Όπλα – μια σύντομη ιστορία

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Το παρακάτω πόνημα κυκλοφορεί καιρό τώρα σε διάφορα site του εξωτερικού – ας έρθει και λίγο προς τα μέρη μας… Το αναρτούμε ειδικά αφιερωμένο σε διάφορα ΜΜΕ που άστραψαν και βρόντηξαν με ευκαιρία τα πρόσφατα μακελειά σε σχολεία των ΗΠΑ – για τα οποία έχουμε κάνει αρκετά παλαιότερα βαθιά ανάλυση που αξίζει να διαβάσετε ΕΔΩ. Στο ψητό μας τώρα, την ιστορία:

  • To 1929 ξεκίνησε έλεγχος όπλων / οπλοκατοχής / οπλοφορίας στη Σοβιετική Ένωση. Από το 1929 έως το 1953 συγκεντρώθηκαν και εξολοθρεύτηκαν περίπου 20 εκατομμύρια αντικαθεστωτικοί.
  •  Το 1911 η Τουρκία πέρασε σε επιλεκτικό αφοπλισμό των πολιτών. Από το 1915 έως το 1917 η χώρα σκότωσε 1,5 εκατομμύριο Αρμένιους, κι επειδή δεν χόρτασε αίμα, δεν παρέλειψε να κάνει το ίδιο σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. Μιλάμε πάντα για Οθωμανούς πολίτες, γυναικόπαιδα, όχι τίποτα εχθρικούς στρατούς κτλ.
  • Το 1938 η Γερμανία ξεκίνησε έλεγχο και κατάσχεση όπλων. Από το 1939 ως το 1945 συγκέντρωσε και εξολόθρευσε πάνω από 13 εκατομμύρια ανθρώπους διαφόρων φυλών και εθνικοτήτων, για να μην αναφερθούμε στα «απλά» θύματα του Β’ ΠΠ.
  • Η Κίνα πέρασε σε αφοπλισμό των πολιτών το 1935. Από το 1948 ως το 1952 εξολόθρευσε 20 εκατομμύρια πολιτικά αντιφρονούντων.
  • Η Γουατεμάλα επέβαλε αφοπλισμό το 1964. Την ίδια χρονιά και ως το 1981 διενήργησε γενοκτονία εναντίον των Μάγιας, με τα θύματα να ανέρχονται στις 100.000 ανθρώπους.
  • Η Ουγκάντα πέρασε σε αφοπλισμό το 1970. Από το 1971 ως το 1979 εκτέλεσε 300.000 άοπλους χριστιανούς.
  • Η Καμπότζη εφάρμοσε έλεγχο όπλων το 1956. Από το 1975 ως το 1977 εξολόθρευσε 1.000.000 πολίτες.
  • Η Ελβετία, με το υψηλότερο ποσοστό οπλοκατοχής παγκοσμίως, έχει στατιστικά και τα λιγότερα εγκλήματα παγκοσμίως…

Τα παραπάνω δεν θα τα δείτε σε κανένα καθεστωτικό ΜΜΕ. Κάποιοι πληρώνονται για να μας κρύβουν την αλήθεια, ενώ κάποιοι δεν θέλουν να την αναγνωρίσουν. Η αλήθεια είναι πικρή και θίγει πολλά συμφέροντα! Οι νόμοι γύρω από την οπλοκατοχή και την οπλοφορία δεν επηρεάζουν τους εγκληματίες ή το εκάστοτε κυβερνητικό καθεστώς, παρά μόνο τους ειρηνικούς νομοταγείς πολίτες.

 

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Όπλα – μια σύντομη ιστορία — 4 Σχόλια

  1. Σε κανένα από αυτά τα καθεστωτα πλην της Ρωσίας που είχε παράδοση με την όπλοκατοχή ο πολίτης δεν ήταν πραγματικά «ελεύθερος». Ελεγχόμενη και πιο αυστηρή όπλοκατοχή συναντάς σε κράτη όπως η Κύπρος η Ιαπωνία και η Αυστραλία κράτη τα οποία ευημερουν ενώ αντίθετα η όυνδουρα και ο Παναμάς με ελεύθερη όπλοκατοχή είναι κράτη που ανθει η εγκληματικοτιτα. Δεν θεωρώ ότι ο έλεγχος των όπλων συνδέεται άμεσα με καταπατηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου ταπεινή μού γνώμη πάντα.

    • Γεια σας,
      Σας ευχαριστούμε για το σχόλιο. Στο θέμα μας τώρα: Τα παραδείγματα που αναφέρετε είναι άτοπα:
      1. Η Ρωσία με σοβαρό έλεγχο οπλοκατοχής έχει ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα εγκληματικότητας παγκοσμίως. Επίσης έχει ίσως τα περισσότερα ρόπαλα BASEBALL του κόσμου, χωρίς να έχει ούτε ένα γήπεδο…
      2. Η Κύπρος επιτρέπει την οπλοκατοχή – τα δίκαννα είναι ιδιαιτέρως διαδεδομένα στη Μεγαλόνησο.
      3. Η Ιαπωνία που έχει απαγορεύσει εντελώς την οπλοκατοχή στους απλούς πολίτες διαθέτει την πιο γνωστή, οργανωμένη και αποτελεσματική εγκληματική ομάδα παγκοσμίως (και μια από τις μεγαλύτερες), τη Γιάκουζα.
      4. Η Αυστραλία έχει θρηνήσει πολλά θύματα λόγω τυφλών επιθέσεων με μαχαίρι που έχουν πλήξει τη χώρα. Διαβάστε κι ένα σχετικό άρθρο
      http://www.amynastospiti.gr/edometaksy-stin-afstralia/
      Για κάτι πιο γενικό διαβάστε κι εδώ
      http://www.amynastospiti.gr/o-genikos-grammateas-tis-interpol-zita-enoplous-polites/

      O Γκάντι είχε χαρακτηριστικά αναφέρει πως το μεγαλύτερο έγκλημα που έκανε η Βρετανική Αυτοκρατορία στη χώρα του ήταν ο αφοπλισμός των πολιτών. Τα συμπεράσματα δικά σας…

      • Ευχαριστώ για την άμεση απάντηση να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα. Είπα η Ρωσία είχε παράδοση με τα όπλα καθώς πριν τη μπολσεβικικη επανάσταση οι Ρωσσοι κατείχαν πλήθος από σπαθιά, μαχαίρια και όπλα από δικαννα μέχρι πρώιμα ρεβολβερ της Σμιθ εντ γουεσον. Γνωρίζω ότι η Κύπρος επιτρέπει την όπλοκατοχή αλλά δικαννα επιτρέπει και η Ιαπωνία καθώς και ραβδωτα με δίοπτρα άσχετα αν οι άδειες δίνοντε
        Πάρα πολύ δύσκολα στη χώρα του ανατελωντος ηλίου. Όσο για την Αυστραλία επιτρέπει περιστροφα με γωμοσεις magnum* καθώς και ραβδωτα σε μεγάλα διαμετρηματα* σε κυνηγούς και σκοπευτες. Για τη γιακουζα δεν αντιλέγω αλλά εμείς έχουμε 300 μομολα σαφώς πιο επικίνδυνα. Όπου *=παράνομο στο ελληνικό κυνήγι η σκοποβολή.

        • Σε όλες τις χώρες (λίγο – πολύ) ένας αθλητής / σκοπευτής που κάνει στα σοβαρά πρωταθλητισμό μπορεί να έχει όπλο.

          Το πρόβλημα πάντα κρύβεται στο τι μπορεί να κάνει ο μέσος πολίτης, και όχι ο αστός σκοπευτής με το οικονομικό υπόβαθρο… Ιστορικά μόλις ο πολίτης χάσει νομικά το όπλο του μετατρέπεται σε κρατικό υποκείμενο, ή δούλο χωρίς αξία αν θέλετε! Αυτό είναι και το νόημα του άρθρου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.