Τηλεκατευθυνόμενες σφαίρες

by Rob Barrett Photography

Το θέμα αυτό «παίζει» όλο και συχνότερα σε ιστοχώρους και διάφορα ΜΜΕ. Μπορεί να είναι εντυπωσιακό για τον αδαή, να αποτελεί μια σχετική τεχνολογική έκπληξη, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα το τρομερό:

  1. Τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους είχαμε από την εποχή του Β ΠΠ. Έκτοτε αυτοί μεγαλώνουν αλλά και μικραίνουν σε μέγεθος…
  2. Σε αντίθεση με ό,τι υποστηρίζουν κάποιοι ημιμαθείς, δεν υπάρχει ακόμα τηλεκατευθυνόμενη ή ελεγχόμενη βολίδα που να ταιριάζει σε κάποιο «κανονικό» διαμέτρημα. Οι πιο «μικρές» είναι σε πολύ πειραματικό στάδιο (αμερικανικό πρόγραμμα EXACTO) και μπαίνουν στο «50άρι» (0.50BMG), ένα διαμέτρημα στρατιωτικών εφαρμογών (κατά κανόνα για αποστολές κατά υλικού), με διάμετρο βολίδας 12.954mm. Η επιστημονική τους ονομασία είναι βολίδες συνεχούς καθοδήγησης.
  3. Θεωρητικά θα μπορούσε να εφαρμοστεί άνετα σε «κυνηγετικό» λειόκαννο αυτή η διάμετρος, αλλά δεν υπάρχουν προς το παρόν τέτοιες βλέψεις.
  4. Το βασικό πρόβλημα αυτής της τεχνολογίας είναι απλό και… αξεπέραστο: Για να μην βγει η βολίδα σε περιδίνηση εκτός ελέγχου, αλλά και να μην διαλυθεί στον αέρα από τη μεγάλη πλευρική επιτάχυνση, δεν πρέπει να στρίβει (πολύ)… Έτσι μας μένει μια διόρθωση λάθους σε μεγάλες αποστάσεις και τίποτα περισσότερο. (Μια μικρή γωνία στριψίματος κάνει βεβαίως τεράστια διαφορά στα 500 μέτρα.)

Με άλλα λόγια, αυτή η τεχνολογία μπορεί να κάνει θαύματα για τους σύγχρονους ελεύθερους σκοπευτές, αλλά θα αργήσει να φτάσει στα χέρια μας, και όταν αυτό γίνει θα μας είναι χρήσιμη σε (πολύ) μεγάλες αποστάσεις, τυπικές μόνο για ισχυρά ραβδωτά τυφέκια. Αυτοάμυνα σε κοντινές αποστάσεις; Καμία σχέση! Πρόσφατα σε επεισόδιο CSI είδαμε τέτοιες σφαίρες να στρίβουν γύρω από αυτοκίνητα – και γελάσαμε φυσικά με την ψυχή μας. Βιομηχανία του θεάματος…

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *