Τεστ διάτρησης

by Ed Siasoco (aka SC Fiasco)

Εισαγωγή

Μόλις τελείωσα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση: Ένας φίλος (και αναγνώστης) θέλει να δοκιμάσει τα φυσίγγια του. Προσπάθησε να αγοράσει βαλλιστική ζελατίνη, αλλά απογοητεύτηκε με τις τιμές και τα μεταφορικά και ζήτησε τη βοήθεια του amynastospiti.gr

Έχοντας κατά καιρούς δεχθεί και άλλα παρόμοια ερωτήματα, αποφάσισα να γράψω ένα γενικό άρθρο για τα τεστ διάτρησης το οποίο θα λύσει – ελπίζω – την πλειοψηφία των αποριών, αλλά θα βοηθήσει και την τσέπη των αναγνωστών.

Ας ξεκινήσουμε με κάποιες βασικές γνώσεις:

  • Τα τεστ διάτρησης είναι πρακτικά το ίδιο παλιά με τα όπλα. Πιστεύετε ότι ο εφευρέτης του πρώτου φορητού μολυβδοβόλου δεν βγήκε για δοκιμή;
  • Κάθε «πρόβα» πρέπει να γίνεται με το συγκεκριμένο όπλο, φυσίγγι και τσοκ που θέλουμε να ελέγξουμε. Δύο πυροβόλα που είναι ίδιο μοντέλο μπορεί κάλλιστα να συμπεριφέρονται λίγο διαφορετικά, όσο παράξενο κι αν ακούγεται…
  • Η απόσταση βολής είναι το Α και το Ω. Η απόσταση αλλάζει τη διάτρηση και την κατανομή σε τέτοιο βαθμό, που το ίδιο πυρομαχικό πραγματικά μεταμορφώνεται…
  • Η βολή γίνεται πάντα με προστασία στα αυτιά και στα μάτια, όπως και κάθε βολή άλλωστε. Πάντοτε τηρούμε τους κανόνες ασφαλούς χειρισμού, τους οποίους μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.
  • Σε μικρές αποστάσεις βολής πάντα προσέχουμε πού και πόσο κοντά ρίχνουμε – ο εξοστρακισμός και οι «επιστροφές» είναι πάντα προ των πυλών!
  • Το σύγχρονο μέσο δοκιμών είναι η βαλλιστική ζελατίνη. Δεν είναι ένα συγκεκριμένο προϊόν, αλλά μια οικογένεια πλαστικών τζελ που παράγουν διάφορες εταιρείες, όλες (πάνω κάτω…) με τα ίδια μηχανικά χαρακτηριστικά (απομίμηση σάρκας). Είναι ένα ακριβό υλικό, το οποίο ευτυχώς μπορούμε να λιώσουμε για να το (ξανά)χρησιμοποιήσουμε. Υπάρχουν πρακτικά άπειρα βίντεο στο ίντερνετ για να δούμε τις εφαρμογές του. Μπορείτε να δείτε σχετικό άρθρο ΕΔΩ.

 

Ιστορική Αναδρομή

Κάπου εδώ πρέπει να ανοίξει μια παρένθεση: Ορισμένοι «μαχητές του πληκτρολογίου» (το εννοώ με την καλή έννοια και με όλη μου την συμπάθεια), ενημερώνονται αποκλειστικά από σύγχρονες & μοδάτες πηγές (δικαίωμα τους) και έχουν την εντύπωση ότι πριν από την βαλλιστική ζελατίνη το ΧΑΟΣ. Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα. Παλαιότερα, όταν τα μέσα ήταν λίγα αλλά τα μυαλά περίσσευαν, όλοι οι μεγάλοι στρατοί είχαν αναπτύξει απλές μεθόδους ελέγχου της φονικότητας ενός πυρομαχικού / όπλου. «Επιστρατεύτηκαν» λοιπόν διάφορα «μέσα» ή είδη στόχων: Νεκρά και ζωντανά ζώα, κατάδικοι (!) κτλ.

Με τους αιώνες βγήκαν αρκετά σαφή συμπεράσματα και οι δοκιμές άρχισαν να αποκτούν κάποια στάνταρ και να γίνονται ίσως πιο πολιτισμένες. Κλασσικό παράδειγμα η παλιά (πλέον) μέθοδος του αμερικανικού στρατού: Αν η βολίδα διαπερνά ξύλο πάχους 1/4 της ίντσας στην επιθυμητή απόσταση βολής, τότε έχει πιθανή φονικότητα σε ζώα μεσαίου μεγέθους – και φυσικά στα δίποδα για τα οποία γινόταν το τεστ… Πληροφοριακά 1/4 της ίντσας είναι 6,35mm. Η μέθοδος αυτή λειτουργεί φυσικά και σήμερα, αποτελώντας άριστη ένδειξη φονικότητας * (αλλά όχι αναχαιτιστικής ικανότητας – σχετικό άρθρο για τη διαφορά τους ΕΔΩ).

Συμπέρασμα

Η βαλλιστική ζελατίνη αποτελεί άριστο μέσο για δοκιμές διάτρησης στα πυρομαχικά, αλλά δεν είναι 100% απαραίτητη – μπορούμε να κάνουμε αρκετά καλή, αν και λιγότερο επιστημονική δουλειά και χωρίς αυτή! Κάποια στιγμή θα επανέλθουμε με πραγματικές δοκιμές διάτρησης, με παλαιές αλλά και νέες μεθόδους. Αναμείνατε στις οθόνες σας.

– – –

* Βλέπω κάποιους να αρχίζουν ήδη δοκιμές, μεταβάλλοντας τα 6,35mm προς τα πάνω για μεγάλα ζώα, και προς τα κάτω στα κυνηγετικά φυσίγγια για μικρά ζώα! Με τον πειραματισμό έρχεται και η χρήσιμη εμπειρία βέβαια…

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *