Βολή ακριβείας

By PEOSoldier

Δεν νομίζουμε να βρείτε πολλά τέτοια άρθρα, ούτε στην Ελλάδα, ούτε και στο εξωτερικό…

Του Ραξή Επιτρόπου MEng

Εισαγωγή

Με τις πρόσφατες – και όχι μόνο – συζητήσεις για τη νομιμοποίηση των ραβδωτών όπλων * στο ελληνικό κυνήγι, οι παρέες φουντώνουν, ο καθένας λέει τα δικά του, ανακαλούμε αναμνήσεις από τα ραβδωτά μας (G3, FN, HK11, M1 κτλ.) στο στρατό, και λέμε ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι με τα ελάχιστα που (δεν) γνωρίζουμε. Ως εδώ «καλά». Αποφάσισα να αλλάξω όσο μπορώ των προαναφερθέντα νεοελληνικό… χαμό: Πλέον, σοφότερος κατά 2 βιβλία και μερικά ακριβοπληρωμένα ενημερωτικά DVD, μπορώ να γράψω το άρθρο μου… Θα είμαι απλός, σύντομος και αναλυτικός, όσο είναι δυνατόν (amynastospiti.gr είναι αυτό…).

  1. Τι είναι αυτό το πράγμα; Βολή ακριβείας είναι μια βολή με δυνατό διαμέτρημα ραβδωτού * όπλου, το οποίο πρέπει να εκμεταλλεύεται αρκετή τεχνολογία, αλλά να υποστηρίζεται και από έμπειρο – άρτια εκπαιδευμένο σκοπευτή. Αυτά που ξέραμε… να τα ξεχάσουμε: Μιλάμε για βολές στα 800+ μέτρα με χρήση τηλεσκοπίου στόχευσης * (διόπτρας) και μόνο.
  2. Τυπικές αποστάσεις για μια τέτοια βολή, για να πάρετε μια ιδέα, είναι κοντά στο 1,5Km για συμβατικά διαμετρήματα. Δεν διαβάσατε λάθος, ενάμισι χιλιόμετρο με τα «δικά μας» 7,62Χ51mm NATO * (G3, FN) ή το κλασσικό σε άλλες χώρες .30-06 Springfield *. Και όχι, δεν αναφερόμαστε σε παγκόσμιους πρωταθλητές, αυτό το νούμερο είναι εφικτό από ένα μέσο σκοπευτή, αν έχει τη σωστή εκπαίδευση και τον κατάλληλο εξοπλισμό.
  3. Όταν πάμε στα «μη συμβατικά» διαμετρήματα, όπως το εξαιρετικό .338 Lapua Magnum * (σχεδιάστηκε για τέτοιες στρατιωτικές εφαρμογές κατά προσωπικού) ή το κλασσικό .50 BMG * (κατά υλικού), η αντίστοιχη απόσταση είναι στα 2 και περισσότερα Km – ο νοών νοείτω.
  4. Ο στόχος σε κάθε περίπτωση θα έχει περίπου μέγεθος μικρού καρπουζιού, για ευνοήτους λόγους.
  5. Και πώς γίνεται μια τέτοια βολή; Ας βάλουμε μερικές προδιαγραφές – προσωπικά, μετά από αρκετό διάβασμα, αναθεώρησα αρκετά από αυτά που δήθεν «ήξερα καλά»:
  • Η διόπτρα είναι 100% απαραίτητη. Και όχι, δεν αρκεί μία απλή διόπτρα. Για να έχουμε σωστές αναλογίες και να πάρετε μια τάξη μεγέθους, πρέπει να στοιχίζει κατά κανόνα περίπου τα διπλάσια από το όπλο!
  • Το ραβδωτό τυφέκιο που θα χρησιμοποιηθεί μπορεί να είναι ακριβές ακόμα και σε χαμηλές κατηγορίες τιμής στα συμβατικά διαμετρήματα, λίγο κάτω από τα 1000 ευρώ για μοντέλα με κινητό ουραίο. Για κάτι ποιοτικό και αυτογεμές (αερίων), υπολογίστε τα διπλάσια χρήματα. Είτε αερίων, είτε με κινητό ουραίο, η στιβαρότητα στο «σασί» (βάση) και η ακαμψία της κάννης είναι το βασικό κριτήριο. Το ότι το κινητό ουραίο είναι απαραίτητο για μακρινή βολή είναι μύθος.
  • Η ακρίβεια στα συμβατικά ραβδωτά κυμαίνεται γύρω στο 1 Minute Of Angle (ΜΟΑ – 1 λεπτό της μοίρας). Σε κάτι ποιοτικό και ακριβό (αρκετές χιλιάδες ευρώ) φτάνουμε στο άριστο 0,5MOA με κάννη καθαρισμένη από καπνίλα και πυρίτιδα, αλλά χωρίς να πειράξουμε τις επιχαλκώσεις από τις προηγούμενες βολές (που βοηθούν!). Το 1MOA πάντως είναι αρκετό για βολές στο 1-1,5Km.
  • Η καμπύλη που διανύει το βλήμα είναι τεράστια και πολύπλοκη, αφού μένει στον αέρα για πολλά δευτερόλεπτα. Χρειαζόμαστε λοιπόν είτε κάποιον βαλλιστικό πίνακα σε μέγεθος τηλεφωνικού καταλόγου, είτε βαλλιστικό υπολογιστή – ευτυχώς ο τελευταίος χωρά και σαν εφαρμογή σε smartphone.
  • Ο βαλλιστικός υπολογιστής είναι άχρηστος, αν δεν τον ταΐσουμε με τα σωστά νούμερα: Απόσταση, ατμοσφαιρική πίεση, υγρασία, διαφορά υψομέτρου, ράβδωση κάννης, βάρος και συντελεστής οπισθέλκουσας βλήματος, αρχική ταχύτητα στο στόμιο της κάννης μετρημένη από μας, κατεύθυνση βολής (για το φαινόμενο Coriolis), κατεύθυνση και ταχύτητα αέρα. Με τα σωστά νούμερα θα μας δώσει τα σωστά Click, δηλαδή γραμμούλες καθέτως και οριζοντίως στο σταυρόνημα, όπου θα «κεντράρουμε» τη διόπτρα πάνω στο στόχο. Πρέπει λοιπόν να μεταφέρουμε μαζί μας αρκετά όργανα μέτρησης, αλλά και να χρονομετρήσουμε το όπλο στο σκοπευτήριο. Ουσιαστικά κινούμαστε πλέον μέσα στη σφαίρα του πυροβολικού!
  • Η ποιοτική βάση για τη διόπτρα και ο δίποδας στο εμπρός μέρος πρέπει να είναι στιβαρά (και τσουχτερά στην τιμή)…
  • Σκοπευτική στάση Μέρος 1ο: Μπρούμυτα και λίγο διαγώνια με το όπλο – η σπονδυλική στήλη να είναι ευθυγραμμισμένη με την κάννη και τα πόδια ελαφρά ανοικτά. Το όπλο στηρίζεται μπροστά στο δίποδα και το κοντάκι κάθεται πάνω σε μικρό σάκο γεμισμένο με άμμο.
  • Σκοπευτική στάση μέρος 2ο: Το χέρι που παραδοσιακά πιάνει την πάπια τώρα πιάνει τον σάκο, δίνοντας του θέση και σχήμα. Το άλλο χέρι δεν τυλίγεται πλέον γύρω από το κοντάκι, όλα τα δάκτυλα μένουν και πιάνουν από την ίδια μεριά της λαβής με τον αντίχειρα πάνω από τον δείκτη. Καλά καταλάβατε, στην ουσία δεν κρατάμε το όπλο – Είπαμε, αυτά που ξέραμε να τα ξεχάσουμε! Όσο περισσότερο κρατάμε / σφίγγουμε το ραβδωτό μας, τόσο ενισχύουμε τον μυικό μας τόνο και η ακρίβεια χάνεται… Στην ουσία προσπαθούμε να βγάλουμε τον παράγοντα «ανθρώπινο σώμα» εκτός βολής.
  • Η ακρίβεια χάνεται και αν αναπνεύσουμε! Χωρίς αναπνοή λοιπόν, και ρίχνουμε γρήγορα (όχι βιαστικά βέβαια): Με κομμένη ανάσα για αρκετή ώρα οι χτύποι της καρδιάς δυναμώνουν και το κούνημα στοιχίζει σε ακρίβεια.
  • Ο αέρας 800 – 1000 – 1200m μακριά μπορεί να είναι διαφορετικός από αυτόν που μετρήσαμε στη θέση μας – κάτι τέτοιο θα αλλοιώσει την τροχιά. Παρακολουθούμε το λάθος μας σε Click οριζοντίως και καθέτως μέσα από τη δυνατή διόπτρα, διορθώνουμε και προχωρούμε άμεσα σε 2η βολή.

Εντυπωσιακά και ενδιαφέροντα

  1. Το φαινόμενο Coriolis (περιστροφή της γης) μετακινεί την τροχιά περίπου μισό μέτρο στα δύο χιλιόμετρα!
  2. Η αριστερόστροφη ή δεξιόστροφη ράβδωση στην κάννη κάνει τη σφαίρα να βιδώνει αριστερά ή δεξιά αντίστοιχα, οπότε το βλήμα θα κυλίσει περίπου μισό μέτρο δεξιά ή αριστερά μετά από 2Km…
  3. H ισχύς πυρός από το «ταπεινό» 7.62X51mm NATO στο 1,5Km αντιστοιχεί σε πιστόλι 9mm σε εξαιρετικά κοντινή απόσταση. Ό,τι πρέπει για κυνήγι θηραμάτων μεσαίου μεγέθους.
  4. Αν δεν βρέχει, η υγρασία κάνει μικρή διαφορά. Η ατμοσφαιρική πίεση, τεράστια.
  5. Ο/Η σκοπευτής δεν ρυθμίζει ποτέ τη διόπτρα πριν την κρίσιμη βολή. Σε αντίθεση με ό,τι μας πλασάρουν οι χολιγουντιανές υπερπαραγωγές, την έχει κεντράρει στο σκοπευτήριο, συνήθως στα 100m, και παίζει μόνο με τη σκόπευση του, εκμεταλλευόμενος/η τις γραμμούλες πάνω στο σταυρόνημα…

Συμπέρασμα

Ελπίζουμε να θεωρηθούμε ισάξιοι των άλλων Ευρωπαίων και τα ραβδωτά * να γίνουν σύντομα πραγματικότητα για τον Έλληνα κυνηγό, και όχι μόνο. Πρέπει κάποια στιγμή η νομοθεσία μας να εναρμονιστεί με αυτή των εταίρων μας (φανταστείτε τι θα μπορούμε να κάνουμε, πόση προπόνηση και διασκέδαση)! Έχουμε πολλά να μάθουμε, αυτό είναι σίγουρο.

* ΥΓ. Όπου βλέπετε αστερίσκο στο συγκεκριμένο άρθρο, είναι κάτι που απαγορεύεται στον μέσο νομοταγή Έλληνα πολίτη. Γιατί; Μήπως «κάποιοι» φοβούνται «κάτι»; Ας το πουν και στο amynastospiti.gr κάποια στιγμή…

Σχόλια

Σχόλια


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *