Τα μαθηματικά ενός μακελειού

by Mike Licht

Αυτή τη φορά θα πιάσω ένα άσχημο, τρομακτικό, εφιαλτικό θέμα: Τις σφαγές σε σχολεία, πανεπιστήμια, κινηματογραφικές αίθουσες που γίνονται στις ΗΠΑ και όχι μόνο. Αφορμή το πρόσφατο περιστατικό που έκανε όλο τον κόσμο να δακρύσει…

Και τι θα γράψω που δεν έχει χιλιοειπωθεί, θα μου πείτε. Τι θα πω που δεν έχετε ξανακούσει. Σαν μηχανικός με «τετράγωνο» μυαλό, αποφάσισα να παραμερίσω κάθε συναίσθημα και να δω το πρόβλημα όσο πιο επιστημονικά, ψυχρά και αποτελεσματικά μπορώ:

  1. Οι ΗΠΑ έχουν 313.847.465 κατοίκους, σύμφωνα με το factbook της CIA. Αν υποθέσουμε ότι αυτοί μέχρι δεκατεσσάρων ετών δυσκολεύονται να χειριστούν ένα όπλο, μας μένουν 251.077.972, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Αφαιρώντας τους ανήμπορους, τους ΑΜΕΑ κτλ, μας μένουν χονδρικά περίπου 250 εκατομμύρια, σωστά; 250 εκατομμύρια λοιπόν, που μπορούν να κρατήσουν όπλο.
  2. Τα όπλα στις ΗΠΑ δεν μπορούν να υπολογιστούν ακριβώς, γιατί κυκλοφορούν ευρέως και νομίμως από τον αμερικανικό εμφύλιο, αλλά κι πριν απ’ αυτόν! Κάποιες εκτιμήσεις μιλούν για 400.000.000, και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όποιος θέλει στις ΗΠΑ μπορεί εύκολα να οπλιστεί, νόμιμα ή παράνομα. Μιλάμε δηλαδή για 250 εκατομμύρια πιθανούς ενόπλους.
  3. Μια άλλη στατιστική, του FBI αυτή τη φορά, μιλά για έναν με δύο εν δυνάμει serial killer ανά 50.000 κατοίκους. Αν πάρουμε το πιο… ευνοϊκό σενάριο, έχουμε έναν (μόνο…) κατά συρροή δολοφόνο ανά 50.000 κατοίκους. Οπότε 250.000.000/50.000 μας κάνει 5000. Στην καλύτερη περίπτωση λοιπόν έχουμε 5000 ένοπλους serial killer σε μια και μόνο χώρα. Για να πάρετε μια τάξη μεγέθους, μιλάμε για πάνω από 2 ρωμαϊκές ΜΕΡΑΡΧΙΕΣ! Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν οργανώνονταν ορισμένοι μόνο από αυτούς. Με πιάνει κρύος ιδρώτας και μόνο στη σκέψη. Και φυσικά στον αριθμό αυτό δεν συμπεριλάβαμε συμμορίτες, βιαστές, «απλούς» φονιάδες, μαχαιροβγάλτες και άλλα οικόσιτα…

(Μ’ αυτά και μ’ αυτά, εγώ θα την πω τη στραβομάρα μου: Αν ζούσα στις ΗΠΑ, ούτε στο μπάνιο δεν θα πήγαινα άοπλος.)

Ας δούμε και μια άλλη πηγή: Το Harvard Journal of Law and Public Policy έκανε μια μελέτη συσχετισμού φόνων και νόμιμης οπλοκατοχής σε διάφορες χώρες. Το αποτέλεσμα εξέπληξε πολλούς ψευτο – πασιφιστές και δικαίωσε τους ειδικούς. Η μελέτη δείχνει σε κάθε χώρα το ποσοστό οπλοκατοχής και τους φόνους ανά 100.000 άτομα. Ας δούμε μερικά νούμερα λοιπόν:

• Νορβηγία 36% οπλοκατοχή με 0,81 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Γερμανία 30% οπλοκατοχή με 0,93 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Γαλλία 30% οπλοκατοχή με 1,65 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Ουγγαρία 2% οπλοκατοχή με 2,22 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Λουξεμβούργο 0% οπλοκατοχή με 9,01 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

• Ρωσία 4% οπλοκατοχή με 20,54 φόνους ανά 100.000 κατοίκους

Τα αποτελέσματα των "gun free zones"...

Τα αποτελέσματα των «gun free zones»…

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Οι φόνοι είναι θέμα κουλτούρας και συνθηκών – καμία σχέση δεν έχουν με το ποσοστό νόμιμης οπλοκατοχής. Αν μη τι άλλο, φαίνεται να υπάρχει άμεση μείωση των φόνων με την αύξηση των νόμιμων όπλων.

Διαβάζοντας τα παραπάνω γεννιέται ένα ερώτημα: Όλοι αυτοί που φωνάζουν και νομοθετούν για την απαγόρευση της οπλοφορίας, ποιούς θέλουν να προστατεύσουν; Σίγουρα όχι τους πολίτες από την εγκληματικότητα πάντως! Εδώ θα ήθελα να σας παραπέμψω σε ένα άλλο άρθρο μου… Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ας επανέλθουμε τώρα στο τραγικό συμβάν στο αμερικανικό σχολείο. Τόσοι νοματαίοι εκεί πέρα, υπεύθυνοι για τόσα παιδιά, με γνωστό ιστορικό πυροβολισμών σε σχολεία, και δεν βρισκόταν ανάμεσα τους ούτε ένα όπλο; Έστω και κρυμμένο καλά κάπου; Σαν να ζόρισαν και λίγο την τύχη τους, δε νομίζετε;

Πληροφοριακά, οι κακές γλώσσες μιλούν για 11 ένστολους (και ποιος ξέρει πόσους κρυφούς) ένοπλους φρουρούς στα σχολεία των παιδιών του συμπαθούς Προέδρου των ΗΠΑ… Είπαμε, κακό πράγμα τα όπλα, θα βάλουμε τα ΜΜΕ να πείσουν τους πολίτες να τα παρατήσουν μια και καλή, θα τους βομβαρδίζουμε με ειδήσεις για να παραμιλάνε για αυτά και να τα σιχαθούν δια παντός, αλλά… Στο ΔΙΚΟ ΜΑΣ σχολείο… Στείλε κανα – δυο διμοιρίες να υπάρχουν. Ένοπλες φυσικά.

Πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, πάντα αδιάβαστοι απέναντι στα όπλα

Πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, πάντα αδιάβαστοι απέναντι στα όπλα

Και άσε τους άσχετους να βρίζουν τα όπλα και τους κατόχους τους.

«Και τι να κάνουμε τώρα; Να πάρουμε όλοι όπλα;» Θα σκεφτεί κάποιος. Ναι, όσοι θέλουμε, μπορούμε και δεν τα φοβόμαστε, αλλά με νόμιμο τρόπο και ασφάλεια, είναι η απάντηση. Διαφορετικά δεν διαφέρουμε σε τίποτα από τους εγκληματίες.  Σκοπός μας είναι να ακινητοποιήσουμε τον (επι)κίνδυνο ΧΩΡΙΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΥΣ, όχι να τραβάμε τη σκανδάλη και όποιον πάρει ο Χάρος… Η εγγραφή σε έναν σκοπευτικό όμιλο ακούγεται σαν μια πολύ καλή ιδέα στην εποχή μας…

Επίλογος
Θα ήθελα να κλείσω το συγκεκριμένο άρθρο, λέγοντας πως εύχομαι με όλη μου την καρδιά να μην είχαν εφευρεθεί ποτέ τα πυροβόλα. Υπάρχουν όμως, και παράγονται μαζικά. Κάθε εγκληματίας, κάθε ψυχοπαθής, κάθε επικίνδυνος μπορεί να τα προμηθευτεί εύκολα από πιστόλι μέχρι κουζινομάχαιρο ή καραμπίνα… Δεν πρέπει κι εμείς να έχουμε πάρει τα μέτρα μας;

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *