Ποια είναι η καλύτερη πολεμική τέχνη;

  • Δεχόμαστε συχνά, τηλεφωνικά κυρίως, τη συγκεκριμένη ερώτηση, από αναγνώστες που – σύμφωνα με τα λεγόμενα τους – θέλουν να εκπαιδευτούν στη “μάχη σώμα με σώμα”.
  • Θα ήταν μονόχνοτο, βλακώδες και κοντόφθαλμο να πούμε πως η καλύτερη είναι μακράν η τάδε… Η τέχνη που μαθαίνουμε είναι η βάση, το μέσο αν θέλετε. Την ουσιαστική δουλειά, τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντα ο αθλητής, ανεξάρτητα από το σύστημα που διδάσκεται να χρησιμοποιεί.
  • Την κρίσιμη ώρα παίζουν ρόλο το καθαρό μυαλό, η σωστή ψυχολογία και μετά η τέχνη.
  • Έχοντας ξεκαθαρίσει το προφανές, θα αναφέρουμε πως υπάρχει σίγουρα πλεονέκτημα στα συστήματα που περιέχουν αρκετό sparring (ελεύθερη αλλά χαλαρή πάλη μεταξύ των αθλητών – χωρίς πολλούς τραυματισμούς).
  • Επίσης τα πιο ελεύθερα συστήματα περιέχουν περισσότερες τεχνικές και είναι πληρέστερα σε σχέση με κάποιες πιο παραδοσιακές τέχνες. Για αυτό και το ΜΜΑ (Μεικτές Πολεμικές Τέχνες) είναι τόσο δημοφιλές και αποτελεσματικό στις μέρες μας.
  • Επιστρέφοντας στα παραδοσιακά, το ζίου ζίτσου πιστεύουμε πως ξεχωρίζει, καθώς περιέχει χτυπήματα με χέρια και πόδια, πτώσεις στο έδαφος για επιτιθέμενο και αμυνόμενο, ενώ είναι και εξαιρετικά πλήρες στην πάλη εδάφους.
  • Δεν χρειάζεται λοιπόν (πλέον) ο σκληροπυρηνικός να κάνει καράτε τη Δευτέρα, μποξ την Τετάρτη και ελληνορωμαϊκή πάλη την Παρασκευή. Κάνει απλά ζίου ζίτσου αν θέλει να παίρνει βαθμούς και ζώνες, ή ΜΜΑ αν δεν ενδιαφέρεται για οποιαδήποτε (έστω και τυπική) βαθμολόγηση.
  • Και η τεχνική πάντα θα κερδίζει τη δύναμη, το μαθαίνουμε ακόμα και στην Ιλιάδα, όπου ο κτηνώδης Αίαντας έχασε από τον Οδυσσέα…

Σχόλια

Σχόλια


Comments

Ποια είναι η καλύτερη πολεμική τέχνη; — 5 Σχόλια

  1. Πολύ κατατοπιστικό άρθρο επιστρατεύοντας την λογική σχετικά με το τι έχει πρακτική εφαρμογή σε καθημερινές καταστάσεις και οχι σε περιβάλλον αγώνα με πολλούς κανόνες, “επιτρέπεται, απαγορεύεται” κλπ.
    Για την ιστορία βέβαια, ο Οδυσσέας δεν ήταν και κανένας “τσίχλας”, ξαπλωνε με μια γροθιά (στο ριζαυτι) αντιπάλους του!

  2. Πολύ ουσιαστική η συμβολή του Brazilian Jujitsu και της σχολής των Grazie στις μικτές πολεμικές τέχνες και την εξάπλωση τους. Βέβαια σε μία συμπλοκή στο δρόμο με 2-3 ίσως να σου επιτίθενται -η καλώς εννοούμενη- “εμμονή” του Jujitsu με το πέρασμα της μάχης στο έδαφος, θα είχε νομίζω αντίθετα αποτελέσματα (στο ΜΜΑ κλουβί βέβαια αυτό δεν ισχύει).
    Εδώ έρχεται νομίζω το ελληνικότατο Παγκράτιο (ή αυτό που μας μαθαίνουν σήμερα ως Παγκράτιο) να συμπληρώσει τη γκάμα κινήσεων μας (αφήστε που το μπλουζάκι με την περικεφαλαία και το ”Μολών Λαβέ”, είναι πολύ της μόδας : )

  3. Μπράβο και πάλι κύριε Επιτρόπου. Έχουμε κάτι να προσθέσουμε:
    Η πρώτη δική μας απορία στην κοινότητα του Combatives Group είναι:
    Γιατί δεν εκπαιδεύεται ο κόσμος ΠΡΩΤΑ στην ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ και ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ;
    Κατά την ταπεινή μας γνώμη, όσοι κάνουν αυτό ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΑ τις πιθανότητες να αναγκαστούν να εμπλακούν σε κατάσταση ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ με ΑΒΕΒΑΙΟ τέλος.
    Και μιας και μιλάμε για ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ, τι σχέση έχει ο εκάστοτε αθλητής; Από ΠΟΤΕ και ΠΟΥ εκπαιδεύονται αθλητές να αντιμετωπίσουν ΣΤΥΓΝΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ, ΠΟΛΛΟΥΣ επιτιθέμενους ή και πολλούς ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΥΣ επιτιθέμενους; Σε ποιό μαχητικό άθλημα ή πολεμική τέχνη γίνετε αυτό επισταμένα; (Και δεν μιλάμε για προπονήσεις συνεργασίας διότι όταν ο «αντίπαλος» συνεργάζεται ΟΛΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ!) Στην Αυτοάμυνα δεν χρειάζεσαι τεχνικές αλλά ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ και ΤΑΚΤΙΚΕΣ. Οι όμορφες και περίπλοκες ΤΕΝΙΚΕΣ δεν πιάνουν τόπο. Η καλλίτερη απ’ όλες δε…, «Του φευγάτου η μάνα…» το υπόλοιπο το γνωρίζετε.
    Αναμφισβήτητα τον μεγαλύτερο ρόλο παίζουν το ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ, η ΣΩΣΤΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ και ΜΕΤΑ Η ΤΕΧΝΗ. Αλλά, ποιός αθλητής εκπαιδεύεται μόνιμα στους 175 παλμούς και άνω για να νιώσει πόσο ανεπαρκές είναι η αθλητική εκπαίδευση όταν παίζεται υγεία και ζωή; Ποιός έχει βιώσει το ΦΑΣΜΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ πέρα από τους 175 παλμούς όπου οι τεχνικές φεύγουν από το παράθυρο;
    Σίγουρα χειρίζονται καλλίτερα την ψυχοσωματική καταπόνηση όσοι προπονούνται με ΣΚΛΗΡΗ ΕΠΑΦΗ. Αλλά τι γίνεται με όλους τους άλλους ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΥΣ παράγοντες που σε εκτινάσσουν πέρα από αυτόν το μαγικό αριθμό (175π.α.λ.); Πότε εκπαιδεύονται στο σκοτάδι, σε σκληρό έδαφος, εναντίων μαχαιριού ή πολλών αντιπάλων;
    Παραδοσιακές τέχνες σαν το Ju Jutsu…; Σίγουρα δεν εννοείτε κάποιες αθλητικές ομοσπονδίες. Αν δεν έχεις εκπαιδευτεί με πλήρη επαφή και τα προαναφερόμενα κριτήρια για 20-30 χρόνια μη περιμένετε και πολλά σας το επιβεβαιώνω υπεύθυνα. Τεχνικές λοιπόν, ΜΟΝΟ οι ΑΠΛΕΣ, ΑΜΕΣΕΣ και κυρίως ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ. Αυτό σημαίνει ΩΜΕΣ, ΒΑΡΙΕΣ ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ κινήσεις ΜΟΝΟ (Gross motor movement). Δείτε https://www.combatives.gr/psychologia/
    Οι ΤΕΧΝΙΚΕΣ δεν βοηθούν σε ΤΙΠΟΤΑ εδώ! Αντιθέτως, η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ, η προσπάθεια ΑΠΕΜΠΛΟΚΗΣ, η τάχιστη ΔΙΑΦΥΓΗ είναι μακράν οι καλλίτερες επιλογές από το να παίζεις ξύλο στο δρόμο με ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ που δεν γνωρίζεις μέχρι που θα το «τραβήξουν» και ένα ΑΒΕΒΑΙΟ ΤΕΛΟΣ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.