Η μόδα των χράπα – χρούπα

by Arielny2011

Εδώ και πολλές δεκαετίες έχει ξεκινήσει ένα ελληνικότατο φαινόμενο, το οποίο τώρα τελευταία έχει αρχίσει να παίρνει διαστάσεις λαίλαπας. Το ονομάζω «το trend των χράπα –χρούπα». Τι ακριβώς εννοώ μ’ αυτό;

  1. Ακούει ο φιλήσυχος οικογενειάρχης για την ολοένα αυξανόμενη εγκληματικότητα και αντί να διαβάσει, να ρωτήσει, να ασχοληθεί, να ενημερωθεί, κάνει ό,τι χειρότερο… Αντιδρά σπασμωδικά, τσαπατσούλικα, αγχωτικά, φτηνιάρικα και νεοελληνικά:
  2. Βγάζει άδεια αγοράς κυνηγετικού όπλου.
  3. Πηγαίνει σε ένα κατάστημα κυνηγετικών ειδών.
  4. Αγοράζει, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, το φτηνότερο λειόκανο που θα βρει (συνήθως χράπα – χρούπα, αρκετές φορές δε τουρκικής ή κινεζικής προελεύσεως…).
  5. Γεμίζει το όπλο φυσίγγια και το αποθηκεύει (παράνομα γεμάτο) σε μια ντουλάπα.
  6. Το όπλο μένει πολλές φορές εκεί για δεκαετίες χωρίς να λαδωθεί, να καθαριστεί, να ρίξει στο σκοπευτήριο.

 

 

Τέτοιου είδους συμπεριφορές όχι μόνο δεν θα μας προστατεύσουν την κρίσιμη στιγμή, αλλά πιθανότατα θα έχουν αντίθετα αποτελέσματα:

  • Πιάνοντας στα χέρια μας ένα γεμάτο όπλο μετά από 5-6 χρόνια απραξίας, είναι πολύ πιθανότερο να αυτοτραυματιστούμε από το να αμυνθούμε.
  • Ακόμα χειρότερα, τέτοιου είδους συμπεριφορές οδηγούν σε δυστυχήματα, όταν αυτά τα (παρατημένα στην ουσία) όπλα πέφτουν στα χέρια μικρών παιδιών.

 

Και τι να κάνουμε δηλαδή;

  • Γραφτείτε σε ένα σκοπευτικό όμιλο ή σε ένα κυνηγετικό σύλλογο (ή και τα δύο…).
  • Μην αγοράζετε ό,τι φτηνότερο υπάρχει στην αγορά. Αν ένα λειόκανο στοιχίζει μόνο 350 ευρώ πιστέψτε με, υπάρχει σοβαρός λόγος γι’ αυτό!
  • Ούτε στα φυσίγγια πρέπει να αποδείξουμε πως δεν έχουμε ξανακούσει «την φτήνια που τρώει τον παρά». Υπάρχουν εκπληκτικά ελληνικά φυσίγγια σε λογικότατες τιμές. Ας τα προτιμήσουμε.

 

Το άσχημο είναι ότι οι πωλήσεις χράπα –χρούπα στην Ελλάδα σε μη – κυνηγούς / σκοπευτές έχουν εκτοξευτεί τα τελευταία 2 – 3 χρόνια, και αυτό αποδεικνύει τα παραπάνω… Πότε θα βάλουμε μυαλό;

Επικαιρότητα Απριλίου 2013

by Calgary Reviews

Η επικαιρότητα δεν είναι μεγάλο κομμάτι του συγκεκριμένου ιστοχώρου, γιατί εν γένει η νομοθεσία, τα όπλα, οι περιφράξεις, τα φυσίγγια κτλ. εξελίσσονται (συνήθως) με βασανιστικά αργούς ρυθμούς. Παρόλα αυτά ο Απρίλιος έφερε αρκετά ενδιαφέροντα νέα, κι έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ με τα 2 κατ’ εμέ πιο σχετικά με το site:

1. Χάσαμε τον απίστευτα ταλαντούχο Tom Knapp.
Δεν θα σας κουράσω, θα αναφερθώ σε αυτόν με συντομία – πραγματικά αξίζει όση προβολή κι αν του δώσουμε:

    • Ο άνθρωπος αυτός διασκέδασε και εντυπωσίασε εκατομμύρια θεατών στο YouTube αλλά και σε δεκάδες περιοδείες που έκανε στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο.
    • Έκανε πάνω από 100 εμφανίσεις το χρόνο. Αναμφισβήτητα ο καλύτερος σκοπευτής επιδείξεων του κόσμου, εντυπωσίαζε παντού και πάντα, με όποιο λειόκανο κι αν είχε στα χέρια του.
    • Πάντα τον θυμόμασταν να χειρίζεται με απίστευτο τρόπο τα Benelli του. Οι κακές γλώσσες λένε ότι η Benelli τον απέλυσε όταν έχασε μια επίδειξη λόγω προβλημάτων υγείας.
    • Βεβαίως δεν έμεινε πολύ καιρό άνεργος, αφού ξεκίνησε σύντομα συνεργασία με την CZ – USA και την εταιρεία πυρομαχικών Federal. Αυτά τα ταπεινά και φτηνά λειόκανα όπλα χρησιμοποιούσε και μέχρι το τέλος της ζωής του, αποδεικνύοντας πως ένας δεινός σκοπευτής ποτέ δεν χρειάζεται να έχει στα χέρια του ένα βαρύ όνομα για να είναι αποτελεσματικός.
    • Είχε όχι ένα, αλλά 3 παγκόσμια ρεκόρ με στόχους που ρίχνονται με το χέρι – ένα πρότυπο σκοπευτή από κάθε άποψη, και ταυτόχρονα ένας θρύλος.
    • Γνωστός για το χιούμορ και την απλότητα του χαρακτήρα του, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής σε όλους τους σκοπευτές του κόσμου και όχι μόνο.
    • Έφυγε νωρίς από καρκίνο του πνεύμονα, στα 62 του χρόνια και μας λείπει ήδη.
    • Δεν επέλεξα να αναρτήσω κάποιο συγκεκριμένο video του εδώ γιατί θέλω να σας προκαλέσω να μπείτε στο YouTube και να βρείτε όσα περισσότερα μπορείτε! Πραγματικά ανεπανάληπτος…

2. Το μέλλον της αυτοάμυνας είναι ήδη εδώ. Μπορεί να κρύβεται σε ένα smartphone…

  • Μια ομάδα μηχανικών υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Vanderbilt στις ΗΠΑ εξέλιξε ένα android smartphone application το οποίο εμφανίζει σε χάρτη τη θέση κάποιου που (μας) πυροβολεί.
  • Το μόνο που χρειάζεται για να δουλέψει είναι ένα απλό smartphone και ένα «έξυπνο κουτί» το οποίο «βλέπει» το σκοπευτή μέσω μιας συστοιχίας μικροφώνων και ενός μικροεπεξεργαστή.
  • Το κουτί έχει αντίστοιχο μέγεθος με ένα πακέτο τσιγάρα και συνδέεται στο τηλέφωνο με Bluetooth.
  • Το σύστημα αυτό αντικαθιστά εξειδικευμένα στρατιωτικά μηχανήματα ανίχνευσης ελεύθερων σκοπευτών που στοιχίζουν εκατομμύρια δολάρια! Φυσικό είναι, αφού δοκιμαστεί στο στρατό να περάσει σύντομα στην αστυνομία και στη συνέχεια στο ευρύ κοινό.

H θεωρία των 2 κουτιών σε σχέση με τον εισβολέα

by Creative Tools

Πολλοί από σας θα έχετε ήδη ακούσει για τη θεωρία των 2 κουτιών, αλλά δεν βλάπτει να την αναφέρω και εδώ: Μπαίνετε σε ένα δωμάτιο στο οποίο βρίσκονται ένα άσπρο και ένα καφέ κουτί, και το καθένα έχει πάνω του ένα κουμπί:

  • Κάθε φορά που πατάμε το κουμπί στο άσπρο κουτί, συμβαίνει κάτι καλό (πχ. δημεύεται η περιουσία ενός διεφθαρμένου πολιτικού).
  • Κάθε φορά που πατάμε το κουμπί στο καφέ κουτί συμβαίνει κάτι πολύ κακό (πχ. αυξάνονται κατά έναν οι βουλευτές).
  • Όταν λοιπόν μπαίνουμε στο δωμάτιο αυτό, σε πρώτη φάση δεν μας ενδιαφέρει (ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ) τι έχει μέσα το κάθε κουτί, ποιος είναι ο μηχανισμός του και με ποιόν ακριβώς τρόπο θα μελετήσουμε τη λειτουργία του κάθε μηχανισμού. Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι να πατήσουμε το κουμπί στο άσπρο κουτί όσες περισσότερες φορές γίνεται.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε μια διάρρηξη. Όταν ο εισβολέας είναι πλέον μέσα στο σπίτι, σε πρώτη φάση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ τι τον έφερε εκεί, τι θέλει να (μας) κάνει, αν κλέβει / βιάζει / σκοτώνει γιατί η ζωή τον αδίκησε κλπ. κλπ. Αυτά θα τα σκεφτούμε αργότερα ή και θα τα συζητήσουμε μαζί του, αν θέλετε, όταν αυτός θα μας κοιτάει από τη λάθος μεριά της πόρτας μιας φυλακής. Την ώρα της εισβολής όμως, δουλειά μας δεν είναι η σκέψη αλλά η δράση. Ακολουθούμε πιστά τις προσχεδιασμένες κινήσεις (σχέδιο μάχης) μας, ώστε οι «κακοί» να καταλήξουν είτε:

  • να τρέχουν πανικόβλητοι (αν αντιληφτούν έγκαιρα την ενέδρα)
  • στη φυλακή, αν έχουν την ατυχία να πέσουν πάνω μας από δικό τους λάθος.

Κάθε δευτερόλεπτο από την αρχή της εισβολής πρέπει να μετράει εναντίον του διαρρήκτη. Ο μόνος τρόπος να το πετύχουμε αυτό είναι να αδειάσουμε το κεφάλι μας από κάθε σκέψη, κάθε οίκτο, κάθε ανασφάλεια ή απορία που θα μας κάνουν αργούς και αναποτελεσματικούς. Χρησιμοποιείστε το άσπρο κουτί, μη σας νοιάζει γιατί δουλεύει. Αν το κάνετε σωστά, θα έχετε χρόνο για σκέψη αργότερα!

Το κυνήγι: Μέρος Δεύτερο – ihunt.gr

by ihunt.gr

Όπως υποσχέθηκα στο προηγούμενο άρθρο, απλά θα αφήσω τους ειδικούς στο κυνήγι να μιλήσουν για το site τους:

Η ιστοσελίδα www.ihunt.gr δημιουργήθηκε από λάτρεις της τεχνολογίας και του κυνηγιού. Εχει σχεδιαστεί από εξειδικευμένο επαγγελματία για να προσφέρει υψηλό, σύγχρονο αισθητικό αποτέλεσμα, άψογη λειτουργικότητα και ευκολία στη χρήση. Παράλληλα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα διαφημιστικών αναγκών.

Κύρια προτεραιότητα του ihunt.gr είναι η προβολή και η ανάδειξη του κυνηγιού σε συνδυασμό με την ενίσχυση και την προστασία της κυνηγετικής δραστηριότητας, ως στοιχείο της πολιτιστικής μας παράδοσης. Η θεματολογία της σελίδας δεν απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους που ασχολούνται είτε επαγγελματικά, είτε ερασιτεχνικά με το κυνήγι, αλλά και σε όσους αγαπούν τη φύση και το περιβάλλον.

Ενημερώνει άμεσα και έγκυρα για την τρέχουσα επικαιρότητα της κυνηγετικής κοινωνίας. Περιέχει μεγάλο όγκο πληροφοριών, αναλύσεις, μελέτες και άρθρα για τα θηράματα, την κυνοφιλία και τα όπλα. Συνεργάζεται με την Ομοσπονδία, τις Κυνηγετικές Οργανώσεις, τους Συλλόγους, τη Θηροφυλακή προβάλλοντας το έργο και τις δραστηριότητές τους. Περιλαμβάνει πολλά κυνηγετικά video και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Διαθέτει ειδικές στήλες για κτηνιατρικές συμβουλές, δελτίο καιρού, συνταγές μαγειρικής, κυνηγετικά οδοιπορικά, αυτοκίνητα, και άλλα συναφή κυνηγετικά θέματα. Παρέχει δυνατότητα εγγραφής ως μέλους της σελίδας και συμμετοχής στο forum της. Προσφέρει, επιπλέον τη δυνατότητα καταχώρισης και προβολής κυνηγετικών αγγελιών.

Το site μας με σύνθημα «Το κυνήγι στο internet» ακολουθώντας τους σύγχρονους τρόπους επικοινωνίας διαθέτει τη δική του σελίδα στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης (facebook, twitter) και δεσμεύεται για συνεχή ανάπτυξη και βελτίωση με ποικιλία υψηλής ποιότητας υπηρεσιών και κυνηγετικών πληροφοριών.

Το κυνήγι: Μέρος Πρώτο

by ihunt.gr

Όλο και πιο συχνά αναφέρω την προπόνηση με το πυροβόλο όπλο ως βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο της ασφάλειας μας στο σπίτι, και των ικανοτήτων μας να αμυνθούμε. Ένας πολύ καλός τρόπος να το πετύχουμε αυτό είναι η συνεχής ενασχόληση στο σκοπευτήριο.

Υπάρχει βέβαια και άλλο μονοπάτι, που μας προσφέρει ένα πολύ διαφορετικό σετ ικανοτήτων – Το κυνήγι:

  • Μας γυμνάζει, ιδιαίτερα το «περπατητό» κυνήγι, στο οποίο δεν είναι σπάνιο να περπατήσουμε δεκάδες χιλιόμετρα με πλήρη εξοπλισμό.
  • Μας δοκιμάζει, εμάς, τα πυρομαχικά και το όπλο μας, σε όλες τις πιθανές καιρικές συνθήκες, ακόμα και τις πιο αντίξοες.
  • Μας εισάγει στην ψυχολογία / φιλοσοφία του κυνηγού, που είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ψυχραιμία μας όταν βρισκόμαστε σε άμυνα – το τελευταίο που θέλουμε εκείνη την ώρα είναι να σκεφτούμε σαν θήραμα…
  • Κάνει το όπλο μας να φαίνεται σαν προέκταση του χεριού μας και βοηθά να συνηθίσουμε το «ζύγισμα» του, αφού το κουβαλήσουμε σε διάφορες θέσεις για πολλά πολλά χιλιόμετρα.
  • Οι αντίξοες καιρικές συνθήκες (πρέπει να) μας συνηθίζουν στο συχνό καθαρισμό & λίπανση του όπλου, πράγμα ευεργετικό από πολλές απόψεις.

