» βασική κόψη (για το ακόνισμα) το Fallkniven A1 και πόσες το S1? (μου άρεσε τόσο πολύ το Fallkniven A1 που σκέφτομαι να αγοράσω μερικά ακόμα – ίσως και το S1 αλλά και ίσως ΚΑΙ το A1 Pro, χεχε)
    Πχ. για το ακόνισμα ακονίζω στις πόσες μοίρες για την «κόψη» και μετά κάνω μέχρι πόσες μοίρες το «convex» edge (καμπύλη)?

    Για το ακόνισμα του Convex Edge σκέφτομαι το ακόνισμα πρώτα σαν κανονικό μαχαίρι στις μοίρες της κόψης και μετά επιπλέον λείανση για να γίνει η καμπύλη του convex edge (δηλαδή πιο πάνω από την κόψη).
    Ή μήπως να το κάνω αντίστροφα?

    Εάν είσαι γνώστης (της θεωρίας τουλάχιστον) γενικά και ειδικά για το Fallkniven A1 – για το ακόνισμα και όχι μόνο, και έχεις χρόνο και μπορείς να βοηθήσεις μεταδίδοντας την γνώση για καλό ακόνισμα (βίντεο? Φωτογραφίες? Link από κάτι έτοιμο που ήδη υπάρχει), είναι ευπρόσδεκτη κάθε βοήθεια χεχε. :-)

    Προς το παρόν κόβει σαν ξυράφι (ξυρίζει κιόλας – δοκίμασα να ξυριστώ στο χέρι χαχα) αλλά ένα άγχος για να καταφέρω όταν έρθει η ώρα το ακόνισμα σωστά το έχω για να σου πω την αλήθεια διότι το μαχαίρι είναι ένα ποιήμα / αριστούργημα.

  47. Λοιπόν πρώτα τα ενημερωτικά video για την convex κόψη:
    από τον Virtuovice (master στα ακονίσματα)
    https://www.youtube.com/watch?v=uunAbAWmSX4

    από τους Dutch Bushcraft Knives (να γραφτείς στο κανάλι τους: άπειρα μαχαίρια και πληροφορίες «επιβίωσης», έχουν και πολύ γέλιο και καλή μουσική!)
    https://www.youtube.com/watch?v=i_Prjx3AQww
    https://www.youtube.com/watch?v=zA0SOclSVrc
    https://www.youtube.com/watch?v=ofAI86yZmpE (εδώ αναφέρεται και στην convex)

    Γενικά, αν κάποιος έχει μάθει το ακόνισμα με πέτρα, είναι πολύ εύκολο να μάθει και την τεχνική (ένα ελαφρύ σπάσιμο του καρπού ουσιαστικά). Δεν έχω ασχοληθεί ακόμη με πέτρες ακονίσματος. Ξεκίνησα από τα απλά stick ακονίσματος (τα οποία όμως ¨τρώνε¨ πολύ υλικό από το μαχαίρι), μετά πήρα το κιτ της Spyderco Sharpmaker (ίσως από τα καλύτερα ερασιτεχνικά συστήματα). Τώρα μαζεύω λεφτά για ένα Worksharp Ken Onion, ενώ φίλος σιδηρουργός μου ετοιμάζει ταινιολειαντήρα για να δίνω profil σε δικά μου μαχαίρια (:))
    Για την convex κόψη, ξεκινάς αν θυμάμαι καλά, από τις 38° (για το bevel) και φτάνεις τις 10° (το τελείωμα στα πλευρά). Οι μοίρες ακονίσματος είναι κάτι σχετικό, αφού εδώ δεν υπάρχει ¨σωστό¨ ή ¨λάθος¨, αλλά έχει να κάνει με τη χρήση δηλ. αν πρόκειται για μαχαίρι που θα κάνει ξυλουργικές εργασίες ή κοψίματα, τότε θέλεις γωνίες των 15°-20°. Όμως αν πρόκειται για βαριές εργασίες, τότε θέλεις από 20° έως 30°. Προς Θεού όμως, μην κάνεις αυτά τα πειράματα με το A1!!! Πρώτα χάλασε 2-3 φτηνά μαχαίρια και μετά δοκίμασε convex στο Fallkniven… : )

    Αναφορικά με τα Fallkniven, προτιμώ το S1 λόγω του μικρότερου μήκους, αφού είναι πιο εύχρηστο και ζυγισμένο για χρήση bushcrafting, ενώ πραγματικά δεν υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιήσω ως heavy chopper ένα μαχαίρι 250€… Αντίθετα, θα προτιμούσα ένα μαχαίρι των 80€ με 1095 ατσάλι και δεν θα το λυπόμουν καθόλου! Επίσης, τα μαχαίρια με μέσο προς αρκετό μήκος (άνω των 13cm λάμας δηλαδή), δημιουργούν αρκετή ροπή στον καρπό με αποτέλεσμα τελικά να γίνονται κουραστικά στη χρήση (εκτός αν έχεις ύψος άνω του 1.90m και χέρια-τανάλιες!) Γι” αυτό και τα πιο καλοπουλημένα μαχαίρια είναι της κατηγορίας μήκους 9 έως 13cm.

    Τέλος, όπως είπα και παραπάνω, είμαι της άποψης ¨…ένα μικρό μαχαίρι μαζί με ένα τσεκουράκι…¨, ενώ δεν έχει νόημα η συζήτηση για το ποια είναι τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ μαχαίρια ή ατσάλια. Γενικά αν πάρεις ένα μαχαίρι σε S30V-S3V ή M390 ή Elmax, έχεις κάνει μια μικρή συλλογή από ανώτερα ποιοτικά μαχαίρια. Μην μπαίνεις στη διαδικασία να αγοράζεις το ίδιο μαχαίρι σε διαφορετικά ατσάλια, αλλά προτίμησε να έχεις διαφορετικά μαχαίρια και γεωμετρίες σε διαφορετικά ατσάλια. Αν με ρωτάς τι να σου προτείνω, πραγματικά βρίσκομαι σε δύσκολη θέση αφού τα μαχαίρια που θέλω είναι υπερβολικά πολλά… Είμαι στη διαδικασία αγοράς ενός Enzo Trapper σε elmax και ενός Cold Steel SRK σε S3V αυτή την περίοδο : )

  48. Ναι είμαι λιγάκι «θηρίο» σε διαστάσεις. :P

    Κοίτα εμένα το πρώτο μου μαχαίρι ήταν όταν ήμουνα μικρός ένα και καλά «καταδυτικό» Full Tang από την μία ήταν λείο που στην μύτη είχε και λίγο δοντάκι και από την πάνω μεριά (άλλη κόψη) είχε κάτι σαν πριόνι τραχύ και χοντρό όσο είναι το πάχος της λάμας, το οποίο και θυμάμαι είχα καταστρέψει πετώντας το σε κορμούς δέντρων κομμένους για να καρφωθεί (δεν ειχα ιδέα από μαχαίρια και νόμιζα οτι τα μαχαίρια κοβουν γενικά ο,τι και να τα κάνεις – ο νούς ούτε καν πήγαινε στην λέξη «ακόνισμα» χεχε).
    Θυμάμαι η «μύτη» του μαχαιριού είχε στραβώση γύρω στο 1 χιλιοστό από τις κρούσεις στο έδαφος όταν το πετούσα σαν κάλπικη δεκάρα..χαχαχα

    Από εκεί και πέρα είχα μερικά πρακτικά σουγιαδάκια Victorinox και ένα κρητικό μαχαίρι-σουγιά του παππού μου που είχε μια λεπίδα μαχαιριού λεία και ένα πριονάκι (με ξύλο στην λαβή).

    Γενικά μου αρέσουν τα μαχαίρια αλλά δεν είχα μπει στην διαδικασία να τα ψάξω ποτέ, αλλά ούτε και να αγοράσω κάποιο σοβαρό μαχαίρι.

    Τώρα το Fallkniven A1 το πήρα διότι έψαχνα για μαχαίρι (μαχαίρια για την ακρίβεια – πληθυντικός) «επιβίωσης μακράς διαρκείας» (βλέπε και σχόλιά μου πιο πάνω).

    Δεν είμαι υπέρ του να χρησιμοποιείς ένα μαχαίρι για να σχίζεις ξύλα (μόνο αν δεν έχεις άλλη επιλογή και είναι το μόνο εργαλείο που έχεις).

    Κάθε «εργαλείο» είναι για την κατάλληλη χρήση πιστεύω, αλλά ένα μαχαίρι «επιβίωσης», για μένα έπρεπε να έχει τα εξής κυρίαρχα χαρακτηριστικά.
    – Να είναι γερό (σαν την διαφήμιση με παιδικό γάλα ένα πράγμα – χαχα)
    – Να είναι ανοξείδωτο
    – Να έχει ένα «άλφα» μήκος για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για άμυνα στο δάσος. (πες οτι σου επιτίθεται ένα ζώο, με το μαχαιράκι που σκαλίζεις ξύλα, ΔΕΝ κάνεις δουλειά – και αν σου έχει μείνει ΜΟΝΟ ΕΝΑ μαχαίρι – αυτό της «επιβίωσης» τότε καλό είναι να έχει και λίγο μήκος (ούτε πολύ μεγάλο, ούτε πολύ μικρό). Δηλαδή ξέρω οτι πιο πολύ θα χρησιμοποιώ καθημερινά ένα μικρότερο μαχαίρι παρά αυτό, αλλά έπρεπε να υπάρχει και ένα στις διαστάσεις του Α1 που θα το έχω πάντα επάνω μου.

    πιστεύω οτι θα έχω «πάντα» επάνω μου τα εξής:
    – το Fallkniven A1,
    – ένα μαχαίρι πιο πρακτικό τύπου Fallkniven S1 για τις περισσότερες χρήσεις,
    – ίσως ένα μαχαίρι λαιμού (παρέα με κανέναν σπινθιριστή στο ίδιο κορδόνι)
    – Εάν βολεύει με το βάρος, ίσως φορεμενη στην πλάτη η γυρισμένη μπροστά στο στήθος για όσο έχω φορεμένο το Backpack, μια μεγάλη (και αν βρώ ανοξείδωτη) μασέτα τύπου kukri όπως μία ανοξείδωτη της Cold Steel γύρω στο 300άρι ευρώ που βρήκα. Χρήσιμη για πολλά (ιδίως η τύπου kukri) αλλά και για άμυνα αν σου επιτεθεί κάποιο ζώο κλπ και θελήσεις να αμυνθείς.

    Και στο σάκο:
    – Από εκεί και πέρα μαχαίρια στο σάκο για το φαγητό, για γδάρσιμο και αφαίρεση κρέατος από τα ζώα κλπ.
    – Κανένα τσεκούρι για σχίσιμο κορμών
    – Πριόνι ξύλινο ΑΝ βρώ (τοξοπρίονο παλιού τύπου με το σχοινί που μοιάζε με «ήτα» κεφαλαίο) και αρκετές ανταλλακτικές λεπίδες καθώς και ακονιστήρια για πριόνια.
    – Επίσης θεωρώ σημαντικό εργαλεία τα τρυπάνια ξύλου (και κανένα μικροκαμωμένο αλλά καλό – ποιοτικό «ματικάπι» χειρός και τα εργαλεία για ξυλουργικές κατασκευές (σκαρπέλα κλπ). Στο θέμα όλων αυτών που θα είναι στον «σάκο» δεν έχω ιδέα «ποιές» είναι οι καλές μάρκες ακόμα (αν ξέρετε πείτε)…!!! Με ενδιαφέρει να έχω εργαλεία της προκοπής και όχι «σαβούρες» και δεν έχω πρόβλημα να πληρώσω παραπάνω για ένα καλό εργαλείο (δεν είναι οτι είμαι κανένας «λεφτάς» και δεν με νοιάζει. Λεφτάς δεν είμαι, αλλά προτιμώ να έχω «λιγότερα» αλλά ποιοτικότερα πράγματα (πχ. να περιμένω να μαζέψω λεφτά να πάρω κάτι «καλό» – εκεί που κρίνω οτι χρειάζεται) παρά να κάνω συλλογή από σαβούρες.

    Έχει τύχει πχ. να δουλέψω εργαλεία της πλάκας (σαβούρες) και πχ ποιοτικά «Facom» εργαλεία και πλέον «εκτιμάω» τα καλά εργαλεία πολύ και ΔΕΝ διστάζω να ξοδέψω (να μαζέψω λεφτά δηλαδή για να αποκτήσω) κάτι καλό.

    Θεωρώ οτι για κατάσταση μακράς επιβίωσης η σκουριά είναι εχθρός και τα «αδύναμα» εργαλεία που θα σε εγκαταλείψουν στην κρίσιμη στιγμή, επίσης «εχθρός».

    Λέμε «Survival Knifes» αλλά «Επιβίωση» με «Επιβίωση» έχει διαφορά. Άλλο να πας βόλτα στην εξοχή και να κάνεις Bushcrafting σε συνδυασμό με camping, άλλο να χρειαστεί να επιβιώσεις για λίγο μέχρι να σε βρούν και να επιστρέψεις ξανά στον πολιτισμό – αν πάθεις κάποιο ατύχημα (βλέπε SAS βιβλία κλπ) και άλλο να ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να κάνεις επιβίωση μακράς διαρκείας σε αποκρυψη κλπ, λόγω κάποιου ή κάποιων ειδικών γεγονότων…..!!!

    Ειδικά στην τελευταία περίπτωση ΔΕΝ έχεις την πολυτέλεια να ασχολείσαι με το «λάδωμα»/περιποίηση του μαχαιριού σου για να μην….σκουριάσει αλλά ούτε και θέλεις να «μείνεις» με σπασμένο μαχαίρι από κάποια αναγκαστική σκληρή χρήση που θα έπρεπε να του κάνεις…!!!
    Αλλιώς δεν θα είχα αντίρρηση για ένα μαχαίρι άλλου τύπου πιο φθηνό που σκουριάζει διότι είναι για «άλλου είδους χρήση».

    Ως προς τις θήκες για το μαχαίρι, πολύ όμορφες είναι οι θήκες μαχαιριού τύπου «kydex», αλλά πολύ φοβάμαι οτι σε ενδεχόμενο ψύχους κάτω των μηδέν βαθμών κελσίου ( 0 ºC) πιθανή υγρασία στο μαχαίρι εάν γίνει πάγος θα κάνει το μαχαίρι να ΜΗΝ βγαίνει από την θήκη…!!!

    Οι δερμάτινες ίσως πιάνουν «βακτηρίδια» και είναι δύσκολες στον καθαρισμό (είναι και πιο «ογκώδεις».
    Η Πλαστική του Falkniven A1 ενώ εκ πρώτης όψης φαίνεται φθηνιάρικη ίσως τελικά δεν είναι και τόσο άσχημη. (εγώ πήρα και μια δερμάτινη για να δοκιμάσω και τις δυο).

    Τέλος θα ήθελα να ρωτήσω για την βολικότερη θέση του μαχαιριού επάνω μας. Ποιά η άποψή σας (προσδιορίστε και αν αυτό που λέτε είναι για αριστερόχειρα ή δεξιόχειρα).
    Εγώ σκέφτομαι οτι θα βόλευε και μια ζώνη ΑΤ με εξάρτηση στρατιωτική δεμένη πάνω της (εάν θες να πας πχ. wc, λύνεις την ζώνη AT και κρέμεται πάνω σου από την εξάρτηση – όπως στο στρατό (αντί να σωριάζονται και να ακουμπάνε στο έδαφος κλπ (είναι πιο δύστροπα αν το έχουμε φορεμένο στην ζώνη του παντελονιού φαντάζομαι). Επίσης σκέφτομαι το ενδεχόμενο για να τα φοράω πάνω στον κορμό αλλά όχι να κρέμονται προς τα κάτω για να εξαλείψω το ενδεχόμενο να πέσουν κάτω και να χαθούν. Μάλλον λοξά με την μύτη προς τα κάτω και την λαβή του μαχαιριού πος τα πάνω. Κάτι τέτοιο.

    Πως τα φοράτε τα μαχαίρια σας? Αριστερά? Δεξιά? Μπρος? Πίσω? Στην ζώνη? Στον ώμο?Στο μπράτσο? Πού? Όταν φοράτε το backpack σας βολεύει όπως τα φοράτε η έχετε δυσκολία σε κάτι? Για πείτε καμιά καλή ιδέα αν θέλετε?

  49. Α, και ξέχασα να πω και ευχαριστώ για τις μέχρι τώρα πληροφορίες. :-)

  50. Πραγματικά δεν έχω καταλάβει τι θα κάνεις με τόσα εργαλεία στο σακίδιο σου (τσεκούρια, σουγιαδάκια, μαχαιράκι λαιμού, σκαρπέλα, τρυπανάκια κτλ). ¨Επιβίωση¨ δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα κουβαλήσεις το μισό πάγκο εργαλείων μαζί σου στο βουνό…
    Ένα μικρό τσαντάκι στη μία μεριά της ζώνης του παντελονιού σου (όπως το Maxpedition M1) το οποίο θα περιλαμβάνει ένα leatherman (π.χ. το μοντέλο wave), 2 είδη για άναμμα φωτιάς (π.χ. αναπτήρα Bic και αδιάβροχα σπίρτα), μια μικρή πυξίδα, μια αλουμινοκουβέρτα επιβίωσης, μερικά είδη φαρμακείου (τσιρότα, panadol, βάμμα ιωδίου, γάζα), ένα μικρό κινητό τηλέφωνο (αν έχει GPS ακόμη καλύτερα), κάποια λίγα λεφτά (π.χ. 20€), μια μπάρα δημητριακών, και ένα μαχαίρι στην άλλη πλευρά του γοφού σου (π.χ. ένα Mora Garberg) περασμένο κάθετα (από τη θηλιά στη ζώνη) ή οριζόντια (εδώ μπορείς να το τοποθετήσεις και στο πίσω μέρος της μέσης), είναι ότι χρειάζεται κάποιος που θα ¨χαθεί¨ για μια ημέρα στο δάσος.

    Για την kydex θήκη δεν έχω ξανακούσει κάτι παρόμοιο, αλλά θεωρώ σχεδόν αδύνατο λόγω παγωνιάς να γίνει το πλαστικό ¨ένα σώμα¨ με το ατσάλι.

    Οι αποστάσεις από κατοικημένες περιοχές δεν είναι τόσο μεγάλες για να έχει νόημα το σενάριο των βιβλίων επιβίωσης αλά SAS (δεν έχουμε ούτε ερήμους ούτε ζούγκλες στην Ελλάδα ευτυχώς). Οπότε όλες περίπου οι εξορμήσεις κάποιου στο βουνό/δάσος, γίνεται στα πλαίσια camping, κυνηγιού ή trekking.

    Μεγάλο ζώο (π.χ. λύκος ή αρκούδα) στην Ελλάδα πολύ δύσκολα θα πλησιάσει για να σε απειλήσει, οπότε να χρειαστείς ένα μεγάλο μαχαίρι για άμυνα. Άντε κανένα αγριογούρουνο που προστατεύει τα μικρά του από τον κυνηγό, αλλά και αυτό σπάνιο. Δεν πιστεύω ότι θα έχει πολύς κόσμος την ψυχραιμία να τραβήξει το μαχαίρι του. Στο youtube αν ψάξεις, θα δεις ότι πολλοί κυνηγοί τα χάνουν τόσο που δεν μπορούν ούτε να πυροβολήσουν με την καραμπίνα…! Η Ελλάδα έχει πάρα πολλές διαδρομές και μονοπάτια για πεζοπόρους, που τα ζώα αποφεύγουν να διακινδυνεύσουν μια συνάντηση με άνθρωπο.

    Τέλος, για τα ανοξείδωτα μαχαίρια και την ¨εμμονή¨ σου με αυτά (δεν υπονοώ κάτι απλώς το παρατηρώ) θα διαφωνήσω λιγάκι. Μερικά από τα καλύτερα ατσάλια δεν είναι ανοξείδωτα, πολλά από τα καλύτερα ¨ανοξείδωτα¨ δεν είναι και τόσο ανοξείδωτα (…!), ενώ για να οξειδωθεί ένα μαχαίρι πρέπει να το αφήσεις βρεγμένο ή σε πολύ υγρές συνθήκες για πάνω από μισή ημέρα. Ένα απλό σκούπισμα με πανάκι και ελάχιστο WD40 είναι ότι χρειάζεται για να το συντηρήσεις. Οπότε μην σκοτίζεσαι για το αν όλα τα μαχαίρια σου θα είναι ανοξείδωτα. Φιλικά.

  51. Καλά τα λες.

    Εμένα όλα ξεκινάνε από το γραφείο / computer και από το «θέλω διακοπές».
    Συνήθως πάω θάλασσα (καλοκαίρι).
    Μαρέσει η φύση, μου λείπει και την αναζητώ.

    Σκέφτομαι να ξεκινήσω κανένα hiking σε ωραίες διαδρομές για μερικές ώρες με ένα μικρό σακίδιο για αρχή (όχι απαραίτητα βουνό) και εν συνεχεία να δοκιμάσω βουνό «hiking» και «camping» ταυτόχρονα για να το χορτάσω και να το μάθω / απολαύσω.
    Θέλω και καλοκαίρι και φθινόπωρο και χειμώνα με χιόνια να δοκιμάσω.
    Μακάρι να μπορούσα να κάτσω για μήνες αλλά νομίζω το πολύ 3-4 βδομάδες θα μπορέσω max να είμαι συνεχόμενα πχ. στο βουνό (hiking και κατασκήνωση / camping ταυτόχρονα).

    Το κυνήγι με συναρπάζει ως χόμπυ υπό την ένοια της συνολικής ροής του θέματος (οτι δηλαδή πιάνω, (αναγκαστκά) σκοτώνω κλπ και εν συνεχεία παίρνω το κρέας και το μαγειρεύω και το τρώω (δηλαδή την τροφή την ΤΡΩΩ τελικώς μετά το κυνήγι, όχι τόσο του να «σκοτώνω» (το σκότωμα είναι αναγκαστικό για να έχω την τροφή, μακάρι να είχαμε το κρέας χωρίς να σκοτώνουμε το θήραμα – χεχε) αλλά ακόμα δεν έχω ασχοληθεί με το κυνήγι (μόνο με το ψάρεμα αρκετά και από μικρός με τον πατέρα μου κλπ από έξω παραλία και με βάρκα και με ψαραντούφεκο και με τα χέρια (πχ. κανένα χταπόδι χωρίς φιάλες μόνο με μάσκα – ούτε καν βατραχοπέδιλα χεχε)).

    Τρώω κυνήγι όμως μια δυο φορές το χρόνο από συγγενείς που πάνε και κυνηγάνε κανένα λαγό η αγριογούρουνο (και μας δίνουν και εμάς να φάμε κανα δυο κομμάτια κρέατος αν πιάσουν τίποτα καλό και φτάνει για περισσότερους) και μαρέσει πολύ.

    Επίσης έχω ανάγκη από χειρονακτική εργασία (πάντα μου άρεσε το σκάλισμα ξύλων με το σουγιαδάκι και οι μικρο-κατασκευές από ξύλο)

    Οπότε το όλο θέμα ξεκινάει από την αγορά του εξοπλισμού για camping και για hiking (backpack, μαχαίρια, σκηνές, δοχεία, κλπ) σε διάφορες όμορφες περιοχές (πεδιάδες και βουνό) τόσο σε καλοκαιρινές, ανοιξιάτικες, φθινοπωρινές και κατα-χειμωνιάτικες περιόδους (πιό πολύ μέσα στο βαρύ χειμώνα και στο κατακαλόκαιρο με συναρπάζει). Κατά προτίμηση θα με «ξεκούραζε» camping για κανένα μήνα το χειμώνα ας πούμε συνεχόμενα (αποφυγή πολιτισμού, computer, τηλεφώνων, τεχνολογίας, πολυκοσμίας κλπ. και επαφή με την φύση, είτε πάω μόνος είτε με την οικογένεια και τα παιδιά σκυλια κλπ χαχα και κάποια παρέα από φίλους να κατασκηνώσουμε μαζί).

    Και λέω μετά, αφού θα το κάνω που θα το κάνω, ας το κάνω σωστά.
    Ας αγοράσω σωστό εξοπλισμό για τις διακοπές μου αλλά δεν ξέρεις και τι γίνεται στο μέλλον. Χαμένα δεν πάνε..!!! :P
    Από μία φυσική καταστροφή εως και…. «αντίχριστο», καλό είναι να υπάρχουν μερικά πράγματα αγορασμένα (μαχαίρια, εργαλεία, κλπ). Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται…!!! (ιδίως όταν έχεις να φροντίσεις οικογένεια).

    Ε, από αυτά που χρειάζεται να έχει κανείς είναι και τα μαχαίρια, τσεκούρια, πριόνια, κλπ.
    Και έτσι ξεκινάει η αναζήτηση ενός (και περισσοτέρων) «καλών μαχαιριών» που δεν θα έχουν ανάγκη αγοράς και κουβαλήματος wd-40 για να τα συντηρίσεις για να μη σκουριάσουν.. :-)

    Κάπως έτσι είναι η λογική.

  52. Α και για τις θήκες μαχαιριού τύπου «kydex» αυτό που εννοούσα είναι οτι όλο και κάποια υγρασία θα μπεί από την χρήση στην θήκη μαζί με το μαχαίρι και από αυτό υπάρχει ο «κίνδυνος» διάβασα να παγώσει το μαχαίρι μέσα στην θήκη (νερό που έγινε πάγος γύρω από το μαχαίρι επειδή είναι «εφαρμοστή» η θήκη στο μαχαίρι αρκετά) και να μην μπορεί κανείς να το βγάλει.

    Κατά τα άλλα είναι «θεσπέσιες» ως θήκες και πρακτικά και εμφανισιακά νομίζω.
    Είναι Super. :-)
    Άραγε υπάρχουν τέτοιες θήκες και για το Fallkniven A1 πουθενά σε καλή τιμή που να στέλνουν Ελλάδα?
    Θα ψάξω να βρώ καμία που να έχει και θέση για την πέτρα ακονίσματος…!!! :-)

  53. Χα χα! Έχεις πολύ μεγάλη όρεξη βλέπω: ελπίζω να πραγματοποιήσεις ως ένα βαθμό το όνειρο σου για περιπέτεια. Μια συμβουλή μόνο: βρες παρέα για τις εξορμήσεις σου (τουλάχιστον ένας ακόμη μαζί σου -λόγοι ασφαλείας/αίσθημα συντροφιάς) και πάρε αν μπορέσεις και ένα σκύλο μαζί (άλλη φάση να το βλέπεις να ιχνηλατεί συνεχώς ή να κοιμάται φρουρός δίπλα από το sleeping bag σου…). Καλά αρχή : ))

  54. Χεχε, ναι έχω όρεξη..!!!
    Και εγώ το έχω σκεφτεί να πάω με παρέα και γιατί θα έχει και πιο πολύ φάση αλλά είναι και πιο ασφαλές (τουλάχιστον τις πρώτες φορές μέχρι να μάθω).

    Αν πάρω τον σκύλο μου μαζί, θα γαβγίσει και θα αγριέψει όλα τα ζώα όλης της φύσης και σε περίπτωση που μας επιτεθεί κανένα άγριο ζώο θα εξαφανιστεί να κρυφτεί..χαχα

    Άσε που επειδή είναι ταχύτατος σκύλος και θα μπορούσε να κάνει Αθήνα – Θεσσαλονίκη σε 1 ωρίτσα τρέχοντας (που λέει ο λόγος). Για να καταλάβεις στην πόλη κάνει τον γύρο από ένα τετράγωνο σε χρόνο Dt (άρα στο δάσος κλπ «θα ψάχνουμε να το βρούμε» που πήγε…. χαχα)

  55. πρωτα, καλημερα σε ολο το κοσμο χαρηκα που σαs γνωρισα. βασικα δεν εχω να δωσω καποια νεα πληροφορια σχετικα με τα μαχαιρια, τα ειπατε ολα ηδη, ΟΜΩΣ το ξεσκισατε το θεμα απο παντου με ποιο το νοημα? τι θελω να πω. ( και καποιοs το ειπε εδω ) πριν 2000 χρονια με τι μαχαιρι ητανε ο κοσμοs εξω στη φυση? μη πει κανειs πωs ειχανε 5 μαχαιρια. μαλλον 1 ητανε . πωs τη βγαζανε? πωs ζησανε? με την cold steel? την ontario? τιs αλλεs εταιριεs? οχι προφανωs. παντωs η ιστορια εδειξε πωs επιβιωσανε. και σιγουρα στον αντιλoγο θα πουν αρκετοι …ναι αλλα δεν μπορειs με ενα μαχαιρι να σκοτωσειs ενα ανθρωπο σωστα οπωs θα εσφαζεs ενα γουρουνι , μια αρκουδα και να κοψειs ξυλα να κατασκευασειs σπιτια απο ξυλο ακοντια διαστημοπλια ξυλινα και αλλα πραγατα, σοβαρα δηλαδη το μαχαιρι περιμενετε τσουκου τσουκου εξω στο κρυο να κοβετε κορμουs με το μαχαιρι? εχετε ακουσει και ο λουμιδηs στουs καφεδεs? στη εποχη τηs ευημεριαs και σουπερ πληροφορησηs εχει 200 τρισεκατομυρια πληροφοριεs και 400 εκατομμυρια μαχαιρια. ποιον να ακουσουμε και ποιο να αγορασουμε? σιγουρα ( και καποιos το ειπε και αυτο) οτι πολλα δεν τα εχειs αναγη πραγματικα αλλα οταν κανειs εχει περισσευμα απο λεφτα τα χριστουγεννα ειναι ωραιο γλυκο να παρει ενα μαχαιρακι και αs μη το δει ποτε αυτοs ο ατιμοs κορμοs δεντρου στο βουνο. ( 150 η και 415 ευρω αs πουμε) και γινετε αντικειμενο κουβενταs μπροστα απο το τζακι. ε οι εταιριεs αυτο θελουνε να μαs παιρνουνε τα λεφτα. αυτο δε γινετε με το να μαs πουνε οτι δεν χρειαζομαστε τα μαχαιρια τουs. διαφωνει κανειs με αυτο? δε νομιζω. τουs πελατεs τουs τραβαs δε τουs διωχνειs. δε πεταω λεφτα σε πραγματα που θα τα βλεπει το σκοταδι τηs ντουλαπαs και θα νιωθω και αγχοs μη φαει την λεπιδα η υγρασια¨) τα ζω ακομα αυτα. και με τα οπλα το ιδιο. ελεοs. παμε πισω στα μαχαιρια. για να ζησειs στο βουνο 2 χρονια με το μαχαιρι σπιτακια δε θα στησειs, κοτετσια ναι! κρεβατι δυσκολα θα φιαξειs. μαντρα αλλεs υποδομεs? αν εχειs ενα τσεκουρι ομωs με 30 ευρο. αs πουμε ενα σουηδικο, σε συνδιασμο με ενα KABAR για γενικη χρηση, και ενα μαχαιρακι για καθαρισμα μικροτερο. θα καταφερειs να κανεισ δουλειεs. χωριs να Γ_ _ _ _Σ το πολιτιμο μαχαιρι σου με κινδυνο να το σπασειs η να φαs τη λεπιδα και μετα να ειναι χαλασμενο η και αχρηστο. καλα τα βιντεο τα αμερικανικα με μαχαιρια ξυλα φωτιεs…αλλα στη πραγματικοτητα, το να σπαs ξυλα με το μαχαιρι στο χιονι παιδια ενταξει ε. θα κλαταρει ο καθεναs γρηγορα. ειναι αγριεs οι συνθηκεs το ξερουμε ολοι αυτο. και ερχομαι στην μαγικη λεξη. ΑΝΤΙΛΗΨΗ.
    ειμαστε στην ελλαδα. αρα. τι βουνα εχουμε τι προβληματα εχουμε τι θα βρουμε στα βουνα μαs? τι χρειαζομαστε κυριωs εκει πανω? ΑΑΑΑΑ!!! αs μιλησω και για ποιον λογο θα βρεθουμε εκει πανω? γιατι εχει σημασια…….η δεν εχει? μαλλον αυτο εχει ολη τη σημασια……γιατι περαν του καμπινγκ, περαν τηs πλακαs στο βουνο, το κηνυγι, ο βασικοs λογοs που μαζικα ο κοσμοs θα βρεθει εκει πανω ειναι εναs πολεμοs, οπου μαλλον ολοι θα επιστρατευτουμε στην γνωστη και αγαπημενη μασ παραλλαγη¨) η καποια προβληματα με αλλοδαπουs στα αστικα κεντρα. ΑΡΑ!!!!! καθοριζονταs τουs κυριουs παραγοντεs, τα πιο πιθανα σεναρια, ΕΓΩ προσωπικα τεινω να μαζευω εξοπλισμο διπληs/πολλαπληs χρησηs. δηλαδη αν τυχει επιστρατευση, το αρβυλο μου ειναι belleville η altama, το μαχαιρι ειναι KABAR h ONTARIO, το γνωστο κλασσικο , το σακκιδιο ειναι ILBE, το γιλεκο ειναι και αυτο πολεμικο το ποντσο επισηs, για να μην κανω λιστα εδω. αυτο που κανω ειναι να παιρνω ΜΟΝΟ στρατιωτικο εξοπλισμο, αμερικανικο γιατι εκει εχω μεινει αρκετα χρονια και ξερω τα κατατοπια και τα παιρνω φτηνουτσικα , οχι παντα οι τιμεs ειναι πολυ χαμηλεs με το αν παρω κατι απο εδω , και εχω γνησιο πραμα αμερικανικου στρατου. τωρινα οχι του 90. εχει σημασια αυτο μεγαλη. λοιπον με ενα τετοιο στησιμο, με ενα τσεκουρακι μεσαιου μεγεθουs, ενα πριονι που ζυγιζει 150 γραμμαρια( το βρηκα σε παζαρι 2 ευρω) και ξυριζει. επανω στο βουνο θα κανειs πααααααααααρα πολλα. μεχρι να κοψει ο αλλοs με το μαχαιρι των 350 ευρω ενα κορμο διαμετρου 7 εκατοστων θα εχει ανοιξει και 2 μπυρεs πρωτα. ¨)(υπερβολεs) θα πελεκαει σαν το γουντυ τον τρυποκαρυδο. με ενα πριονακι υα κανει 4 κοψιεs και το φαγε. λοιπον? τι χρειαζομαστε ? αs σκεφτουνε ολοι τα πιθανα σεναρια και τι πραγματικα θα κανει τη διαφορα εκει πανω. και καποιοs θα πει ρε φιλε εσυ παs με σιδεροπωλειο στο βουνο. ναι. αλλα αμα δω πωs πρεπει να βγαλω βαροs απο το σακκο, θα βγαλω. μπορει αν ειμαι μονοs να το κρεμασω το πριονι να το παρει καποιοs αλλοs στο δρομο η να το δωσω στο ταιρι μου. Αμα δεν το εχειs ομωs θα κοβειs κορμουs με το μαχαιρι 10 μερεs για να φιαξειs καταλυμα που να ειναι πιο μονιμηs κατασκευηs για χειμωνα. αλλιωs θα παιξει πολυ κλαδακι και πελεκισμα… ρεζουμε. οι σωστοι συνδιασμοι θα κανουνε τη διαφορα. κατι απο μονο του θαυματα δε θα κανει ουτε καν θα λυσει και τα προβληματα τηs δεδομενηs καταστασηs ενδεχωμενωs. αυτη ειναι η αποψη μου. αλλα η κοινη λογικη λεει οτι στο βουνο χωριs τσεκουρι τα πραγματα θα ειναι πολυυυυυυυ δυσκολα. αντε σπασε ξυλα να αναβειs φωτια ολη μερα με το μαχαιρι…καλα…χαχαχαχ δηλαδη αν μπουμε στο σεναριο στο ρολο λιγακι ολοι ξερουμε οτι δε γινετε να βαραs το μαχαιρι σου με ενα ξυλο για να σπαs αλλα ξυλα. θα κουρασει. θα περιορισει στο τελοs θα σε αναγκασεινα φυγειs απο κει. το τσεκουρι υα κατευασει ευκολα μικρα δεντρα κλαδια και πρασιναδεs για ενα καλο! καταλυμα για να κανειs και πορτεs και παραθυρα. με βαροs τι 600 γρ? η 450? θα παρω ευχαριστω. η ματσετα τι θα κανει στο βουνο? η ματσετα εκανε δουλεια στο βιετναμ. στιs πρασιναδεs ναι εκει εκανε . εμειs ποσο το εχουμε αναγκη αυτο το εργαλειο? εχω και τετοιο τηs ONTARIO. δε θα το επαιρνα μαζι στο σακκιδιο μου ομωs. αν το παρω θα ειναι γιατι σιγουρα θα βρω ενα βλακα που θα βρεθει εκει πανω με ΤΙΠΟΤΑ για να του το δωσω. σεναριο επιστρατευσηs η αψιμαχιεs μεσα στην αθηνα με ματσετεs κρεμασμενεs στα μπουτια. οκ…. δε γινετε.η κατι μαχαιρια 1 μισι κιλων επιβιωσηs με κατι χερουλια ματσο. μαχαιρι μαχηs ειναι ενα αναγκαιοτατο εργαλειο. επαφη με τρελο στιs σκαλεs τηs πολυκατοικιαs, με ματσετα… για φαντασου. η μεσα σε ασανσερ. δηλαδη καλο το bushcrafting αλλα η ταβερνα ειναι πιο κατω και ο σκλαβενιτηs. να ρωτησω κατι κιολαs? πεs οτι παs πορεια αναγκηs να φυγειs απο το κακο με το φορτιο στη πλατη. και μεστο βουνο πεφτειs πανω στο μαντρι του κιτσου και εχει στησει συρματο πλεγματα και σιτεs σιδερενιεs και λοιπα. και δε μπορειs να περασειs απο πανω τι κανειs? παρακαμψη?? για που? για το ρεμα διπλα η το βουνο απο την αλλη? θελω να πω…οτι εναs κοφτηs των 10 ευρω ειναι τοπ εργαλειο επιβιωσηs. εγω δεν παω πουθενα χωριs ενα καλο κοφτη στο κιτ. απλα πραγματα. συρματα σιτεs καλωδια ιμαντεs σχοινια επιτοπου κοβειs και φευγειs. νομιζειs οτι σε βαραινει? το κρεμαs σε ενα δεντρο να το βρει αλλοs. απλα.
    η ιδεα ειναι οτι με καποια λιγα βασικα εργαλεια θα κανειs καμποσα πραγματα. χωριs εργαλεια θα ειναι ολα δυσκολα και πολλα απλα αδυνατα . σκεφτητε και τιs θερμιδεs που θελει κανειs να στησει καταλυμα και να κοψει ξυλα για τη νυχτα με μαχαιρι η με τσεκουρι. αν πρεπει να αδειασω το φαγητο απο το σακκο μου επειδη εχω γινει κομμaτια με το πελεκισμα ολη μερα τι νοημα εχει? ΟΛΑ εκει πανω γινοντε παραγονταs ενα μαχαιρι 300 ευρω δε παραγει φαγητο…μπορει να σου καψει πολλεs θερμιδεs ομωs μεχρι να κανειs αυτο που θελειs ενω εχειs επιλογη για μαχαιρι τσεκουρι πριονι με λιγοτερο απο 800gr βαροs διαφορα με κοστοs για ολα για πολυ καλα πραγματα με ενα μαχαιρι στα 80 η 100 ευρω μαζι με τσεκουρι αλλα 30 και ενα πριονι αλλα 5 . συνολο 135. με αυτο το στησιμο παω για επιβιωση! αν γυρισει σε συνθηκεs μαχηs, εκστρατειαs… ελαφρωνειs το κιτ με τα απαραιτητα , αυτα που θα ειχεs απο το στρατο ετσι κιαλλιωs. απλα. ευελικτο σχημα λοιπον με καλα πραγματα οχι ακριβα, αναλογα παιρνειs και αφηνειs. μη ξεχναμε τοσουs αιωνεs στην αμερικη ολοι γενικα τυπου kabar μαχαιρια ειχανε για τα παντα.

  56. η διαφορετικα σκεφτειτε οτι ειστε σε κατασταση επιβιωσηs και εχετε διαλεξει μια παραθαλασσια περιοχη οπωs το πηλιο για παραδειγμα η εκει εχετε καποιο χωραφακι η σπιτι η μια παραγκα του παππου που λεει ο λογοs. τι θα ητανε πολυ σημαντικο να εχει κανειs μαζι του στο σακκο του οταν ξερει οτι θα μεινει για καποιο αοριστο διαστημα? εγω παντωs θα ειχα μαζι το ψαροντουφεκο, τη μασκα, βατραχοπεδιλα ισωs οχι λογω βαρουσ και ογκου, και αρκετη πετονια και ψαρευτικα εργαλεια. ψαροπαγιδα φιαχνετε ευκολα με μποuκαλια η και ψιλα κλαδια αλλα και αλλουs τροπουs. αρα και στο βουνο θα κυριαρχησει το πιο απαραιτητο εργαλιο γιατι το πελεκισμα υα ειναι η βασικη λειτουργια καθε μερα. ενα τσεκουρακι εστω και των 10 ευρο για να πελeκαει κανειs τα βασικα χωριs να μην ασχολειτε ολη μερα με το μαχαιρι θα ητανε εντελωs απαραιτητο.

  57. Ωραίο Post. :-)

    Εγώ πάντως που πήρα ένα ακριβό μαχαίρι (Fallkniven) δεν το πήρα για να «σχίζω ξύλα» με αυτό. Το πήρα γιατί ήταν ανοξείδωτο, ταυτόχρονα «σκληρό καρύδι» και επίσης ταυτόχρονα με κράμα εύκολο στο ακόνισμα.

    Κάθε δουλειά θέλει το δικό της εργαλείο και τα μαχαίρια δεν είναι για αυτή τη δουλειά (υπάρχουν και τα τσεκούρια και τα πριόνια κλπ). Πρέπει να σεβόμαστε τα εργαλεία μας και να τα χρησιμοποιούμε για τον σκοπό που δημιουργήθηκαν αν θέλουμε να τα έχουμε για καιρό και δεν θέλουμε να καταστραφούν.

    Ισχύει δηλαδή το «ο,τι πληρώσεις, παίρνεις», απλώς δεν χρειάζεται πάντα να δίνουμε πολλά λεφτά για το καθένα κομμάτι του εξοπλισμού μας, εάν δεν μπορούμε.

    Κατά τα άλλα ναι μπορεί να βολευτεί κανείς και με φθηνότερα μαχαίρια των 80 και 100 ευρώ. Δηλαδή δεν είναι ανάγκη να είναι όλα ακριβά αν δεν μπορεί, απλώς δεν θα είναι ανοξείδωτα.

    Ο μηχανισμός σκέψης πάει ως εξής. Και τα φθηνά μαχαίρια είναι μια χαρά, απλώς δεν είναι ανοξείδωτα. Για να έχεις ανοξείδωτο και ταυτόχρονα «γερό» μαχαίρι που όμως θα μπορείς και να το ακονίζεις εύκολα, πρέπει να πληρώσεις για μαχαίρι με «καλό» (συνήθως Ιαπωνικό) κράμα.

    Αυτό είναι όλο το παιχνίδι.

    Από εκεί και πέρα, καλύτερα να έχει «κάτι» κανείς από το να μην έχει τίποτα (χωρίς αυτό να σημαίνει οτι το μαχαίρι των 80 ευρώ δεν είναι καλό, γενικά το λέω).

    Οπότε μη μασάτε. Πάρτε μαχαίρια να κάνετε την δουλειά σας. Απλώς να ξέρετε τα προτερήματα και τα μειονεκτήματά τους και τις αντοχές τους για να μην βρισκόσαστε εκτεθειμένοι χωρίς μαχαίρι την πιό ακατάλληλη στιγμή (την στιγμή που θα πρέπει να επιβιώσετε).

  58. ναι αυτο ειναι το προβλημα αυτο το καιρο. τα λεφτα . ετσι πωs τραβαει η εφορια τα λεφτα πιστευω ειναι πολυs κοσμοs που θελει να ψωνισει σακκιδιο μαχαιρι μποτακια και αλλα πραγματα αλλα και για τα βασικα μια 500 αρα τη θελειs. ομωs συμβουλευω τουλαχιστον να ξεκινησουνε με ενα σακκιδιο που χωριs αυτο δε παs πουθενα, και φανταζομαι απο αυτουs που εχουνε ηδη εξοπλισμο φανταζομαι εχουνε απο 5 μαχαιρια ο καθεναs¨). εγω εχω 6. κραταω 2 μοιραζω 4. δεν γινετε ομωs ο αλλοs να σκασει μυτη στο βουνο στη βροχη με θερμοκρασιεs 5 κελσιου με αθλητικο και να πρεπει να τον ντυσειs κιολαs. σιγουρα θα δωσει ο εναs στον αλλο κατι για να ειναι ολοι με λιγο εξοπλισμο αλλα μεχρι εκει. ολοι πρεπει να καλυψουνε τα βασικα κατα εμενα. αλλιωs θα πεσει πολυ κλαμα. οι καφετεριεs ειναι γεματεs συνεχεια. αυτη ειναι η προτερεοτητα αυτη τη στιγμη για το πολυ το κοσμο. λυπηρο….οταν ολη η ελλαδα βλεπει σορβαιβορ οταν ερθει η ωρα να κανουνε αυτοι σορβαιβορ θα τουs λενε οι αλλοι εμειs μαλακεs ειμασταν οταν εσειs γλεντουσατε τα 50 ευρω σαs ενω εμειs μαζευαμε εξοπλισμο? ( αλλο πραμα το οτι κοροιδευουνε κιολαs….)εγω παντωs σε κατι τετοιουs που ξερω που ειναι χωριs παιδια αρα χωριs ουσιαστικεs ευθυνεs.. δε θα δωσω ουτε φαγητο. αs φανε το φανταζι ρολογακι και το i phone που το ανανεωνουνε καθε χρονο και ζουνε σε μια μπανανια ψευτοκαλοπερασηs. με 1000 ευρω στηνειs καλο εξοπλισμο και σοu μενουνε και κανα 2 κατοσταρικα για στοκ φαγητο. οπωs στρωσει ο κοσμοs ετσι θα κοιμηθει. ενα αλλο βασικο ειναι στοκακι με σπορουs , αν εχειs σπορουs πολλεs οικογενειεs θα σε βαλουνε μεσα στο σπιτι τουs για να μπορεσουνε να τρωνε. αρα η αντηληψη του τι παω και φορτωνω στη πλατη παιζει το κυριο και καθοριστικο ρολο. οχι η τιμη του καθε τι και η μαρκα του.
    και με 40 ευρω μαχαιρι και με ενα τσεκουρακι τηs πλακαs των 8 ευρω θα κανειs δουλεια στο βουνο και με ενα τοξοπριονο τον 5 ευρω θα βγειs ασπροπροσωποs. δε χρειαζεσε ΖΙΠΠΟ για να αναβειs φωτιεs και ο BIC φωτιεs αναβει………..αλλα κατι πρεπει να εχειs απο τα 2. αλλα καλυτερα 25 bic παρα ενα ζιππο. μη ξεχναμε οτι οταν ο αλλοs δεν εχει στη καλυβα του να αναψει φωτια ευκολα θα σου δωσει μερικα 9 βολα για μερικουs αναπτηρεs.

  59. Σίγουρα ένας εξοπλισμός πιό ακριβός θα ήταν πιό ανθεκτικός και αποδοτικός (και άρα θα έδινε μεγαλύτερη σιγουριά και ασφάλεια στον κάτοχό του), αλλά και με φθηνότερο εξοπλισμό μια χαρά γίνεται η δουλειά.

    Δηλαδή επειδή είναι δύσκολη η οικονομική κατάσταση, μη μασάμε όσοι δεν έχουμε λεφτά για ακριβές αγορές. Πάρτε εξοπλισμό για να έχετε από όλα (μαχαίρι, τσεκούρι, πριόνι, sleeping bag, κλπ) και οικονομικά φτάστε όπου μπορεί να φτάσει η τσέπη σας.

    Μην ξεχνάμε οτι είναι καλύτερο το να έχουμε «κάτι» από το να μην έχουμε «τίποτα».

    Εγώ προσωπικά έχω ένα μαχαίρι μόνο προς στιγμήν (το Fallkniven) και κανα δυο σουγιαδάκια.
    Σκοπεύω να πάρω μερικά φθηνά «Mora» μαχαίρια (τα οποία είναι «σκυλιά» και πολύ καλά γενικώς, θα προσπαθήσω και για ανοξείδωτα και για μη ανοξείδωτα), ένα μαχαίρι κλασσικό καρμπονιζέ «επιβίωσης» και ένα δυο μικρότερα τύπου «επιβίωσης» πάλι (δηλαδή, αν μπορέσω ίσως ένα ακόμη Fallkniven αλλά πιο μικρό από το A1 και ένα-δυο κλασσικά καρμπονιζέ)

    Στο θέμα της φωτιάς όσο πιό πολλές επιλογές έχει κανείς, τόσο πιο καλά είναι.
    Αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας.

    Ως προς την βοήθεια προς τρίτους, είναι δύσκολες οι επιλογές που πρέπει να κάνει ο καθένας και θέλει «διάκριση». Τα πάντα θέλουν διάκριση βασικά.

    Θα μπορούσε για παράδειγμα αυτός που ζητάει βοήθεια να προσποιείται για να κάνει κακό…!!!
    Από την άλλη αν είσαι σίγουρος για τις ανάγκες και τις προθέσεις του άλλου που ζητάει βοήθεια δεν είναι κακό να βοηθήσεις.

    Και στον δρόμο όταν έρχονται πχ. επαίτες πρέπει να έχουμε διάκριση.
    Το να είναι κάποιος «χριστιανός» (βλέπε αγαπάτε αλλήλους) δεν σημαίνει και οτι είναι και βλάκας…!!!
    Αν ο άνθρωπος που ζητιανεύει ξέρεις οτι είναι λαμόγιο ή ναρκωμανής, πολύ απλά ΔΕΝ του δίνεις…!!! Δεν είναι και λίγοι αυτοί που το έχουν κάνει «σύστημα».

    Και σε περιπτώσεις που στην καθημερινή ζωή μας κάποιος (γνωστός ή συγγενής μας) «δεν έχει λεφτά» (δηλαδή έχει λιγότερα από εμάς πλέον και δεν τα καταφέρνει…) υπάρχουν περιπτώσεις που οι ζητώντες βοήθεια «βολεύονται» στην κατάσταση του να παίρνουν λεφτά από άλλους (γιαυτό και σε αυτές τις περιπτώσεις τους παίρνουμε κατευθείαν το «αγαθό» που τους λείπει πχ. τροφή από το σούπερ μάρκετ σε σακούλες και δεν δίνουμε λεφτά για να πάνε να ψωνίσουν) και ΔΕΝ τους βοηθάμε για πάντα.
    Θέλει «παντού» διάκριση δηλαδή…

    Ως προς τα ρούχα και υποδήματα, ναι, είναι αυτό που οι περισσότεροι ξεχνάνε και ρίχνουν την λιγότερη βαρύτητα (ενώ θα έπρεπε να είναι ίσως από τα πρώτα που θα έπρεπε να φροντίσουν να έχουν)

  60. ετσι ειναι.και δε χρειαζετε να ειναι ενα τζακετ goretex 320 ευρω. και με 25 παιρνειs κατι στρατιωτικο ( εγω εχω ενα γερμανικο παραλαγη) με την απλη επενδυση και με ενα καλο φλισακι γινετε δουλεια. γαντι σκουφο προστασια για το λαιμο. και ενα ποντσο. αν κανειs τα παρει ολα σε ποιοτητα τοπ, δεν βλεπω πωs θα γινει αυτο οταν θα χτυπησει την 1500 αρα σε συντομο χρονο. και η αληθεια ειναι πωs δεν ειναι και τοσο απαραιτητα. το αρβυλο ειναι σημαντικο να ειναι goretex. αλλα γενικα χρειαζετε ενα βασικο εξοπλισμο ο καθεναs. παιδια θυμαστε απο που μα ποτιζανε νερο στο στρατο με εκεινεs τιs υδροφορεs του 50 μεσα σκουρια? δηλαδη πωs θα γινει αμα δεν εχει φιλτρο νερου κανειs μαζι του? τι θα πινει? η στο βουνο? δε γινετε καπου θα την αρπαξει την αρρωστια και εκει πανω δεν εχει νοσοκομειο. για ποσα λεμε καμια 30 ευρω? ποσοι καφεδεs ειναι αυτο? γιαυτο το λογο ειμαι τηs αποψηs να μοιρασω τα 300 του μαχαιριου σε 80 στο μαχαιρι , 30 40 σε φιλτρο νερου, τσεκουρακι πριονακι με αλλα 15, και ενα καλο αρβυλο. και με τετοιο σκεπτικο, σε μερικεs δοσειs μαζευετε αρκετοs εξοπλισμοs. διαφορετικα μπορει να παρει 7 χρονια να γινει ενα μαζεμα. δε βρισκω αξια σε αυτο…

