Ποια είναι η καλύτερη πολεμική τέχνη;

  • Δεχόμαστε συχνά, τηλεφωνικά κυρίως, τη συγκεκριμένη ερώτηση, από αναγνώστες που – σύμφωνα με τα λεγόμενα τους – θέλουν να εκπαιδευτούν στη «μάχη σώμα με σώμα».
  • Θα ήταν μονόχνοτο, βλακώδες και κοντόφθαλμο να πούμε πως η καλύτερη είναι μακράν η τάδε… Η τέχνη που μαθαίνουμε είναι η βάση, το μέσο αν θέλετε. Την ουσιαστική δουλειά, τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντα ο αθλητής, ανεξάρτητα από το σύστημα που διδάσκεται να χρησιμοποιεί.
  • Την κρίσιμη ώρα παίζουν ρόλο το καθαρό μυαλό, η σωστή ψυχολογία και μετά η τέχνη.
  • Έχοντας ξεκαθαρίσει το προφανές, θα αναφέρουμε πως υπάρχει σίγουρα πλεονέκτημα στα συστήματα που περιέχουν αρκετό sparring (ελεύθερη αλλά χαλαρή πάλη μεταξύ των αθλητών – χωρίς πολλούς τραυματισμούς).
  • Επίσης τα πιο ελεύθερα συστήματα περιέχουν περισσότερες τεχνικές και είναι πληρέστερα σε σχέση με κάποιες πιο παραδοσιακές τέχνες. Για αυτό και το ΜΜΑ (Μεικτές Πολεμικές Τέχνες) είναι τόσο δημοφιλές και αποτελεσματικό στις μέρες μας.
  • Επιστρέφοντας στα παραδοσιακά, το ζίου ζίτσου πιστεύουμε πως ξεχωρίζει, καθώς περιέχει χτυπήματα με χέρια και πόδια, πτώσεις στο έδαφος για επιτιθέμενο και αμυνόμενο, ενώ είναι και εξαιρετικά πλήρες στην πάλη εδάφους.
  • Δεν χρειάζεται λοιπόν (πλέον) ο σκληροπυρηνικός να κάνει καράτε τη Δευτέρα, μποξ την Τετάρτη και ελληνορωμαϊκή πάλη την Παρασκευή. Κάνει απλά ζίου ζίτσου αν θέλει να παίρνει βαθμούς και ζώνες, ή ΜΜΑ αν δεν ενδιαφέρεται για οποιαδήποτε (έστω και τυπική) βαθμολόγηση.
  • Και η τεχνική πάντα θα κερδίζει τη δύναμη, το μαθαίνουμε ακόμα και στην Ιλιάδα, όπου ο κτηνώδης Αίαντας έχασε από τον Οδυσσέα…

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Ποια είναι η καλύτερη πολεμική τέχνη; — 4 Σχόλια

  1. Πολύ κατατοπιστικό άρθρο επιστρατεύοντας την λογική σχετικά με το τι έχει πρακτική εφαρμογή σε καθημερινές καταστάσεις και οχι σε περιβάλλον αγώνα με πολλούς κανόνες, «επιτρέπεται, απαγορεύεται» κλπ.
    Για την ιστορία βέβαια, ο Οδυσσέας δεν ήταν και κανένας «τσίχλας», ξαπλωνε με μια γροθιά (στο ριζαυτι) αντιπάλους του!

  2. Πολύ ουσιαστική η συμβολή του Brazilian Jujitsu και της σχολής των Grazie στις μικτές πολεμικές τέχνες και την εξάπλωση τους. Βέβαια σε μία συμπλοκή στο δρόμο με 2-3 ίσως να σου επιτίθενται -η καλώς εννοούμενη- «εμμονή» του Jujitsu με το πέρασμα της μάχης στο έδαφος, θα είχε νομίζω αντίθετα αποτελέσματα (στο ΜΜΑ κλουβί βέβαια αυτό δεν ισχύει).
    Εδώ έρχεται νομίζω το ελληνικότατο Παγκράτιο (ή αυτό που μας μαθαίνουν σήμερα ως Παγκράτιο) να συμπληρώσει τη γκάμα κινήσεων μας (αφήστε που το μπλουζάκι με την περικεφαλαία και το »Μολών Λαβέ», είναι πολύ της μόδας : )

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.