Οπλοκατοχή και οικιακό άσυλο: Ένα θέμα ταμπού – Μέρος Β

By Raxis

Για το πρώτο μέρος του άρθρου πατήστε ΕΔΩ.

Του Παναγιώτη Α. Καράμπελα*

Μπαίνοντας, λοιπόν, στο πρακτικό και τεχνικό κομμάτι του όλου ζητήματος και επειδή, βεβαίως, η Ελληνική κοινωνία δεν έχει την κουλτούρα των όπλων ανεπτυγμένη όπως άλλες πιο προηγμένες χώρες σαν τις Η.Π.Α. και την Σουηδία, η εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου θα πρέπει να γίνει με προσεκτικό τρόπο και, εννοείται, όχι ανεξέλεγκτα. Οι βασικές πρόνοιες ενός νόμου θα πρέπει να εξασφαλίζουν την επαρκή γνώση ασφάλειας και χειρισμού από πλευράς του χρήστη. Παράλληλα, θα πρέπει να εξασφαλίζεται ο κρατικός έλεγχος, όσο κι αν κάτι τέτοιο εμπεριέχει τον κίνδυνο του ευκολότερου αφοπλισμού των πολιτών από ένα μη δημοκρατικά σκεπτόμενο καθεστώς. (σ.σ. Ο κίνδυνος που αναφέρει ο γράφων είναι υπαρκτός και τεράστιος, για αυτό ο νομοθέτης που θα αναλάβει το συγκεκριμένο ζήτημα πρέπει να αποφύγει πάση θυσία φαινόμενα ασφυκτικών ελέγχων, πολυνομίας και τυπολατρίας…) Εν συντομία, ο νόμος θα πρέπει να περιλαμβάνει τις παρακάτω προβλέψεις υπό την αυστηρή εποπτεία της ΕΛ.ΑΣ.:

  1. Έλεγχος ποινικού μητρώου για εντοπισμό κακουργηματικών ποινικών πράξεων.
  2. Πλήρες ψυχολογικό τεστ.
  3. Πλήρης εκπαίδευση και εξέταση σε θέματα ασφαλείας, χειρισμού, συντήρησης και τρόπου χρήσης σε επικίνδυνες καταστάσεις.
  4. Έλεγχος με υποχρεωτική παρουσία χρήστη και όπλου στο τοπικό αστυνομικό τμήμα μια φορά το χρόνο.
  5. Ανανέωση της άδειας κάθε 5 χρόνια με την επανάληψη του ψυχολογικού ελέγχου και ενός προγράμματος επανεξέτασης/επαναπιστοποίησης ικανοτήτων και γνώσεων.
  6. Οι πρόνοιες του νόμου να αφορούν αποκλειστικά πολίτες Ελληνικής ιθαγένειας.
  7. Για να αποκτήσει κάποιος την άδεια θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 22 ετών και για τους άντρες να έχει εκπληρώσει την θητεία του ενόπλως ως τουλάχιστον Ι3, μη έχοντας απαλλαγεί για κανένα λόγο από αυτή. (σ.σ. Δεν καταλαβαίνουμε το γιατί – οι Έλληνες οδηγούν αυτοκίνητα, ψηφίζουν και καταναλώνουν αλκοόλ από τα 18, άρα θεωρούνται ώριμοι πολύ πριν τα 22, και οι Ελληνίδες δεν έχουν υποχρεωτική στράτευση, άρα ένα τέτοιο μέτρο είναι προφανέστατα άδικο!)
  8. Τα όπλα που θα επιτρέπονται δεν θα μπορούν να βάλουν σε αυτόματη βολή, δεν θα επιτρέπονται σιγαστήρες, διόπτρες/κάμερες νυκτός οποιουδήποτε τύπου. Δεν θα υπάρχει περιορισμός σε διαμέτρημα, χωρητικότητα σφαιρών/φυσιγγίων, μήκους κάννης ή στα ραβδωτά. (σ.σ. Και πάλι δεν καταλαβαίνουμε την ελληνική εμμονή με την απαγόρευση της διόπτρας. Βελτιώνει την όραση του σκοπευτή, αλλά και την ακρίβεια του – κάνει δηλαδή το όπλο πολύ πιο ασφαλές και πρακτικά μεγαλώνει το βεληνεκές του! Είναι κακό αυτό; Υπάρχει βέβαια και η γνωστή ανοησία πως το όπλο του πολίτη πρέπει να είναι κατώτερο από αυτό του αστυνομικού ή του οπλίτη. Φταίει όμως ο πολίτης για τον πενιχρό, πεπαλαιωμένο και τεχνολογικά απαράδεκτο οπλισμό του μέσου αστυνομικού ή οπλίτη;)
  9. Θα πρέπει να πιστοποιείται η ασφαλής φύλαξη των όπλων και των πυρομαχικών.
  10. Θα επιτρέπονται έως δύο πιστόλια και έως δύο καραμπίνες ή/και τυφέκια.
  11. Η νομοθεσία θα ξεκαθαρίζει ότι η χρήση των όπλων περιορίζεται στην άμυνα στα πλαίσια του οικιακού ασύλου και σε πιστοποιημένα πεδία βολής για λόγους εξάσκησης και μόνο σε ειδικές περιπτώσεις που θα εγκρίνει η ΕΛ.ΑΣ. θα επιτρέπεται η κεκαλυμμένη οπλοφορία (concealed carry). (σ.σ. Και πάλι δεν καταλαβαίνουμε γιατί ο μέσος νομοταγής πολίτης, έχοντας σώας τας φρένας, θα πρέπει να κρέμεται από την Ε.Α. και να παρακαλάει τον κάθε – έστω καλοπροαίρετο – αστυνομικό που θα βρει μπροστά του για να πετύχει το αυτονόητο: να έχει όπλο για την ασφάλεια του, παντού και πάντα – δεν είναι το περιβάλλον επικίνδυνο μόνο στο σπίτι μας!)
  12. Σκοπευτικά, κυνηγετικά και όπλα άμυνας μπορούν να είναι τα ίδια.

