Ο έλεγχος του Φόβου και του Θυμού – Μέρος Β

Ο γράφων

Για να διαβάσετε το πρώτο μέρος του άρθρου πατήστε ΕΔΩ.

-.-

Η «Ήρεμη Δύναμη». Ο «Ψυχρός Εκτελεστής».

  • Μια εικόνα ακόμη που έρχεται στο νου είναι αυτή των άπειρων νεοσυλλέκτων της πρώτης γραμμής του μετώπου, που είναι παγωμένοι από το φόβο τους και οι αξιωματικοί τους προσπαθούν με ουρλιαχτά, αγριεμένες διαταγές και διάφορες ψυχοκινητικές προσπάθειες να τους ανεβάσουν το ηθικό, να τους «πορώσουν», να τους θυμώσουν προκειμένου να ξεπεράσουν τον φόβο τους και να επιτεθούν στον αντίπαλο…
  • Δίπλα τους βρίσκονται οι παλαιότεροι που επιβίωσαν από πολλά πεδία μάχης. Και αυτοί όμως – οι περισσότεροι – εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τις πανάρχαιες τεχνικές του Θυμού και της Αδρεναλίνης.
Οι ανεκπαίδευτοι μαχητές μικρής και μέτριας εμπειρίας παραμένουν στα πρωτόγονα στάδια αντιμετώπισης του φόβου

Οι ανεκπαίδευτοι μαχητές μικρής και μέτριας εμπειρίας παραμένουν στα πρωτόγονα στάδια αντιμετώπισης του φόβου

  • Και βεβαίως να μην ξεχνάμε τον επιβραβευτικό ρόλο της «εφεδρίνης» στο τέλος, με την Νίκη… η χαρά της επιβίωσης συνοδεύεται και από ένα «καλό μαστούρωμα» από αυτήν την πανίσχυρη φυσική ορμόνη του εγκεφάλου…
  • Παραδίπλα όλων αυτών είναι κάποιοι «λίγοι»…κι «εκλεκτοί»… Κάποιοι «επαγγελματίες»… Τους ονομάζουν πάντα «Ήρεμη Δύναμη»… Είναι οι «Ψυχροί Εκτελεστές»… Μπορούν να διεισδύσουν παντού, να εκτελέσουν τις πιο επικίνδυνες αποστολές, να κάνουν τα πιο απίθανα κατορθώματα, να σκοτώσουν με τους πιο απίθανους τρόπους και τα πιο παράξενα όπλα…αν χρειαστεί ακόμη και με γυμνά χέρια. Κι όλα αυτά χωρίς ν’ ανέβει καθόλου, ούτε χιλιοστό η αδρεναλίνη τους και η πίεσή τους. Χωρίς να παίξει ούτε χιλιοστό το βλέφαρό τους. Και χωρίς να χάσουν ούτε δέκατο της παγερής ψυχραιμίας τους και της αυτοκυριαρχίας τους. Μπορεί να βρίσκονται εν μέσω της πιο σκληρής κατάστασης κι όμως ο Νους τους και η ψυχολογία τους έχει μια απόκοσμη διαύγεια. Παρ’ όλα αυτά, η βία που φεύγει από τα χέρια τους έχει μια τιτάνια καταστροφικότητα. (σημείωση amynastospiti.gr – στην παράγραφο αυτή ο γράφων γίνεται λιγάκι υπερβολικός – για τα δικά μας δεδομένα: Πολεμιστές – «μηχανές» υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Είναι όμως εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, και σε καμία κατάσταση δεν μπορούν να τα κάνουν όλα, παντού και πάντα*.)
  • Πέραν από την κλασσική μάχη στον πόλεμο, είναι ο ίδιος τύπος ανθρώπου/μαχητή που θα δεις σε μια συμπλοκή του πεζοδρομίου να κρατάει χαμηλό προφίλ, να επιχειρεί ευγενικά και ήρεμα να απεμπλακεί χωρίς να αναγκαστεί να χτυπήσει κανέναν. Που αντέχει βουνά από προσβολές χωρίς να ιδρώσει στην κυριολεξία το αυτί του. Αυτός που αν τελικά ζοριστεί τόσο μα τόσο πολύ που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς θα εμπλακεί τόσο αστραπιαία που κανείς τους, όσοι κι αν είναι οι αντίπαλοι δεν θα προλάβουν να κάνουν τίποτα!
  • Ανάλογα δε του πόσοι είναι, πόσο ικανοί μαχητικά, πόσο οπλισμένοι είναι, πόσο αποφασισμένοι να σκοτώσουν, αν και κατά πόσο κινδυνεύουν και δικοί του άνθρωποι θα εξαρτηθεί αν και πόσοι απ’ αυτούς θα βγουν ζωντανοί ή ανάπηροι από αυτή την συντομότατη πλην εξόχως φονική συμπλοκή. (σ.σ. Σας παραπέμπουμε στο προηγούμενο σχόλιο μας *, δεν υπάρχει ο ανίκητος πολεμιστής, αυτό είναι γνωστό από τα Ομηρικά χρόνια με το κλασσικό παράδειγμα του Αχιλλέα.) Ποια είναι η σημαντική διαφορά στην δική του «στάση» με αυτή των προηγουμένων;
  • Ενώ οι προηγούμενοι μαχητές (οι «πρωτόγονοι») ούρλιαζαν για να πάρουν θάρρος και να βγάλουν τον θυμό στην επιφάνεια ώστε να καλύψει το φόβο τους, αυτός ο τελευταίος, η «Ήρεμη Δύναμη» κατορθώνει να υπερκεράσει τον Φόβο του με μια «Ψυχρή Εσωτερική Μαχητική Ικανότητα».
  • Ελέγχει απόλυτα το θυμό τόσο προς τα κάτω (να τον φρενάρει, να μην φουντώσει ανεξέλεγκτα) όσο και προς τα πάνω (να τον απελευθερώνει όταν και όσο πρέπει για να κάνει χρήση των εξαπολυόμενων ορμονών τις κατάλληλες στιγμές επίθεσης)… Όπως άλλωστε και κάθε άλλο συναίσθημα που θα μπορούσε να του διασπάσει την συγκέντρωση εκείνες τις κρίσιμες στιγμές.

 

-.-

Σαολίν – Το «πρότυπο του «γαλήνιου» Μοναχού Πολεμιστή»

Ο Βουδισμός και ο Ταοϊσμός που βρίσκονται πίσω από την θρησκευτική φιλοσοφία των Μοναστικών Αδελφοτήτων του Θιβέτ επηρέασε και τις πολεμικές τέχνες που αναπτύχθηκαν εκεί στο πέρασμα των αιώνων. Ο Μοναχός έπρεπε να τηρεί δόγματα όπως μη-βία, πραότητα, νόμοι καρμικής ανταποδοτικότητας, ταπεινότητα, μη-εγωϊσμός /ταπεινότητα, μη-φόνος, υπομονή, εγκαρτέρηση, διαλογισμός και αυτοσυγκέντρωση, υπέρβαση φυσικών πεδίων, κλπ. Πώς μεταφράστηκαν αυτά σε επίπεδο Πολεμικής τέχνης;

  • Το δόγμα της Μη-βίας οδήγησε σε μια στάση «υποχωρητικότητας». Ο Μοναχός δεν έπρεπε να ενδίδει σε «προκλήσεις».
  • Έπρεπε να επιδεικνύει ταπεινότητα – να υπερνικάει τον εγωισμό του την στιγμή της πρόκλησης…να επιδεικνύει υπομονή στις προσβολές – να δείχνει εγκαρτέρηση, ότι κι αν του κάνουν – να μην βλάψει, να μην σκοτώσει, πάση θυσία…

Κάπου εκεί βγήκε και η γνωστή σειρά (πλήθους) εντολών τους:

Πχ.

  1. Υποχώρησε αντί να εμπλακείς
  2. Απέφυγε το χτύπημα του αντιπάλου αντί να αποκρούσεις
  3. Απόκρουσε απλά αντί να συντρίψεις  το χέρι που σε χτυπάει
  4. Χτύπα σε σημεία που θα ακινητοποιήσουν χωρίς όμως να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά στον αντίπαλο
  5. Ανάλογα με την επικινδυνότητα της περίπτωσης αύξησε την ένταση των πληγμάτων σου και της ζημιάς στον αντίπαλο, όχι περισσότερο απ’ όσο πρέπει
  6. Σεβάσου την ανθρώπινη ζωή, ακόμη κι αν ανήκει σ’ αυτόν που σου επιτίθεται….
  7. Θυμήσου πως ένα σπασμένο πόδι θα βγάλει εκτός μάχης έναν εξαιρετικά επικίνδυνο αντίπαλο αλλά θα θεραπευτεί εν καιρώ. Αντιθέτως, ένα συντριπτικό χτύπημα στο κεφάλι του ή στα σωθικά του θα προκαλέσει από μόνιμη αναπηρία έως θάνατο

(κι αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες ζημιές που έκανε ο κινηματογράφος στην εξέλιξη της ανθρώπινης συμπεριφοράς: «έπεισε» το κοινό του και δη αυτούς που – είτε μέσω των πολεμικών τεχνών είτε όχι – θα εμπλεκόντουσαν σε «συμπλοκές» πως μπορείς να χτυπάς ελεύθερα, ακαταπαύστως, χωρίς φόβο και πάθος ένα ανθρώπινο κεφάλι – και γενικά ένα ανθρώπινο σώμα/στόχο – χωρίς αυτό να πάθει το παραμικρό – όπως ακριβώς στην οθόνη)

Αυτοί είναι οι κατ’ εξοχήν εκπρόσωποι της «Ήρεμης Δύναμης». Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους μαθαίνουν να βγάζουν στην επιφάνεια δυνάμεις πολύ ανώτερες από τις πιο ισχυρές που μπορεί να δώσει στον άνθρωπο η «πρωτόγονη μέθοδος της χρήσης θυμού/αδρεναλίνης».

Με χιλιάδες ώρες εκπαίδευσης, ηρεμία και καθαρό πνεύμα οι μαχητές μπορούν να κάνουν μικρά "θαύματα"

Με χιλιάδες ώρες εκπαίδευσης, ηρεμία και καθαρό πνεύμα οι μαχητές μπορούν να κάνουν μικρά «θαύματα»

Όποιος έχει κάνει «σπασίματα αντικειμένων» και με τις δύο «τεχνικές», μπορεί ν’ αντιληφθεί τη διαφορά:

  • Από τη μια πλευρά είναι ο τύπος που με μια μακρόσυρτη πολεμική κραυγή εξαπολύει το χτύπημα που θα σπάσει αυτό (ή αυτά) που πρέπει να σπάσει μέσα σε μια έκρηξη κτηνώδους βίαιης εκτόνωσης.
  • Κι από την άλλη είναι ο τύπος που αφού αποσυρθεί στην απομόνωση για αυτοσυγκέντρωση όση ώρα κρίνει ότι πρέπει, θα πάρει θέση ήρεμα μπροστά στον στόχο του, θα ξανακάνει μια ύστατη αυτοσυγκέντρωση με κλειστά μάτια και τις κατάλληλες ήρεμες αναπνοές και θα εξαπολύσει το χτύπημά του, χωρίς κραυγές, σχεδόν αθόρυβα, απαρατήρητα, πλην όμως αστραπιαία και συντριπτικά.

 

Εμφανείς οι «διαφορές» ανάμεσα στις «δύο φιλοσοφικές σχολές» βεβαίως: Από τη μια η «κτηνώδης βία της αδρεναλίνης» (Ύλη), που στηρίζεται στα κατώτερα ένστικτα, και από την άλλη η «Ανώτερη Εσώτερη Φύση» (Πνεύμα) που με γαλήνια εμμονή στην καλλιέπεια έλκει και αναπτύσσει – ας πούμε κάποιες άλλες – «Ιδιαίτερες Ικανότητες».

Μία εικόνα, χίλιες λέξεις!

Μία εικόνα, χίλιες λέξεις!

Κλείνοντας, μια ταραγμένη «απαίδευτη» ψυχή, την ώρα του καυγά θα «ξεφύγει» και θα δώσει ανυπολόγιστο πόνο θάνατο και οδύνη – ακόμη και σ’ αυτήν την ίδια. Και βεβαίως μπλεξίματα με το Νόμο.

Μια ήρεμη ψυχή, ένας αυστηρά εκπαιδευμένος Μαχητής που ελέγχει απόλυτα τόσο τις τρικυμίες της (έτοιμης πάντα να θυμώσει) ψυχής, όσο και τις δυνάμεις και τις πράξεις του, μπορεί να παραμένει «γαλήνιος κυβερνήτης» σε «ταραγμένες θάλασσες». Και ταυτόχρονα «αποτελεσματικός»όταν και όσο πρέπει…

Του Γιώργου Ανεστόπουλου

πηγή: aegeanhawk.blogspot.gr

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Ο έλεγχος του Φόβου και του Θυμού – Μέρος Β — 1 σχόλιο

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *