Όπλα για αρχάριους, νέους και νέες.

by Arielny2011

Εισαγωγή

Είναι μια κλασσική πλέον ερώτηση την οποία δέχονται συχνά όλοι οι μυημένοι στα όπλα: Τι όπλο να πάρω στον γιό ή την κόρη μου; Θέλω να μάθει σωστά! Τι όπλο να πάρω στην γυναίκα μου; Θέλει να ασχοληθεί με αυτοάμυνα…

Τα παραπάνω είναι όλα πολύ καλές ερωτήσεις, και η απάντηση είναι σύνθετη, καθώς έχει να κάνει με αρκετούς παράγοντες:

Γενικά

  • Έχει ο ενδιαφερόμενος τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μερικά μαθήματα σκοποβολής; Αν ναι, αυτό ανοίγει νέους ορίζοντες και δημιουργεί προσωπική άποψη από τον ίδιο τον εκπαιδευόμενο, η οποία θα εξελίσσεται με το χρόνο προς όφελος του.
  • Το φύλο δεν έχει καμία σημασία. Μόνο οι σωματικές διαστάσεις επηρεάζουν την επιλογή όπλου, γιατί το κοντάκι πρέπει πάντα να έρχεται στα μέτρα μας.
  • Σημαντικά προβλήματα είναι η κροτοφοβία και η οπλοφοβία: Αν αντιμετωπίζουμε κάτι τέτοιο είναι ευεργετικό το ξεκίνημα με ένα σχετικά φθηνό αεροβόλο, το οποίο θα αλλάξουμε έτσι κι αλλιώς μόλις εξοικειωθούμε κάπως καλύτερα. Απαραίτητες είναι ούτως ή άλλως οι ωτοασπίδες, όχι μόνο για την αντιμετώπιση της κροτοφοβίας, αλλά και για δική μας προστασία.
  • Υπάρχει μία αξιόλογη «σχολή» εκπαίδευσης, που επιβάλλει απλότητα στο πρώτο μας πυροβόλο, οδηγώντας μας αναγκαστικά σε μονόκαννα, γιατί γεμίζουν και αδειάζουν με ασφάλεια, ενώ είναι απλά στη λειτουργία. Ε λοιπόν, διαφωνώ καθέτως: Δεν είναι λογικό να αλλάζουμε όπλο κάθε 6 μήνες, επειδή ζητάμε πάντα κάτι καλύτερο και πιο σύνθετο – πάντα χρειάζεται μια περίοδος εξοικείωσης με το νέο μας όπλο, και το να αλλάζουμε συχνά όπλα είναι πραγματικό χάσιμο χρόνου. Εκτός αυτού το μονόκαννο απέχει έτη φωτός από το να χαρακτηριστεί το ιδανικό όπλο για αυτοάμυνα
  • Μετά το αεροβόλο, ένα και καλό όπλο για τις δικές μας διαστάσεις και ανάγκες και τέρμα. Ο Bruce Lee έλεγε: «…δεν φοβάμαι αυτόν που δοκίμασε 10000 διαφορετικές κλωτσιές, αλλά αυτόν που προπονήθηκε 10000 φορές στην ίδια κλωτσιά…» Αν φυσικά, με τον καιρό, οι ανάγκες μας πολλαπλασιαστούν, αγοράζουμε και δεύτερο ή τρίτο όπλο. Μέχρι τότε όμως…
  • Ένα κλασσικό ατόπημα των αρχαρίων είναι ότι δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο να είναι το όπλο τους ελαφρύ για να τους βολεύει. Μέγα λάθος! Ένα στατικά πολύ ελαφρύ όπλο μπορεί να μεταμορφωθεί σε μουλάρι που κλωτσάει στο σκοπευτήριο: Σαν γενικός κανόνας, τα βαριά όπλα έχουν λιγότερο αισθητό λάκτισμα από τα ελαφριά.
  • Με την ίδια λογική πολλοί καταλήγουν σε μικρά διαμετρήματα όπως το 36 (410) ή το 28 για να μειώσουν το λάκτισμα. Άλλο ένα στραβοπάτημα που μετανιώνουν αργότερα: Το βάρος και ο μηχανισμός του όπλου παίζουν τον μεγάλο ρόλο στη μείωση του λακτίσματος, όχι τόσο το διαμέτρημα. Εκτός αυτού, ένα 36 ή ένα 28 έχουν και τεράστια διαφορά σε ισχύ πυρός σε σχέση με το διαδεδομένο (όχι τυχαία) 12άρι, και έτσι απαιτούν καλύτερη σκόπευση, άρα και πολύ πιο έμπειρο σκοπευτή…
  • Η χρυσή τομή λοιπόν για λογικό βάρος και χαμηλό λάκτισμα (από τα σύγχρονα διαδεδομένα διαμετρήματα) είναι το 20άρι και το 12άρι. Θα πρότεινα το πρώτο σε μικρόσωμους χρήστες ή κοπέλες, ενώ το δεύτερο είναι καλό για τους περισσότερους. Το ακόμα μεγαλύτερο 10άρι είναι υπερβολικά βαρύ, και οι «ενισχυμένες» supermagnum εκδόσεις του 12αριού κοντεύουν να το καταργήσουν, γιατί το πλησιάζουν σε ισχύ πυρός.
  • Τα πυρομαχικά που χρησιμοποιούμε παίζουν μεγάλο ρόλο στο λάκτισμα, οπότε οι αρχάριοι καλό είναι να προπονούνται με ελαφριές γομώσεις, το πολύ στα 28 γραμμάρια.
  • Σύστημα μείωσης ανάκρουσης με σινεμπλόκ, αφαιρούμενο πέλμα με το χέρι

    Σύστημα μείωσης ανάκρουσης με σινεμπλόκ, αφαιρούμενο πέλμα με το χέρι

    Αν κάποιος χρησιμοποιήσει καραμπίνα, δεν ξεχνάει το πόσο λίγο κλωτσάει, ιδιαίτερα αν αυτή είναι αερίων. Στα δίκαννα, τα μονόκαννα και τα χράπα χρούπα η γόμωση του φυσιγγίου καλό είναι να μην ξεπερνάει το 1/96 του βάρους του όπλου. Στις καραμπίνες αερίων (και τις καινούριες αδρανείας με συστήματα απορρόφησης κραδασμών) φτάνουμε άνετα στο 1/90!

  • Χρησιμοποιούμε ανοικτές συσφίξεις (τσοκ) που διευκολύνουν τη στόχευση: Οι αρχάριοι αποθαρρύνονται εύκολα και η ψυχολογία παίζει πάντα βασικό ρόλο.
  • Το κοντάκι πρέπει να μας ταιριάζει, στους αρχάριους και τους έμπειρους το ίδιο. Ένα όπλο που δεν είναι στα μέτρα μας προκαλεί αστοχία, κλωτσάει δυσάρεστα, μετακινείται υπερβολικά σε κάθε πυροβολισμό και πολλές φορές μας μαθαίνει λάθος τρόπους στόχευσης. Και εδώ οι καραμπίνες έχουν το πλεονέκτημα, αφού συνήθως είναι οι μόνες που διαθέτουν σετ φλαντζών αλλαγής κλίσης κοντακίου, ενώ κάποιες έχουν και κιτ αλλαγής μήκους.

Συμπέρασμα

Αν κάποιος έχει τελειώσει τη «θητεία» του με το αεροβόλο, μπορεί να περάσει άφοβα στην αγορά μιας καραμπίνας για πρώτο πυροβόλο όπλο, με διαμέτρημα 20 ή 12, ανάλογα με τις σωματικές διαστάσεις του…

Αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στα 2 αυτά διαμετρήματα για αυτοάμυνα, θα διάλεγα το 12: Μεγαλύτερη γκάμα καλών και φτηνών πυρομαχικών, μακράν… Είναι κρίμα, γιατί το 20άρι είναι εξαιρετικό διαμέτρημα και σε άλλες χώρες υποστηρίζεται πολύ καλά.

Αν, παρόλα αυτά, είστε 1,55m και 50Kg, προτιμήστε το 20άρι και δεν θα το μετανιώσετε. Είναι πραγματικά εξαιρετικά όπλα, με τεράστιο εύρος χρήσεων και δυνατοτήτων.

Τα παραπάνω σας φάνηκαν πολλά ή μπερδεμένα; Περιμένω τις ερωτήσεις σας στα σχόλια.

ΥΓ1. Σαν αρχάριοι, δεν ξεχνάμε ποτέ να μάθουμε τους κανόνες ασφαλούς χρήσης του όπλου! (ΕΔΩ)

ΥΓ2. Εξαίρεση του πιο πάνω συμπεράσματος είναι οι αριστερόχειρες, που θα βολευτούν καλύτερα με ένα δίκαννο με κοντάκι προσαρμοσμένο στα μέτρα τους – η εκτόξευση φυσιγγίων μπροστά από τη μύτη σου δεν είναι ό,τι καλύτερο. Υπάρχουν βέβαια και καραμπίνες για αριστερόχειρες που και πάλι έχουν το πλεονέκτημα…

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *