Ο Γενικός Γραμματέας της Interpol ζητά ένοπλους πολίτες!

  • Ο αρχηγός του διεθνούς οργανισμού αστυνόμευσης INTERPOL έκανε πάταγο τις προηγούμενες μέρες, δηλώνοντας ότι οι οπλισμένοι πολίτες μπορεί να είναι μια πιο ρεαλιστική λύση στη νέα “μόδα τρομοκρατών” που χτυπούν εύκολους στόχους (όπως σχολεία, εμπορικά κέντρα κτλ.), από το να τους θωρακίζουμε με φυσικά εμπόδια και αστυνομικούς παντού.
  • Το σχόλιο του προαναφερθέντος εξέχοντος προσώπου έχει αποσιωπηθεί παγκοσμίως με πολύ αποτελεσματικό τρόπο από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ή μήπως Εξημέρωσης; Μπερδεύομαι…)
  • Οι κακές γλώσσες ήδη αναφέρουν πως ο συγκεκριμένος αξιωματούχος θα “μετατεθεί” το συντομότερο σε μια “λιγότερο υπεύθυνη” θέση, για να ξεκουραστεί… Ο νοών νοείτω. Είναι φαίνεται πολιτικά απαράδεκτο κάποιος έμπιστος του συστήματος να εμπιστεύεται τους απλούς πολίτες, και μάλιστα να θεωρεί πως μπορούν όλοι μαζί να αστυνομεύσουν καλύτερα από την αστυνομία! Κάτι τέτοιο δεν περνάει ατιμώρητο.
  • Φυσικά εμείς, ο απλός λαός, ούτε την άποψη του συγκεκριμένου κυρίου πρέπει να μάθουμε, ούτε και την τιμωρία του.
  • Σε μια συνέντευξη του ABC News που εμφανίστηκε στον ιστοχώρο του ABC (αυτή τη στιγμή είτε έχει διαγραφεί είτε είναι κάπου καλά κρυμμένη στο μενού του site…), o Γενικός Γραμματέας της Ιντερπόλ Ρόναλντ Νόμπλ είπε πως στις ελεύθερες κοινωνίες, οι κυβερνήσεις έχουν μόνο 2 βιώσιμες λύσεις για να αντιμετωπίσουν τυχόν επιθέσεις σε πολίτες:
  1. Η πρώτη είναι να πούμε πως θέλουμε τους πολίτες οπλισμένους, είναι προφανής ο λόγος για αυτό”, είπε αναφερόμενος στο περιστατικό επίθεσης στο εμπορικό κέντρο Γουεστγκέιτ στην Κένυα.
  2. Η δεύτερη είναι να υποθέσουμε πως τα όρια ενός χώρου είναι τόσο ασφαλή, ώστε για να αποκτήσει κάποιος πρόσβαση σε ευαίσθητους στόχους πρέπει να περάσει μέσα από ασυνήθιστα ισχυρά μέσα ασφαλείας. Τέτοιου είδους ασφάλεια έχει απαγορευτικό κόστος, τόσο οικονομικό, όσο και στην ελευθερία του πολίτη.
by LaDawna's pics

Πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, πάντα αδιάβαστοι απέναντι στα όπλα

 

  • Ο προαναφερθείς κύριος Ρόναλντ Νόμπλ δεν είναι φυσικά κανένας τυχαίος. Στο παρελθόν υπήρξε προϊστάμενος στις μυστικές υπηρεσίες, το τελωνείο των ΗΠΑ κ.α.
  • Κατά το άνοιγμα του 82ου ετήσιου συνεδρίου της INTERPOL, ο κύριος Νόμπλ ανέφερε πως η επίθεση στο εμπορικό κέντρο Γουεστγκέιτ είναι παράδειγμα του πώς εξελίσσεται η τρομοκρατία, όπως εξελίσσονται και τα σώματα ασφαλείας. Όσο η ασφάλεια ισχυροποιείται σε στόχους υψηλού προφίλ, όπως αεροδρόμια, μεγάλα κέντρα οικονομικών αποφάσεων και πρεσβείες, τόσο οι τρομοκράτες στοχεύουν σε πιο εύκολα σημεία, όπως σχολεία, κινηματογράφους και εμπορικά κέντρα. Αυτό δεν είναι νέα μόδα, είναι εξέλιξη!
  • Η σύγχρονη ιστορία μας αποδεικνύει αυτή τη μεταστροφή τόσο σε τρομοκράτες, όσο και σε “αντιστασιακούς” που στοχεύουν πλέον πολίτες για να τραβήξουν περισσότερο την  προσοχή, δημιουργώντας μεγαλύτερο χάος. Κάτι αντίστοιχο βλέπουμε ακόμα και σε κατά συρροή δολοφόνους, οι οποίοι θέλουν να περάσουν στην ιστορία για τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό πτωμάτων – κι έτσι επιτίθενται στους προαναφερθέντες στόχους.
  • Η επίθεση στο Μουμπάι της Ινδίας μερικά χρόνια πριν έδειξε πόσο αποτελεσματική είναι μια μικρής κλίμακας επίθεση στρατιωτικού τύπου σε άοπλους πολίτες. Η επίθεση στην Κένυα πιστεύεται ότι βασίστηκε οργανωτικά στην προηγούμενη της Ινδίας.
  • “Αναρωτηθείτε” – αναφέρει ο κύριος Νόμπλ – “Θα μπορούσαν οι κύριοι αυτοί να δράσουν ανενόχλητοι για ώρες, πυροβολώντας τυχαίους ανθρώπους,  πχ. στο Τέξας, ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος με υψηλό ποσοστό οπλοφορίας;” Η αστυνομία παγκοσμίως θα πρέπει να αναθεωρήσει τις γενικές απόψεις της για τον έλεγχο όπλων, την οπλοκατοχή, την οπλοφορία. Το ίδιο και οι πολίτες, και κατ’επέκταση οι νομοθέτες. Το θέμα της αναγκαιότητας της οπλοφορίας πρέπει να (ξανά)συζητηθεί.
  • “Για μένα είναι μια ερώτηση με πολύ βαθύ περιεχόμενο” – συνεχίζει: “Οι άνθρωποι εύκολα και γρήγορα ζητούν απαγορεύσεις στα όπλα, αυστηρότερη νομοθεσία κλπ. – πρέπει όμως να αναρωτηθούν πού θα προτιμούσαν να είναι: Σε μια πόλη απαγορευμένης οπλοφορίας μέσα σε ένα εμπορικό κέντρο σε επίθεση τύπου Γουεστγκέιτ, ή σε μια περιοχή τύπου Τέξας;
  • Σοβαρές ερωτήσεις που οι περισσότεροι δημοσιογράφοι “ξεχνούν” ή απλά παρακάμπτουν…
  • Μετά τη συνέντευξη του κυρίου Νόμπλ πολλοί βιάστηκαν να αναφέρουν το πρόσφατο μακελειό με όπλα σε αμερικανικό κινηματογράφο – ξέχασαν όμως πως το συγκεκριμένο συγκρότημα είχε παντού πινακίδες “απαγορεύονται τα όπλα”. Επίσης ο συγκεκριμένος φονιάς παρέκαμψε 2 κινηματογράφους πιο κοντά στο σπίτι του, γιατί σε αυτούς επιτρεπόταν η οπλοφορία.
  • Το να μην ασχολούμαστε με τα πυροβόλα και να θεωρούμε πως έτσι δεν θα ασχοληθούν και αυτά μαζί μας, είναι απλά στρουθοκαμηλισμός αίσχιστου είδους. Πολλοί έχουν αντίθετη άποψη, αλλά περιέργως δεν ακούμε για πολλούς φόνους μέσα σε οπλοπωλεία τελευταία…

Επίλογος

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει παγκοσμίως η ανθρωπότητα, αρχίζουν να φιλτράρονται σιγά σιγά και προς το μέρος μας. Ανεξάρτητα με το όπλο (μαχαίρι, πιστόλι), το είδος, το σκοπό και τις πεποιθήσεις του εγκληματία, η ανάγκη για νόμιμη οπλοφορία είναι πλέον επιτακτική ΚΑΙ στην Ελλάδα. Ποιός νομοθέτης θα τολμήσει να κάνει τη διαφορά;

Προτιμήσεις στο YouTube

by mrbill's photostream

Σήμερα δέχθηκα ερώτηση από ένα φίλο και αναγνώστη για το ποιά είναι η καλύτερη πηγή στο YouTube, κατά την άποψη του amynastospiti.gr. Υποθέτω πως η ερώτηση αυτή προήλθε από τη σειρά άρθρων / βίντεο που έχουμε αναρτήσει τελευταία.

Ευτυχώς, η ερώτηση είναι αρκετά εύκολη και έχει άμεση απάντηση: Αγαπημένη μας διασημότητα στο YouTube είναι ο TheYankeeMarshal:

  • Γνώστης, σοβαρός αλλά καθόλου σοβαροφανής, με τεράστιες δόσεις λεπτού αλλά και χοντρού χιούμορ, απευθύνεται σε αγγλομαθείς, ενημερώνει και διασκεδάζει.
  • Γραφικός ή γελοίος για πολλούς, αλλά ποιά διάνοια δεν έχει ένα φύσημα τρέλας; Δεν υπάρχει τίποτα το αστείο στις δηλώσεις ή τις γνώσεις του για τα όπλα – μπορεί να τον παρακολουθεί κανείς για ώρες, αρκεί να μην είναι σεμνότυφος…
  • Δυστυχώς ο συγκεκριμένος κύριος εξειδικεύεται στα πιστόλια / περίστροφα, δηλαδή σε όπλα μακριά από τον μέσο Έλληνα οπλοκάτοχο. Έχουμε όμως να μάθουμε πολλά από αυτόν, τόσο από τις γνώσεις, όσο και από την έλλειψη της κακώς εννοούμενης σοβαροφάνειας που τον χαρακτηρίζει…

 

Ο μύθος των ακίνδυνων σκαγιών

Άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο – πιπέρι στο στόμα όσων σνομπάρουν την ισχύ των μικρών σκαγιών, με αποτέλεσμα πολλά και σοβαρά ατυχήματα.

Το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι στα 20 πόδια με 8άρια αμερικάνικα σκάγια να χτυπούν βαλλιστική ζελατίνη (6 μέτρα και 7άρια σκάγια για τα δικά μας δεδομένα).

Τα συμπεράσματα δικά σας – το βάθος των 5 ιντσών που έφτασαν πάρα πολλά σφαιρίδια πλησιάζει τα 13 εκατοστά, ενώ κάποια έφτασαν και βαθύτερα!

Δράμια σε βαλλιστικό τζελ

Για τα δράμια μεγέθους 00 έχουμε κάνει εκτενή αναφορά σε προηγούμενο άρθρο – το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Παρακάτω βλέπουμε ένα χιουμοριστικό (όσο και σοβαρό) βίντεο, το οποίο δείχνει τη συμπεριφορά αυτού του τύπου φυσιγγίου σε πολύ κοντινή απόσταση (20 πόδια αντιστοιχούν σε 6 μέτρα) πάνω σε βαλλιστικό τζελ – δείτε το σαν μαλακή σάρκα…

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Μονόβολα σε μεγάλες αποστάσεις

by Arielny2011

Ένα site σαν το δικό μας θα ήταν ημιτελές χωρίς ένα βίντεο από την cult διασημότητα του YouTube Hickok45 (Προφανώς, το ψευδώνυμο βγαίνει από τον αγαπημένο του ήρωα και το αγαπημένο του διαμέτρημα αντίστοιχα…).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση βλέπουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο την ακρίβεια, όσο και τη διάτρηση που προσφέρει ένα μονόβολο σε μεγάλη απόσταση, αφού βγει από λειόκαννο όπλο. Πληροφοριακά, οι 230 γιάρδες αντιστοιχούν σε 210 μέτρα…

Κάν’το μόνος σου: Αλεξικέραυνο DIY

by Bruce Guenter

Εισαγωγή

Πρόσφατα δέχτηκα ένα ενδιαφέρον Email από αναγνώστη, ο οποίος μου εξέθεσε το πρόβλημα του: Μένει σε μονοκατοικία (σε περιοχή που δέχεται συχνά κεραυνούς) και θέλει να προστατέψει το σπίτι του και την οικογένεια του. Απευθύνθηκε σε διάφορους επαγγελματίες ηλεκτρολόγους, οι οποίοι του πρότειναν λύσεις με κόστος από πολλές εκατοντάδες, ως πολλές χιλιάδες ευρώ. “Δεν είμαστε για τέτοια, κρίση έχουμε…” – παραδέχθηκε και ο ίδιος ο αναγνώστης. Αποφάσισα λοιπόν να ασχοληθώ με το θέμα, καθώς αρκετοί από μας αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα.

Τι είναι ο κεραυνός

  • Ο κεραυνός, με πολύ απλά λόγια, είναι ένας πίδακας ηλεκτρικού ρεύματος σε μορφή  που μεταφέρει αστρονομικά ποσά ενέργειας και πολλά, πολλά Volt.
  • Ο κεραυνός είναι εντυπωσιακός, όσο και τρομακτικός σαν φαινόμενο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχαίοι Έλληνες τον είχαν θεοποιήσει, και μάλιστα στην πρώτη θέση!
  • Τον φοβόμαστε γιατί κινείται με χαοτικό τρόπο προς το έδαφος, μέχρι να καταφέρει να γειωθεί σε αυτό.
  • Προκαλεί πάρα πολλούς θανάτους κάθε χρόνο, αρκετούς μάλιστα και στην Ελλάδα (πολύ πάνω από 10, σύμφωνα με τις πηγές μας).

Πώς προσβάλλει ο κεραυνός ένα σπίτι

Με πολλούς πιθανούς τρόπους:

  1. Εισέρχεται μέσω της τηλεφωνικής γραμμής και καταστρέφει, τηλέφωνα, φαξ, modem / router, υπολογιστές και ό,τι άλλο συνδέεται σε αυτή. Συχνά δε, κάνει ηλεκτροσόκ σε χειριστές ενσύρματων τηλεφώνων, κάποιες φορές με μοιραία αποτελέσματα.
  2. Εισέρχεται μέσω των γραμμών της ΔΕΗ καταστρέφοντας πολλές ηλεκτρικές συσκευές, το ίδιο το ρολόι της ΔΕΗ, καλωδιώσεις, ασφάλειες κλπ. Αν το ρολόι της ΔΕΗ δεν καταστραφεί, σας περιμένει μεγάλος λογαριασμός γιατί θα καταγράψει μέρος της ροής ρεύματος!
  3. Αν βρει ένα τρόπο να γειώσει ένα μέρος του στα υδραυλικά του σπιτιού (ή στον ηλεκτρικό θερμοσίφωνα) μπορεί εύκολα να σκοτώσει κάποιον που κάνει εκείνη τη στιγμή μπάνιο – συμβαίνει αρκετά συχνά!
  4. Χτυπάει κάποιο μεταλλικό αντικείμενο εξωτερικά του κτιρίου και περνάει στα ενδότερα, μέχρι να γειωθεί στον μεταλλικό σκελετό του. Υπήρξα μάρτυρας τέτοιου περιστατικού, όπου ο κεραυνός άνοιξε τρύπα διαμέτρου 5 εκατοστών σε πλάκα πάχους 25 εκατοστών! Πρακτικά έγινε έκρηξη που γέμισε σοβάδες και τσιμέντα όλο τον εσωτερικό χώρο.

Πρώτο συμπέρασμα

Αυτά τα πράγματα δεν είναι παίξε – γέλασε. Αν έχετε την οικονομική δυνατότητα απευθυνθείτε σε έναν επαγγελματία ηλεκτρολόγο για μια εξωτερική αντικεραυνική εγκατάσταση, ενώ μπορεί να μπει και σύστημα προστασίας από κεραυνούς (εισερχόμενους μέσω των καλωδίων ΔΕΗ) στον ηλεκτρικό μας πίνακα.  Αυτό είναι το τέλειο σενάριο και για πολυκατοικίες, αφού εκεί μοιράζονται τα έξοδα. Αν δεν υπάρχουν χρήματα για κάτι τέτοιο, ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας:

Φιλοσοφία

Αυτό το τέρας είναι δύσκολο να το σταματήσεις. Δεν είναι όμως τόσο δύσκολο να του αλλάξεις πορεία, στέλνοντας το μακριά από ανθρώπους, δομικά στοιχεία του κτιρίου και εύφλεκτα υλικά. Αυτός είναι ο στόχος μας λοιπόν. Πώς θα τον πετύχουμε; Πρέπει να δουλέψουμε σε δύο επίπεδα:

Α. Παθητική Ασφάλεια

Ας υποθέσουμε ότι δεχτήκαμε τον κεραυνό στο κτίριο, ενώ είμαστε σε περιοχή που τους δέχεται συχνά. Τι (πρέπει να) έχουμε κάνει ήδη;

  1. Χρησιμοποιούμε ασύρματο σταθερό τηλέφωνο.
  2. Δεν κάνουμε μπάνιο όσο ακούμε βροντές.
  3. Δεν χρησιμοποιούμε ενσύρματο τηλέφωνο εν μέσω κακοκαιρίας.
  4. Πολλά πολύπριζα διαθέτουν προστατευτικό τάσης τηλεφωνικών γραμμών

    Πολλά πολύπριζα διαθέτουν προστατευτικό τάσης τηλεφωνικών γραμμών

    Έχουμε τοποθετήσει (φτηνά έστω) προστατευτικά τάσης στης πρίζες που τροφοδοτούν υπολογιστές, τηλεοράσεις και όλες τις ακριβές ηλεκτρικές συσκευές. Αρκετά πολύπριζα διαθέτουν προστατευτικό τάσης και για τηλεφωνικές γραμμές – καλό είναι να τα χρησιμοποιούμε, έχουν ελάχιστο κόστος.

  5. Όσο βλέπουμε αστραπές δεν βγαίνουμε στο μπαλκόνι και σε καμία περίπτωση δεν ακουμπάμε τα κάγκελα του ή τα μεταλλικά λούκια για το νερό της βροχής. Επίσης αποφεύγουμε να ακουμπάμε παράθυρα ή μπαλκονόπορτες.
  6. Έχουμε τοποθετήσει αντικεραυνικό στον ηλεκτρικό πίνακα, αν το αντέχει η τσέπη μας.
  7. Όταν κανείς στέκεται οπουδήποτε σε ώρα κακοκαιρίας πρέπει να προτιμά να έχει τα πόδια κλειστά, γιατί μπορεί η διαφορά δυναμικού μεταξύ των σημείων των ανοικτών ποδιών (βηματική τάση) να του προκαλέσει σοβαρές σωματικές βλάβες.

Β. Ενεργητική ασφάλεια

Αφού θωρακιστήκαμε σχετικά από τυχόν χτυπήματα, ήρθε η ώρα να αλλάξουμε την πορεία του κεραυνού προς όφελος μας. Εδώ παρουσιάζουμε την φτηνή, απλή και ερασιτεχνική προσέγγιση στο θέμα, η οποία ίσως δεν κάνει την ίδια δουλειά με μια εγκατάσταση των 5000 ευρώ, αλλά είναι απείρως καλύτερη και ασφαλέστερη από το να μην κάνουμε τίποτα!

Πολλοί δεν το γνωρίζουν, αλλά το κτίριο μας διαθέτει ήδη “τεχνητές εξάρσεις / αλεξικέραυνα” – πρέπει να τα μάθουμε για να μπορούμε να τα εκμεταλλευτούμε:

  • Το πιο κλασσικό είναι ο ιστός της κεραίας τηλεόρασης.
  • Ο ηλιακός θερμοσίφωνας με το μεταλλικό του περίβλημα.
  • Τα μεταλλικά λούκια για το νερό της βροχής.
  • Τα κάγκελα στα μπαλκόνια.
  • Διάφορα μεταλλικά εξαρτήματα εξωτερικά του κτιρίου, για παράδειγμα ο ιστός με το βίντσι για να ανεβάζουμε καυσόξυλα στο μπαλκόνι, οι οδηγοί της τέντας κτλ.

Τι κάνουμε λοιπόν;

Γείωση ηλιακού με απλό καλώδιο - πολύ καλύτερο απ'το τίποτα, αν και το πλαστικό περίβλημα μπορεί να αναφλεγεί...

Γείωση ηλιακού με απλό καλώδιο – πολύ καλύτερο απ’το τίποτα, αν και το πλαστικό περίβλημα μπορεί να αναφλεγεί…

  1. Αγοράζουμε μια ράβδο γείωσης (τουλάχιστον ενός μέτρου) από κατάστημα με ηλεκτρολογικά και την καρφώνουμε εξωτερικά του κτιρίου, μακριά από ανθρώπους και εύφλεκτα υλικά. Όσο μεγαλύτερο βάθος φτάσουμε, τόσο καλύτερα.
  2. Φτιάχνουμε στο μυαλό μας έναν ασφαλή “δρόμο” για τον κεραυνό, πάλι μακριά από ανθρώπους και εύφλεκτα υλικά. Αυτός θα ξεκινά από τα “αλεξικέραυνα” μας και θα καταλήγει στη ράβδο γείωσης, κρατώντας απόσταση ασφαλείας από πόρτες και παράθυρα.
  3. Βρίσκουμε το μέσο για να δημιουργήσουμε το “δρόμο” μας. Αυτό μπορεί να είναι και κάτι που περίσσεψε από παλαιότερα μαστορέματα: Χοντρή ατσάλινη αλυσίδα, γερό συρματόσκοινο, καλώδιο χαλκού (κατά προτίμηση με διάμετρο τουλάχιστον 8 χιλιοστά). Το μέσο που θα χρησιμοποιήσουμε καλό είναι να μην έχει πλαστικό περίβλημα, γιατί αυτό ενδέχεται να πάρει φωτιά! Μικρό το κακό αν είναι μακριά από εύφλεκτα υλικά βέβαια, αφού λογικά θα βρέχει κιόλας…
  4. Τα μεταλλικά λούκια μπορούν να χρησιμοποιηθούν κι αυτά ως μέσο, αφού κινούνται κάθετα προς τα κάτω. Προσοχή όμως: Δεν πρέπει να παρεμβάλλονται σε αυτά πλαστικά τμήματα – κακοί αγωγοί του ηλεκτρισμού.
  5. Συνδέουμε το μέσο που επιλέξαμε με λούκια, ιστό κεραίας, ηλιακό, κάγκελα κτλ.
  6. Περνώντας το καλώδιο / συρματόσκοινο / κτλ.  από μια ασφαλή διαδρομή (εξωτερικά του κτιρίου) με ισχυρά στηρίγματα που δεν οξειδώνονται εύκολα, καταλήγουμε στη ράβδο γείωσης… Το συνολικό κόστος της εγκατάστασης μπορεί να μην ξεπεράσει τα 100 ευρώ, ιδιαίτερα αν δουλέψουμε με περισσευούμενα υλικά.
Αυτό το μεταλλικό λούκι χρησιμοποιείται ως "μέσο" - φαίνεται και η γείωση με αλυσίδα στο κάγκελο του μπαλκονιού

Αυτό το μεταλλικό λούκι χρησιμοποιείται ως “μέσο” – φαίνεται και η γείωση με αλυσίδα στο κάγκελο του μπαλκονιού

ΥΓ. Όσοι θέλετε να κάνετε ακριβή και επαγγελματική δουλειά, μπορείτε να συμβουλευτείτε εξειδικευμένη πηγή – πατήστε ΕΔΩ.

Παιδικό φυλλάδιο για τη λύσσα

Με τη λύσσα έχουμε ασχοληθεί ουκ ολίγες φορές σαν amynastospiti.gr – μπορείτε να διαβάσετε σχετικά άρθρα ΕΔΩ και ΕΔΩ.

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, έφτιαξε ένα ωραίο φυλλάδιο ενημέρωσης των παιδιών για τη λύσσα. Ελπίζω να έχει φτάσει σε όλα τα σχολεία, τώρα που αυτός ο εφιάλτης μας χτυπά δυνατά την πόρτα! Οι γονείς πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή…

Μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.

Γιατί το κυνήγι είναι ταμπού; Μέρος Α

by halseike

Εισαγωγή

Με το κυνήγι έχουμε ασχοληθεί ήδη σαν amynastospiti.gr, και οι λόγοι είναι πολλοί, ενώ το θεωρούμε αναπόσπαστο κομμάτι της αυτοάμυνας – μπορείτε να διαβάσετε σχετικό άρθρο ΕΔΩ. Πρόσφατα διάβασα μια πολύ ωραία ανάλυση στο ihunt.gr, για τους λόγους που όλο και περισσότεροι συνάνθρωποι μας απομακρύνονται από του κυνήγι, αλλά και τα όπλα γενικότερα.

Σας παρουσιάζω το άρθρο (μαζί με τις δικές μας σημειώσεις φυσικά). Πρέπει να μελετήσουμε τη συγκεκριμένη ανάλυση πολύ προσεκτικά, γιατί όσα αναφέρει χρησιμοποιούνται καθημερινά ως όπλα από ορισμένους “οικολόγους”, πολιτικούς, “δημοσιογράφους” και όσους άλλους έχουν κρυφά συμφέροντα για να γίνει πλήρης αφοπλισμός των Ελλήνων. Ένας αφοπλισμός που θα προσφέρει απόλυτη ελευθερία σε κάθε είδους εγκληματικό στοιχείο – είτε αυτό καλύπτεται πίσω από ένα παραπέτασμα νομιμότητας, είτε όχι.

Εμβαθύνοντας…

Μετά από πολλές συζητήσεις εδώ και χρόνια με φίλους και γνωστούς οι οποίοι θεωρούσαν και θεωρούν το κυνήγι «βάρβαρο και ηθικά καταδικαστέο» αναπόφευκτα έχω αφιερώσει πολύ χρόνο και προβληματισμό σχετικά με τα αίτια που δημιουργούν την παραπάνω εντύπωση στους μη κυνηγούς. Είναι μάλλον κοινά αποδεκτή η διαπίστωση πως για τους περισσότερους ανθρώπους:

  • ο ψαράς είναι ρομαντικός…
  • ο μανιταροσυλλέκτης φυσιοδίφης…
  • ο συλλέκτης βοτάνων φυσιολάτρης…
  • ο υλοτόμος επαγγελματίας της υπαίθρου…
  • και ο κυνηγός βάρβαρος και απολίτιστος…

Εκτός της δραστηριότητας τα παραπάνω ισχύουν λίγο πολύ και για το αποτέλεσμά της δηλαδή:

  • η θέα της νεκρής τσιπούρας παραπέμπει σε υγιεινή τροφή…
  • η θέα των κομμένων μανιταριών μας κάνει να τρέχουν τα σάλια μας…
  • η θέα των κομμένων αρωματικών φυτών παραπέμπει σε φυσικό φάρμακο…
  • η θέα των κομμένων ξύλων σε παλιές ρομαντικές εποχές…
  • και η θέα νεκρού θηρεύσιμου πτηνού σε δολοφονία και βαρβαρότητα…

Στο βαθμό που όλα τα παραπάνω σχετίζονται με ανανεώσιμους φυσικούς πόρους αντιλαμβάνεται καθένας πως το «περιβαλλοντικό αποτύπωμα» που αφήνει κάθε μια από τις παραπάνω δραστηριότητες είναι το ίδιο, σε επίπεδο μονάδας, από τη στιγμή που μιλάμε για πόρους εν επαρκεία.

Μερικές από τις κύριες διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των παραπάνω δραστηριοτήτων μετά τις πολλές συζητήσεις που ανέφερα παραπάνω φαίνεται πως είναι:

  1. το μέσο με το οποίο ασκείται η δραστηριότητα
  2. η συχνότητα επαφής των «τρίτων» και η εξοικείωση με το αποτέλεσμα
  3. η προσωπική εμπειρία κάθε πολίτη σχετικά με τα παραπάνω
by djudd1981

Μια Mossberg σε όλο της το μεγαλείο…

Οπλοφοβία

  • Σε ό,τι αφορά το μέσο, είναι προφανές και πέραν πάσης αμφιβολίας πως το όπλο ή το ντουφέκι είναι ταυτισμένο με το θάνατο όχι μόνο ζώων αλλά και των ανθρώπων, με αποτέλεσμα η θέα, ο ήχος αλλά και η σκέψη του να προκαλεί αποκλειστικά αρνητικά συναισθήματα σε κάθε πολίτη που δεν έχει χρησιμοποιήσει όπλο ποτέ στη ζωή του.
  • (σ.σ. Φυσικά αρκετά ελληνικά Μ.Μ.Ε. “ξεχνούν” να μας αναφέρουν πόσοι λαοί, όπως εμείς, απελευθερώθηκαν με τα όπλα, και περιμένουν πότε κάποιος ψυχοπαθής θα σκοτώσει με καραμπίνα για να το κάνουν βούκινο!)
  • Έτσι δημιουργείται εκ των προτέρων η μεγαλύτερη ίσως διαφοροποίηση των αντίστοιχων κατά τα άλλα παραπάνω δραστηριοτήτων, η οποία με μία λέξη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «οπλοφοβία».
  • Είμαι σχεδόν βέβαιος πως αν ψαρεύαμε με ντουφέκι, και το ψάρεμα θα είχε την ίδια μοίρα με αυτήν που έχει το κυνήγι σήμερα στην κοινωνία. Θα ήταν δηλαδή μη αποδεκτό. Ενώ αντίθετα αν κυνηγούσαμε με τόξο αντί για πυροβόλο όπλο, το κυνήγι θα ήταν πιο αποδεκτό κοινωνικά.
  • (σ.σ. Το κοινωνικά περισσότερο αποδεκτό τόξο είναι ένα όπλο σχετικά δύσχρηστο, ό,τι καλύτερο για να γυρίσουμε πολλούς αιώνες πίσω. Επειδή κάποιοι θέλουν τα πράγματα να πάρουν αυτή την κατεύθυνση, και αυτοί που τους προστατεύουν έχουν πυροβόλα, δεν θα το δυσφημίσουν ποτέ… Έτσι, το τόξο παραμένει ένα “ευγενές” όπλο.)

Εξοικείωση

Σε ό,τι αφορά στη συχνότητα επαφής των πολιτών και την εξοικείωση με το αποτέλεσμα, εδώ έχουμε να κάνουμε με την αποξένωση του Έλληνα από τη φύση. Σε αρκετά παραμεθόρια και απομονωμένα χωριά με τους λιγοστούς κατοίκους, η επαφή με το κυνήγι ακόμη και για τους μη κυνηγούς διατηρείται στο ακέραιο εφόσον υπάρχουν ακόμη κυνηγοί στο χώρο. Έτσι η θέα ενός νεκρού θηράματος προκαλεί περισσότερο θετικά ή ουδέτερα συναισθήματα, σε αντίθεση με τους κατοίκους των αστικών κέντρων στους οποίους προκαλεί μάλλον αρνητικά συναισθήματα. (σ.σ. Εδώ η, μικρή έστω, αποκέντρωση που προκάλεσε η οικονομική κρίση θα έχει θετικότατο αποτέλεσμα.)

Το συγκεκριμένο φαινόμενο ενισχύεται τα μέγιστα και από την ψευδεπίγραφα «οικολογική» προπαγάνδα, στα πλαίσια της οποίας σχετικοί και άσχετοι, από άγνοια ή συμφέρον, θέτουν το κυνήγι ως απειλή για τη φύση και τη βιοποικιλότητα, αγνοώντας ή αποκρύπτοντας αντίστοιχα τις πραγματικές απειλές για το περιβάλλον.

Επίδειξη

  • Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί η τάση μερικών από μας για επίδειξη. Η φιλοδοξία, ο εγωισμός, το καφενείο, και πολλά άλλα χαρακτηριστικά που σχετίζονται προφανώς με περιορισμένη αυτοπεποίθηση, αυτοσεβασμό κλπ, οδηγούν κάποιους «κυνηγούς» στην επίδειξη ανεξάρτητα από το αν αυτή απαγορεύεται ή είναι ανήθικη, είναι αντίθετη δηλαδή στους γραπτούς και άγραφους νόμους του κυνηγιού.
  • Σε κάθε μορφή της η επίδειξη είναι απορριπτέα. Όταν όμως γίνεται σε δημόσιο χώρο αδιάκριτα και μπροστά στα μάτια μη – κυνηγών, τότε επιφέρει ίσως το μεγαλύτερο πλήγμα στην εικόνα του κυνηγού που έχουν οι μη – κυνηγοί. Και εκεί οι πολλοί πληρώνουμε τα σπασμένα των λίγων. Των λίγων που δεν απομονώνουμε… Των λίγων που μερικοί μπορεί και να τους θαυμάζουμε κρυφά…Των λίγων που ανταγωνίζονται ίσως ακόμη και τους «οικολόγους» στη ζημιά που προκαλούν στο κυνήγι.
  • Το συγκεκριμένο φαινόμενο λαμβάνει πλέον ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις με τη χρήση του διαδικτύου. Δε μας έφταναν οι φωτογραφίες και οι live παραστάσεις διαφόρων ηλιθίων που προσωπικά δεν τους θεωρώ κυνηγούς, έχουμε τον τρόπο να καυχόμαστε πλέον και στο διαδίκτυο. Να διευκρινίσω εδώ πως θεωρώ άλλο πράγμα το να μοιραστεί κάποιος μία φωτογραφία ή ένα βίντεο με κάποιον φίλο του και άλλο το να τα δημοσιεύσει αδιάκριτα σε facebook, blogs και ιστοσελίδες που μπορεί να τα δει οποιοσδήποτε.
  • Άλλο η δημόσια επίδειξη και άλλο το να μοιραζόμαστε με φίλους όμορφες κυνηγετικές αναμνήσεις. Αν δει κανείς την προπαγάνδα των «φιλοζωικών σωματείων» βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε τέτοιες ηλιθιότητες, γεγονός που αρκεί για να πιστοποιήσει τα παραπάνω.
  • (σ.σ. Με άλλα λόγια: Σκοτώσατε ένα λαγό – δεν έγινε και τίποτα! Σταματήστε να βγαίνετε αιματοβαμμένοι στο facebook λες και παλέψατε σώμα με σώμα με 2 – 3 λιοντάρια. Μαγειρέψτε το λαγό και φωνάξτε για τραπέζι φίλους “σκεπτικούς” με το κυνήγι. Αφιερώστε την ημέρα στο θήραμα που σας τάισε και σας έκανε να περάσετε τόσο καλά στο τραπέζι. Με αυτό τον τρόπο τιμούμε πραγματικά το λαγό, ενώ οι φίλοι μας μάλλον θα φύγουν με άλλη άποψη από το γεύμα…)

Για τη συνέχεια του άρθρου πατήστε ΕΔΩ.

Γιατί το κυνήγι είναι ταμπού; Μέρος Β

by halseike

Για να διαβάσετε το πρώτο μέρος του άρθρου πατήστε ΕΔΩ.

Ασέβεια στην ξένη περιουσία

Εκτός της επίδειξης, έχουμε να … επιδείξουμε και την ασέβεια μερικών στην ξένη περιουσία. Και κάπου εδώ νομίζω πως συμπληρώνεται το παζλ της διαμόρφωσης της κακής εικόνας του κυνηγού, σε ότι αφορά τουλάχιστον τις δικές μας ευθύνες. Είναι αντίθετο και στους γραπτούς και στους άγραφους νόμους του κυνηγιού να μη σεβόμαστε την παρουσία ή την περιουσία τρίτων, κυνηγών και μη.

Επαφές με τρίτους

  • Αν δούμε άλλο κυνηγό ή πολίτη στο κυνήγι μας, οφείλουμε να αδειάσουμε την καραμπίνα ή να σπάσουμε το δίκαννο μας, να χαιρετήσουμε ευγενικά αν το ορίζουν οι προσωπικές μας αρχές και να περιμένουμε να απομακρυνθεί για να επανέλθουμε στο κυνήγι.
  • Αν η περίπτωση είναι «επείγουσα» (προσωπικά μόνο στα τριχωτά θα θεωρούσα κάποια κατάσταση επείγουσα), και πάλι οφείλουμε να δείξουμε προτεραιότητα στον περαστικό και να του εξηγήσουμε ευγενικά πως εξελίσσεται το κυνήγι μας και πως εφόσον μπορεί και θέλει, καλό θα ήταν να απομακρυνθεί. Ο περαστικός διατηρεί πάντα το δικαίωμα να μην απομακρυνθεί από τη στιγμή που βρίσκεται σε δημόσια έκταση. Και τότε, οφείλουμε εμείς να μετακινηθούμε ή να σταματήσουμε προσωρινά το κυνήγι μας ακόμη και αν αυτό σημαίνει πως θα χάσουμε το λαγό ή το γουρούνι που μπορεί να κάνουμε χρόνια να το ξαναδούμε.
  • Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στο κυνήγι της τσίχλας και του ορτυκιού, τα οποία συχνά λαμβάνουν χώρα σε πεδινές περιοχές. Και ειδικά στους ελαιώνες όταν ακόμη συλλέγονται οι ελιές. Ακόμη και αν θεωρούμε βέβαιο πως τα ψιλά σκάγια μας δε μπορούν να κάνουν καμία ζημιά σε άνθρωπο στα εκατό μέτρα (σ.σ. Δεν πρέπει ποτέ να βασιστούμε σε κάτι τέτοιο: Υπάρχει ένα πολύ επικίνδυνο φαινόμενο που λέγεται συσσωμάτωση σκαγιών, στο οποίο ένα ελαττωματικό φυσίγγι μετατρέπει ορισμένα σκάγια σε δράμια!), δεν πρέπει ποτέ να πυροβολούμε προς την κατεύθυνση που μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι. Αυτοί εργάζονται να βγάλουν το ψωμί τους κι εμείς κάνουμε το χόμπι μας. Γι αυτούς το κυνήγι δεν είναι τίποτα παραπάνω από χόμπι (σ.σ. ή απλά μια κακή συνήθεια).

Νομοθεσία

Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για την ξένη περιουσία. Ο νόμος είναι σαφής και ορίζει πως απαγορεύεται να μπούμε σε αγρό όταν η παραγωγή βρίσκεται ακόμη μέσα, ή σε περιφραγμένη έκταση με φράχτη ύψους 1,5 μ. Εφόσον ο ιδιοκτήτης είναι παρών και ζητήσει να μην εισέλθουμε στην περιουσία του, οφείλουμε και πάλι να το σεβαστούμε ακόμη και να μην υπάρχει φράχτης.

Αν και τα μεγαλύτερα προβλήματα του κυνηγιού και των κυνηγών έχουν θεσμικό χαρακτήρα, (Υπουργεία, Αποφάσεις, σε μερικές περιπτώσεις η Δασική Υπηρεσία, έλλειψη περιβαλλοντικής πολιτικής, θεσμική απαξίωση κυνηγών), υπάρχουν και κάποια όπως τα παραπάνω τα οποία εξαρτώνται σχεδόν απόλυτα από μας.

by LaDawna's pics

Πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, πάντα αδιάβαστοι απέναντι στα όπλα

σ.σ. ΜΜΕ

Δεκαετίες τώρα υπάρχουν παγκοσμίως κάποια ΜΜΕ που τυχαία (;) συγχέουν τη λαθροθηρία με το κυνήγι, αναφέροντας τα “κατορθώματα” λαθροθήρων ως αποτελέσματα κυνηγιού! Αυτό, αν γίνεται εσκεμμένα, κρύβει πολύ σκοτεινά συμφέροντα – τι πιο έξυπνο από το να αμαυρώσεις την εικόνα ενός όπλου, για να αποτρέψεις την αγορά, ή και τη χρήση του εναντίον σου (αν είσαι εγκληματίας συγκεκριμένων προδιαγραφών…).

Λύσεις στο πρόβλημα

  • Θα πρέπει επομένως τόσο οργανωμένα από τις κυνηγετικές οργανώσεις, όσο και μεμονωμένα από καθέναν από μας, να καταβληθεί η μέγιστη προσπάθεια για περιορισμό των παραπάνω (ή άλλων αντίστοιχων) φαινομένων, μέσα από την εκπαίδευση των νεώτερων και την ενημέρωση των παλιότερων. (εννοείται πως εδώ δεν αναφέρομαι στην οπλοχρησία. Δεν παραδίνουμε τα όπλα.)
  • Να τιμήσουμε τους κυνηγούς που αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση και να απομονώσουμε πολιτισμένα αυτούς που “χαλάνε την πιάτσα”, έτσι ώστε να μην έχουμε να απολογούμαστε στους μη – κυνηγούς για την ιδιότητά μας.
  • Ο πολίτης και η περιουσία του που συναντάμε στο κυνήγι μας έχει περισσότερη αξία από το να προσθέσουμε ένα θήραμα στο σάκο. Να είμαστε ευγενικοί μαζί τους και να έχουμε την υπομονή να απομακρυνθούμε εμείς ή αυτοί μέχρι να ξαναρχίσουμε το κυνήγι μας.
  • Το σκοτωμένο θήραμα έχει περισσότερη αξία στο πιάτο καλομαγειρεμένο με την παρέα απ’ ότι στο καπό του αυτοκινήτου ή σε εφημερίδες και ιστοσελίδες…

Να προσέχουμε…

Είναι πραγματικά κρίμα, να βοηθούμε με τους παραπάνω τρόπους όσους πεισματικά και αυθαίρετα το έχουν βάλει σκοπό να μας το κλείσουν το κυνήγι, ιδιαίτερα όταν αυτό δε συνάδει ούτε με την ηθική, ούτε με τους γραπτούς και τους άγραφους νόμους του κυνηγιού.

(σ.σ. Το κλείσιμο του κυνηγιού θα αποτελέσει τον προπομπό της ολικής απαγόρευσης της οπλοκατοχής στην Ελλάδα, με ευνόητα αποτελέσματα!)

5 βασικοί μύθοι για το αλκοόλ

Πρόσφατα είχα μια σχετική συζήτηση σε ένα κυνηγετικό στέκι, όπου 2 θαμώνες επέμεναν πως ο συνδυασμός όπλων και χρήσης αλκοόλ είναι μια κατάσταση φυσιολογική και, εν γένει, ακίνδυνη.

Δυστυχώς υπάρχουν πολλές πλάνες σχετικά με αυτό το θέμα, πλάνες που έχουν οδηγήσει ακόμα και σε  θανατηφόρα ατυχήματα:

  1. Ο βασικότερος μύθος έχει να κάνει με την ιδιότητα του αλκοόλ να ηρεμεί και να χαλαρώνει (σε μικρές ποσότητες). Υποτίθεται λοιπόν ότι βοηθάει τους σκοπευτές ή τους κυνηγούς με στρες, και ειδικά τους νέους,  να χειρίζονται τα όπλα καλύτερα. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ! Με την χαλάρωση του αλκοόλ αυξάνεται ο χρόνος αντίδρασης, υπερεκτιμούνται από τον χειριστή οι ικανότητες του και το αίσθημα ασφάλειας που τον διακατέχει είναι πέρα για πέρα αδικαιολόγητο.
  2. Μια άλλη πλάνη είναι πως το αλκοόλ δεν μας επηρεάζει καθόλου, αν ληφθεί σε μικρές ποσότητες. Διάφορες ιατρικές έρευνες όμως έδειξαν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος επηρεάζεται σοβαρά ακόμα και από πολύ μικρές δόσεις αλκοόλ (πχ. 1 ποτήρι κρασί ή 1 ποτήρι μπύρα).
  3. Γνωστό είναι και το «Το έχω κάνει πολλές φορές». Μία φορά θα γίνει το κακό…
  4. Ελληνικότατο το «Δεν με πιάνει εμένα το αλκοόλ – έχω γερή κράση». Το αλκοόλ απορροφάται ΠΑΝΤΑ από το αίμα με τα γνωστά αποτελέσματα. Η κατανάλωση αλκοόλ επηρεάζει ΕΞΙΣΟΥ τις ικανότητες πρωτάρη και πρωταθλητή σκοποβολής!
  5. «Θα φάω / πιω καφέ και θα μου περάσει το μεθύσι…». Το αλκοόλ χρειάζεται ΠΑΝΤΑ χρόνο για να φύγει από το αίμα, και ο καφές που απασχολεί το συκώτι ΑΥΞΑΝΕΙ το χρόνο αυτό. Ακόμα και μετά από πολλές ώρες το αλκοόλ αφήνει τις παρενέργειες του (πονοκέφαλος, ζάλη, τάση για εμετό κλπ.).

Τώρα πλέον γνωρίζετε… Να προσέχουμε, για να είμαστε πάντα ασφαλείς! Πίνουμε, και με το παραπάνω *, αλλά μόνο όταν δεν θα κινδυνέψει κανείς – είτε από τιμόνι, είτε από όπλο.

 

* (Χικ!)

 

Αφιέρωμα: Όπλα Slug

By Raxis

Εισαγωγή

Σήμερα ένας φίλος μου ζήτησε να κάνω αφιέρωμα σε όπλα slug, δηλαδή σε όπλα εξειδικευμένα στο να ρίχνουν μονόβολα. Αποφάσισα λοιπόν να αφιερώσω λίγο χρόνο σε αυτά – δείτε το συγκεκριμένο άρθρο σαν συνέχεια και εξειδίκευση του προηγούμενου για το μήκος και τη διάμετρο αυλού κάννης, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Ορισμός

Τι ακριβώς είναι τα slug όπλα λοιπόν; Για την ακρίβεια, δεν μιλάμε για slug όπλα, αλλά για slug κάννες. Κάννες δηλαδή σχεδιασμένες για να χρησιμοποιούνται κυρίως με μονόβολα.

Τεχνική ανάλυση

Μια slug κάννη έχει σαν σκοπό να κάνει το μονόβολο να δουλέψει όσο καλύτερα γίνεται. Πρέπει λοιπόν να δώσει στο μονόβολο ακρίβεια και ταχύτητα, αλλά και να βοηθήσει το σκοπευτή να εκμεταλλευτεί αυτή την ακρίβεια. Αμέσως λοιπόν μας έρχονται στο νου 2 πράγματα:

  1. Σκοπευτικά πολεμικού τύπου.
  2. Ραβδωτή κάννη για να δώσει ακρίβεια σε ένα αντίστοιχα σχεδιασμένο μονόβολο.

Και κάπου εδώ μπαίνει στη μέση η… ελληνική νομοθεσία, η οποία απαγορεύει εντελώς ραβδωτά τσοκ και κάννες, εκτός αν έχουμε άδεια οπλοφορίας, ή αν συμμετέχουμε σε πολύ ειδικά σκοπευτικά πρωταθλήματα! Με το καλημέρα λοιπόν τα κανονικά, τα “γνήσια” slug όπλα είναι απαγορευμένα στην Ελλάδα. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα ημίμετρα:

  • By Raxis

    To σκοπευτικό της 500 Slugster είναι και ρυθμιζόμενο

    Παίρνουμε μια λεία εσωτερικά κάννη και της βάζουμε σκοπευτικά πολεμικού τύπου, κατά προτίμηση ρυθμιζόμενα.

     

  • Μία μακριά κάννη κάμπτεται από τον δυνατό παλμό ενός μονόβολου, επηρεάζοντας αρνητικά την ακρίβεια. Η κάννη μας θα είναι πάντα κοντή λοιπόν.
  • Το τσοκ τσαλακώνει τα φτεράκια του μονόβολου, καταστρέφοντας την ακρίβεια. Σταθερό τσοκ κύλινδρος (με μηδενική σύσφιξη λοιπόν).
  • Οι στενοί αυλοί (πχ. 18,2mm στο 12άρι λειόκαννο) βελτιώνουν την ακρίβεια, αφού συνεργάζονται καλύτερα με το μονόβολο. Στενός αυλός για μας λοιπόν – τι κι αν κλωτσάει παραπάνω το όπλο.
  • Βαφτίζουμε την κάννη slug και τα συμπεράσματα δικά σας…

Στο δια ταύτα…

  • Τι μας μένει τελικά; Ποιός κερδίζει από μια κάννη slug; Ας μην κοροϊδευόμαστε: Ό,τι θα κάνουμε με μια ακριβοπληρωμένη και εξειδικευμένη slug κάννη, μπορούμε να το κάνουμε πρακτικά το ίδιο καλά με μια σχετικά κοντή (πχ. 61cm) συμβατική κάννη με ρίγα και τσοκ κύλινδρο – στην οποία μπορούν να εφαρμοστούν και προσθαφαιρούμενα σκοπευτικά πολεμικού τύπου * για τους μερακλήδες… Και η συμβατική κάννη με ρίγα θα δουλέψει σε πολλά διαφορετικά κυνήγια, στο skeet, το sporting κτλ.
  • Μια ραβδωτή κάννη σαφώς και έχει λόγο ύπαρξης, αφού μεταμορφώνει την απόδοση του όπλου στα μονόβολα. Είναι παράνομη όμως στην Ελλάδα. Το να έχουμε slug κάννη με λείο εσωτερικό είναι οξύμωρο σχήμα – τέτοια προϊόντα μας αδειάζουν την τσέπη για να προσφέρουν λίγο στυλ “μιλιταίρ” και τίποτα περισσότερο. Πραγματικά δεν αξίζει τον κόπο.
  • Επειδή τα μονόβολα είναι ακατάλληλα για αυτοάμυνα (διαβάστε σχετικό άρθρο ΕΔΩ), το ίδιο ισχύει και για τα όπλα slug.

* Η νομοθεσία για τα σκοπευτικά στην Ελλάδα είναι, λίαν επιεικώς, μπερδεμένη, για να μην πούμε “μπάχαλο” – διαβάστε σχετικό άρθρο ΕΔΩ.

Προσανατολισμός τη νύκτα

by HubbleColor {Zolt}

Πολύ ωραίο άρθρο από το ihunt.gr – ποτέ δεν ξέρετε πότε θα χρειαστεί…

Συμβουλές για τη χρήση των αστεριών σαν πυξίδα

Οι εξερευνητές χρησιμοποιούσαν τα αστέρια ως πυξίδα για χιλιάδες χρόνια κι αν κι εσείς θέλετε να ζήσετε ονειρικές βραδιές κοιτώντας τα άστρα, μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω για το πώς μπορείτε να μετατρέψετε το βραδινό ουρανό σε προσωπικό σας χάρτη.

Μάθετε τους τρεις μεγάλους αστερισμούς

Σύμφωνα με τη Βασιλική Ναυτική Ακαδημία, 58 αστέρια είναι χρήσιμα για πλοήγηση και χρειάζεστε 38 διαφορετικούς αστερισμούς για να τα βρείτε όλα. Αν σας φαίνεται τρομακτικό το νούμερο, υπάρχει ένα κόλπο για να μην χρειαστούν όλα αυτά. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να εντοπίσετε τρεις αστερισμούς: την Κασσιόπη, το Σταυρό του Νότου και τον Ωρίωνα, ενώ έχετε το νου σας και για τη Μικρή και τη Μεγάλη Άρκτο.

Βρείτε τον Πολικό Αστέρα

Ο Πολικός Αστέρας βρίσκεται στο Βορρά, γι’ αυτό χρησιμοποιήστε τη Μεγάλη Άρκτο και την Κασσιόπη σαν οδηγούς. Κοιτάξτε το στρογγύλεμα της Άρκτου που μοιάζει με κουτάλα και φανταστείτε ότι ξεχειλίζει υγρό από εκεί, μιας και η ροή του νοητού υγρού θα σας δείξει κατευθείαν τον Πολικό Αστέρα. Αν συναντήσετε έναν αστερισμό που μοιάζει με γυρτό W, έχετε φύγει από το σημείο που θα έπρεπε, γιατί αυτή είναι η Κασσιόπη. Επαναπροσδιορίστε το χώρο και προσπαθήστε ξανά, ενθυμούμενοι ότι ο Πολικός Αστέρας βρίσκεται ακριβώς μεταξύ της Κασσιόπης και της Μεγάλης Άρκτου.

Ψάξτε για το φεγγάρι

Αν μπορείτε να βρείτε τον αστερισμό «Σπαθί του Ωρίωνα», ακολουθήστε την αιχμή του και θα δείτε νότια. Διαφορετικά, αν υπάρχει ημισέληνος, τραβήξτε μια νοητή γραμμή ανάμεσα από τα άκρα της και ακολουθήστε την πορεία στον ορίζοντα.

Βρείτε τη ζώνη του Ωρίωνα

Όπως και ο ήλιος, έτσι και τα αστέρια κινούνται από την Ανατολή στη Δύση, γι’ αυτό αν καταφέρετε να βρείτε την πορεία που ακολουθούν, θα βρείτε και τα σημεία του ορίζοντα. Αν θέλετε κάτι πιο συγκεκριμένο, ψάξτε για τη ζώνη του Ωρίωνα. Το αστέρι στα δεξιά της ζώνης, με το όνομα Μίντακα, ανατέλλει κοντά στην Ανατολή και δύει στη Δύση.

Κάντε πειράματα

Μήπως ξεχάσατε να απομνημονεύσετε τους αστερισμούς; Δεν υπάρχει πρόβλημα! Απλώς τοποθετήστε δυο ξύλα στο έδαφος σε απόσταση περίπου ενός μέτρου και διαλέξτε ένα αστέρι, όποιο αστέρι να ναι. Ευθυγραμμίστε την κορυφή και των δυο ξύλων με το αστέρι, σαν να κοιτάτε μέσα από ένα όπλο.

Η περιφορά της Γης θα κάνει το αστέρι να κινηθεί. Αν πάει προς τα αριστερά, βλέπετε το Βορρά, ενώ αν πάει προς τα δεξιά, αντικρίζετε το Νότο. Αν πάει προς τα πάνω, βλέπετε την Ανατολή, ενώ αν πάει προς τα κάτω, τη Δύση. 

Ποτίστρα τσέπης DIY – κάν’το μόνος σου

  • Μπουκαλάκι του μισού λίτρου

    Μπουκαλάκι του μισού λίτρου

    Όταν πηγαίνουμε βόλτες με τους σκύλους μας στην εξοχή, ή όταν κυνηγάμε με αυτούς, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε εγωιστικά: Χρειάζονται κι αυτοί νερό, και καμιά φορά αρκετό! Συνήθως βέβαια βρίσκουν να πιουν νερό από ρυάκια κτλ. Τι γίνεται όμως όταν είμαστε σε περιοχή χωρίς σημεία για να ξεδιψάσει ο σκύλος (ιδιαίτερα σε εποχές ξηρασίας);

  • Μία μέθοδος είναι να βρέχουμε την κλειστή χούφτα μας με το παγούρι για να πιεί λίγο και ο σκύλος. Όχι ιδιαίτερα βολικό, ενώ μερικοί σιχαίνονται κιόλας (λογικό, αν ο σκύλος προηγουμένως περιεργαζόταν ένα ψοφίμι…).
  • Προσωπικά έχω πάντα για μένα ένα πλαστικό μπουκάλι του 0,5l, είτε σε κάποια βαθιά τσέπη είτε στο σακίδιο μου. Για τους σκύλους πήρα ένα ίδιο μπουκάλι, του έκοψα το πάσο, μετά έκοψα περίπου τα 2/5 του (σχεδόν αφαίρεσα το μισό δηλαδή) και έτσι έγινε μια ελαφριά ποτίστρα που εφαρμόζει τέλεια στο υπάρχον μπουκάλι μου χωρίς να πιάνει καθόλου χώρο
Η ποτίστρα γεμάτη...

Η ποτίστρα γεμάτη…

Tips

  • Αφαιρέστε μεγάλο κομμάτι από την περιοχή του πάσου όταν φτιάχνετε την ποτίστρα – δεν είναι ανάγκη τα μικρόβια μας να φτάνουν στο σκύλο και το αντίστροφο, αν πίνουμε από το μπουκάλι μας με το στόμα.
  • Ένα λαστιχάκι σταθεροποιεί καλά την ποτίστρα στο μπουκαλάκι, για να μην πιάνει καθόλου χώρο.
Δεμένη στο μπουκάλι με λαστιχάκι, η ποτίστρα δεν πιάνει χώρο...

Δεμένη στο μπουκάλι με λαστιχάκι, η ποτίστρα δεν πιάνει χώρο…

Mετατροπή της ποινής φυλάκισης σε χρηματική (εξαγορά ποινής): Tι ισχύει

by music2work2

Άλλο ένα πολύ καλό άρθρο που μας έκανε εντύπωση. Σας το παρουσιάζουμε – με το δικό μας σχόλιο φυσικά στο τέλος…

Του Νικόλαου Β. Σταυρόπουλου, Δικηγόρου

Μετά και το Νόμο 3904/ 2010, το τοπίο αναφορικά με τη μεταροπή της ποινής σε χρήμα, διαμορφώνεται ως εξής :

  1. Η ποινή φυλάκισης έως ένα (1) έτος μετατρέπεται οπωσδήποτε και υποχρεωτικά από το Δικαστήριο σε χρηματική ποινή ή πρόστιμο.
  2. Η φυλάκιση από ένα έως δύο έτη, μετατρέπεται σε χρηματική, εκτός εάν ο δράστης είναι υπότροπος ή το Δικαστήριο κρίνει, με ειδική αιτιολογία, ότι απαιτείται να πάει στη φυλακή, για να μην τελέσει και άλλες αξιόποινες πράξεις.
  3. Η ποινή φυλάκισης, που υπερβαίνει τα δύο (2) έτη, αλλά όχι τα τρία (3), μετατρέπεται σε χρηματική, εκτός εάν, το Δικαστήριο και πάλι κρίνει αιτιολογημένα, ότι απαιτείται η φυλάκιση, προκειμένου ο καταδικασθείς να μην τελέσει νέα αδικήματα (βλέπουμε εδώ ότι δεν υπάρχει η προϋπόθεση της υποτροπής, άρα άσχετα αν υπάρχει ή όχι!).
  4. Το ποσόν της μετατροπής ορίζεται για κάθε ημέρα φυλάκισης από τρία (3) έως εκατό (100) ευρώ. Σημαντικό : Το αν θα μετατραπεί π.χ σε 5 ή σε 10 ευρώ την ημέρα, δεν εξαρτάται από το πως ξύπνησε το πρωί ο Δικαστής, αλλά με βάση συγκεκριμένα και καθορισμένα κριτήρια, ήτοι : την προσωπική, οικογενειακή και οικονομική κατάσταση του δράστη, τι εισοδήματα και τι περιουσία έχει, τι υποχρεώσεις έχει κλπ. Επομένως, οφείλει ο καταδικασθείς (ή ο δικηγόρος του) να λάβει το λόγο πάνω στο θέμα αυτό και να προτείνει εκείνος το ποσόν το οποίο θα μπορέσει να καταβάλει, με βάση τις οικονομικές του δυνάμεις και σε κάθε περίπτωση να αντιλέξει εφόσον το ποσόν της μετατροπής είναι δυσβάστακτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Στο σημείο αυτό να προσεχθεί ότι το ποσόν που καλείται να καταβάλει ο δράστης, στο ταμείο, έχει προσαυξήσεις, που οδηγούν πρακτικά στο διπλασιασμό του (!), έτσι π.χ. αν κάποιος καταδικασθεί σε 2 μήνες φυλάκιση προς 5 ευρώ την ημέρα, δεν θα κληθεί να καταβάλει 2 Χ 30 Χ 5 = 300 ευρώ, αλλά σχεδόν τα διπλάσια, όταν “πάει ταμείο”.

ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΣΕ ΔΟΣΕΙΣ

  • Μια σημαντική καινοτομία του νέου Νόμου, ο οποίος φαίνεται να προσαρμόσθηκε στα δεδομένα της οικονομικής στενότητας που διανύουμε, είναι η δυνατότητα που παρέχει στο δράστη και στο Δικαστήριο να καταβληθεί το ποσόν της μετατροπής σε δόσεις.
  • Αν λοιπόν διαπιστωθεί (με στοιχεία) ότι υπάρχει αδυναμία άμεσης καταβολής του ποσού, το Δικαστήριο μπορεί να καθορίσει προθεσμία, από δύο έως τρία έτη, για την καταβολή του ποσού της μετατροπής σε δόσεις.
  • Προφανώς και σε αυτή την περίπτωση οφείλει ο καταδικασθείς να επικαλεστεί και να αποδείξει (με έγγραφα ή μάρτυρες) την αδυναμία του και όχι να περιμένει από το Δικαστήριο “να μυρίσει τα νύχια του”.

Υ.Γ.

Όλα τα παραπάνω ισχύουν φυσικά, εφόσον ο καταδικασθείς δεν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για να λάβει αναστολή της ποινής του, προϋποθέσεις στις οποίες θα αναφερθούμε λίαν συντόμως.

Από το πολύ καλό nomikisimvouli.blogspot.gr

Σχόλιο amynastospiti.gr

Όπως καταλαβαίνετε, για να φυλακισθεί ένας εγκληματίας είτε πρέπει να πιαστεί κάνοντας κάτι εξαιρετικά “χοντρό”, είτε να είναι πάνω από 90 ετών και με τη συνοδεία του παππού του… Εκτός αν είναι πραγματικά φτωχός. Πώς είναι δυνατόν να αποδοθεί δικαιοσύνη, ή να σωφρονιστεί κάποιος σε αυτές τις συνθήκες; Και εγκληματίες να ψήφιζαν αυτά τα μέτρα, ίσως να μην ήταν τόσο ελαστικά!

Ανέκδοτο!

Πρόσφατα διάβασα ένα ανέκδοτο αρκετά δημοφιλές στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού – θα μπορούσε όμως να έχει άμεση εφαρμογή και στην Ελλάδα. Απολαύστε το:

  1. Βλέπω κάτι διαρρήκτες να ψάχνουν στην αποθήκη μου. Τηλεφωνώ στο 100 για να αναφέρω τη διάρρηξη…
  2. Παίρνω την απάντηση πως “δεν έχουμε κανέναν να στείλουμε αυτή τη στιγμή – σε λίγη ώρα που θα είναι κάποιος διαθέσιμος, θα έρθουμε αμέσως”.
  3. Κλείνω το τηλέφωνο και περιμένω μισό λεπτό. Ξαναπαίρνω το 100 και λέω: “Εγώ είμαι πάλι… Πυροβόλησα τους διαρρήκτες και ψυχορραγούν όλοι στο έδαφος, ελάτε!”
  4. Σε 2 λεπτά έχουν φτάσει οι μισές αστυνομικές δυνάμεις στην περιοχή, όλοι οπλισμένοι σαν αστακοί, συλλαμβάνουν τους διαρρήκτες και με ρωτούν γιατί είπα στα ψέματα πως τους πυροβόλησα.
  5. Απαντώ πως κι αυτοί δήλωσαν πως δεν υπήρχε αστυνομικός στην περιοχή…