  61. θελω να πω επισησ οτι καποιοι κανουνε προετοιμασια εξοπλισμου ενω αλλοι παιζουν ταυλι στισ καφετεριεσ. οκ. αλλα….οταν γινει το μπουφ. και γινει μαζικη εξοδοσ, οποιοσ νομιζει οτι θα βρικσει λαγουσ ελαφια και γουρουνια να τρωει στο βουνο μετα την 1 η 2 εβδομαδα κανει τραγικο λαθοσ. με 600 χιλιαδεσ πεινασμενουσ σκορπισμενουσ στα βουνα η και 2 εκατομμυρια θα φαγωθουνε ολα σε χρονο ΝΤΕ ΤΕ . μετα τι? οποιοσ νομιζει οτι επειδη εχει επενδυσει 5000 ευρω σε ακριβο εξοπλισμο οτι θα βρει να φαει κατι καλυτερα να σκεφτει λιγο τι παει να πει οργανωση. ο μεγασ αλεξανδροσ το σκεφτεικε αυτο. γιατι επρεπε να ταισει ενα στρατο που εκει που πηγαινε πρεπει να βρουνε νερο και φαγητο. αρα λοιπον…..αν κανεισ σκρορπαει λεφτα σε ακριβα πραγματα καλυτερα να αφιερωσει ενα καλο ποσο απο αυτα. για να φιαξει ενα υπογειο καταφυγειο οπου εκει θα παει να μεινει και εκει θα εχει μεσα φαγητο για 6 μηνεs αs πουμε. αρκετο καυσοξυλο σομπα με κοστοσ τι? μακαρονια ρυζι φασολια και κονσερβεσ και λοιπα λαδι γαλα και οτι αλλο. με 1000 ευρω κανειs στοκ τεραστιο. αυτο θα κανει την επιβιωση στο βουνο ανεκτη για πολυ καιρο μεχρι να δει τι θα κανει αλλο. και θα πρεπει να κανει ομαδα με αλλουs που εχουνε ζωα για αναπαραγωγη. χωριs αναπαραγωγη και το στοκ θα τελιωσει καποια στιγμη και μετα ξεχαστε τα ολα. κρατηστε μια βολιδα για το κουτελο¨) να μην ταλαιπωρειστε αδικα. δεν εχει τοση αξια ο ακριβοs εξοπλισμοs οι υποδομεs εχουνε μεγαλυτερα αξια. γιαυτο το λογο πρεπει να μοιραζοντε τα λεφτα αναλογα και εξυπνα. το ιδιο ισχυει και για ολεs τιs χωρεs. τα εργοστασια που παραγουνε κρεαs μαs δινουνε και τρωμε μαζι με τα χωραφια. φανταστειτε τουs αμερικανουσs που ειναι 350 εκατομυρια και τον υπεροχο εξοπλισμο με Μ16 ακ47 πιστολια το ενα το αλλο, ε και τι μετα? αμα δεν εχει να πυρβολησειs κατι να φαs τι να τα κανειs? για εμφυλιο μαλλον θα τουs χρειαστουνε . δεν ειναι απλα τα πραγματα. το βουνο δεν μπορει να ταισει 2 εκατομμυρια κοσμο. και ειδικα τα δικα μαs που ειναι ερημα σχεδον ηδη απο ζωη. θα χρειαστει παραγωγη ψαριου στιs λιμνεs στα ποταμια, θα χρειστουνε κοτεs κουνελια που ειναι σχετικα ευκολα αυτα να γινουνε και απο εκει και περα οτι αλλο μπορεσει η ομαδα να κανει. εχω δει ενα αμερικανο στο youtube που εκανε την πισινα του διατροφικο κυκλο και εβγαζε χορτα και ψαρια μεσα στη πισινα του με τα περιτωματα απο τισ κοτεs για λιπασμα και κατι αλλα δε θυμαμαι τωρα να πω. προφανωs αυτοs θα εχει κατι να φαει. δεν ειναι λοιπον παω βουνο τιγκα στο. εξοπλισμο και σε 10 μερεσ δεν θα βρισκω να φαω και θα τρωω φυλλα απο τα δεντρα. καλο ειναι να σκεφτομαστε ολοι πωs ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θα παιξει το σεναριο και αυτο θα ειναι ο μπουσουλαs στο τι πρεπεινα εχουμε. και ποσο να ξοδεψουμε στο καθε τι. εκτοs αν καποιοs εχει τοσα λεφτα που δεν τον νοιαζει και τοσο. αλλα και αυτοs δε θα βρει να φαει ομωs¨)¨)αν δεν εχει προβλεψει απο πριν. απλα πραγματα. και ειμαι ανοικτοs σε ιδεεs και αποψειs.

  62. Τα βουνά θα έχουν τόσο πολύ κόσμο που δεν θα αποτελούν καλή επιλογή για να πάει κανείς.
    Το ιδανικό είναι να πάει κανείς σε μέρος που ΔΕΝ θα πάνε οι πολλοί…
    Μάλλον θα πρέπει να εξετάζουμε τι θα σκέφτεται η «μάζα»…και εμείς να πάμε από την αντίθετη μεριά…
    Βουνό ή μάζα? Σπίτι εμείς…και ούτω καθ” εξής…

    Έχω την αίσθηση οτι τα βουνά θα γεμίσουν πτώματα από αρχάριους που θα θελήσουν να «σωθούν»…και δεν θα τα καταφέρνουν..!!! Εδώ έμπειροι εκδρομείς και «την πατάνε» και τους ψάχνουν βρίσκοντάς τους νεκρούς…

    Μετά, τα διάφορα ζώα όπως «λύκοι» και οι «αρκούδες», αντί να αδιαφορούν ή να φοβούνται τους ανθρώπους….θα αρχίσουν να «εξοικοιώνονται» με τους διάφορους εξασθενημένους και τραυματισμένους ή νεκρούς ανθρώπους και θα αρχίσει να υπάρχει μεγάλο πρόβλημα…για τους «ζωντανούς»….

    Προμήθειες στην πόλη ή στο χωριό θα έπρεπε να είναι η πρώτη λύση μάλλον…
    Όσο καλό και να είναι το «μαχαίρι»….είναι δύσκολα τα πράγματα…

  63. Ανοξείδωτα μαχαίρια, μη ανοξειδωτα, καρμπονιζε?, χιλιάδες στα βουνά, καταφύγια στον κήπο, τζάκετ με μεμβράνη και χωρίς, χιλιάδες πτώματα που τα τρώνε λύκοι και αρκούδες? Μήπως καλύτερα να πεθάνω ήσυχος στο κρεββάτι μου;

  64. ναι. οτι θα ειναι δυσκολα θα ειναι. αλλα επειδη ειμαστε ρατσα παρτακιδων εχω την ιδεα οτι και οι συγγενηs θα πουνε οχι σε ατομα δικα τουs για να μην τουs βαραινουνε τη καμπουρα. σιγουρα θα ειναι αρκετοs κοσμοs στα βουνα. αυτοι θα περασουνε πολυ ασχημα.
    στην πολη να κανειs τι? να μαγειρευειs και να σου χτυπανε τη πορτα ολη μερα να τουs δωσειs να φανε? και να φυλαχτειs πωs? δε γινετε. το εγκλημα θα παρει τρομακτικεs διαστασειs και θα ειναι αναγκαιο να φυγειs απο εκει. καλυτερα σε σκηνη καπου μακρια.

  65. Ναι κάπως έτσι εχουν τα πράγματα.
    Γιατί στο βουνό δεν θα σου την πέφτουν οι «πεινασμένοι» που θα έχουν μεταβεί εκεί για να «σωθούν» νομίζεις…?
    Μόλις πέσει «πείνα» και «απελπισία»..χαμός θα γίνει παντού πιστεύω…
    Δεν λέω οτι ντε και καλά «κάπου» θα είναι καλύτερα από «κάπου αλλού», δεν έχουμε ιδέα το πως θα είναι τα πράγματα…
    Ξέρουμε πάντως οτι σίγουρα θα είναι δύσκολα…

    Το ακόμη πιο δύσκολο θα είναι οι οικογένειες με τα μικρά παιδιά…

  66. μα γιαθτο το λογο πρεπει να εχεισ καποια πραγματα αξιασ ωστε να ενωσεισ δυναμεισ με αλλου που σκεφτηκανε το ιδιο για να γινει μια πιο δθνατη ομαδα οπου θα εχει καλυτερεσ δυντοτητεσ να σταυει στα δυσκολα. αν σου ερθουνε 20 ατομα ασ πουμε τι πρεπεινα κανεισ αμαδεν εχουνε τιποτα ? και ποιοσ τουσ φταιει γιαυτο που τα θεωρουνε ολα αστεια και δεν βαλανε λιγα μακαρονια στην ακρη? αμα αρχιζειs να ταιζεισ το καθε πεινασμενο σε 4 μερεσ θα πειναs και εσυ . και μετα τι? οχι. αυτοι που μπορουνε και ξερουνε θα τα πανε καλυτερα οι αλλοι που παντα ητανε του χαβαλε και τηs καλοπερασηs θα αναγαστουνε να βρουνε μονοι τουs φαγητο. δε γινετε να θυσιασειs την δικη σου οικογενεια για χαρη του στοιχιμαν, του αραχτου στο καφε του αλου που τα πινει στο κολονακι και παει λεγονταs. δε γινετε 100 προετοιμασμενοι να ταιζουνε 1500 που θα εινaι εκει πανω με αθλητικο φορμα και τιποτα μπισκοτακια στη στεπη. αs σκεφτουνε απο τωρα οτι πρεπει να εχειs να δωσειs κατι για να σου δωσουνε κατι. αυτη θα ειναι η συναλλαγη τοτε. οποιοs δεν εχει τιποτα καλυτερα να βρει. αλλιωs αs παει πισω κολωνακι για καφε. οσο σκληρο και να ακουγετε αυτο θα πραξει ο προετοιμασμενοs, αλλωστε αχρηστουs ανθρωπουs που δε ξερουνε να κανoυνε τιποτα ποιοs τουs χρειαζετε? δυσκολεs αποφασειs αλλα αναγkαιεs. εγω δεν εχω παει διακοπεs 5 φορεs για να εχω καποια πραγματα για ωρα αναγκηs. οι αλοι γιατι το γλεντανε το 400 ευρω με το πουτο πιασουνε στη τσεπη τουs?

  67. Εντάξει, υπάρχουν όμως και άνθρωποι που δεν έχουν ούτως ή άλλως ούτε για φαγητό και τη βγάζουν δύσκολα. Από άνεργους μέχρι ο,τι θέλεις…
    Αυτοί πως θα πάρουν εξοπλισμό?

    Άσε που τον εξοπλισμό μπορεί να τον χάσουμε ή να μην προλάβουμε να τον πάρουμε ή να έχουμε πεθάνει πριν γίνει το οτιδήποτε (πχ. σε τροχαίο).
    Στα πάντα θέλει «διάκριση».

    Το δύσκολο είναι οι «επιθετικές διαθέσεις» των πεινασμένων και απελπισμένων ανθρώπων, όπου και να βρίσκονται.

    Αν άνθρωποι με «φόβο θεού» βλέπουμε οτι μπορούν να υποπέσουν σε πάθη και να γίνουν μέχρι και φονιάδες…άραγε όσοι είναι «ο,τι φάμε και ο,τι πιούμε – μια ζωή την έχουμε, κλπ» πόσο πολύ πιό εύκολα θα μπορούσαν να φτάσουν σε τέτοια κατρακύλα έτσι ώστε να επιτίθενται στους συνανθρώπους τους για να τους κλέψουν ή να τους κάνουν κακό για να γλυτώσουν αυτοί….???

    Ο οικογενειάρχης είναι υποχρεωμένος να προστατέψει την οικογένειά του σε αυτή την περίπτωση, φτάνοντας «όπου χρειαστεί»…(αμυνόμενος εννοώ).

    Δύσκολες καταστάσεις, δύσκολες αποφάσεις…

  68. Γιαυτο το λογο το ποστ αυτο κατέληξε με συνοπτικές διαδικασίες στα πυρομαχικά. Γιατί οοοοοοοοοοσα λεφτά και να έχει το μαχαιράκι, δεν θα βοηθήσει σε κάτι, εκεί θέλει όπλο. Και φαντάζομαι ο πολύς ο κόσμος δεν έχει ρευστότητα διαθέσιμο για ακριβά μαχαίρια. ΑΛΛΑ με 300 ευρώ παίρνεις ένα Ka bar, ένα μονόκανο 12 Αρι (έχω βρει σε αγγελίες και με 80 -100 ευρώ, και αρκετά φυσίγγια. Άρα οι αγορές πρέπει να ειναι λίγο πιο σοβαρές από ένα ουαααου μαχαίρι. Γιατί σε πραγματική κατάσταση επιβίωσης, θα έρθει στο δρόμο μας το κακό. Τις κόβω λίγο δύσκολες τις μαχαίρομαχιες( είμαι άσχετος εγώ απλά θα έτρεχα να φύγω) φαντάζομαι και η μεγάλη πλειοψηφία, με ένα 9 Βόλο όμως αλλάζει δραστικά υπέρ η φάση. Από άσχετος γίνετε κανεις άκρως επικίνδυνος. Τουλάχιστον προσωπικά εγώ τα φυτεύω στο στόχο και σε μακρινές αποστάσεις, αυτο ειναι πααααααααρα πολύ αποτρεπτικό από το να βαράει κανεις στης Μιχαλούς τα βόλια. Τώρα ξαναλέω οποίος τα διαθέτει ας ψωνίσει ότι καλύτερη μαχαιρουμπα κυκλοφορεί. Δεν αναφέρομαι σε αυτο το κόσμο προφανώς με τα ποστ μου, εγώ απλά λέω τι θα έκανα εγώ και να «ξυπνήσω » καποια νέα παιδιά που τους επηρεάζει το περιοδικό , οι ειδικές δυνάμεις που ξέρουνε μαχαιρομαχιες, η λεζάντα που παίζει πολύ στη Ελλάδα γενικά στα πάντα, και να σκεφτούν σε πραγματικές συνθήκες τι θα παίξει καθοριστικό ρόλο και τι όχι. Και ποσό πραγματικα θα ειναι χρήσιμο και αποδοτικό το κάθε τι που θα κουβαλάνε πάνω τους. Γιατί εκεί ειναι το ρε ζούμε της υπόθεσης. Όχι το ποσό έχει το μαχαίρι όσο το να ξέρεις να το δουλεύεις. Και όχι αν η καραμπίνα ειναι benneli με 1500 ευρώ, το βόλι που θα σκοτώσει φεύγει και από ένα όπλο των 50 ευρώ. Άρα, μάλλον η σκόπευση έχει σημασία και η ψυχραιμία και όχι ποσό αγοράστηκε το ντουφέκι. Απλή μαθηματική κοινή λογική.

  69. Διάβασα με προσοχή αυτά που γράφονται εδώ, και είναι πολύ κατατοπιστικά, ο λόγος ότι είχα αγοράσει ένα μαχαίρι »συλλεκτικό» της ταινίας RAMBO II, Θα το βρείτε στο e-bay, φθηνό, το πήρα λοιπόν στην εξοχή που πήγα διακοπές, για να δοκιμάσω την »αντοχή» του μιας και λέτε μακρυά απο τέτοια μαχαίρια! έκοψα λοιπόν αρκετά ξύλα, των 10 έως 30 mm, κάρφωσα το μαχαίρι αρκετές φορές πολύ δυνατά σε ξερά δέντρα, (μπήκε αρκετά βαθειά), και σε μια περίπτωση πάλεψα αρκετή ώρα να το βγάλω! και το τελευταίο έβαλα την σύζυγο να κόψη διάφορα στην κουζίνα »δύσκολα» πράγματα! όπως δεν ήξερα ότι η τομάτα θέλει μαχαίρι που κόβει πολύ καλά και αυτό φαίνεται από την φλούδα της!!! βέβαια έκοψε κρέας και έσπασε κόκαλα, τελικά μου είπε οτι το μαχαίρι είναι πολύ καλό, σε σημείο να πρέπει να προσέχεις στην χρήση του! όσο για το ζύγισμα, δεν φταίει η κούφια λαβή νομίζω, κανένα τόσο μεγάλο μαχαίρι δεν είναι ζυγισμένο, ώστε να μην είναι μπροστόβαρο!

    ΥΓ. Δεν έχω ιδέα απο μαχαίρια, αυτό το αγόρασα γιατί μου άρεσε το σχήμα του, και είναι ένα μαχαίρι, που θα σκοτώσει οτιδήποτε κυριολεκτικά! επίσης το έχει σχεδιάσει γνωστός κατασκευαστής μαχαιριών! http://www.cartertown.com/rambo1.htm

  70. Και η απάντηση στο e-mail μου, απο το κατάστημα στο εξωτερικό που το πήρα!
    Παραθέτω τα mail

    <>

    <>

  71. Αυτό είναι ένα μαχαίρι να το έχεις στη συλλογή σου να το χαίρεσαι (ιδίως αν είσαι fan των ταινιών των ΄80-΄90). Δεν είναι μαχαίρι να το τυραννάς…
    Δυστυχώς, ενώ όπως είπες δεν έχεις ιδέα από μαχαίρια, ταλαιπωρείς ένα συλλεκτικό αντικείμενο.

    • Είπα ασφαλώς ότι δεν έχω ιδέα από μαχαίρια, δεν είπα ότι δεν έχω ιδέα από »συλλεκτικά» αντικείμενα!
      Έχω στην συλλογή μου πολλά αντικείμενα »απολύτως λειτουργικά» εάν με καταλαβαίνεις, τώρα για το θέμα της λειτουργικότητας, πως θα μάθω εάν ένα οποιοδήποτε αντικείμενο, είναι ανθεκτικό εάν δεν το ταλαιπωρήσω; αφού αυτός που το κατασκευάζει λέει ότι είναι απολύτως λειτουργικό; ποιος μπορεί να εκφέρει γνώμη, για κάτι που δεν έχει δοκιμάσει;
      το οποίο ισχύει για όλα τα πράγματα που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος, και τα συλλεκτικά, όπως πχ. αυτοκίνητα, αεροσκάφη, κτλ. που, και σε αυτά βασίζεις την ζωή σου! εάν κάνω λάθος, παρακαλώ διορθώστε με, γιατί αλλιώς δεν θα μάθουμε ποτέ!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *