Μελλοντικό τυφέκιο του ΕΣ: Μία πλήρης ανάλυση – ΜΕΡΟΣ B

Συνεχίζουμε την ιδιαίτερη – για το site μας – σειρά άρθρων, για το μέλλον του ατομικού οπλισμού του Έλληνα οπλίτη. Όσοι πιστοί προσέλθετε! Η μελέτη έχει εκπονηθεί από ανώτερο αξιωματικό του ΕΣ, ο οποίος προτιμά να παραμείνει ανώνυμος – απαγορεύεται η αναδημοσίευση της χωρίς γραπτή άδεια!

Για να διαβάσετε το Α’ ΜΕΡΟΣ πατήστε ΕΔΩ.

-.-

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο: ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Τις τελευταίες δεκαετίες ο Ελληνικός στρατός κλήθηκε να μεταβάλει τη δομή δυνάμεών του καθώς και να μεταβάλει την άποψή του ως προς τον πιθανό εχθρό. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 ο Έβρος απέκτησε μονάδες και στρατιωτικά φυλάκια τα οποία καταλαμβάνουν χώρους σε όλο το εύρος του όπως και τα νησιά του Αιγαίου. Πολλα από αυτά αν και θεωρούνται αποστρατικοποιημένα εντούτοις διατηρούν μεγάλες δυνάμεις σε αντίποδα των μονάδων του τούρκικου στρατού στα παράλια της Μ Ασίας. Μετά την κρίση των Ιμίων απαιτήθηκε η μόνιμη ή η εκ περιτροπής εγκατάσταση – επάνδρωσή τους κυρίως με ειδικές δυνάμεις, οι οποίες βρίσκονται αποκομμένες και θα κληθούν να αντιμετωπίσουν δυσανάλογο αριθμό πιθανών αντιπάλων. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τη σταδιακή μείωση των στρατευσίμων,   λόγω της σταδιακής πτώσης του αριθμού των γεννήσεων και της μείωσης της θητείας, οδήγησαν στην ανάγκη οι Μονάδες με μικρότερο αριθμό προσωπικού να πρέπει να παράγουν μεγαλύτερη ισχύ.

Επίσης, η αξιοποίηση εθνοφυλάκων στα νησιά και στον Έβρο είχε σαν αποτέλεσμα ο στρατιωτικός εξοπλισμός να βρεθεί στα χεριά τους και αυτός να δεχθεί πλήθος τροποποιήσεων με υλικά τα οποία προμηθεύτηκαν από το εγχώριο λιανικό εμπόριο ή από το εξωτερικό. Με τη συμμετοχή τους σε διάφορους συλλόγους αλλά και με την επαφή τους με πολίτες του εξωτερικού, όπου επιτρέπεται η κατοχή πολεμικών τυφεκίων, απέκτησαν και εισήγαγαν μετατροπές και καινοτομίες στον οπλισμό που τους είχε χορηγηθεί. Φωτογραφίες αυτών των εθνοφυλάκων σε ασκήσεις μόνο θαυμασμό προκαλούν στους παρατηρητές και ανύψωση του ηθικού στους ίδιους.

Συμπεραίνουμε από τα παραπάνω ότι η χαμηλότερη επάνδρωση αλλά και η απαίτηση για το βέλτιστο παραγόμενο αποτέλεσμα οδήγησε σε απαιτήσεις τεχνολογικής εξέλιξης που φαντάζουν ότι προκύπτουν από ταινίες επιστημονικής φαντασίας και  ότι υπερβαίνουν των τεχνολογικών δυνατοτήτων κατά δεκαετίες.

Η σημερινή διεθνής πρακτική και πραγματικότητα θέλει τους σύγχρονους στρατούς επαγγελματικούς, μικρούς σε μέγεθος αλλά ισχυρούς σε σύγχρονα οπλικά συστήματα, εκπαίδευση και επάνδρωση.

 Παρόλο που ο ελληνικός Στρατός στηρίζεται στους εφέδρους και η υλοποίηση των σχεδίων προϋποθέτει την επιτυχή εκτέλεση της επιστράτευσης, παρατηρούμε τις δυτικές ΕΔ να στελεχώνονται αποκλειστικά πλέον από επαγγελματίες. Η παραπάνω τακτική μας κανει να αναρωτιώμαστε αν πρέπει να είναι αναπόφευκτος ο προσανατολισμός προς τη χρησιμοποίηση αποκλειστικά  επαγγελματιών στρατιωτών. Τείνει μάλιστα να εξελιχθεί σε βασικό κριτήριο για το σύνολο σχεδόν των χωρών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό οφείλεται στο ότι έχουν εκλείψει οι εντάσεις μεταξύ των χωρών της Ευρώπης και στο ότι η φύση των κρίσεων στον κόσμο καθιστά αναγκαία την οργάνωση μικρών ευέλικτων σχηματισμών ταχείας επέμβασης σε απομακρυσμένα θέατρα επιχειρήσεων με κατάλληλο όμως εξοπλισμό που θα μπορεί να ανταποκρίνεται στις αυξημένες και ιδιαίτερες απαιτήσεις του σύγχρονου μαχητή.

 Σε έναν επαγγελματικό στρατό  η επιλογή του προσωπικού είναι αυστηρή, η εκπαίδευση συνεχής και αποδοτική με συγκεκριμένες απαιτήσεις και σκοπό. Ο επαγγελματίας μαχητής ζει από, αλλά και με τον εξοπλισμό του σε δύσκολες συνθήκες και αφιλόξενα για τον ανθρώπινο οργανισμό πεδία. Μαθαίνει την άριστη χρήση του εξοπλισμού του ενώ απαιτείται από αυτόν η συνεχής εξέλιξή του  προκειμένου να εξυπηρετεί  τον επαγγελματικό στρατό αλλά και να του προσφέρει την αξιοπιστία που επιθυμεί. Ο επαγγελματίας στρατιώτης έχει το πλεονέκτημα ότι στην εκπαίδευσή του υπάρχει συνέχεια, στην  επάνδρωσή των τμημάτων που συμμετέχει υπάρχει πληρότητα και το ψυχολογικό βάρος μιας σύρραξης είναι σαφώς μικρότερο σ αυτόν, καθώς εκπαιδεύεται αποκλειστικά προς τούτο και εμπλεκόμενος σε μια σύρραξη, γνωρίζει τις συνθήκες που θα συναντήσει. Επίσης η συνεχής εκπαίδευση του τον βοηθά, ανάλογα με τη φύση της αποστολής του, να μπορεί να επιλέξει ή να τροποποιήσει τον εξοπλισμό του.

Ατομικός εξοπλισμός και Υλικά μάχης

         Ο ατομικός εξοπλισμός και τα υλικά μάχης με τα οποία εξοπλίζεται ο μαχητής αποσκοπούν όχι μόνο στη διευκόλυνση της διαβίωσής του κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, αλλά συντελούν αποφασιστικά και στην επιβίωση του κατά τη διεξαγωγή της μάχης.  Οι σύγχρονες απαιτήσεις όμως απαιτούν πληθώρα υλικών με αποτέλεσμα να προκύπτουν νέα προβλήματα.

         Το πρόβλημα που έπρεπε πάντα να έχουν υπόψη τους οι κατασκευαστές, ήταν αυτό του βάρους και της εργονομίας των ατομικών υλικών που άρχισε να συγκεντρώνει όλο και μεγαλύτερη  προσοχή από τους στρατούς . Η χρήση νέων  κατασκευαστικών  μεθόδων και νέων υλικών, προσφέρει λύσεις στα ζητήματα αυτά.

          Ο Ε.Σ. διαθέτει μια πλήρη γκάμα εξοπλισμού και υλικών μάχης για την κάλυψη διαφόρων αναγκών κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Παρακάτω παρουσιάζονται τα βασικά από αυτά τα υλικά και εξετάζεται η κατασκευαστική και σχεδιαστική τους επάρκεια, ώστε να σχηματιστεί μια σαφής εικόνα για το επίπεδο του Ε.Σ. σε αυτόν τον σημαντικό, αλλά συχνά παραμελημένο τομέα καθώς και να αποτυπωθούν προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια για τον εκσυγχρονισμό τους. (Λαμπράκης, 2015)

Κράνος                

                            Τα μεταλλικά κράνη που κατά κόρων χρησιμοποιούνται από τον ΕΣ έχουν αποδειχθεί εντελώς ανεπαρκή. Το κράνος Μ-1 είναι γενικά ένας παρωχημένος τύπος καθώς από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 άρχισαν να εμφανίζονται κράνη κατασκευασμένα από υλικό Kevlar και  χαρακτηρίζεται από σημαντικά μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και αυξάνει το ποσοστό  επιβίωσης  του  στρατιώτη. Το βάρος του επίσης, είναι αρκετά μικρότερο από το υπάρχον προσφέροντας έτσι μεγαλύτερη άνεση στο μαχητή. Η αξία λοιπόν ενός κράνους υψηλής ποιότητας δεν είναι μόνο θεωρητική, στοιχείο που παραβλέπεται συστηματικά  από τον Ε.Σ. (Λαμπράκης, 2015)

                            Με αυτόν τύπο κράνους έχει εφοδιασθεί κυρίως το προσωπικό των Ειδικών Δυνάμεων και το προσωπικό των ειρηνευτικών αποστολών.

                            Ωστόσο, οι εξελίξεις στη σύγχρονη τεχνολογία απαιτούν τα κράνη να εξοπλιστούν με συστήματα εικόνας μεταφοράς δεδομένων (για τους επικεφαλής) και με ειδικά συστήματα σύζευξης σκόπευσης όπου δεν απαιτείται η υλοποίηση σκοπευτικής γραμμής ματιού – σκοπευτικών του όπλου δίνοντας τη δυνατότητα βολής ακόμη και από πλήρως κεκαλυμμένη θέση (Παράρτημα «Α»).

Αλεξίσφαιροι – Αλεξίθραυσμοι θώρακες

                            Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους για τον στρατιώτη στο σύγχρονο πεδίο της μάχης είναι τα θραύσματα, καθώς έχει αποδειχθεί ότι τα πυρά φορητών όπλων είναι υπεύθυνα μόνο σε ποσοστό 15% έως 20%  για την επίτευξη απευθείας πληγμάτων.

                            Έτσι, πέρα από το κράνος, δεν άργησαν να αναπτυχθούν και οι  αλεξίθραυσμοι θώρακες, γνωστότεροι ως αλεξίσφαιρα γιλέκα. Οι θώρακες αυτοί δεν παρέχουν προστασία από σφαίρες φορητών όπλων (πλην ορισμένων εξαιρέσεων από μικρά διαμετρήματα), αλλά προορίζονται να καλύψουν το θώρακα και τον αυχένα από τα θραύσματα. Το υψηλό κόστος τους όμως απέτρεψε τον Ε.Σ να προμηθευτεί τις απαραίτητες ποσότητες. Έτσι διαθέτει ορισμένες ποσότητες γιλέκων Μ-52  και ελάχιστες νεότερων PASGT. (http://penefyo.blogspot.gr, 2016)

Εξάρτυση μάχης

                            Η εξάρτυση μάχης έχει δεχθεί τις περισσότερες τροποποιήσεις και αναβαθμίσεις από οποιοδήποτε υλικό του μαχητή. Αποτελεί ένα από τα βασικότερα κομμάτια εξοπλισμού του. Αυτή είναι φορέας των πυρομαχικών του και κατά δεύτερο διάφορων υλικών μάχης, όπως δοχεία νερού, υγειονομικό υλικό κ.ά.

                            Ο Ε.Σ. χρησιμοποιεί την εξάρτυση γενικής χρήσεως «Μ-71», η σχεδίαση και κατασκευή της οποίας βασίστηκε και αποτελούσε ουσιαστικά αντίγραφο της μεταπολεμικής αμερικανικής εξάρτυσης «Μ-1956». Η «Μ-71» είναι μία συμβατική εξάρτυση η οποία προσφέρει ευελιξία στην εφαρμογή διαφόρων συνδυασμών φόρτου. Η κατασκευή της είναι απλή και μικρού κόστους, καθώς ως πρώτη ύλη χρησιμοποιείται το βαμβάκι ενώ η αναβάθμιση που δέχθηκε στον Ε.Σ είναι ότι πλέον κατασκευάζεται από νάιλον. Συνοδεύεται όμως από όλα τα μειονεκτήματα των συμβατικών εξαρτύσεων του είδους, που βασίζονται ουσιαστικά σε σχέδια εποχής του Β’Π.Π. (Λαμπράκης, 2015)

                            Το σημαντικότερο όμως μειονέκτημα είναι η κακή εφαρμογή της, γεγονός που απαιτεί μεγάλη προπαρασκευή από τον πεζό στρατιώτη ώστε να έρθει σε παραδεκτή κατάσταση για μάχη, ενώ μόνο προβλήματα μπορεί να του δημιουργήσει όταν θα χρειαστεί να εμπλακεί σε αυτή ( στη θέση πρηνηδόν οι φυσιγγιοθήκες δεν επιτρέπουν στον μαχητή να λάβει σωστά τη θέση ) ενώ σε περίπτωση τραυματισμού δεν απελευθερώνεται εύκολα.

                            Η τελευταία εξέλιξη στο χώρο για τον Ε.Σ. είναι ένας νέος τύπος εξάρτυσης που τέθηκε σε υπηρεσία, σε μικρή κλίμακα στα τέλη του 1994 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Β»). Η νέα εξάρτυση είναι  νάιλον, αποτελείται από δύο κυρίως τμήματα. Το άνω τμήμα φέρει ιμάντες εξαρτύσεως με αφρώδη επένδυση, προσφέροντας άνεση και σταθερότητα στο στρατιώτη, και 4 φυσιγγιοθήκες χωρητικότητας 8 γεμιστήρων. Για την αύξηση της ισχύος πυρός μπορούν  να περαστούν στη ζώνη ανεξάρτητες  φυσιγγιοθήκες ενώ  ψηλά στο στήθος προσαρμόζεται θήκη πυξίδας και ατομικού επιδέσμου. Το κάτω τμήμα της εξάρτυσης αποτελείται από μία ζώνη στην οποία φέρονται μπροστά δύο θήκες για χειροβομβίδες, δύο θήκες για υδροδοχεία και τρεις μεγάλες θήκες. (http://penefyo.blogspot.gr, 2016)

                            Κύριο πλεονέκτημα της νέας εξάρτυσης είναι ότι το βάρος του φόρτου κατανέμεται σωστότερα. Την παραπάνω εξάρτυση χρησιμοποιούν κυρίως οι στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων εκφράζοντας την ικανοποίηση τους συγκρίνοντας την με την παλιότερη «Μ-71» από άποψη άνεσης, αντοχής και εν γένει  ποιότητα  κατασκευής. Αναγκαιεί λοιπόν η αντικατάσταση των εξαρτύσεων, που υπάρχουν στις υπόλοιπες μονάδες, με εξαρτύσεις τύπου γιλέκου .

Σακίδιο μάχης Μ71 – BERGEN

                            Στο στρατιώτη του πεζικού ο Ε.Σ. δεν χορηγεί σακίδιο μάχης (BERGEN) αλλά σακίδιο μάχης «Μ-71» και σάκο ιματισμού, τον οποίο χρησιμοποιεί για να τοποθετεί τα ατομικά του είδη.  (Λαμπράκης, 2015)

                            Σε όλους τους σύγχρονους στρατού χορηγείται αδιάβροχο σακίδιο μάχης μεγάλης χωρητικότητας στο οποίο ο πεζός φέρει τα υλικά υπαίθριας διαβίωσης, ιματισμό, ατομικά καθαριστικά, επιπλέον πυρομαχικά κ.λ.π.

                            Σήμερα χρησιμοποιούν το σακίδιο μάχης (BERGEN) στον Ε.Σ. μόνο οι στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων με τα αντίστοιχα πλεονεκτήματα ευελιξίας.

                   Συμπερασματικά διαπιστώνεται ότι  ο Έλληνας μαχητής έχει μείνει πολύ πίσω στο θέμα του σύγχρονου ατομικού του εξοπλισμού. Τα υλικά μάχης που ο Ε.Σ. εφοδιάζει τον μαχητή είναι παλιάς σχεδίασης και  αντιμετωπίζουν πρόβλημα σε ποιότητα κατασκευής αλλά και επιχειρησιακής χρήσης .

         Τα περισσότερα υλικά είναι αντίγραφα αμερικανικών υλικών, παλαιάς όμως τεχνολογίας, χωρίς να προσφέρουν άνεση και λειτουργικότητα στον μαχητή. Η ποιοτική υστέρησή τους είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημά τους, γεγονός που τονίζει το βασικό πρόβλημα, δηλαδή τη μη τήρηση αυστηρών προδιαγραφών κατά την κατασκευή τους.

                   Ως αποτέλεσμα αυτού,ο εξοπλισμός με τον οποίο εφοδιάζεται ο Έλληνας στρατιώτης του Πεζικού είναι  ανεπαρκής για τις απαιτήσεις ενός σύγχρονου πολέμου  και εντελώς ανεπαρκής για διεξαγωγή επιχειρήσεων στο νέο επιχειρησιακό περιβάλλον.

                   Η προστασία από δυσμενείς καιρικές συνθήκες (βροχή, χιόνι) για τον στρατιώτη πεζικού είναι ιδιαίτερα δύσκολη με αποτέλεσμα να τίθεται εν αμφιβόλω η δυνατότητα συνέχισης εκτέλεσης επιχειρήσεων καθώς ο εξοπλισμός του αντί να τον προφυλάσσει και να τον εξυπηρετεί του δημιουργεί επιπρόσθετα προβλήματα με αποτέλεσμα το ηθικό του να κάμπτεται. Ας αναρωτηθούμε , ποσό καιρό μπορεί να εκτελεί μια επιχείρηση ένας βρεμένος μαχητής;

ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΑΧΗΤΗ

          Ο εκσυγχρονισμός των στρατών του ΝΑΤΟ αποτελεί κορυφαίο ζήτημα και οι λόγοι είναι προφανείς. Ήδη από τα προηγούμενα χρόνια σημειώθηκε μία σημαντική αλλαγή στην αποστολή της συμμαχίας, ενώ και οι επιχειρησιακές απαιτήσεις στο σύγχρονο πεδίο της μάχης έχουν διαφοροποιηθεί. Το 1991 με την έγκριση του ΝΑΤΟ, ξεκίνησε η εξέταση του στρατιώτη σαν σύστημα. Η βασική παράμετρος του προγράμματος ήταν ότι ο πεζός στρατιώτης έπρεπε να θεωρείται πλέον ένα ολοκληρωμένο και αυτόνομο σύστημα πυρός, με δυνατότητες επιτήρησης του σύγχρονου ψηφιακού πεδίου μάχης. (www.army.mil, 2017)

          Καθοριστικό ρόλο στην αναβάθμιση – βελτίωση αποτέλεσε η κοινωνικοπολιτική απαίτηση για ελάχιστες, έως ανύπαρκτες, ανθρώπινες απώλειες, αλλά και η αδυναμία διάθεσης μεγάλων χρηματικών ποσών για πολλούς στρατιώτες, πολλά άρματα, πολλές Μονάδες. (Singer, 2015)

          Στη προσπάθειά τους να επιτύχουν τον ψηφιακό στρατιώτη, οι διάφορες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, ακολουθούν η καθεμιά το δικό της πρόγραμμα. Η φιλοσοφία των περισσοτέρων προγραμμάτων είναι κοινή. Ο απλός στρατιώτης του μέλλοντος θα αποσκοπεί τόσο στο να μάχεται, ακόμα και μόνος του τον εχθρό, όσο και στο να συλλέγει και να μεταδίδει πληροφορίες που θα αξιοποιούνται από τα οπλικά συστήματα ακριβείας τα οποία θα βρίσκονται πιο πίσω. Όλα τα στελέχη της ιεραρχικής κλίμακας στο τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο απαιτείται να γνωρίζουν τουλάχιστον : ‘’που είμαι εγώ, πού είναι οι εχθροί, που είναι οι φίλοι μου’’. Αυτές είναι οι βασικές πληροφορίες που χρειάζεται ο μελλοντικός χειριστής ενός επιθετικού ελικοπτέρου, ενός αυτοκινούμενου πυροβόλου, ενός πολλαπλού εκτοξευτή, ακόμη και ενός μαχητικού αεροσκάφους. Το επικοινωνιακό σύστημα του μελλοντικού στρατιώτη θα επιτρέπει, όχι μόνο μετάδοση φωνής αλλά και οπτικοποιημένων δεδομένων. Τα στοιχεία αυτά θα εμφανίζονται στον ψηφιακό χάρτη που θα είναι αναπόσπαστο τμήμα κάθε στοιχείου της δικτυοκεντρικής δύναμης μάχης. (DARPA-SN-14-40, 2014)

           Εννοείται βέβαια, πως ο στρατιώτης του μέλλοντος, εκτός από μέσο συλλογής και μετάδοσης πληροφοριών, διατηρεί και τον αδιαμφισβήτητο ρόλο του ως αυτόνομο σύστημα μάχης. Η πολυμορφία των οπλικών του μέσων θα πρέπει να είναι τέτοια, που να του προσφέρει μεγάλες δυνατότητες επιβίωσης, καθόσον οι στρατιώτες δεν νοούνται πλέον αναλώσιμοι, αφού είναι λιγότεροι και περισσότερο ακριβοί, από τους συμβατικούς προκατόχους τους (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Γ»). Ο πεζός μαχητής χρειάζεται φονικότητα, μεγάλες ικανότητες διοίκησης και ελέγχου, βελτιωμένη κινητικότητα και προστασία , επιχειρησιακή ευελιξία καθώς και αύξηση του χρόνου αυτονομίας του. Η βελτίωση σε αυτούς τους τομείς σημαίνει βελτίωση της πιο κρίσιμης παραμέτρου στο πεδίο της μάχης, της επιβιωσιμότητας. (www.army-technology.com, 2017)

          Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο των λεγόμενων ‘’Επιχειρήσεων εκτός του Πολέμου’’, οι στρατιώτες του μέλλοντος θα πρέπει να διαθέτουν μια ποικιλία οπλικών συστημάτων που θα τους επιτρέπει να αναλαμβάνουν ένα μεγάλο φάσμα αποστολών, πέρα από τον ‘’κλασικό’’ ρόλο τους. Για παράδειγμα, θα χρειάζεται να είναι εφοδιασμένοι με «Μη Θανατηφόρα Όπλα», ώστε να μπορούν να αναλαμβάνουν τη διαχείριση άμαχου –πλην όμως ‘’απείθαρχου’’ πληθυσμού.

ΣΥΜΜΑΧΙΚΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ

Ηνωμένο Βασίλειο

                            Το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη του προγράμματος FIST (Future Integrated Soldier Technology) για τον Στρατό, τους Πεζοναύτες και το Σύνταγμα Προστασίας των βάσεων της RAF. To πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε το 1994 με την ονομασία FFSS (Future Fighting Soldier System). Πραγματοποιήθηκαν διάφορες ασκήσεις κατά τις οποίες η απόδοση των ανδρών συγκρίθηκε με εκείνη στρατιωτών εφοδιασμένων με συμβατικό εξοπλισμό. Τα αποτελέσματα αξιοποιήθηκαν κατά την εξέλιξη του FIST 2, ενώ πρόσθετες δοκιμές πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2005. Το καλοκαίρι του 2007 ολοκληρώθηκε η φάση αξιολόγησης και από το 2010 έχει αρχίσει η ανάπτυξη του προγράμματος. (https://www.gov.uk, 2018)

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

                            Ο Αμερικανικός Στρατός υπήρξε πρωτοπόρος στην ανάπτυξη συστημάτων εξοπλισμού στρατιωτών, με το πρόγραμμα «Nett Warrior». Η μελέτη του προγράμματος άρχισε το 1991, όταν μια ειδική ομάδα μελέτης του Αμερικανικού Στρατού πρότεινε την αντιμετώπιση του στρατιώτη ως ενός ολοκληρωμένου συστήματος μάχης, με την προσθήκη των κατάλληλων μέσων για την αύξηση της φονικότητας και της διοίκησης – ελέγχου. (Murdoch,  2015)

Γερμανία

                            To 1997 ο Γερμανικός Στρατός ξεκίνησε το πρόγραμμα «Infanterist der Zukunft» (idZ), στο πλαίσιο μιας σπονδυλωτής διαδικασίας. Ο «Σύγχρονος Γερμανός μαχητής» διαθέτει σάκο συσσωρευτών με ενσύρματες συνδέσεις και άλλες καλωδιώσεις για Σ/Α, φορητό Η/Υ και οθόνες χειρός, που προσαρμόζονται μέσα από τον φόρτο. Επιπλέον, μπορεί να τοποθετηθεί σακίδιο νερού και σάκος μεταφοράς. Τέλος, υπάρχει η δυνατότητα ταχείας απελευθερώσεως σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Το ολοκληρωμένο σύστημα IC4U (Interconnected Command Control Communication Computer Unit), επιτρέπει την ανταλλαγή δεδομένων ανάμεσα στα μέλη της ομάδας πεζικού, με οχήματα και με τα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου. Ο στρατιώτης έχει στη διάθεση του ψηφιακή οθόνη απεικόνισης της τακτικής κατάστασης με ενσωματωμένο GPS.  (Valpolini, 2012)

Γαλλία

                            Στα πλαίσια της δημιουργία του σύγχρονου μαχητή, η Γαλλία έχει αναπτύξει το πρόγραμμα FELIN (Fantassin à Equipements et Liaison Intégrés), το οποίο έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή στις ΕΔ. Περιλαμβάνει εξελίξεις τόσο στον τεχνολογικό τομέα (GPS, φορητός υπολογιστής, ενσωματωμένα σκοπευτικά επί του οπλισμού, διόπτρες νυχτερινής παρατήρησης και φωτισμός επί του κράνους), όσο και στην ένδυση (ύφασμα GORE-TEX, ενσωματωμένες επιγονατίδες και επιαγκωνίδες στη στολή) και στην ατομική προστασία (αλεξίσφαιρο γιλέκο διαμορφούμενου τύπου). (Valpolini, 2012)

ΛΟΙΠΟΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΑΧΗΤΗ

          Τα τελευταία χρόνια, πολλές εταιρείες έχουν αναπτύξει διάφορα έξυπνα προϊόντα, τα οποία άλλα βρίσκονται στο στάδιο της σχεδίασης και άλλα χρησιμοποιούνται ήδη στα πεδία των επιχειρήσεων. Αυτά τα προϊόντα αποσκοπούν στη μείωση του φόρτου του μαχητή, στην αύξηση της ενέργειας που κουβαλάει για την υποστήριξη των συστημάτων του και στην εν γένει επιβιωσιμότητά του στο πεδίο. Τα πιο ενδιαφέροντα από αυτά είναι: (www.army.mil 2018)

 

Η συνέχεια του 2ου κεφαλαίου ΕΔΩ!

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Μελλοντικό τυφέκιο του ΕΣ: Μία πλήρης ανάλυση – ΜΕΡΟΣ B — 3 Σχόλια

  1. Καλησπερα κ. Ραξη. Μια μικρη προσθεση αν μου επιτρεπεται , σακιδιο Bergen ειχαμε και στην 71 AM/TAΞ ΠΖ , οπου υπηρετησα ως οπλιτης . Επισης να παρατηρησω πως ακομα και σε αυτον τον επιλεκτο (θεωρητικα τουλαχιστον) σχηματισμο , δεν αναπτυξαμε το δογμα μαχης ως ομαδα , βασικο προβλημα κατ’εμε του ΕΣ .
    φιλικα
    Βασιλης

  2. Πάντως έστειλα εχθές ένα σχόλιο 2 μικρών παραγράφων το οποίο δέν δημοσιεύθηκε κε Ράξη. Κρίμα.
    Δημήτρης

    • Στείλτε μας το σχόλιο ξανά με Email για να το αναρτήσουμε. Δεν εμφανίζεται κάτι στα συστήματα μας – για κάποιο περίεργο λόγο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.