Ο… Αντίλογος
«Τι μας λες τώρα, εγώ δεν θέλω να σκοτώνω ζώα, να αμυνθώ θέλω», θα προβάλει ο καθένας σαν επιχείρημα, «γιατί να ασχοληθώ με το κυνήγι, δεν είμαι φονιάς». Αυτή δυστυχώς είναι η γνώμη του μέσου Έλληνα, ο οποίος (μετά από δεκαετίες προπαγάνδας από αρκετά ελληνικά ΜΜΕ που φοβούνται την οπλοκατοχή, εξυπηρετώντας ύποπτα συμφέροντα) δεν μπορεί να ξεχωρίσει τον κυνηγό από τον λαθροκυνηγό. Αυτοί οι δύο έχουν όση σχέση έχει ο εραστής με τον παιδεραστή. Πιο συγκεκριμένα, ο κυνηγός:

  1. Ελέγχει οπτικά το θήραμα πριν τραβήξει τη σκανδάλη και, αν δεν θέλει, δεν την τραβάει.
  2. Κυνηγά μόνο ώρες και μέρες που επιτρέπονται, καθώς δεν επηρεάζουν ιδιαίτερα τον πολλαπλασιασμό των ζώων.
  3. Κυνηγά μόνο είδη που επιστημονικές μελέτες υποδεικνύουν ως κατάλληλα για θήρευση, πολλές φορές ελέγχοντας τον υπερπληθυσμό τους. Γνωρίζατε ότι περίπου μια διετία πριν οι ευρωπαϊκοί λαγοί δέχτηκαν τεράστιο πλήγμα από μια αναπνευστική λοίμωξη που εξαπλώθηκε σαν φωτιά λόγω υπερπληθυσμού;
  4. Πληρώνει (πλουσιοπάροχα) από την τσέπη του την αποτελεσματική ελληνική θηροφυλακή, με την οποία εκατοντάδες λαθροθήρες κάθε χρόνο πιάνονται και τιμωρούνται.
  5. Συντηρεί, επίσης από την τσέπη του, πολλά καταφύγια θηραμάτων.
  6. Συμμετέχει εθελοντικά σε δενδροφυτεύσεις, μπολιάσματα και άλλες δραστηριότητες με τον τοπικό κυνηγετικό σύλλογο.

Ένας κυνηγός μπορεί να ξυπνήσει στις 4 το πρωί, να ζωστεί με το όπλο και τον εξοπλισμό του, να μπει σε ένα παγωμένο αυτοκίνητο και να απολαύσει τον καφέ με την παρέα στις 5:00. Στη συνέχεια να βρεθεί στον κυνηγότοπο στις 5:30 και να θαυμάσει τη χαραυγή με όλη τη φύση που ξυπνάει, να περπατήσει με τα αγαπημένα του σκυλιά 15 χιλιόμετρα (τα σκυλιά θα έχουν κάνει 50 με τα πέρα  δώθε) και ίσως να τουφεκίσει στις 9:30 έναν λαγό – ενώ είναι πολύ πιθανό να γυρίσει κατάκοπος στο σπίτι το μεσημέρι χωρίς θηράματα.

 Και ρωτώ: Τι σχέση έχει αυτή η ενασχόληση με τους φόνους ζώων;

Όλο και κάποιος βέβαια θα πει «Έχω ένα θείο χρόνια κυνηγό που δεν ταιριάζει ΚΑΘΟΛΟΥ στην πιο πάνω περιγραφή.» Επαναλαμβάνω πως δεν πρέπει να συγχέουμε τον κυνηγό με το λαθροθήρα.

Τώρα που τα ξεκαθαρίσαμε όλα αυτά, ας μπούμε πιο βαθιά στο θέμα μας. Το amynastospiti.gr δεν έχει το κυνήγι σαν μέρος της ύλης του. Υπάρχουν πραγματικοί ειδικοί σ’ αυτό και, αν και δεν ανήκω στην ίδια κατηγορία, έψαξα και τους βρήκα. Μιλώ για το ihunt.gr, μια εξειδικευμένη ιστοσελίδα για το κυνήγι με την οποία ποτέ δεν είχα χρηματικές δοσοληψίες, για όσους αναρωτιούνται. Στο επόμενο άρθρο αφήνω τους δημιουργούς του να μιλήσουν οι ίδιοι για το site τους, κλείνοντας το κεφάλαιο κυνήγι στις σελίδες του amynastospiti.gr…

Αισθητήρες Συναγερμών

by U.S. Army Materiel Command

Οι συναγερμοί στη συντριπτική τους πλειοψηφία έρχονται σε μορφή κιτ – μπορούμε δηλαδή να τους «συναρμολογήσουμε» προσθαφαιρώντας διάφορα εξαρτήματα, αισθητήρες κυρίως, ανάλογα με τις ανάγκες μας και τον αριθμό χώρων που θέλουμε να καλύψουμε.

Όπως αναφέρεται συχνά πρέπει να προτιμούμε τους ενσύρματους αισθητήρες από τους ασύρματους, γιατί έχουν πολλά πλεονεκτήματα:

  • Δεν έχουν μπαταρία και έτσι δεν χρειάζονται παρακολούθηση.
  • Δεν έχουν κόστος αλλαγής μπαταριών.
  • Δεν κάνουν παρεμβολές σε άλλα συστήματα (πχ. μπλοκάρισμα γκαραζόπορτας – μου έχει τύχει προσωπικά και μου πήρε μήνες να βρω τι έφταιγε…).
  • Καταργώντας τις ασύρματες επικοινωνίες από την κεντρική μονάδα του συναγερμού μειώνουμε την πιθανότητα ελέγχου του από κάποιον hi – tech διαρρήκτη. Οι περισσότεροι σύγχρονοι συναγερμοί βέβαια έχουν δικά τους αντίμετρα «πονηρών παρεμβολών», όπως κυλιόμενους κωδικούς τηλεχειριστηρίων κλπ.

Υπάρχουν βέβαια και μειονεκτήματα:
Τα καλώδια θέλουν αρκετή δουλειά στην τοποθέτηση τους για να μην είναι αντιαισθητικά, εκτός αν ο ηλεκτρολόγος του σπιτιού προέβλεψε για καλωδίωση συναγερμού στην αρχική ηλεκτρική εγκατάσταση, πράγμα ευεργετικό αλλά και αρκετά σπάνιο.

Ας δούμε τώρα τους αισθητήρες, στις πιο κοινές τους μορφές ανά είδος:

  • Κίνησης ή, πιο σωστά, αισθητήρας κίνησης θερμού σώματος. Είναι αυτός που χρησιμοποιείται περισσότερο και ανιχνεύει σώματα που κινούνται μέσα στο χώρο και, πιο σπάνια, φωτιές. Δυστυχώς μπορούμε να τον κοροϊδέψουμε αρκετά εύκολα, χρησιμοποιώντας ακόμα και πρωτόγονα μέσα (φυσικά δεν θα αποκαλύψω πώς), οπότε δεν πρέπει να βασιστούμε αποκλειστικά σε αυτά τα εξαρτήματα. Το πλεονέκτημα τους βέβαια είναι ότι μόνο ένας ή δύο από αυτούς μπορούν να καλύψουν ένα τεράστιο δωμάτιο (αν βέβαια τοποθετηθούν σωστα).
  • Κραδασμών, που ανιχνεύει κυρίως σπασίματα τζαμιών. Απαραίτητο αξεσουάρ ενός καλού συναγερμού, ιδιαίτερα αν δεν έχουμε σιδερένια κάγκελα στα παράθυρα.
  • Άμεσης επαφής ή μετατόπισης μαγνήτη, που ανιχνεύει άνοιγμα πόρτας ή παραθύρου. Πολύ χρήσιμοι, αν χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με άλλα είδη.
  • Laser / μικροκυμάτων: Ανιχνεύει συμπαγή αντικείμενα που περνούν μέσα από ακτίνες. Ιδιαίτερα ακριβή αλλά και αξιόπιστη λύση που δύσκολα αντιμετωπίζεται από το διαρρήκτη.
  • Βάρους: Πολύ εξειδικευμένος, ανιχνεύει μετατοπίσεις / μεταβολές βάρους και χρησιμοποιείται σε φύλαξη κοσμημάτων κτλ.
  • Καπνού: Από τους πιο χρήσιμους, δεν μας προστατεύει από τους κλέφτες αλλά από άλλα (ίσως πιο) επικίνδυνα πράγματα.
  • CO2: Άλλος ένας εξειδικευμένος αισθητήρας, εξαιρετικός για κλειστούς χώρους στάθμευσης οχημάτων, όπου μας προστατεύει από πιθανό πνιγμό.
  • CO: Η δηλητηρίαση από Μονοξείδιο του Άνθρακα σκοτώνει χιλιάδες κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο. Αυτό το σύστημα ασφαλείας κρίνεται απαραίτητο για το μέσο Έλληνα ο οποίος, αφού αυτο-πυρπολείται στην κάλπη, μετά καίει ό,τι να ‘ναι και όπου να ‘ναι για να ζεστάνει το σπίτι του…

Το ευχάριστο σε όλα αυτά είναι ότι όπως συμβαίνει και στους συναγερμούς γενικά, υπάρχουν αισθητήρες για όλα τα βαλάντια.

Περίφραξη κήπου: είναι απλά μια λεπτομέρεια;

by didbygraham

Η περίφραξη του κήπου μας είναι εδώ και πολλά χρόνια μια παρεξηγημένη υπόθεση: Άλλοι της δίνουν υπερβολική σημασία και άλλοι δεν ασχολούνται καθόλου… Θα ήθελα να δούμε μαζί κάποια σημεία που σχετίζονται με κλασσικά λάθη στο σχεδιασμό μιας περίφραξης:

  • Το ύψος: Αν δεν ξεπερνά το 1,8m ο εισβολέας μπορεί εύκολα να ισχυριστεί στο δικαστήριο ότι «δεν ήταν περίφραξη, τη θεώρησα απλά μια εικαστική παρέμβαση». Δεν στήνουμε περιφράξεις του ενός μέτρου για κανένα λόγο.
  • Το υλικό:
    1. Οι ξύλινες θέλουν συνεχώς συντήρηση για να μην σαπίσουν και, αν δεν κατασκευαστούν από κτηνώδη δοκάρια, διαλύονται με μια κλοτσιά. Μακριά λοιπόν!
    2. Εμπιστευτείτε το παλιό καλό σίδερο (το οποίο αν βαφτεί σωστά δεν σκουριάζει εύκολα).
    3. Οι αλουμινένιες κοιλοδοκοί που χρησιμοποιούνται καμιά φορά είναι σχετικά φτηνές και εύκολες στην τοποθέτηση, αλλά όχι ιδιαίτερα ισχυρές.
    4. Τα συρματοπλέγματα σκουριάζουν πάντα και είναι μια πρόχειρη και φτηνή λύση.
  • Οι απολήξεις: Πολλοί πάσχοντες από υπερβάλλοντα ζήλο εφοδιάζουν τις περιφράξεις τους με… σπασμένα γυαλιά, λόγχες, αγκαθωτά σύρματα, σύρματα με ξυράφια (!) που λέγονται κονσερτίνες κλπ. Αυτή η συμπεριφορά είναι από βλακώδης ως εγκληματική – Πολλά παιδιά και έφηβοι περνούν πάνω από περιφράξεις για να πάρουν πχ. μια μπάλα ποδοσφαίρου που έφυγε στη λάθος μεριά. Πόσα και πόσα τέτοια ατυχήματα έχουμε ακούσει… Ακόμα να βάλουμε μυαλό.
  • Το να στήσουμε μια περίφραξη – δολοφόνο παιδιών την οποία ο διαρρήκτης θα παρακάμψει με έξυπνο τρόπο είναι το μόνο εύκολο. Το αντίθετο είναι το ευκταίο νομίζω. Ένα δυνατό εξωτερικό φως και ίσως ένα κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης είναι πολύ ικανότερα αποτρεπτικά μέσα.

Σημείωση

Αν το σπίτι μας είναι εντελώς απομονωμένο και δεν υπάρχουν παιδιά στην περιοχή, μια κονσερτίνα ίσως να μην είναι και τόσο άσχημη ιδέα. Αν και χαλάει την αισθητική, ενώ κινεί υποψίες για κάτι πολύτιμο μέσα στο σπίτι.

Κιτ Επιβίωσης

by halseike

Ήρθε λοιπόν η (όποια) καταστροφή και διαλύθηκε ο κοινωνικός ιστός «εις τα εξ ων συνετέθη». Τι κάνουμε; Τι πρέπει να έχουμε μαζί μας; Σας ετοίμασα μια πρόχειρη λίστα:

  • Ένα ανθεκτικό, σχετικά μικρό, αδιάβροχο «δοχείο» στο οποίο θα μπορούν να μεταφερθούν τα υπόλοιπα αντικείμενα του κιτ επιβίωσης: Κατά προτίμηση ένα ποιοτικό (όχι απαραίτητα ακριβό) σακίδιο πλάτης.
  • Υλικά πρώτων βοηθειών σε μίνι – φαρμακείο:
    1. Γάζες
    2. Νυστέρι
    3. Αιμοστατικοί ιμάντες και λαβίδα
    4. Αντισηπτικό
    5. Αντλία αναρρόφησης δηλητηρίου
    6. Ταμπλέτες καθαρισμού νερού
    7. Αντιβιοτικά ευρέως φάσματος
    8. Χάπια για τη διάρροια
  • Αναπτήρα ή Σπινθηριστή
  • Σύστημα επικοινωνίας (κινητό, PMR, scanner, φωτοβολίδες, καθρεφτάκι, ό,τι τελοσπάντων δουλεύει στο συγκεκριμένο σενάριο)
  • Πυξίδα
  • Χάρτης ή, αν λειτουργεί, GPS
  • Εφεδρικές μπαταρίες για τον ηλεκτρονικό μας εξοπλισμό (αν έχουμε)
  • Αγκίστρια και πετονιά
  • Μικρό τηγάνι (και γκαζάκι αν μπορούμε) για το μαγείρεμα
  • Αδιάβροχο
  • Κουβέρτα
  • Βελόνα και κλωστή
  • Ελβετικός σουγιάς – πολυεργαλείο (ακόμα και οι αστροναύτες τον έχουν)
  • Πολλά προφυλακτικά (για μεταφορά νερού είναι πονηρούληδες!)
  • Πτυσσόμενο πριονάκι για ξύλα
  • Χαρτί υγείας για τους καλομαθημένους

Αντικείμενα εκτός σακιδίου:

  • Μαχαίρι (κυνηγετικό ή επιβίωσης) – μεταφέρεται στη ζώνη
  • Ζώνη μεταφοράς φυσιγγίων ή φυσιγγιοθήκη (γεμάτη φυσικά) – μεταφέρεται και στο σακίδιο αν έχουμε χώρο
  • Καραμπίνα διαμετρήματος 12, για καλή συμβατότητα σε πολλά πυρομαχικά

 

Αυτά τα ολίγα. Τώρα πλέον γνωρίζετε…

Δοκιμή Εδωδιμότητας (ή αλλιώς Βρωσιμότητας) φυτών

by vinodvv aka vcube

Η συγκεκριμένη στήλη θα ασχολείται με αυτό ακριβώς που δηλώνει το όνομα της, τα  extreme σενάρια, και φυσικά με τις ανάγκες που προκύπτουν σε ακραίες συνθήκες. Για το 1ο άρθρο θα ήθελα να ασχοληθώ με μια από τις πιο βασικές ανάγκες, το φαγητό. Πιο συγκεκριμένα, με τον τρόπο που ελέγχουμε αν το φρούτο / ο καρπός / το μανιτάρι / το χόρτο που βρήκαμε τρώγεται με ασφάλεια ή όχι.

Σε άσχημες καταστάσεις τα φυτά (και τα μανιτάρια) είναι η πιο διαδεδομένη τροφή, αλλά αρκετά από αυτά είναι δηλητηριώδη ή έχουν δηλητηριώδη κομμάτια. Το παρακάτω τεστ ελέγχει τη βρωσιμότητα τους σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό:

  1. Δοκιμάζουμε μόνο ένα κομμάτι του φυτού κάθε φορά. Δεν δοκιμάζουμε σπάνια φυτά που δεν έχουν σημαντική μάζα, γιατί το τεστ χρειάζεται πάνω από 24 ώρες και το σημαντικό είναι να χορτάσουμε!
  2. Χωρίζουμε το φυτό σε όλα τα βασικά του στοιχεία – φύλλα, ρίζες, κορμός, λουλούδια κλπ.
  3. Μυρίζουμε το φυτό για τυχόν έντονες ή όξινες μυρωδιές (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το φυτό τρώγεται ή δεν τρώγεται).
  4. Μη φάτε για 8 ώρες πριν αρχίσετε τη δοκιμή (εύκολο, αφού βρίσκεστε σε extreme σενάριο…).
  5. Τις 8 ώρες που περιμένετε βάλτε 1 μικρό κομμάτι για τεστ στη μασχάλη σας και περιμένετε αντίδραση στο δέρμα μέσα σε 15 λεπτά αν είναι ιδιαίτερα τοξικό.
  6. Μη βάλετε τίποτα στο στόμα όσο διαρκεί η δοκιμή εκτός από καθαρό, πόσιμο νερό και το κομμάτι που δοκιμάζετε.
  7. Πάρτε ένα μικρό μέρος του κομματιού και μαγειρέψτε το όπως θέλετε (συνήθως βράσιμο) για αποστείρωση.
  8. Ακουμπήστε το μαγειρεμένο κομματάκι στο χείλος σας και περιμένετε για φαγούρα ή κάψιμο.
  9. Αν μετά από 3 λεπτά δεν έχετε αντίδραση στα χείλη, βάλτε το κομματάκι 15 λεπτά στη γλώσσα και περιμένετε για τυχόν αντιδράσεις.
  10. Αν δεν έχετε κάποια αντίδραση, μασήστε καλά το κομμάτι και περιμένετε άλλα 15 λεπτά. Μην καταπίνετε.
  11. Αν μετά τα 15 λεπτά δεν έχετε καμία ενόχληση, καταπιείτε το κομματάκι.
  12. Περιμένετε 8 ώρες. Αν αισθανθείτε άσχημα με οποιονδήποτε τρόπο, προσπαθήστε να κάνετε εμετό και πιείτε πάρα πολύ νερό.
  13. Αν όλα πάνε καλά, μαγειρέψτε ¼ της κούπας από το κομμάτι του φυτού και φάτε το. Περιμένετε άλλες 8 ώρες.
  14. Αν πάλι όλα πάνε καλά, το συγκεκριμένο κομμάτι του άγνωστου για εμάς φυτού είναι κατάλληλο προς βρώση. Απολαύστε το!

Γνωρίστε το διαρρήκτη

by Jason Edward Scott Bain

Δυστυχώς τα πραγματικά στοιχεία για διαρρήξεις στην Ελλάδα δεν γίνονται εύκολα γνωστά, όχι τουλάχιστον στο βαθμό λεπτομέρειας με τον οποίο μου αρέσει να καταπιάνομαι. Με δεδομένο όμως ότι η εγκληματικότητα παγκοσμιοποιείται και ομογενοποιείται όσο περνούν τα χρόνια, είναι αρκετά ασφαλές να υποθέσουμε ότι ο μέσος ελληνικός (μπορεί να μην είναι και Έλληνας) εισβολέας με το ΑΚ-47 δεν διαφέρει και πάρα πολύ από τον αμερικανικό με το εξάσφαιρο Smith & Wesson.

Επειδή λοιπόν πρέπει να σκεφτόμαστε σαν κυνηγοί και όχι σαν θύματα για να αντιμετωπίσουμε μια δύσκολη κατάσταση, πρέπει να μάθουμε για το «θήραμα» μας και τις συνήθειες του… Ας δούμε λοιπόν τι στοιχεία μας δίνουν διάφορες μελέτες του εξωτερικού:

  • Τα κακά πράγματα δεν συμβαίνουν μόνο σε κακούς ανθρώπους και σε κακές γειτονιές με υψηλή εγκληματικότητα. Εισβολές σε σπίτια γίνονται παντού, ενώ τα ακριβά σπίτια φαίνονται σαφώς πιο δελεαστικά από αυτά στις «φτωχογειτονιές».
  • Η επιλογή σπιτιού για διάρρηξη γίνεται κυρίως μετά από παρακολούθηση (47%) αλλά και μετά από ειδοποίηση γνωστού (31%). Να προσέχετε λοιπόν τι λέτε στο καφενείο, και να μην αφήνεται το σπίτι σας να φαίνεται ακατοίκητο.
  • Προσοχή χρειάζεται και ο κύκλος γνωστών μας, γιατί το 18% των εισβολέων γνωρίζει τους ιδιοκτήτες.
  • Δεν πρέπει να χαλαρώνουμε ούτε κατά τη διάρκεια της ημέρας, γιατί τότε συμβαίνει το 38% των παράνομων εισόδων σε σπίτια.
  • Στο 60% των περιπτώσεων η εισβολή ξεκινά με κάποια καταστροφή ή σπάσιμο εξαρτήματος, οπότε οι γερές πόρτες και τα κάγκελα στα παράθυρα κάνουν τη ζωή μας πιο ασφαλή.
  • Η εγκληματικότητα αυξάνεται σε παγκόσμια κλίμακα, μαζί με την τάση ο διαρρήκτης να θέλει να «απενεργοποιεί» όλους τους πιθανούς μάρτυρες. Όταν έρθει εκείνη η ώρα, η βία είναι το μόνο μας όπλο, μαζί με το μυαλό μας φυσικά.
  • Η πλειοψηφία των διαρρήξεων αποφασίζεται μέσα σε 30 δευτερόλεπτα παρακολούθησης. Πάντα πρέπει να φαίνεται πως μένει κάποιος στο σπίτι, κάποιος αξιόμαχος. Αποφεύγουμε τα γυναικεία ονόματα στα θυροτηλέφωνα, τοποθετούμε προειδοποιητικές πινακίδες για συναγερμό, σκύλο κτλ. Ακόμα και αν δεν διαθέτουμε κάτι από όλα αυτά!
  • Ο «κακός» σκέφτεται σαν αρπακτικό, δεν περιμένει να αντιμετωπίσει έναν οπλισμένο «κυνηγό» με αρκετές ώρες προπόνησης και μελετημένο σχέδιο μάχης. Το πιθανότερο είναι να το βάλει στα πόδια μόλις αισθανθεί ότι έπεσε σε ενέδρα.

Τώρα λοιπόν που γνωρίζουμε, καλό είναι να προσέχουμε…

Εισβολή στο σπίτι: Τι κάνουμε;

by Eastlaketimes

Το τι κάνουμε σε μια εισβολή στο σπίτι είναι ένα ερώτημα δύσκολο, αν και εύλογο. Για να αναλύσω το θέμα όσο πιο σωστά μπορώ, πρέπει να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:

Πρώτα από όλα η πρόληψη:

  • Εξοπλίζουμε το σπίτι μας σαν το προσωπικό μας μίνι φρούριο. Το πώς γίνεται αυτό αναφέρεται σε εξειδικευμένα άρθρα.
  • Εξοπλίζουμε ένα δωμάτιο σαν Δωμάτιο Έκτακτης Ανάγκης για το σπίτι (στο εξής ΔΕΑ), το οποίο:
    1. Πρέπει να μην διαθέτει πολλές εισόδους και αυτές που έχει να κλειδώνουν, με όσο το δυνατόν πιο ενισχυμένες πόρτες και κλειδαριές.
    2. Πρέπει επίσης να διαθέτει φαρμακείο και αντικείμενα που ίσως μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως όπλα.
    3. Το καλό σήμα για κινητό τηλέφωνο είναι απαραίτητο.
  • Ομάδες αδύναμες (στο να αντιδράσουν με βία – παιδιά, ηλικιωμένοι) δεν πρέπει να ανοίγουν την πόρτα, αν δεν είμαστε απολύτως σίγουροι για το ποιος βρίσκεται πίσω της.

Και μετά η θεραπεία:

  1. Μόλις αντιληφθούμε την εισβολή, μια απλή λέξη σαν «κλέφτης» αρκεί για να συνεννοηθούμε, χωρίς να φωνάζουμε προδίδοντας τη θέση μας μέσα στο σπίτι.
  2. Οπλιζόμαστε με 1 πυροβόλο όπλο ο καθένας. Εκτός βέβαια αν δεν έχουμε πυροβόλα στο σπίτι, γιατί νομίζουμε πως αν δεν ασχοληθούμε με αυτά, δεν θα ασχοληθούν και αυτά μαζί μας. Σε αυτή την περίπτωση, καλά κρασιά…
  3. Μεταφέρουμε τα παιδιά και τους ηλικιωμένους στο ΔΕΑ, αν δεν κοιμούνται ήδη εκεί. Οι άοπλοι κλειδώνονται μέσα σε αυτό μέχρι να εξαφανιστεί η απειλή.
  4. Με κινητό ειδοποιούμε ήρεμα το 100 χωρίς να φωνάζουμε, προσπαθώντας να μην προδώσουμε τη θέση μας. Το σταθερό μπορεί να έχει απενεργοποιηθεί από τους εισβολείς.
  5. Οι ένοπλοι μεταξύ μας στέκονται ως σκοποί στις κλειδωμένες εισόδους του ΔΕΑ και ακολουθούν τους 15 κανόνες εμπλοκής με ένοπλο εισβολέα (είτε αυτός είναι ένοπλος, είτε όχι). Σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζουν τον διαρρήκτη.
  6. Αν ο «κακός» ή οι «κακοί» πλησιάζουν, ο σκοπός είναι να πεισθούν να ξαπλώσουν μπρούμυτα με τα χέρια ανοιχτά σε θέση σταυρού, μέχρι να έρθει η αστυνομία. Η οποία μπορεί και να αργήσει.
  7. Διατηρούμε τα φώτα εντός και εκτός του σπιτιού ανοικτά.
  8. Κλείνουμε πηγές θορύβου όπως τηλεόραση, ραδιόφωνο ή συναγερμός, για να ακούμε ό,τι φεύγει ή έρχεται.

Σημείωση: Από την στιγμή που θα οπλιστούμε με γεμάτο και ανασφάλιστο όπλο για να αντιμετωπίσουμε μια απειλή, κινούμαστε κοντά στο όριο της παρανομίας. Αυτό δυστυχώς είναι απαραίτητο, γιατί δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο οι εισβολείς να θέλουν να «απενεργοποιήσουν» τους μάρτυρες. Παρακαλώ διαβάστε τους όρους χρήσης.

Τα μαθηματικά ενός μακελειού

by Mike Licht

Αυτή τη φορά θα πιάσω ένα άσχημο, τρομακτικό, εφιαλτικό θέμα: Τις σφαγές σε σχολεία, πανεπιστήμια, κινηματογραφικές αίθουσες που γίνονται στις ΗΠΑ και όχι μόνο. Αφορμή το πρόσφατο περιστατικό που έκανε όλο τον κόσμο να δακρύσει…

Και τι θα γράψω που δεν έχει χιλιοειπωθεί, θα μου πείτε. Τι θα πω που δεν έχετε ξανακούσει. Σαν μηχανικός με «τετράγωνο» μυαλό, αποφάσισα να παραμερίσω κάθε συναίσθημα και να δω το πρόβλημα όσο πιο επιστημονικά, ψυχρά και αποτελεσματικά μπορώ:

  1. Οι ΗΠΑ έχουν 313.847.465 κατοίκους, σύμφωνα με το factbook της CIA. Αν υποθέσουμε ότι αυτοί μέχρι δεκατεσσάρων ετών δυσκολεύονται να χειριστούν ένα όπλο, μας μένουν 251.077.972, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Αφαιρώντας τους ανήμπορους, τους ΑΜΕΑ κτλ, μας μένουν χονδρικά περίπου 250 εκατομμύρια, σωστά; 250 εκατομμύρια λοιπόν, που μπορούν να κρατήσουν όπλο.
  2. Τα όπλα στις ΗΠΑ δεν μπορούν να υπολογιστούν ακριβώς, γιατί κυκλοφορούν ευρέως και νομίμως από τον αμερικανικό εμφύλιο, αλλά κι πριν απ’ αυτόν! Κάποιες εκτιμήσεις μιλούν για 400.000.000, και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όποιος θέλει στις ΗΠΑ μπορεί εύκολα να οπλιστεί, νόμιμα ή παράνομα. Μιλάμε δηλαδή για 250 εκατομμύρια πιθανούς ενόπλους.
  3. Μια άλλη στατιστική, του FBI αυτή τη φορά, μιλά για έναν με δύο εν δυνάμει serial killer ανά 50.000 κατοίκους. Αν πάρουμε το πιο… ευνοϊκό σενάριο, έχουμε έναν (μόνο…) κατά συρροή δολοφόνο ανά 50.000 κατοίκους. Οπότε 250.000.000/50.000 μας κάνει 5000. Στην καλύτερη περίπτωση λοιπόν έχουμε 5000 ένοπλους serial killer σε μια και μόνο χώρα. Για να πάρετε μια τάξη μεγέθους, μιλάμε για πάνω από 2 ρωμαϊκές ΜΕΡΑΡΧΙΕΣ! Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν οργανώνονταν ορισμένοι μόνο από αυτούς. Με πιάνει κρύος ιδρώτας και μόνο στη σκέψη. Και φυσικά στον αριθμό αυτό δεν συμπεριλάβαμε συμμορίτες, βιαστές, «απλούς» φονιάδες, μαχαιροβγάλτες και άλλα οικόσιτα…

(Μ’ αυτά και μ’ αυτά, εγώ θα την πω τη στραβομάρα μου: Αν ζούσα στις ΗΠΑ, ούτε στο μπάνιο δεν θα πήγαινα άοπλος.)

Ας δούμε και μια άλλη πηγή: Το Harvard Journal of Law and Public Policy έκανε μια μελέτη συσχετισμού φόνων και νόμιμης οπλοκατοχής σε διάφορες χώρες. Το αποτέλεσμα εξέπληξε πολλούς ψευτο – πασιφιστές και δικαίωσε τους ειδικούς. Η μελέτη δείχνει σε κάθε χώρα το ποσοστό οπλοκατοχής και τους φόνους ανά 100.000 άτομα. Ας δούμε μερικά νούμερα λοιπόν:

• Νορβηγία 36% οπλοκατοχή με 0,81 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Γερμανία 30% οπλοκατοχή με 0,93 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Γαλλία 30% οπλοκατοχή με 1,65 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Ουγγαρία 2% οπλοκατοχή με 2,22 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Λουξεμβούργο 0% οπλοκατοχή με 9,01 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Ρωσία 4% οπλοκατοχή με 20,54 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

Τα αποτελέσματα των "gun free zones"...

Τα αποτελέσματα των «gun free zones»…

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Οι φόνοι είναι θέμα κουλτούρας και συνθηκών – καμία σχέση δεν έχουν με το ποσοστό νόμιμης οπλοκατοχής. Αν μη τι άλλο, φαίνεται να υπάρχει άμεση μείωση των φόνων με την αύξηση των νόμιμων όπλων.

Διαβάζοντας τα παραπάνω γεννιέται ένα ερώτημα: Όλοι αυτοί που φωνάζουν και νομοθετούν για την απαγόρευση της οπλοφορίας, ποιούς θέλουν να προστατεύσουν; Σίγουρα όχι τους πολίτες από την εγκληματικότητα πάντως! Εδώ θα ήθελα να σας παραπέμψω σε ένα άλλο άρθρο μου… Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ας επανέλθουμε τώρα στο τραγικό συμβάν στο αμερικανικό σχολείο. Τόσοι νοματαίοι εκεί πέρα, υπεύθυνοι για τόσα παιδιά, με γνωστό ιστορικό πυροβολισμών σε σχολεία, και δεν βρισκόταν ανάμεσα τους ούτε ένα όπλο; Έστω και κρυμμένο καλά κάπου; Σαν να ζόρισαν και λίγο την τύχη τους, δε νομίζετε;

Πληροφοριακά, οι κακές γλώσσες μιλούν για 11 ένστολους (και ποιος ξέρει πόσους κρυφούς) ένοπλους φρουρούς στα σχολεία των παιδιών του συμπαθούς Προέδρου των ΗΠΑ… Είπαμε, κακό πράγμα τα όπλα, θα βάλουμε τα ΜΜΕ να πείσουν τους πολίτες να τα παρατήσουν μια και καλή, θα τους βομβαρδίζουμε με ειδήσεις για να παραμιλάνε για αυτά και να τα σιχαθούν δια παντός, αλλά… Στο ΔΙΚΟ ΜΑΣ σχολείο… Στείλε κανα – δυο διμοιρίες να υπάρχουν. Ένοπλες φυσικά.

Πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, πάντα αδιάβαστοι απέναντι στα όπλα

Πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, πάντα αδιάβαστοι απέναντι στα όπλα

Και άσε τους άσχετους να βρίζουν τα όπλα και τους κατόχους τους.

«Και τι να κάνουμε τώρα; Να πάρουμε όλοι όπλα;» Θα σκεφτεί κάποιος. Ναι, όσοι θέλουμε, μπορούμε και δεν τα φοβόμαστε, αλλά με νόμιμο τρόπο και ασφάλεια, είναι η απάντηση. Διαφορετικά δεν διαφέρουμε σε τίποτα από τους εγκληματίες.  Σκοπός μας είναι να ακινητοποιήσουμε τον (επι)κίνδυνο ΧΩΡΙΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΥΣ, όχι να τραβάμε τη σκανδάλη και όποιον πάρει ο Χάρος… Η εγγραφή σε έναν σκοπευτικό όμιλο ακούγεται σαν μια πολύ καλή ιδέα στην εποχή μας…

Επίλογος
Θα ήθελα να κλείσω το συγκεκριμένο άρθρο, λέγοντας πως εύχομαι με όλη μου την καρδιά να μην είχαν εφευρεθεί ποτέ τα πυροβόλα. Υπάρχουν όμως, και παράγονται μαζικά. Κάθε εγκληματίας, κάθε ψυχοπαθής, κάθε επικίνδυνος μπορεί να τα προμηθευτεί εύκολα από πιστόλι μέχρι κουζινομάχαιρο ή καραμπίνα… Δεν πρέπει κι εμείς να έχουμε πάρει τα μέτρα μας;

Ληστείες σε οδηγούς: Έγκλημα και Θεραπεία

by Wonderlane

Αυτές τις μέρες ακούγονται πολλά περιστατικά εξαπάτησης οδηγών με σκοπό τη ληστεία, κυρίως από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ας δούμε λοιπόν μερικά «κλασσικά» σενάρια – καλό είναι και να γνωρίζουμε και να προσέχουμε στις μέρες μας. Επειδή ορισμένα από αυτά σενάρια είναι κωμικοτραγικά, θα μου επιτρέψετε μικρές δόσεις χιούμορ…

ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ:

  1. Η τράπεζαΦεύγοντας από την τράπεζα ή το ATM φορτωμένοι με χρήματα (λέμε τώρα, καλό αστείο) και μπαίνοντας στο αυτοκίνητο μας, ένας ευγενής κύριος που προηγουμένως μας ξεφούσκωσε το λάστιχο μας προειδοποιεί για το «πρόβλημα μας». Αναστατωμένοι αφήνουμε τσάντες – πορτοφόλια – πιστωτικές στο αμάξι και βγαίνουμε χωρίς να κλειδώσουμε, για να εκτιμήσουμε τη ζημιά. Εκείνη την ώρα ο 2ος συνεργός ξαφρίζει το εσωτερικό του αυτοκινήτου και φεύγει… Άντε να τον πιάσουμε με σκασμένο λάστιχο!
  2. Το ανοιχτό παράθυροΜέσα σε μποτιλιάρισμα ένας μοτοσικλετιστής παίρνει την τσάντα μας από το ανοιχτό παράθυρο του αυτοκινήτου και μην τον είδατε! Το έχετε ξανακούσει έτσι; Κάποιες φορές μάλιστα το κλειστό μας παράθυρο «ανοίγει» πρώτα με σφυρί. Όπως και να ‘χει, η εμπειρία είναι τραυματική.
  3. Ο χώρος αποσκευώνΣε μερικά αυτοκίνητα το πορτ – μπαγκάζ ανοίγει εξωτερικά αν το αμάξι είναι ξεκλείδωτο. Τσάντες και λάπτοπ γίνονται εύκολη λεία στον προαναφερθέντα μοτοσικλετιστή μέσα στο μποτιλιάρισμα.
  4. Το ατύχημα«Αμέριμνος» πεζός πέφτει πάνω στο αυτοκίνητο μας ενώ κινούμαστε αργά. Στην ταραχή μας βγαίνουμε να δούμε τι έγινε, ο «χτυπημένος» τρέχει σαν τον άνεμο ενώ κάποιοι αδειάζουν το εσωτερικό του αυτοκινήτου ή το κλέβουν ολόκληρο… Το ίδιο μπορεί να συμβεί αν κάποιος μας χτυπήσει ελαφρά με το αυτοκίνητο του.
  5. Το extreme! – Κλοπή με την απειλή πυροβόλου όπλου. Απλά.
  6. Το βενζινάδικο2 σίγουρες και 2 πιθανές κλοπές γίνονται στο βενζινάδικο, καταλαβαίνετε ποιες είναι οι σίγουρες:
    1. Η κλοπή του βενζινά από το κράτος – προαγωγό – βιαστή, με την παρανοϊκή φορολόγηση των καυσίμων.
    2. Η κλοπή του οδηγού από το κράτος – προαγωγό – βιαστή, με την παρανοϊκή φορολόγηση των καυσίμων.
    3. Η κλοπή του οδηγού από τον ίδιο τον βενζινά, μέσω πειραγμένης αντλίας, νοθευμένου καυσίμου κτλ.
    4. Η κλοπή του οχήματος που αφέθηκε ξεκλείδωτο με γεμάτο ρεζερβουάρ και τα κλειδιά στον κεντρικό διακόπτη. Με τέτοιο δώρο ο κλέφτης μπορεί να φτάσει στην άλλη άκρη της χώρας χωρίς να σταματήσει.
  7. Τα διόδιαΈχουν εμφανιστεί (εδώ και χρόνια) σταθμοί διοδίων σε περιοχές με απαράδεκτο και επικίνδυνο οδικό δίκτυο και ζητούν υπέρογκα ποσά για τη διέλευση των οχημάτων. Μην ανησυχείτε… ΔΡΟΜΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!
  8. Το πάρκινγκΚάποιος ακολουθεί τον οδηγό μέσα σε χώρο στάθμευσης και μόλις αυτός πάει να μπει στο αυτοκίνητο, εμφανίζεται ξαφνικά ένα όπλο, το κλειδί αλλάζει χέρια και το αυτοκίνητο εξαφανίζεται.
  9. Το σεξουαλικό (!) Την ώρα της «αμαρτίας» (για όσους δεν γνωρίζουν, η αμαρτία είναι μια φανταστική ασθένεια που γιατρεύεται με μια φανταστική θεραπεία, αλλά αυτά θα τα πούμε μια άλλη φορά…), εμφανίζεται στο μέρος που νομίζαμε απομονωμένο ένας ευγενέστατος ληστής (και ίσως βιαστής) και με την απειλή μαχαιριού παίρνει το αυτοκίνητο και ό,τι άλλο κάνει όρεξη εκείνη την ώρα.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

  • Δεν ανοίγουμε ΠΟΤΕ διάπλατα τα παράθυρα για κανένα λόγο.
  • Οδηγώντας σε περιοχές που θεωρούμε επικίνδυνες κλειδώνουμε το αυτοκίνητο από το διακόπτη κεντρικού κλειδώματος. Με την έξοδο μας από την «ύποπτη» περιοχή το ξεκλειδώνουμε, για να βοηθήσουμε τους διασώστες μας σε περίπτωση ατυχήματος.
  • Βγάζουμε ΟΛΑ τα χρήματα μας από την τράπεζα και προσπαθούμε να μην εμφανιζόμαστε εκεί για κανένα λόγο – τόσες ληστείες γίνονται μέσα και έξω απ’ αυτές! Επιπροσθέτως, αν οι τράπεζες κλείσουν έχουμε μια μακρινή ελπίδα πως το κράτος, ο καλός μας φίλος, θα σταματήσει να ασχολείται με τη σωτηρία τους και θα ασχοληθεί λίγο και με τη δική μας.
  • Δεν βγαίνουμε από το όχημα χωρίς να πάρουμε μαζί μας και το κλειδί. Σε καμία περίπτωση.
  • Αν κάποιος μας απειλήσει με όπλο του δίνουμε ό,τι ζητάει και τηλεφωνούμε στο 100, εκτός αν έχουμε τη δυνατότητα να στρέψουμε ΑΜΕΣΑ το όχημα μας εναντίον του με το γκάζι στο τέρμα. Πληροφοριακά, η σφαίρα δεν τρυπάει ολόκληρο τον κινητήρα.
  • Αν κάποιος μας ακολουθεί σε ένα χώρο στάθμευσης, φροντίζουμε πρώτα να μας «χάσει» και μετά πλησιάζουμε το αυτοκίνητο μας.
  • Βρίσκουμε την εναλλακτική διαδρομή στα διόδια και φυσικά την χρησιμοποιούμε.
  • Δεν απομακρυνόμαστε από το όχημα χωρίς να το κλειδώσουμε. Για κανένα λόγο.
  • Προσέχουμε τι ψηφίζουμε στις εκλογές. Οι κλέφτες θέλουν από μας αποχή / λευκό / άκυρο, για να εκλεγούν με τα αστεία ποσοστά που θα πάρουν. Ας μην τους κάνουμε το χατίρι. Στην ανάγκη, ψηφίζουμε Αλή Μπαμπά – έχει μόνο 40 κλέφτες.
  • Βάζουμε τα χρήματα στην τσέπη μας και καταργούμε το πορτοφόλι.
  • Ελέγχουμε την κατανάλωση του αυτοκινήτου μας για να ξέρουμε πότε έκλεψε η αντλία του βενζινάδικου.
  • Βάζουμε την τσάντα μας σε δυσπρόσιτο σημείο για τον υποψήφιο κλέφτη.
  • Οι σεξουαλικές μας ορέξεις πρέπει να βρίσκουν διέξοδο σε ασφαλή, ή πραγματικά απομονωμένα μέρη.

Τώρα που γνωρίζουμε, ας προσέχουμε για να έχουμε…

Προστασία για το αυτοκίνητο – Τα βασικά

Πάντα προσέχουμε το παρκάρισμα

Το συγκεκριμένο website μπορεί να εξειδικεύεται σε καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε στο σπίτι, αλλά μεγάλο μέρος της εγκληματικότητας περιστρέφεται γύρω από τον άξονα του αυτοκινήτου, οπότε αφιερώματα αυτού του είδους σας υπόσχομαι ότι δεν θα λείψουν.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά και αυτονόητα:

  • Μην μαζεύετε τους πλάγιους καθρέπτες όταν παρκάρετε: Ο εγκληματικός «ατζαμής» που οδηγεί στο περίπου, καλύτερα να σας σπάσει έναν καθρέπτη που εξέχει και να εξαφανιστεί, παρά να σας καταστρέψει 2 πόρτες, 2 φτερά ΚΑΙ τον καθρέπτη.
  • Οπλίζουμε το συναγερμό πριν φύγουμε από το αυτοκίνητο, αφού κλειδώσουμε όλες τις πόρτες.
  • Τοποθετούμε τους μηχανικούς ακινητοποιητές (μπαστούνια) που τυχόν διαθέτουμε.
  • Κλείνουμε όλα τα παράθυρα, εκτός αν υπάρχει παιδί ή ζώο στο αυτοκίνητο.
  • Ενεργοποιούμε το κλείδωμα του τιμονιού.
  • Τα κλειδιά δεν πρέπει ποτέ να μένουν πάνω στον κεντρικό διακόπτη, όχι μόνο για την πιθανότητα ληστείας, αλλά και για την αποφυγή ατυχήματος από κάποιο παιδί – επίδοξο άσσο του βολάν.
  • Τα πολύτιμα αντικείμενα αφαιρούνται από το αυτοκίνητο ή τοποθετούνται σε κρυφά σημεία. Από το αυτοκίνητο πρέπει να αφαιρούνται και τα έγγραφα μας.
  • Δεν προκαλούμε με την αγορά πανάκριβων ηχοσυστημάτων, ζαντών ή άλλων αξεσουάρ.
  • Το αυτοκίνητο μας δεν πρέπει να είναι το πιο ακριβό στην γειτονιά που το παρκάρουμε.
  • Σημειώνουμε τους αριθμούς των διπλανών αυτοκινήτων και όταν επιστρέφουμε στο όχημα μας, ελέγχουμε για τυχόν γρατζουνιές.
  • Μην παρκάρετε πάντα στο ίδιο μέρος, την ίδια ώρα. Αυτό επιτρέπει τη χαρτογράφηση του οχήματος από τους κλέφτες.
  • Το μέρος που σταθμεύουμε πρέπει να είναι ασφαλές ή / και καλά φωτισμένο.

Να θυμάστε, σκοπός μας είναι να «στείλουμε» τον επαγγελματία κλέφτη στο διπλανό αυτοκίνητο, που έχει πιο απρόσεκτο ιδιοκτήτη – όχι να αποκλείσουμε την κλοπή, γιατί αυτό είναι δυστυχώς αδύνατο…

Τι να αποφύγετε και τι να κάνετε σε εμπλοκή με ενόπλους: 15 Βασικοί Κανόνες

by DVIDSHUB

Δυστυχώς μια εμπλοκή με ενόπλους διαρρήκτες / ληστές στην εποχή μας δεν είναι και το πιο extreme σενάριο, οπότε αποφάσισα να γράψω κάποιους βασικούς κανόνες γι’ αυτό:

  1. Μην εμπλακείτε καθόλου, αν μπορείτε να το αποφύγετε με οποιονδήποτε τρόπο.
  2. Μην εμπλακείτε χωρίς όπλο, κατά προτίμηση πυροβόλο, για ευνόητους λόγους.
  3. Το μόνο πράγμα που σταματάει έναν οπλισμένο «κακό» είναι ένας οπλισμένος «καλός».
  4. Απομακρυνθείτε από τον επιτιθέμενο. Μπορεί να είναι ικανότερος και πιο γρήγορος, ή να υπερέχει αριθμητικά.
  5. Το να μην μας πυροβολήσουν είναι απείρως πιο σημαντικό από το να τους πυροβολήσουμε εμείς.
  6. Προπόνηση, προπόνηση, προπόνηση στο σκοπευτήριο, μέχρι να μην μπορούμε να κάνουμε λάθος στο χειρισμό ή τη σκόπευση.
  7. Οι παρευρισκόμενοι μπορεί να είναι περισσότεροι από τους κακούς. Προσέχουμε τι υπάρχει πίσω και γύρω από το στόχο.
  8. Αν η σκοπευτική σας στάση είναι καλή, δεν κινείστε αρκετά γρήγορα. Κουνηθείτε – είστε σταθεροί στόχοι!
  9. Πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να είμαστε αρκετά επιθετικοί αρκετά γρήγορα: Η εμπλοκή, αν ξεκινήσει, πρέπει να τελειώσει ΑΜΕΣΑ.
  10. Δεν πάμε σε πιστολίδι με άδειο όπλο.
  11. Καλό είναι να μην έχουμε αγαπημένο όπλο, γιατί θα τα χάσουμε αν δεν το έχουμε μαζί μας την κρίσιμη ώρα. Ακόμα και μια γόβα στιλέτο μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Πρακτικά, εμείς είμαστε το όπλο.
  12. Ακόμα και αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουμε, δεν παρατάμε τη μάχη.
  13. Είναι έξυπνο να έχουμε ΚΑΙ εφεδρικό όπλο – όχι γιατί το κανονικό θα πάθει απαραίτητα βλάβη ή εμπλοκή, αλλά για να οπλίσουμε και τον (αδιάβαστο και απροετοίμαστο) διπλανό μας.
  14. Μόνο οι εύστοχες βολές μετράνε. Ρίχνοντας στο «γάμο του Καραγκιόζη» απλά μένουμε από πυρομαχικά.
  15. Τα όπλα μας θέλουμε να είναι «βαρέων καθηκόντων», όχι διακοσμητικά και λεπτεπίλεπτα.

(Προς αποφυγή παρεξηγήσεων διαβάστε τους όρους χρήσης.)