Μια τέτοια νομοθετική ρύθμιση μπορεί να αποφέρει και μεγάλα οικονομικά οφέλη, αφού πέρα από την προφανή αύξηση των πωλήσεων σε όπλα και παρελκόμενα, θα ανοίξει μια ολόκληρη αγορά στους τομείς της πιστοποιημένης εκπαίδευσης αλλά και των πεδίων βολής. Γειτονικές χώρες γίνονται αποδέκτες χιλιάδων τουριστών και των χρημάτων τους, που τις επισκέπτονται ακριβώς για τέτοιους εκπαιδευτικούς αλλά και αθλητικούς/ψυχαγωγικούς λόγους.

Για λόγους οικονομίας χώρου αλλά με την επιφύλαξη να επανέλθω στο μέλλον με νέο σχετικό άρθρο, δεν θα ασχοληθώ με την βελτίωση του αισθήματος ασφάλειας και την μείωση της εγκληματικότητας γενικότερα, που μπορεί να επιφέρει μια επαναπροσέγγιση του ζητήματος της οπλοκατοχής από πιστοποιημένες και αυστηρά ελεγχόμενες από το κράτος εξειδικευμένες εταιρείες security.

Γενικά, δεν τρέφω ιδιαίτερες ελπίδες ή ψευδαισθήσεις ότι θα σκεφθούμε ψύχραιμα και λογικά, χωρίς τις ιδεολογικές αγκυλώσεις ενός ουτοπικού, ιδεατού ψευδόκοσμου, όπως κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια όταν (δεν) συζητάμε για τέτοια “ευαίσθητα” ζητήματα. Απλά ελπίζω έστω να ξεκινήσει από κάπου -γιατί όχι κι από εδώ- αυτή η συζήτηση, με κάποια ελάχιστη επιτέλους σοβαρότητα στα πλαίσια του ρεαλισμού και στη βάση των αληθινών δύσκολων καταστάσεων που ζούμε σήμερα και των επιδεινούμενων καταστάσεων που πιθανότατα θα ζήσουμε στο μέλλον. (σ.σ. Κρατήστε αν θέλετε την τελευταία παράγραφο σαν νόημα όλου του άρθρου…)

-.-

Και μερικές επιπλέον διευκρινίσεις από τον συγγραφέα – σχετικές και με τα δικά μας σχόλια / απορίες. (Μας τις έστειλε άμεσα και τον ευχαριστούμε πολύ!):

  • Στο σημείο που μιλάω για στράτευση, Ι3 κτλ. Εννοώ ότι για τους άντρες πρέπει να έχουν τελειώσει τη θητεία τους ώστε να υπάρχει μια ελάχιστη εξοικείωση με τα όπλα. Για τις γυναίκες (δυστυχώς…) δεν υπάρχει θητεία άρα δεν μπορούμε να το θέσουμε ως θέμα.
  • Αναφορικά με την ηλικία, γενικότερα δεν θεωρώ ότι στην ηλικία των 18 είναι αρκούντως ώριμος ένας άνθρωπος για όλες τις δραστηριότητες. Θεωρώ ότι ανάλογα την δραστηριότητα υπάρχει και μια ανάλογη ηλικία ωριμότητας. Όπως για να γίνει κάποιος βουλευτής πρέπει να είναι άνω των 25 ετών. Είναι ισοπεδωτικό το μετά τα 18…»green light all the way!». (σ.σ. Δεκτή η άποψη του αναλυτή, αλλά σαν amynastospiti.gr σκεφτόμαστε κάπως διαφορετικά: Δεν πρέπει να έχει δικαίωμα η 19χρονη φοιτήτρια στην αυτοάμυνα; Που μόλις πέρασε σε μια άγνωστη πόλη, ενώ έχει περάσει όλα τα τέστ που αναφέρονται πιο πάνω;)
  • Αναφορικά με τις διόπτρες αναφέρομαι ΜΟΝΟ στις νυκτός. Όχι στις απλές οπτικές/ημέρας.

-.-

Ο Παναγιώτης Α. Καράμπελας είναι Στρατηγικός και Πολιτικός Αναλυτής, συνεργάτης του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Αναλύσεων (ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.).

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Οπλοκατοχή και οικιακό άσυλο: Ένα θέμα ταμπού – Μέρος Β — Χωρίς σχόλια

  1. Χαιρετώ τους αναγνωστες του site και συγχαρητήρια για τα ευαίσθητα θέματα που θίγετε και δημοσιέυετε.Με τη σειρά μου όμως θα ήθελα να αναφερθώ και εγώ και να κάνω ένα σχόλιο σχετικά με το άρθρο <>Και συγκεκριμένα το Νο 7.Εκεί δηλαδή που αναφέρει ο κύριος που έγραψε το άρθρο οτι αυτός που θέλει να εχει στην κατοχή του όπλο και να το χρησιμοποιεί πρέπει να έχει κάνει την στρατιωτική του θητεία.Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι άνθρωποι συσχετίζουν την στρατιωτική θητεία του καθένα με το αν θα πρέπει να οπλοφορούν ή οχι.Και θα προσπαθήσω να εξηγήσω όσο πιο λεπτομερώς μπορώ και να αιτιολογήσω γιατί το λέω αυτό.Εγώ τυχαίνει να μην έχω κάνει την στρατιωτική μου θητεία γιατί ήμουν πολύ υπέρβαρος.Μου έδωσαν Ι5 παθολογικό και δεν με πήραν στρατιώτη.Έτσι απλά.Ντρέπομαι απο τη μια που δεν με πήραν φαντάρο ενω πραγματικά ήθελα να πάω,αλλά απο την άλλη μου φόρτωσαν ένα χαρτί που δεν τους ζήτησα για να με συνοδευει μια ζωή.Και το βρίσκω απέναντι μου σαν εμπόδιο σε ουκ ολίγες περιπτώσεις.Μετά από μια χειρουργική επέμβαση έχω έρθει σε κανονικό βάρος για το ύψος μου.Τα αδέλφια μου πάλι πήγαν κανονικά ο ένας στο πεζικό και ο άλλος στα τεθωρακισμένα και πήραν απολυτήριο Ι1.Απο τότε έχουν περάσει 5-6 χρόνια και ζήτημα να έριξαν και οι δυο απο 50 τουφεκιες σε όλη τους τη θητεία.Σύμφωνα με τα λεγόμενα τους πάντα.Γιατί ολη την υπόλοιπη θητεία τους την έβγαλαν με σκοπιές και μάθαιναν πως να κάνουν το σεντονι τους φάκελο.Για να μην σχολιάσω οτι και αυτες τις λίγες για να μην πω μηδαμινές βολές που έριξαν τις έριξαν με απαρχαιωμένα όπλα που ρίχνεις προς τον βορρά και η σφαίρα φευγει ανατολικά.Το θέμα όμως είναι γιατί τα αδελφια μου να θεωρουνται συμφωνα με τον κύριο που έγραψε το άρθρο εξοικειωμένοι με τα όπλα ενω εγω όχι?Τι σχέση μπορεί να έχουν τα κυνηγετικά όπλα με τα στρατιωτικά που είναι 40+ χρονών και μάλιστα πυροβόλησαν πριν από τόσα χρόνια.Αυτό μου θυμίζει κάποιον άλλο κύριο σε ενα άλλο site που μου διαφευγει αυτη τη στιγμή και εκείνος ελεγε οτι για να πιάσουν οι κυνηγοί τα ραβδωτά όπλα στα χέρια τους (Άλλο μεγάλο ζήτημα αυτό)θα πρέπει οχι μόνο να έχουν υπηρετήσει τη θητεία τους,αλλά θα πρέπει να την εχουν κάνει στις ειδικές δυνάμεις του ΕΣ και μάλιστα στο τμήμα ελευθερων σκοπευτών ή ακροβολιστων.Αλλιως δεν είναι άξιοι να πιάσουν ποτέ ραβδωτό κυνηγετικό όπλο στα χέρια τους.Και ερωτω τι σχέση εχουν τα στρατιωτικά πολεμικά όπλα των ελευθερων σκοπευτών με τα κυνηγετικά των κυνηγών.Τα στρατιωτικά προορίζονται για πόλεμο ενω τα κυνηγετικά για κυνήγι.Τα στρατιωτικά όπλα παίρνουν άλλα διαμετρήματα (πιο μεγάλα) ενω τα κυνηγετικά μικρότερα.Τα στρατιωτικά είναι κατασκευασμένα για να βάλλουν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις και για καταστροφή υλικού δηλαδη οχήματα θωρακίσεις πυριτιδαποθήκες κτλ ενω τα κυνηγετικά δεν έχουν καμία σχέση με τέτοια ζητήματα παρα μόνο για κυνήγι.Δηλαδή οι Ιταλοί οι Ισπανοί οι Πορτογάλοι κτλ που οι χώρες τους έχουν τα ίδια κυνήγια με τα δικά μας και τα εδάφη τους που έχουν το ίδιο ανάγλυφο και τα ίδια πυκνά και την ίδια βλάστηση είναι βλαμμένοι που εδω και χρόνια εχει επιτραπεί να κυνηγούν με ραβδωτά και εμείς είμαστε οι μάγκες?Μήπως ισχύει το τελείως αντίστροφο?Δηλαδή αυτός ο κύριος θεωρεί πιο επικύνδινα τα ραβδωτά όπλα που έχουν την διόπτρα ή τηλεφακό και μπορείς να ελέγξεις εκ του μακρώθεν και πολύ καθαρά εαν εκει που θα πυροβολήσεις βρίσκεται κάποιος συνάδελφος κυνηγός και δεν θεωρεί επικίνδυνα τα λειόκαννα που ρίχνουν φυσίγγια διασποράς και που είναι φύσει αδύνατον να υπολογίσουμε και να προσδιορίσουμε που θα πάει και το τελευταίο σκάγι ή δράμι.Και για να τελειώσω με αυτό το θέμα,αφου αυτός ο κύριος έχει την απαίτηση να πάρουν στα χέρια τους τα ραβδωτά μόνο αυτοί που ήταν ελευθεροι σκοπευτές στον στρατό σας ερωτώ πόσοι απο τους εν ενεργεία αλλά και μελλοντικούς κυνηγούς θα έχουν δικαίωμα να τα πάρουν?Από τις 250.000 κυνηγετικές αδειες που υπάρχουν στη χώρα ζήτημα θα είναι αν θα πάρουν τα ραβδωτά 5.000 και πολλούς λέω κιόλας.Και για να ξαναγυρίσω στο πρώτο θέμα που έθιξα και για να κλείσω το σχόλιο μου .Λέει ο κύριος Καράμπελας οτι θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον απολυτήριο στρατού Ι3 αυτοί που θέλουν να πάρουν ένα όπλο.Άρα εγω που δεν πήγα φαντάρος θά πρέπει ή να μην πάρω ποτέ μου όπλο ή θα πρέπει να παω φαντάρος σε αυτή την ηλικία (κοντευω τα 40).Και αυτοί που είχαν 5-6 παιδιά και ήταν προστάτες οικογενείας τι πρέπει να κάνουν?Αυτοί πήραν απολυτήριο χωρίς να κρατήσουν ποτέ στα χέρια τους όπλο.Ποιά είναι η λύση για αυτους?Έπειτα υπάρχει και κάτι άλλο..Κάποιοι άνθρωποι που πήραν απολυτήριο στρατού και ήταν ικανοι τότε που ήταν στρατιώτες(Ι1),έπαθαν πολύ σοβαρά ατυχ΄ματα από τότε δηλ τους πάτησε ολοκληρη νταλικα και τωρα ειναι γεμάτοι σίδερα λάμες και βίδες και δεν λειτουργούν σωστά τα χέρια τους και οι αρθρώσεις των δαχτύλων τους και έχουν αυτή τη στιγμή πάνω απο 70% ποσοστό αναπηρίας.Το απολυτήριο του στρατου όμως εξακολουθεί να λέει Ι1.Αυτοί δηλαδή τώρα είναι ικανοί να πιάσουν στα χέρια τους κυνηγετικό όπλο?Όταν τρέμουν τα χέρια τους και τα δάχτυλα τους η που δεν δουλευουν οταν θελουν οι ιδιοι η δουλευουν ακουσια μόνα τους.Φανταστείτε ενα τετοιο δαχτυλο να πατησει τη σκανδαλη χωρις να παρει τετοια εντολη απο τον κυνηγο που κραταει το όπλο.Και τέλος να πιάσουμε και την ανάποδη.Έχω εναν γνωστό ο οποίος λόγω φοβερής μυωπίας πήρε και εκείνος Ι5 παθολογικό.Δυο χρόνια μετά όμως απο τότε που πήρε το απολυτήριο εδωσε 5-6.000 ευρω σε κάποια κλινική και εκανε laser στα μάτια και τωρα βλέπει άριστα και ακόμα καλύτερα.Το απολυτήριο του όμως συνεχίζει και λέει Ι5 παθολογικό.Αυτός τώρα δηλαδή δεν είναι ικανός να πιάσει όπλο στα χέρια του αφού βλεπει τόσο καλά τώρα πια?Για αυτό ακριβώς επιμένω και λέω οτι δεν πρέπει να συσχετίζουμε την στρατιωτική μας θητεία με αυτά τα θέματα.Δεν είναι σωστό ενα χαρτί που μας έδωσαν κάποτε να κανονίζει ολη την μετέπειτα ζωη μας.Για να μην αναφερω και αυτούς που πήραν απολυτήριο με αιτιολογία ψυχολογικό. Μόνο στην Ελλάδα αν πάρει κάποιος ψυχολογικό τον βγάζουμε τρελλό ψυχανώμαλο επικίνδυνο και δεν ξέρω και γω τι άλλο.Δηλαδή αν κάποιος την περίοδο που παρουσιάστηκε στο στρατό είχε χάσει καποιον πολύ κοντινο του συγγενη πχ μάνα ή πατέρα η είχε μια ερωτική απογοήτευση αμέσως είναι τρελλός.Γνωρίζω μια περίπτωση που κάποιος όταν ήταν μικρός έτυχε να μπουν στο σπίτι του ληστές και υπο την απειλή των όπλων τους λήστεψαν τους χτύπησαν και τους φίμωσαν αυτόν και την οικογένεια του και τους παράτησαν έτσι και πέρασαν ώρες μέχρι να λυθούν.Το παιδί όμως είχε αποκτήσει φοβία με τα όπλα και όταν παρουσιάστηκε στον στρατό δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να πιάσει στα χέρια του όπλο.Αμέσως κάποιοι έξυπνοι είπαν τρελλόχαρτο -επικίνδυνος.Μόνο που δεν κατάλαβα πως θα μπορούσε ενας άνθρωπος που δεν έπιανε όπλο να είναι επικίνδυνος με τα όπλα.Σας ευχαριστώ πάρα πολύ καιζητώ συγνώμη εαν έγινα κουραστικός όμως έπρεπε να βάλω κάποια πράγματα στην θεση τους.

  2. Θίγετε ένα μεγάλο θέμα – και πάρα πολύ καλά κάνετε. Κάποιες φορές η ελληνική νομοθεσία (και όχι μόνο η ελληνική) μπορεί να λειτουργήσει σαν οδοστρωτήρας – η φράση «οριζόντια μέτρα» δεν βγήκε καθόλου τυχαία.

    Για το θέμα της στράτευσης στο άρθρο εμείς πρώτοι δηλώσαμε άμεσα τις ενστάσεις μας – το σ.σ. πιο πάνω σημαίνει σημείωση συντάκτη. Συγκεκριμένα γράφουμε:
    «…(σ.σ. Δεν καταλαβαίνουμε το γιατί – οι Έλληνες οδηγούν αυτοκίνητα, ψηφίζουν και καταναλώνουν αλκοόλ από τα 18, άρα θεωρούνται ώριμοι πολύ πριν τα 22, και οι Ελληνίδες δεν έχουν υποχρεωτική στράτευση, άρα ένα τέτοιο μέτρο είναι προφανέστατα άδικο!)…»

    Δεν γίνατε καθόλου κουραστικός – χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν κι εσάς για πλήρεις αναλύσεις και σας ευχαριστούμε!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *